42 vjet pas tronditjes me gjysmë profesionistë ndaj Anglisë, Norvegjia synon një tjetër surprizë në Botëror

Norvegjia dhe Anglia do të maten në çerekfinalen e Kupës së Botës 2026, në një sfidë që rikthen në vëmendje një histori të veçantë mes këtyre dy përfaqësueseve.

Për herë të parë ndonjëherë, këto dy kombëtare do të ndeshen në një çerekfinale të Kupës së Botës.

Më shumë se katër dekada pas përballjeve të tyre të famshme, Norvegjia dhe Anglia do të gjenden sërish përballë njëra-tjetrës. Këtë herë, rëndësia e ndeshjes është edhe më e madhe.

Erling Haaland ka gjetur rrjetën në çdo takim të këtij Botërori dhe në raundin e kaluar e bëri përballjen me Brazilin të dukej e thjeshtë. Në mesfushë, Sander Berge i Fulhamit dhe kapiteni i Arsenalit, Martin Odegaard, kanë diktuar ritmin e lojës.

Në mbrojtje, Kristoffer Ajer i Brentfordit dhe David Moller Wolfe i Wolverhamptonit kanë ofruar siguri, ndërsa Oscar Bobb vazhdon të jetë një alternativë e rëndësishme nga stoli.

Nëse merret parasysh se ku ka qenë dikur futbolli norvegjez, kjo gjeneratë duket thuajse e paimagjinueshme.

Për shumë dekada, Suedia konsiderohej forca kryesore e futbollit skandinav, madje kishte arritur edhe në një finale të Kupës së Botës, ndërsa Norvegjia shpesh mbështetej te futbollistë amatorë. Tani, gjithsesi, norvegjezët kanë mbërritur në çerekfinalen e Botërorit 2026 dhe po bëhen gati për një nga sfidat më të mëdha në historinë e tyre.

Para viteve 1990, Norvegjia kishte marrë pjesë në Kupën e Botës vetëm një herë, në vitin 1938. Në atë kohë, megjithatë, hyrja në turne ishte dukshëm më e lehtë sesa është sot.

Disa ekipe kishin kaluar më tej pasi kundërshtarët e tyre ishin tërhequr nga gara, ndërsa Norvegjisë iu desh ta fitonte kualifikimin përmes dy ndeshjeve me Irlandën (3-2 dhe 3-3).

Rruga e tyre në Francë zgjati vetëm një takim. Në fazën e 1/8 së finales, ata e çuan Italinë, kampionen në fuqi dhe më pas edhe kampione të botës, deri në kohën shtesë, përpara se të mposhteshin 2-1.

Pas kësaj, Norvegjisë iu desh të priste 56 vite për t’u rikthyer në kompeticionin më të madh të futbollit botëror.

Kur nisën eliminatoret për Kupën e Botës 1982, vetë ideja e kualifikimit dukej pothuajse e paarritshme.

Norvegjia bënte pjesë në një grup me Zvicrën, Rumaninë dhe dy pretendentë të mëdhenj, Hungarinë dhe Anglinë.

Para ndeshjes parafundit, Anglia mbërriti në Oslo me objektivin për t’i shuar norvegjezëve shpresat për kualifikim.

Skuadra vendase kishte vetëm pesë lojtarë profesionistë në formacionin titullar. Ishte një përfaqësuese shumë larg ekipit të sotëm që udhëhiqet nga Haaland dhe Odegaard.

Anglia kaloi në avantazh që në minutën e 15-të me Bryan Robson dhe gjithçka dukej se po shkonte sipas parashikimeve. Por para pushimit, anglezët u çlodhën më shumë seç duhej dhe humbën fokusin.

Tom Lund barazoi pas një krosimi në zonë, ndërsa Hallvar Thoresen përfitoi nga një gabim i rëndë i mbrojtjes angleze për t’i dhënë Norvegjisë epërsinë 2-1 në minutën e 41-të.

Shifrat nuk ndryshuan më deri në vërshëllimën e fundit, duke sjellë një nga surprizat më të mëdha në historinë e eliminatoreve të Kupës së Botës.

Norvegjia e çoi deri në fund atë që kishte nisur më herët, në eliminatoret e Botërorit 1994.

Pasi barazoi 1-1 në Wembley, ajo fitoi 2-0 në Oslo ndaj Anglisë, kësaj here pa pësuar gol, dhe i nxori “Tre Luanët” jashtë garës.

Ky triumf ndikoi edhe në mënyrën si shihej futbolli norvegjez. Gjatë viteve ’90, klubet angleze nisën të afronin gjithnjë e më shumë futbollistë norvegjezë, të joshur nga kostoja e përballueshme, forca fizike dhe përshtatja e tyre me futbollin anglez.

Mbi të gjitha, për shumë norvegjezë, fitorja ndaj Anglisë në vitin 1981 mbeti çasti kur vendi kuptoi se mund të përballej denjësisht me kombëtaret më të mëdha të futbollit.