Revolta e gjashtë deputetëve trondit LDK-në, Vuniqi paralajmëron rrezik për unitetin e partisë

Analisti Agim Vuniqi ka analizuar zhvillimet e fundit politike në Kosovë, duke u ndalur veçanërisht te tensionet brenda Lidhjes Demokratike të Kosovës.

Në një prononcim për “Bota sot”, ai thekson se kriza e tanishme në këtë parti buron nga përplasja mes drejtuesit të saj, Lumir Abdixhiku, dhe një grupi prej gjashtë ligjvënësish që nuk pranuan të mbështesnin kandidatin e dakordësuar, Bekim Sejdiu.

Sipas Vuniqit, Abdixhiku ka treguar gatishmëri për kompromis për të kapërcyer bllokimin institucional, por tani sfida më e madhe vjen nga përçarjet brenda grupit parlamentar të LDK-së.

“Kjo përfaqëson një nga krizat më të thella të brendshme dhe institucionale në historinë e afërt të LDK-së. Ajo nxjerr në pah konfliktin ndërmjet autoritetit të kryetarit, respektimit të disiplinës partiake dhe parimeve të demokracisë së brendshme. Kundërshtimi i hapur i gjashtë deputetëve — Avdullah Hoti, Hykmete Bajrami, Arben Gashi, Armend Zemaj, Kujtim Shala dhe Janina Ymeri — ndaj emrit konsensual Bekim Sejdiu, pavarësisht se Kryesia e kishte miratuar unanimisht, nxjerr në pah disa çështje thelbësore,” deklaroi ai.

Abdixhiku çlirohet nga akuza e bllokadës

Vuniqi vëren se ky zhvillim tregon qartë se Lumir Abdixhiku ka ndërmarrë hapa të mëdha kompromisi për të zgjidhur ngërçin institucional në Kosovë, duke hequr dorë nga çdo post qeveritar dhe nga pretendimi për të udhëhequr Presidencën si përfaqësues i partisë. Marrëveshja e tij me Albin Kurtin për një kandidat jopartiak e paraqet atë si një lider që synon ndërtimin. Sipas tij, fakti që pengesa erdhi nga brenda grupit parlamentar dëshmon se problemi i vërtetë për formimin e institucioneve pas dy cikleve zgjedhore radhazi (2025 dhe 2026) nuk ishte udhëheqja e partisë, por fraksioni i brendshëm i këtyre gjashtë deputetëve.

Ai shton se qëndrimi i vazhdueshëm kundërshtues i këtij grupi ndaj vendimeve të partisë po minon autoritetin e Kryesisë dhe të vetë Abdixhikut. Refuzimi i marrëveshjes, sipas tij, mund të zhvendosë përgjegjësinë e dështimit nga Lëvizja Vetëvendosje te LDK, dhe në skenarin e zgjedhjeve të reja, kjo do t’i jepte një avantazh politik Vetëvendosjes.

Kontradikta e deputetëve që sfidojnë partinë dhe kërkesa për “Këshill të Përgjithshëm”

Në teorinë dhe praktikën parlamentare, votimi kundër linjës zyrtare të partisë është i njohur, por kur ky kundërshtim bëhet i përhershëm dhe bllokon vendime jetike për shtetin, lind pyetja legjitime: pse garohet me logon e një force politike nëse nuk respektohet vullneti i shumicës brenda saj? Këmbëngulja e këtij grupi për thirrjen e Këshillit të Përgjithshëm për çdo hap operacional cenon drejtpërdrejt funksionin e Kryesisë dhe të Kryetarit.

Sipas standardeve të një partie moderne, nëse Kryetari ka dëshmuar aftësinë për t’i mbijetuar sfidave të brendshme dhe votave të mosbesimit (siç ndodhi në Kuvendin e Jashtëzakonshëm të korrikut 2026, ku ai rikonfirmoi legjitimitetin e tij), atëherë vendimet e strukturave ekzekutive duhet të jenë detyruese për të gjithë grupin parlamentar.

Pastrimi i VV-së nga faji dhe kërcënimi i zgjedhjeve të reja

“Nga ana strategjike, duke refuzuar këtë marrëveshje, ky grup deputetësh po ia kalon barrën e përgjegjësisë për dështimin e procesit nga Vetëvendosja — e cila ka pasur vonesat dhe lojën e saj në këtë rrjedhë — te vetë LDK. Nëse shkohet në zgjedhje të reja (të katërtat në më pak se dy vite), koston e krizës dhe të lodhjes së qytetarëve do ta mbajë sërish opozita, duke i dhënë VV-së një armë të fuqishme elektorale për të fajësuar ‘sabotatorët’ brenda LDK-së,” shpjegon ai.

Në fund, Vuniqi e sheh LDK-në përballë një vendimi kritik: ose të vazhdojë me përçarjet e brendshme, ose të realizojë reforma dhe të forcojë disiplinën partiake.

Ai thekson se në rast të zgjedhjeve të jashtëzakonshme, këta gjashtë deputetë duhet të përballen me peshën e tyre reale politike, jashtë ombrellës së listës së LDK-së.

Fati i grupit rebel dhe domosdoshmëria e pastrimit të listave

“Ultimatumi i Abdixhikut për dorëzimin e mandateve nga këta gjashtë deputetë tregon se durimi politik ka marrë fund. Në demokracitë e konsoliduara perëndimore, deputetët që sfidojnë hapur vendimet thelbësore të strukturave drejtuese përjashtohen ose nuk u jepet më hapësirë në listat e ardhshme zgjedhore. Nëse vendi shkon në zgjedhje të parakohshme, e vetmja rrugë për të ruajtur kohezionin e LDK-së është:

Ose t’i përjashtojë ata nga listat zyrtare të partisë, duke mos i lejuar të përfitojnë vota nën stemën që ata vetë e kundërshtojnë.

Ose t’i detyrojë të konkurojnë si listë e pavarur apo subjekt i ri, në mënyrë që të masin mbështetjen e tyre të vërtetë përballë elektoratit tradicional të LDK-së.

Kjo situatë tregon se LDK gjendet në një udhëkryq ku duhet të zgjedhë midis mbajtjes së një ‘uniteti fiktiv’ që e mban partinë peng, ose reformimit të dhimbshëm përmes vendosjes së një disipline të rreptë partiake, për të siguruar që vendimet e shumicës të jenë absolute,” përmbylli ai.