Primo Shllaku rrëfen sëmundjen e bashkëshortes së ndjerë dhe pyetjen që do të donte t’i bënte: “A je mirë atje?

Shkrimtari dhe përkthyesi Primo Shllaku ka treguar për herë të parë përballjen e bashkëshortes së tij të ndjerë me sëmundjen e Alzheimer-it.

I ftuar në emisionin Se luan Topi, ai kujtoi fillimisht njohjen dhe historinë e tyre të dashurisë. Shllaku tha se ajo kishte qenë njeriu më i rëndësishëm në jetën e tij, duke e mbështetur dhe duke i dalë zot gjatë gjithë kohës, ndonëse familja e saj nuk e kishte miratuar lidhjen.

Kur Erjona e pyeti sa kishte zgjatur martesa, Shllaku u përgjigj se njohja, martesa dhe periudha e sëmundjes përfshinin gjithsej 54 vjet. Ai shtoi se më 26 dhjetor mbushen 2 vite nga ndarja e saj nga jeta.

Sipas tij, vuajtja zgjati rreth 4 vjet e gjysmë dhe gjendja e saj u rëndua vazhdimisht. Mjekët i kishin thënë se do ta ndihmonin, por ajo vuante nga Alzheimer-i, një sëmundje që nuk shërohet.

I pyetur nga Erjona si e kishte përjetuar ndryshimin e bashkëshortes, Shllaku pranoi se për një kohë të gjatë nuk donte ta besonte gjendjen e saj. Ai shpresonte se do të arrinte ta nxirrte nga ajo humbëtirë, derisa në Dyseldorf i thanë se sëmundja ishte e pashërueshme. Në atë gjendje, ajo qëndroi 2 vjet e gjysmë.

Erjona e pyeti edhe për fjalët që ai kishte thënë se do të donte t’i drejtonte bashkëshortes po të mund të fliste me të: “A je mirë atje?” Shllaku shpjegoi se kjo pyetje lidhej me një ngjarje nga koha kur shëndeti i saj nisi të përkeqësohej.

Ajo rrinte pranë derës dhe kërkonte ta linin të dilte, sepse donte të shkonte në shtëpinë e saj. Familjarët e mbanin derën të mbyllur dhe i kishin fshehur çelësat, pasi, nëse e gjente të hapur, ajo largohej. Disa herë e kishte sjellë policia: bashkëshortja e tij shkonte në pika karburanti, thoshte se kishte humbur shtëpinë dhe kërkonte të lajmërohej policia.

Shllaku tha se atëherë nuk arrinte ta kuptonte përse ajo kërkonte të shkonte në shtëpinë e vet. Tani, sipas tij, duket sikur ajo e gjeti atë shtëpi ku donte të shkonte për të pushuar.