Udhëzues për kalërim të sigurt: Çfarë duhet të mësoni përpara se të hipni në kalë

Një gabim i vogël, si një veprim i rrëmbyer, pozicionimi jo i duhur i shalës apo humbja e ekuilibrit, mund ta kthejë një përvojë të këndshme në një situatë të vështirë.

Kalërimi mësohet më mirë nën drejtimin e një trajneri ose instruktori të kualifikuar. Ai mund t’i identifikojë veprimet e pasakta përpara se të shndërrohen në zakone, t’ju shpjegojë ku po gaboni, t’ju motivojë dhe t’ju udhëzojë se si të qëndroni të sigurt e të ndiheni rehat mbi kalë.

Pavarësisht nëse synoni të praktikoni stilin anglez apo atë perëndimor, përpara fillimit është e dobishme të njiheni me atë që ju pret. Disa rregulla dhe aftësi bazë janë të domosdoshme që hipja në kalë të bëhet në mënyrë korrekte dhe pa rrezikuar.

Përgatitja para kalërimit

Mësimi i parë mund të mos zhvillohet domosdoshmërisht në shalë. Edhe pse disa shkolla kalërimi i vendosin fillestarët menjëherë mbi kalë, njohuritë për lidhjen, pastrimin dhe udhëheqjen e kafshës janë po aq të rëndësishme.

Këto aftësi ju lejojnë ta njihni më mirë kalin, rrisin sigurinë dhe e bëjnë gjithë përvojën më të këndshme. Ato marrin rëndësi edhe më të madhe nëse planifikoni që në të ardhmen të kalëroni pa shoqërues.

Pajisja e kalit me shalë

Kur kali të jetë pastruar dhe lidhur në mënyrë të sigurt, mund të vazhdohet me vendosjen e shalës. Duhet të mësoni mënyrën e saktë të vendosjes së shalës angleze ose perëndimore, fiksimin e frerit dhe shtrëngimin e rripit të shalës sipas stilit perëndimor.

Secili prej këtyre veprimeve kërkon vëmendje, pasi ndikon drejtpërdrejt si në sigurinë e kalorësit, ashtu edhe në rehatinë e kalit, transmeton Telegrafi.

Si të hipni dhe të qëndroni në shalë

Pasi kali të jetë pastruar dhe pajisur plotësisht, mund të tundoheni të niseni pa humbur kohë. Megjithatë, nxitimi duhet shmangur. Fillimisht duhet të mësoni teknikën e duhur të hipjes dhe më pas pozicionin e drejtë të qëndrimit në shalë.

Mënyra se si e mbani trupin përcakton ekuilibrin tuaj dhe ndikon te mënyra në të cilën kali i percepton udhëzimet që i jepni.

Përvoja e hapave të parë

Në seancat e para është normale të mos ndiheni të qëndrueshëm dhe të keni vështirësi me ekuilibrin. Koordinimi i të gjithë trupit mund të jetë sfidues, sepse gjatë kalërimit aktivizohen muskuj që ndoshta nuk i keni përdorur më parë në këtë formë.

Edhe ndjekja e të gjitha udhëzimeve në të njëjtën kohë mund të duket e ndërlikuar. Përvetësimi i tyre vjen gradualisht dhe praktika mbetet elementi kryesor.

Nisja, ndalimi dhe ndryshimi i drejtimit

Ndër udhëzimet e para që jep zakonisht instruktori janë sinjalet për ta vënë kalin në lëvizje dhe për ta ndalur. Personave që nuk kanë kalëruar më parë u nevojitet pak kohë për t’u përshtatur me lëvizjet e kafshës.

Në kalërimin anglez, kthimi zakonisht mësohet përmes përdorimit të drejtpërdrejtë të frerit. Ndërsa në stilin perëndimor përdoret shpesh teknika “neck rein”, me të cilën drejtimi i kalit kontrollohet nëpërmjet presionit që freri ushtron mbi qafën e tij.

Troku, galopi i lehtë dhe shpejtësitë më të larta

Kur përvoja dhe besimi në vete shtohen, mund të fillojë mësimi i ritmeve më të shpejta. Është mirë ta sfidoni veten, por nuk duhet të ndiheni asnjëherë nën presion për të përparuar me ngut. Kalërimi duhet të sjellë kënaqësi dhe jo frikë.

Përvetësimi i trokut mund të kërkojë përpjekje të konsiderueshme, veçanërisht gjatë mësimit të ngritjes ritmike nga shala ndërsa kali lëviz. Me ushtrime të vazhdueshme, kjo lëvizje nis të kryhet më natyrshëm.

Në fillim mund të jetë po aq e vështirë edhe të qëndroni ulur gjatë trokut, pasi trupit i duhet kohë të përshtatet me ritmin dhe lëvizjet e kalit.

Galopi i lehtë është mjaft argëtues dhe, pasi të keni fituar siguri, mund t’ju duket madje më i thjeshtë se troku.

Rregullat bazë të sigurisë

Udhëzimet e sigurisë nuk duhen parë vetëm si pjesë teknike e kalërimit. Sa herë që punohet me kuaj, mbrojtja e kalorësit dhe e kafshës duhet të vendoset në plan të parë. Meqë një fillestar e ka të vështirë të kujtojë gjithçka, instruktori mund t’ia përsërisë këto këshilla gjatë seancës.

Brenda arenës duhet ndjekur etiketa e kalërimit, në të njëjtën mënyrë siç zbatohen rregullat e trafikut në rrugë. Respektimi i saj parandalon afrimin e tepërt mes kalorësve dhe shmang pengimin e lëvizjeve të të tjerëve.

Dalja me kalë në shtigje ofron një përvojë të veçantë, por shoqërohet edhe me rreziqe. Kalorësi duhet të dijë çfarë të vërejë, si të përgjigjet ndaj situatave dhe si t’i shmangë të papriturat.

Kalërimi pas errësimit kërkon vëmendje të shtuar. Për shkak të dukshmërisë së kufizuar, si njeriu, ashtu edhe kali mund të kenë reagime të ndryshme.

Trafiku dhe kuajt, në përgjithësi, nuk përbëjnë një ndërthurje të sigurt. Kalërimi pranë rrugëve duhet bërë vetëm kur nuk ka zgjidhje tjetër dhe gjithmonë me kujdes maksimal.

Aftësitë që shkojnë përtej njohurive bazë

Disa teknika më të ndërlikuara duhen praktikuar vetëm nën vëzhgimin e një trajneri me përvojë. Mes tyre janë zbritja e shpejtë në raste urgjente dhe mënyra e rënies sa më të sigurt nëse krijohet një situatë e papritur.

Gjatë kalërimit duhet të përdorni gjithmonë helmetë të miratuar posaçërisht për këtë aktivitet, si dhe çizme të përshtatshme. Fillestarët ose personat që kalërojnë në terrene më të vështira mund të mbajnë gjithashtu mbrojtëse për gjoksin dhe për dhëmbët.

Aftësia për ta drejtuar kalin mbrapa mund t’ju hyjë në punë në rrethana të ndryshme. Kalërimi pa shalë është argëtues dhe gjatë dimrit mund të jetë edhe më i ngrohtë, por për ta praktikuar nevojiten përvojë dhe ekuilibër.

Edhe zbritja emergjente është veçanërisht e vlefshme kur kali trembet, reagon me lëvizje të befasishme ose shfaq sjellje jo të zakonshme. Pavarësisht masave të marra, aksidentet gjatë kalërimit nuk mund të parandalohen plotësisht.

Çfarë duhet bërë pas kalërimit

Një kalorës i mirë nuk dallohet vetëm nga aftësia për të qëndruar mbi kalë, por edhe nga përkujdesja që tregon pasi përfundon aktiviteti. Kali nuk duhet lënë në gjendje parehatie dhe as nuk duhet ta perceptojë kalërimin vetëm si lodhje dhe detyrim.

Kur udhëtimi të ketë mbaruar, hapi i parë është të zbrisni nga shala sipas mënyrës së duhur.

Më pas, kalit duhet t’i jepet kohë të qetësohet, përpara se të pastrohet dhe të kontrollohet. Kujdesi pas seancës tregon përgjegjshmëri. Një kalë që trajtohet siç duhet jo vetëm performon më mirë gjatë kalërimit, por krijon edhe më shumë siguri dhe afërsi me njeriun.

Në përfundim, mund t’i jepni kalit një ushqim të sigurt si shpërblim. Kjo është një mënyrë e mirë për ta falënderuar për punën, por duhet bërë me maturi dhe vetëm duke përdorur ushqime të përshtatshme për kuajt.