Si përballohen yjet më të rrezikshëm të Kupës së Botës? Analiza nga këndvështrimi i Ashley Williams

Kupa e Botës fiton një tjetër dimension sa herë që emrat më të mëdhenj të futbollit shpërthejnë në skenën më të madhe.

Vetëm javën e kaluar, katër nga sulmuesit më të frikshëm në qarkullim u dhanë kundërshtarëve një paralajmërim të fortë.

Kylian Mbappe realizoi dy herë në suksesin 3-1 të Francës përballë Senegalit, Erling Haaland iu kundërpërgjigj me dy gola në fitoren 4-1 të Norvegjisë ndaj Irakut, Lionel Messi shënoi het-trik në triumfin 3-0 të Argjentinës kundër Algjerisë, ndërsa Harry Kane shtoi dy gola në fitoren 4-2 të Anglisë ndaj Kroacisë.

Po si mund të frenohen këta sulmues? Ish-mbrojtësi i Evertonit dhe Uellsit, Ashley Williams, ka dhënë vlerësimin e tij për mënyrën se si duhet trajtuar secili prej tyre.

Messi – Duhet drejtuar në zona ku dëmton më pak

Ndonëse këtë javë mbush 39 vjeç, Lionel Messi vazhdon të ndikojë në lojë sikur të ishte ende në kulmin e formës së tij.

Me tre golat e shënuar ndaj Algjerisë, ai barazoi Miroslav Klosen në krye të listës së golashënuesve më të mirë në historinë e Kupës së Botës, me 16 gola.

Sipas Williams, ndalja e Messit nuk mund të mbështetet te një mbrojtës i vetëm.

“Është një punë kolektive. Si mbrojtës, shpesh shpreson edhe te pak fat. Duhet të mbulosh çdo mundësi dhe të përpiqesh ta orientosh në zona ku është më pak i rrezikshëm”, shpjegon ai.

Në praktikë, kjo është jashtëzakonisht e vështirë, pasi Messi zotëron kontroll të rrallë të topit, ekuilibër të shkëlqyer dhe aftësinë për të ndryshuar ritmin në çdo çast.

“Edhe kur përpiqesh ta shtysh drejt këmbës më të dobët, ai gjen mënyrën për të marrë kontrollin e situatës”, shton Williams.

Mbappe – Përqendrimi nuk duhet të bjerë për asnjë moment

Ashley Williams është përballur me Mbappen në vitin 2017, kur francezi ishte vetëm 18 vjeç.

“Mbappe është më direkt se Messi. Ai sulmon me shpejtësi të jashtëzakonshme dhe çdo lëvizje e tij bëhet me intensitet maksimal”, thotë ish-mbrojtësi.

Sipas tij, e vetmja lehtësi relative është se ritmi i Mbappes lexohet më shumë sesa ai i Messit.

“Kur përballesh me të, mbetesh i fokusuar në të njëjtin ritëm gjatë gjithë kohës. Messi të ngadalëson dhe më pas të surprizon, ndërsa Mbappe të sulmon vazhdimisht me shpejtësi”.

Gjithsesi, rreziku i Francës nuk mbaron vetëm te Mbappe. Futbollistë si Michael Olise dhe Ousmane Dembele hapin vazhdimisht hapësira dhe krijojnë kërcënim.

“Nëse fokusohesh vetëm te Mbappe, lojtarët e tjerë do të të ndëshkojnë. E gjithë skuadra duhet të mbrojë si një njësi e vetme”, thekson Williams.

Haaland – Çelësi është të ndërpresësh furnizimin me topa

Nga Messi dhe Mbappe, Erling Haaland dallohet sepse nuk ka nevojë të ndërtojë vetë gjithçka.

“Ai të mund pa e prekur topin. Kjo e bën jashtëzakonisht të rrezikshëm”, shpjegon Williams.

Forca më e madhe e sulmuesit norvegjez mbetet lëvizja në hapësira dhe përdorimi i çdo centimetri pas vijës mbrojtëse të kundërshtarit.

“Gjëja e parë që duhet të bësh është të ndalosh pasimet në thellësi. Nëse topi nuk arrin te Haaland, ke bërë gjysmën e punës”.

Williams vlerëson se, kur i krijohet një rast i pastër, Haaland mund të jetë më vdekjeprurësi prej të gjithëve.

“Nëse ai merr një mundësi për të shënuar, zakonisht përfundon me gol.”

Për situatat një kundër një, këshilla e tij është e drejtpërdrejtë: “Qëndro afër, mos u përpiq të bëhesh i zgjuar dhe largoje topin sa më shpejt”.

Kane – Nuk duhet lejuar të gjuajë

Harry Kane nuk është më i njëjti sulmues i viteve të tij të para te Tottenhami. Tashmë ai është kthyer në një futbollist shumë më të plotë, që shpesh tërhiqet në mesfushë për të ndihmuar në ndërtimin e aksioneve.

“Dikur ishte më i shpejtë dhe kërkonte më shumë hapësirat pas mbrojtjes. Tani përdor inteligjencën, pasimet dhe vizionin e tij”, thotë Williams.

Sidoqoftë, tipari që e veçon më fort mbetet aftësia për të finalizuar.

“Goditja e Kane mund të jetë më e mira ndër të gjithë këta sulmues. Nëse e lejon të godasë, rreziku është maksimal”.

Për këtë arsye, Williams mendon se mbrojtësit nuk duhet ta ndjekin pa pushim kur ai largohet nga zona.

“Kur Kane largohet nga zona, detyra duhet t’i kalojë mesfushorëve. Mbrojtësit duhet të ruajnë pozicionin dhe të jenë gati për vrapimet e lojtarëve të tjerë”.

Sipas tij, problemi më i madh për rivalët e Anglisë nuk është vetëm Kane, por edhe hapësirat që ai krijon për emra si Jude Bellingham, Noni Madueke dhe Anthony Gordon.

“Vrapimet pas shpinës së mbrojtjes janë arma më e fortë e Anglisë. Ato duhet të jenë prioriteti kryesor për çdo skuadër që përballet me ta”, përfundoi Williams.