OBSH i ka klasifikuar mishrat e përpunuar në Grupin 1: kancerogjene për njerëzit, i njëjti nivel rreziku ku përfshihen edhe substanca si tymi i duhanit dhe asbesti.

Ky vlerësim bazohet në prova të mjaftueshme shkencore te njerëzit, me lidhjen më të fortë me kancerin kolorektal.

Në këtë kategori përfshihen produktet e përpunuara përmes kriposjes, kurimit, fermentimit, tymosjes apo metodave të tjera ruajtjeje, si:
– proshuta (e gatuar dhe e gjallë),
– salsiçet,
– mishi i konservuar,
– dhe produkte të ngjashme.

OBSH thekson se rreziku nuk lidhet me një ushqim apo markë të vetme, por me teknologjinë ushqimore të përdorur në përpunim.

Sipas një prej vlerësimeve më të cituara shkencore, konsumi ditor i 50 gramëve mish të përpunuar rrit rrezikun relativ të kancerit kolorektal me rreth 18%.

Edhe pse kjo rritje mund të duket e moderuar për individin, në nivel popullate ajo përkthehet në një problem serioz të shëndetit publik.

OBSH nënvizon se Grupi 1 përfshin agjentë shumë të ndryshëm, por klasifikimi reflekton forcën e provave shkencore, jo nivelin e menjëhershëm të rrezikut nga ekspozimi.

The post Proshuta dhe salsiçet përbëjnë alarm shëndetësor/ OBSH: Konsumi ditor i 50 gramëve mish të përpunuar rrit rrezikun e kancerit appeared first on Albeu.com.

Nuk është rastësi që gjithnjë e më shumë njerëz po e përfshijnë në dietën e përditshme. Por një problem mbetet i zakonshëm, si ta konsumojmë në momentin e duhur?

Zakonisht, avokadot që gjejmë në treg janë të papjekura, dhe duhet të presim disa ditë derisa të piqen.

Nëse i presim para kohe, janë pa shije, nëse i lëmë shumë, rrezikojnë të kalben.

Blogerja e ushqimit Caroline Groth, ka ndarë një truk të thjeshtë në Instagram që mund t’ju shpëtojë. Për të pjekur avokadon më shpejt, do t’ju duhen vetëm një avokado, një kivi dhe një qese letre.

Si funksionon? Vendosni avokadon dhe kivin brenda në qesen e letrës, mbylleni dhe lëreni në temperaturë ambienti. Brenda 24 orësh, avokadoja do të jetë e butë dhe gati për konsum.

Pse ndodh kjo?

Kivi, ashtu si banania apo molla, lëshon një gaz natyral të quajtur etilen, një hormon i bimëve që ndihmon në pjekjen e frutave. Kur frutat mbyllen në një qese letre, etileni grumbullohet brenda dhe përshpejton procesin e pjekjes në mënyrë natyrale.

Pra, herën tjetër që do të doni të shijoni një avokado perfekte pa pritur me ditë, provoni këtë truk të thjeshtë me një kivi dhe falë natyrës, do të jeni gati për një mëngjes plot shije!

The post Avokadoja me përfitime të shumta për shëndetin, por a e dini si ta piqni më shpejt? Ja një truk i thjeshtë që do t’ju ndihmojë appeared first on Albeu.com.

Tesamorelin: A Synthetic Analog with Metabolic Implications

Tesamorelin, a synthetic growth hormone-releasing hormone (GHRH) analog, has been examined for its potential to modulate metabolic pathways within the organism. Studies suggest that this peptide may interact with the hypothalamic-pituitary axis, where it is theorized to stimulate the release of endogenous growth factors. Research indicates that by engaging with specific receptors, Tesamorelin might influence protein synthesis and lipid metabolism, suggesting its relevance in research focused on energy expenditure and tissue composition.

Recent explorations into Tesamorelin’s properties suggest that it might impact lipid profiles by modulating pathways related to adipose tissue metabolism. It has been hypothesized that this peptide’s interaction with growth-related processes might influence the utilization of stored energy, which may have implications for research involving nutrient partitioning. Additionally, its possible impact on cellular processes has led researchers to investigate potential applications in regenerative biology, particularly in tissue repair and recovery.

CJC-1295 (Mod GRF 1-29): A Stabilized Growth Hormone-Releasing Factor?

CJC-1295 (Mod GRF 1-29) is a modified version of the growth hormone-releasing factor (GRF), designed to have an extended half-life. Investigations purport that the peptide may engage with receptors associated with endogenous growth factor release, thereby influencing protein turnover and cellular renewal. Investigations purport that CJC-1295 might play a role in facilitating tissue maintenance and homeostasis within the organism, leading to speculation regarding its involvement in age-related cellular processes.

One avenue of interest in research involving CJC-1295 pertains to its hypothesized impact on sleep-related recovery mechanisms. Since endogenous growth factor release is closely linked to circadian rhythms, studies indicate that peptides such as CJC-1295 might hold relevance in exploring the connections between sleep cycles and cellular restoration. Furthermore, researchers have theorized that its possible impact on protein metabolism may position it as a candidate for studies into muscular adaptation and structural integrity.

Metabolic research has also begun to explore the potential interactions between CJC-1295 and insulin-like growth factors. It has been suggested that this peptide may play a role in pathways regulating glucose utilization, which has drawn attention to its possible implication in studies on metabolic flexibility. By examining how this peptide influences anabolic and catabolic signaling, researchers aim to elucidate its contributions to organismal energy balance.

Ipamorelin: A Selective Secretagogue with Neuromodulatory Potential

Ipamorelin is a synthetic peptide classified as a selective growth hormone secretagogue. Unlike other secretagogues that might engage with broader receptor systems, Ipamorelin is theorized to exhibit high specificity for receptors involved in growth factor regulation. This selectivity has led to considerations of its relevance within research focusing on organismal development, cellular maintenance, and homeostatic processes.

Additionally, researchers have begun to explore how Ipamorelin may interact with gastrointestinal and immune system processes. The peptide’s possible influence on gut-related signaling pathways is a subject of ongoing inquiry, particularly in relation to nutrient absorption and microbiota interactions. The immune-modulating potential of Ipamorelin is another field of interest, with studies suggesting that it may contribute to discussions on inflammatory balance within the organism.

Research Domains of CJC-1295, Tesamorelin and Ipamorelin

Given the biochemical potential of Tesamorelin, CJC-1295 (Mod GRF 1-29), and Ipamorelin, these peptides have been positioned as subjects of interest in various research fields, including endocrinology, metabolic science, and regenerative biology. Studies suggest that these compounds may provide insights into the mechanisms governing homeostasis, tissue dynamics, and molecular adaptation.

In the field of cellular aging, speculative research exists regarding the involvement of these peptides in cellular turnover and longevity-related pathways. It has been hypothesized that their interactions with growth factor regulation may shed light on processes underlying organismal resilience. Additionally, investigations purport that these peptides might contribute to discussions on physiological adaptation in response to environmental stimuli, including variations in nutrition and physical exertion.

Conclusion

Tesamorelin, CJC-1295 (Mod GRF 1-29), and Ipamorelin continue to be of considerable interest in scientific exploration, with their hypothesized roles in metabolic modulation, cellular maintenance, and neurobiological adaptation. Their interactions with various biological pathways suggest potential implications across multiple domains, including endocrinology, regenerative science, and physiological research. While much remains to be investigated, current inquiries into these peptides may offer valuable insights into fundamental biological processes, shaping the direction of future research initiatives. Researchers interested in finding out more about Tesamorelin, CJC-1295, and Ipamorelin are encouraged to read this study.

References

[i] Teichman, S. L., Neale, A., Lawrence, B., Gagnon, C., Castaigne, J. P., & Frohman, L. A. (2006). Prolonged stimulation of growth hormone (GH) and insulin-like growth factor I secretion by CJC-1295, a long-acting analog of GH-releasing hormone, in healthy adults. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 91(3), 799-805. https://doi.org/10.1210/jc.2005-1536

[ii] Falutz, J., Allas, S., Blot, K., Potvin, D., Kotler, D., Somero, M., Berger, D., Brown, S., & Richmond, G. (2007). Metabolic effects of a growth hormone–releasing factor in patients with HIV. The New England Journal of Medicine, 357(23), 2359-2370. https://doi.org/10.1056/NEJMoa072291

[iii] Devesa, J., Casteleiro, N., Piñeiro, C., & Devesa, P. (2016). The role of growth hormone on adult hippocampal neurogenesis. Cell & Tissue Research, 364(1), 41-55. https://doi.org/10.1007/s00441-015-2280-2

[iv] Bowers, C. Y., Momany, F. A., Reynolds, G. A., & Hong, A. (1984). On the in vitro and in vivo activity of a new synthetic hexapeptide that acts on the pituitary to specifically release growth hormone. Biochemical and Biophysical Research Communications, 121(2), 476-481. https://doi.org/10.1016/0006-291X(84)91216-6

[v] Smith, R. G., & Sun, Y. (2004). Developments in ghrelin biology and potential clinical relevance. Trends in Endocrinology & Metabolism, 15(9), 436-441. https://doi.org/10.1016/j.tem.2004.09.008

The post Frontiers of Peptide Research: Tesamorelin, CJC-1295, and Ipamorelin  appeared first on Albeu.com.

Çfarë është Autofagjia?

Gjatë urisë, qelizat shpërbëjnë proteinat dhe komponentët e tjerë të qelizave dhe i përdorin ato për energji. Gjatë autofagjisë, qelizat shkatërrojnë viruset dhe bakteret dhe shpëtojnë nga strukturat e dëmtuara. Është një proces që është kritik për shëndetin, rinovimin dhe mbijetesën e qelizave.

Ohsumi krijoi një fushë krejtësisht të re të shkencës me punën e tij duke studiuar autofagjinë në maja. Ai zbuloi se gjenet e autofagjisë përdoren nga organizma më të lartë, duke përfshirë njerëzit dhe se mutacionet në këto gjene mund të shkaktojnë sëmundje. Kafshët, bimët dhe organizmat njëqelizore mbështeten në autofagji për t’i bërë ballë zisë së bukës.

Edhe pse u zbulua për herë të parë në vitet 1960, kërkimet e Ohsumit nga fundi i viteve 1980 dhe fillimi i viteve 1990 deri në ditët e sotme kanë treguar që autofagjia ka një rol në mbrojtjen kundër inflamacionit dhe në sëmundje si demenca dhe Parkinson. Kur Ohsumi filloi të studionte autofagjinë, kishte më pak se 20 punime të botuara çdo vit mbi këtë temë; tani ka më shumë se 5000 çdo vit, pasi është subjekt i fushave të ndryshme, duke përfshirë kancerin dhe studimet e jetëgjatësisë.

Agjërimi për shëndetin

Shkencëtarët kanë zbuluar se agjërimi për 12+ deri në 24+ orë shkakton autofagji dhe mendohet të jetë një nga arsyet që agjërimi lidhet me jetëgjatësinë. Ekziston një grup i madh kërkimesh që lidhin agjërimin me përmirësimin e kontrollit të sheqerit në gjak, uljen e inflamacionit, humbjen e peshës dhe përmirësimin e funksionit të trurit.

Agjërimi në zonat blu

Gjatë gjithë historisë së njerëzimit, agjërimi ka qenë pjesë e praktikave fetare, shpirtërore dhe shëndetësore. Në rajonin e zonave blu të Ikarias, njerëzit jetëgjatë atje mbajnë rreth 150 ditë agjërim fetar në vit.

Agjërimi për periudha të gjata duhet të bëhet gjithmonë nën mbikëqyrjen e mjekut. Nëse nuk hani pas orës 19:00 deri në orën 7 të mëngjesit të nesërm, atëherë ky është teknikisht një agjërim 12-orësh dhe pse vakti ynë i parë i ditës quhet “mëngjesi”.

Dr. Valter Longo, drejtor i Institutit të Jetëgjatësisë në Universitetin e Kalifornisë Jugore, në Los Anxhelos, rekomandon që shumica e njerëzve të hanë dy vakte në ditë nëse kanë probleme me ngrënien e tepërt. Nëse dikush ha vaktin e fundit në orën 16:00 dhe ha mëngjes të nesërmen në orën 7 të mëngjesit, atëherë ky është një agjërim 15-orësh. Burimi: Fasting for Health and Longevity: Nobel Prize Winning Research on Cell Aging

The post Teza e nobelistit japonez në mjekësi, agjërimi rinovon qelizat dhe rrit jetëgjatësinë appeared first on Albeu.com.

1.Përmbajuni pushimit: Sigurohuni që të pushoni mjaftueshëm. Gripi mund të lodhë trupin, kështu që është e rëndësishme të jepni kohë trupit për t’u rikuperuar.

2.Pini shumë lëngje: Uji, çaji i ngrohtë, supat, dhe lëngjet e frutave janë të dobishme për të mbajtur trupin të hidratuar dhe për të lehtësuar ngarkesën në frymëmarrje.

3.Përdorni ilaçe për lehtësimin e simptomave: Ilaçet kundër dhimbjeve si paracetamoli ose ibuprofeni mund të ndihmojnë për të ulur temperaturën dhe për të lehtësuar dhimbjet e trupit.

4.Merrni vaksinë kundër gripit: Nëse e keni bërë këtë para sezonit të gripit, mund të parandaloni përhapjen e infeksionit dhe të përballoni më lehtë simptomat.

5.Kujdesuni për hundët dhe fytin: Spërkatjet me ujë të kripur ose përdorimi i inhalimeve të avujve mund të ndihmojnë në lehtësimin e bllokimit të hundës dhe dhembjeve të fytit.

6.Përdorni kompresë të ngrohtë ose të ftohtë: Një kompresë e ngrohtë mund të ndihmojë në relaksimin e muskujve dhe në lehtësimin e dhimbjeve të trupit, ndërsa një kompresë e ftohtë mund të ndihmojë për të ulur temperaturën.

7.Mbani dhomën të ngrohtë dhe ajrosur: Ajri i freskët mund të ndihmojë në përmirësimin e frymëmarrjes dhe në parandalimin e dhimbjeve të kokës.

8.Ndiqni një dietë të lehtë: Ushqime të pasura me vitamina C (si portokallet, limonët, dhe brokoli) mund të ndihmojnë sistemin tuaj të imunitetit për të luftuar infeksionin.

Nëse simptomat përkeqësohen ose zgjaten për një periudhë të gjatë, është e rëndësishme të konsultoheni me një mjek për trajtim të mëtejshëm.

The post Si të kalojmë lehtë simptomat e gripit? appeared first on Albeu.com.

Studimi i parë, është kryer në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Shkencëtarët analizuan të dhënat e 4,800 personave dhe zbuluan se tensioni i lartë përpara të dyzetave e trefishon rrezikun e sëmundjeve të zemrës dhe ishemisë në 20 vitet e ardhshme.

Studimi i dytë ekzaminoi të dhënat e 2.5 milionë njerëzve në Korenë E Jugut.

Ekzaminimi i të dhënave u krye përgjatë 10 viteve

Shkencëtarët arritën në një konkluzion të ngjashëm.

Sipas tyre, gratë e prekura nga tensioni përpara të dyzetave ishin 76% më të rrezikuara nga ishemia dhe sëmundjet e zemrës.

Për burrat, rreziku ishte 85% më i lartë.

Shkencëtarët thanë se rritja e tensionit përpara kësaj moshe nxit atakun në zemër.

Tensioni i lartë i gjakut aktivizon disa mekanizma të dëmshëm për zemrën, thanë ata.

Krahas tensionit, sëmundjet e zemrës nxiten edhe nga disa faktorë rreziku.

Këtu përfshihet: mbipesha, kolesteroli i lartë, niveli i lartë i sheqerit dhe duhanpirja.

Të gjitha këto ngurtësojnë enët e gjakut dhe nxisin bllokimin e tyre duke i çelur rrugën atakut dhe sëmundjeve të tjera kardiovaskulare.

Nisur nga të dhënat më sipër, rekomandohet një kujdes i vazhdueshëm në kontrollin e tensionit, ndjekjen e këshillave të mjekut si dhe një rregjim i duhur ushqimor.

Klikoni këtu për të mësuar disa metoda të thjeshta natyrale që ndihmojnë në uljen e tensionit të lartë.

Cilat janë vlerat ideale të tensionit të gjakut

Njësia matëse e tensionit të gjakut është mmHg.

Shifra e parë tregon tensionin sistolik ose pikën më të lartë të presionit ndaj zemrës.

Shifra e dytë tregon tensionin diastolik ose pikën më të ulët të presionit.

Kjo tregon kur zemra qetësohet mes çdo rrahjeje.

Në këtë hapësirë, zemra mbushet me gjak dhe ushqehet me oksigjen.

Nëse matësi i tensionit tregon vlerat 90/60 mmHg (pra 9 me 6 sic thuhet zakonisht) ose më pak, atëherë tensioni i gjakut konsiderohet i ulët.

Nëse matësi tregon vlerat midis 90/60 dhe 120/80 atëherë tensioni i gjakut është i shëndetshëm dhe në nivel ideal.

Nëse matësi tregon vlerat midis 120/80 dhe 140/90 atëherë tensioni i gjakut është pak më i lartë se mesatarja.

Nëse matësi tregon vlerat mbi 140/90 atëherë tensioni i gjakut është i lartë dhe klasifikohet si hipertension.

Nëse vlerat e të dy njësive arrijnë mbi 180 dhe 110 atëherë duhet duhet të shkoni menjëherë te mjeku.

The post Çfarë tregon tensioni i lartë te personat nën 40-vjeç appeared first on Albeu.com.

Megjithëse i vogël, 1 milimetër kub i indit ishte mjaftueshëm i madh për të përmbajtur 57,000 qeliza, 230 milimetra enë gjaku dhe 150 milionë sinapse.

“Ishte më pak se një kokërr oriz, por filluam ta prisnim dhe ta shikonim, dhe ishte vërtet e bukur,” tha ai.

“Por ndërsa po grumbullonim të dhënat, kuptova se thjesht kishim rrugë, shumë më tepër sesa mund të përballonim.”

Përfundimisht, Lichtman dhe ekipi i tij përfunduan me 1,400 terabajt të dhëna nga kampioni – afërsisht përmbajtjen e mbi 1 miliard librave. Tani, pas një dekade bashkëpunimi të ngushtë të ekipit laboratorik me shkencëtarët në Google, ato të dhëna janë kthyer në hartën më të detajuar të një kampioni të trurit njerëzor të krijuar ndonjëherë.

300 milionë imazhe/ Mostra e trurit erdhi nga një pacient me epilepsi të rëndë. Është një procedurë standarde, tha Lichtman, për të hequr një pjesë të vogël të trurit për të ndaluar krizat, dhe më pas shikoni indin për t’u siguruar që është normale. “Por ishte anonim, kështu që nuk dija pothuajse asgjë për pacientin, përveç moshës dhe gjinisë së tyre,” tha ai.

Për të analizuar kampionin, Lichtman dhe ekipi i tij fillimisht e prenë atë në pjesë të holla duke përdorur një thikë me një teh të bërë prej diamanti. Seksionet u futën më pas në një rrëshirë të fortë dhe u prenë përsëri, shumë hollë. “Rreth 30 nanometra, ose afërsisht 1000-ta e trashësisë së flokëve të njeriut. Ata ishin praktikisht të padukshëm, nëse nuk do të ishte për faktin se i kishim njollosur me metale të rënda, gjë që i bënte të dukshme kur bënim imazhe elektronike,” tha ai.

Ekipi përfundoi me disa mijëra feta, të cilat u kapën me një kasetë të bërë me porosi, duke krijuar një lloj shiriti filmi: “Nëse bëni një fotografi të secilit prej atyre seksioneve dhe i rreshtoni ato foto, ju merrni një pjesë tre-dimensionale të trurit në nivel mikroskopik.”

The post Google dhe Harvard zbulojnë hartën më të detajuar ndonjëherë të trurit të njeriut appeared first on Albeu.com.

Studiuesit krahasuan përbërjen kimike të mostrave të erës së trupit nga 18 foshnja të moshës zero deri në tre vjeç dhe 18 adoleshentë të moshës 14 deri në 18 vjeç.

Kishte një përzierje të barabartë të pjesëmarrësve meshkuj dhe femra në secilën grupmoshë. Mostrat u mblodhën nga copat e pambukut që ishin qepur në sqetullat e bluzave të pjesëmarrësve për një natë.

Pjesëmarrësit adoleshentë dhe prindërit e pjesëmarrësve të mitur u udhëzuan të shmangin ushqimet me aromë të fortë dhe produktet dhe detergjentët me parfum për 48 orë para studimit.

Analiza zbuloi se megjithëse përbërja kimike e erës së trupit ishte e ngjashme në të dy grupet, ato të mbledhura nga adoleshentët përmbanin nivele më të larta të acideve të caktuara.

Studiuesit identifikuan dy komponime që u gjetën ekskluzivisht në mostrat e adoleshentëve, për të cilat ata raportojnë se kishin erë “djerse, urine dhe myshku”, si dhe druri sandalli.

Ndërkohë, mostrat e erës së trupit të foshnjës u përshkruan si “të ngjashme me vjollcën” dhe “si sapun dhe parfum”.

Autorët sugjerojnë se disa nga ndryshimet në përbërjen kimike mund të rezultojnë nga ndryshimi në aktivitetin e gjëndrave dhjamore dhe gjëndrave apokrine të djersës – të dyja të lidhura me gjëndrën e flokëve – midis adoleshentëve dhe foshnjave.

Ata spekulojnë se mungesa e steroideve me erë të pakëndshme së bashku me nivele më të ulëta të acideve të caktuara në mostrat e aromës së trupit të foshnjave mund të kontribuojë që ato të vlerësohen zakonisht si aromë më të këndshme sesa erërat e trupit të adoleshentëve.

Ekipi, nga Universiteti i Erlangen-Nurnberg në Gjermani, publikoi gjetjet e tyre në revistën Communications Chemistry.

Ata shkruan: ‘Erërat e trupit kontribuojnë ndryshe në komunikimin ndërpersonal mes prindërve e pasardhësve të tyre në faza të ndryshme të zhvillimit.

“Tashmë menjëherë pas lindjes, foshnjat mësojnë të njohin aromën individuale të nënës së tyre dhe prindërit janë në gjendje të identifikojnë erën e trupit të foshnjës së tyre, e cila preferohet para erës së foshnjave të tjera.

Erërat e trupit të foshnjave janë të këndshme për nënat dhe, si të tilla, ndoshta lehtësojnë dashurinë prindërore.

“Nga ana tjetër, erërat e trupit të fëmijëve në pubertet vlerësohen si më pak të këndshme dhe prindërit nuk janë në gjendje të identifikojnë fëmijën e tyre gjatë kësaj faze zhvillimi.”/Daily Mail – Syri.net

The post Adoleshentët kanë erë të rëndë! Studimi zbulon përbërje unike të erës së trupit tek adoleshentët appeared first on Albeu.com.

Forma e lëngshme e merkurit është veçanërisht e rrezikshme sepse avullon në temperaturën e dhomës. Dhe kur avullohet, ai e mbush ajrin me atome të vogla, të padukshme të merkurit, të cilët janë edhe pa aromë dhe të tretshëm në vajra ose yndyrna.

Nëse avulli i merkurit thithet, ai absorbohet lehtësisht nga trupi, ku fillimisht futet në mushkëri dhe prej andej në gjak dhe në tru. Është një helm nervor që mund të shkaktojë çrregullime të gjumit, agjitacion dhe paralizë. Ekspozimi ndaj merkurit mund të shkaktojë një çrregullim neurologjik të quajtur erethism mercurialis, i cili mund të shkaktojë nervozizëm dhe depresion.

Edhe një termometër i prishur mund të çojë në helmim me merkur. Mund të jetë veçanërisht e rrezikshme në dhomën e fëmijëve nëse merkuri i lëngshëm depërton në çarje dhe qoshe dhe lihet i patrazuar për t’u avulluar.

Në Bashkimin Evropian, “instrumentet matëse” të merkurit si termometrat janë ndaluar prej kohësh. Në rajone të tjera, si Shtetet e Bashkuara dhe Azia, disa termometra me merkur përdoren ende në industri, por ato po hiqen gradualisht.

Ndërsa merkuri konsiderohet shumë helmues sot, mjekët në fund të shekullit të 19-të u dhanë pacientëve sasi të konsiderueshme të këtij elementi për të trajtuar pengesat e zorrëve.

Si avull, merkuri thithet si atome individuale dhe absorbohet shpejt nga mushkëritë ku fillojnë të zhvillohen efektet e tij helmuese. Megjithatë, nëse pini merkur, pothuajse asnjë prej tij qëndron në sistem dhe është më pak i rrezikshëm për shëndetin sesa nëse e thithni atë.

Por, cfare dhet të bëni, nëse ju thyhet një termometër në shtëpi?

Në fillim, largoni fëmijët dhe kafshët shtëpiake nga zona. Më pas, vishni doreza, merrni një qese letre dhe mblidhini copat me kujdes.

Ne asnjë rast, mos përdorni fshesën e korentit për të pastruar grimcat e termometrit.

Grimcat e mbledhura të mërkurit mblidhni me një fletë letre ose kartoni dhe hidhini në një qese tjetër letre dhe mbështilleni dhe futeni në një qese tjetër plastike.

Më pas sigurohuni që zona ku është thyer termometri është e pastër.

The post Thyerja e termometrit, sa i rrezikshëm është mërkuri (zhiva)? appeared first on Albeu.com.

Pothuajse një në tre njerëz përjetojnë kapsllëk në një moment të jetës së tyre. Kapsllëku mund të ketë efekte të ndryshme shëndetësore, p.sh. rritjen e rrezikut kardiovaskular. Por është hera e parë që zbulohet një lidhje midis kapsllëkut dhe sëmundjeve të veshkave.

Botuar në Journal of the American Society of Nefrology (JASN), studiuesit, të udhëhequr nga profesori i nefrologjisë Ksaba Kovesdi i Qendrës Mjekësore të Veteranëve të Memphis, studiuan të dhënat për më shumë se 3.5 milionë njerëz me një moshë mesatare 60 vjeç, të cilët në fillim të studimi nuk kishin asnjë problem me veshkat.

Krahasuar me ata pa kapsllëk, pas një dekade, ata me kapsllëk treguan një probabilitet të shtuar për probleme me veshkat. Sa më i rëndë të jetë kapsllëku, aq më i madh është rreziku i sëmundjes kronike të veshkave ose dështimit të veshkave.

Mekanizmi biologjik që lidh kapsllëkun me veshkat mbetet i paqartë, por ka të ngjarë të përfshijë ndryshime në komunitetet mikrobike të zorrëve, të cilat mund të shkaktojnë inflamacion kronik që, nga ana tjetër, dëmton veshkat.

Studiuesit raportuan se trajtimi i kapsllëkut me ndryshime në stilin e jetës (dieta, etj.) dhe probiotikët mund të mbrojnë gjithashtu shëndetin e veshkave.

The post Kapsllëku kronik rrit rrezikun për t’u prekur nga kjo sëmundje e rëndë e veshkave appeared first on Albeu.com.