Hykmete Bajrami kërkon ndryshim në LDK si rrugë drejt rikthimit

Para mbajtjes së Kuvendit të Jashtëzakonshëm, deputetja e LDK-së, Hykmete Bajrami, ka kërkuar ndryshimin e mënyrës së drejtimit të partisë. Sipas saj, ky proces duhet të shfrytëzohet si një mundësi që Lidhja Demokratike e Kosovës të rimëkëmbet.

Përmes një postimi të gjatë, Bajrami ka argumentuar se rezultatet e viteve të fundit e bëjnë të domosdoshëm ndryshimin, pasi LDK-ja është renditur e treta në tri palë zgjedhje të njëpasnjëshme.

Ajo ka kërkuar një udhëheqje që krijon unitet, pranon qëndrimet e ndryshme dhe zbaton meritokracinë. Bajrami ka theksuar gjithashtu se LDK-ja nuk duhet të kthehet në shtojcë të ndonjë force tjetër politike, por duhet të garojë me synimin për t’i fituar zgjedhjet.

Në përmbyllje, deputetja ka nënvizuar se ndryshimi është kusht për ringritjen e LDK-së, bashkimi është i nevojshëm për fitoren, ndërsa fitorja duhet t’i shërbejë Kosovës.

Postimi i plotë:

Që të mund të rimëkëmbet, LDK-ja duhet të ndryshojë.

Këtë të enjte, Lidhja Demokratike e Kosovës, shtëpia jonë politike, do të gjendet përballë njërit prej vendimeve më të rëndësishme për të ardhmen e vet.

Ky Kuvend nuk duhet të kuptohet si një përplasje ndërmjet individësh, por si një moment vendimmarrës për të ardhmen që ndajmë së bashku. Në Kuvendin e Jashtëzakonshëm të LDK-së nuk do të përcaktohet se kush e mbështet kryetarin aktual dhe kush është kundër tij, sikurse nuk do të vendoset se kush anon nga LVV-ja apo nga PDK-ja.

Ajo që do të dëshmojë Kuvendi është se kush qëndron në anën e LDK-së.

Në këtë pikë, pyetja është fare e qartë:

A na kënaq pozita në të cilën ndodhet sot LDK-ja?

Nëse përgjigjja ndaj kësaj pyetjeje është “jo”, atëherë duhet të tregojmë guximin e nevojshëm për ta bërë ndryshimin.

Që nga viti 2021, LDK-ja ka marrë pjesë në tri palë zgjedhje dhe në secilën prej tyre është renditur si forca e tretë politike. Fitore nuk kemi arritur as në nivel lokal.

Këto janë rezultate konkrete, jo pikëpamje apo interpretime.

Kur rezultati mungon vetëm një herë, kjo mund t’u atribuohet rrethanave. Por, kur dështimi përsëritet vazhdimisht, përgjegjësia nuk mund të arsyetohet më me rrethana.

Pas humbjes në zgjedhjet e dhjetorit 2025, i kërkova kryetarit të partisë të jepte dorëheqje, ndërsa në të njëjtën kohë u largova edhe vetë nga detyra e nënkryetares. Pra, nuk kërkova prej tij një veprim që nuk isha e gatshme ta ndërmerrja edhe unë. Marrja e përgjegjësisë politike nuk përbën ndëshkim; ajo është një normë demokratike dhe shenjë respekti ndaj anëtarësisë e votuesve. Mbi të njëjtin standard, kryetari aktual ka ardhur në drejtimin e LDK-së.

Në rrethanat e sotme, partisë nuk i mjafton që një emër të zëvendësohet me një tjetër. LDK-së i nevojitet një model i ri udhëheqjeje.

Nevojitet një drejtim që krijon bashkim, në vend se të prodhojë ndarje.

Një udhëheqje që i dëgjon të tjerët dhe nuk vepron me hakmarrje.

Një drejtim që e respekton mendimin ndryshe, pa e konsideruar atë si shenjë mosbesnikërie.

Një udhëheqje që i çmon meritat, angazhimin dhe kontributin.

Një drejtim që u jep më shumë vlerë atyre që kanë qëndruar sesa turistëve politikë.

Një udhëheqje që secilit i njeh vendin që meriton dhe nuk i cenon vlerat për shkak të bindjeve personale.

LDK-ja nuk mund të shërbejë si rezervë e askujt.

Ajo nuk duhet të jetë shtojcë e LVV-së, PDK-së, AAK-së apo e cilitdo grupim tjetër politik.

LDK-ja nuk duhet të marrë pjesë në zgjedhje duke llogaritur se partner i kujt do të bëhet pasi të humbasë.

Në çdo garë zgjedhore, synimi i LDK-së duhet të jetë fitorja.

Ajo duhet të përfaqësojë alternativën më serioze dhe të jetë një parti me vizion jo vetëm për të ardhmen e saj, por edhe për Kosovën.

Kosovës i nevojitet një LDK që nuk ndihet inferiore përballë pushtetit, por që e sfidon atë drejtpërdrejt.

I duhet një LDK për të cilën luftimi i korrupsionit është bindje dhe veprim konkret, e jo thjesht një slogan për sigurimin e votave.

Një parti që punon për çlirimin e institucioneve nga kapja, për pavarësinë e drejtësisë dhe për zbatimin e të njëjtit standard ndaj të gjithëve.

Një LDK që mbron ekonominë e tregut, pronën private, ndërmarrësinë, fuqizimin e sektorit privat dhe realizimin e investimeve të guximshme.

Një LDK me qëndrim të qartë euroatlantik, e përkushtuar ndaj bashkëpunimit me aleatët dhe integrimit të veriut përmes ligjit, zhvillimit dhe bashkërendimit me partnerët tanë.

Megjithatë, përpara se t’ia paraqesë Kosovës këtë alternativë, LDK-ja duhet fillimisht ta ndryshojë veten.

Nuk mund të kërkojmë që shteti të funksionojë mbi meritokracinë, përderisa këtë parim nuk e zbatojmë brenda partisë.

Nuk mund ta mbrojmë demokracinë me fjalë, nëse çdo qëndrim i ndryshëm cilësohet si armiqësi.

Nuk mund të premtojmë bashkimin e Kosovës, nëse nuk jemi në gjendje ta unifikojmë familjen tonë politike.

Figurat e LDK-së nuk janë lojtarë që duhet ta braktisin fushën sa herë që shprehin një mendim tjetër.

LDK-ja nuk është pronë personale e askujt. Pronarët e saj janë anëtarët, veprimtarët dhe qytetarët që e votojnë.

Kuvendi i ardhshëm nuk duhet të konsiderohet si përfundimi politik i dikujt, por si mundësia për një nisje të re dhe të përbashkët për të gjithë ne.

Qëndrimi ynë nuk duhet të drejtohet kundër një personi, por në mbështetje të LDK-së.

Vendimmarrja nuk duhet të udhëhiqet nga interesat individuale, por nga synimi për ta rikthyer besimin e qytetarëve.

Qëllimi nuk duhet të jetë pjesëmarrja në pushtetin e të tjerëve, por shndërrimi i LDK-së në alternativën që fiton.

Ndryshimi është i domosdoshëm që LDK-ja të ringrihet.

Për të fituar, ajo duhet të bashkohet.

Ndërsa fitorja duhet të vihet në shërbim të Kosovës. ✌