Kalërim i sigurt: Çfarë duhet të mësoni përpara se të ngjiteni në shalë

Një veprim i pakujdesshëm, pozicionimi i gabuar i shalës apo humbja e ekuilibrit mund ta kthejnë një përvojë të këndshme në një situatë të vështirë.

Kalërimi mësohet më mirë nën drejtimin e një trajneri ose instruktori të kualifikuar. Ai mund t’i vërejë dhe t’i korrigjojë shprehitë e gabuara përpara se ato të bëhen pjesë e stilit tuaj, si dhe t’ju motivojë e t’ju këshillojë për më shumë siguri dhe rehati mbi kalë.

Para nisjes së mësimeve, është e dobishme të njiheni me atë që ju pret, pavarësisht nëse keni zgjedhur kalërimin në stilin anglez apo atë perëndimor. Disa rregulla bazë ju ndihmojnë të hipni në kalë në mënyrën e duhur dhe pa rrezikuar.

Përgatitja përpara kalërimit

Mësimi i parë nuk përfshin domosdoshmërisht ngjitjen në shalë. Edhe pse disa shkolla mund t’ju vendosin menjëherë mbi kalë, aftësitë për ta lidhur, pastruar dhe udhëhequr kafshën janë po aq të rëndësishme. Përmes tyre e njihni më mirë kalin, rritni sigurinë dhe e shijoni më shumë gjithë përvojën. Kjo përgatitje merr rëndësi të veçantë nëse synoni që një ditë të kalëroni vetëm.

Pajisja e kalit me shalë

Kur kali të jetë pastruar dhe lidhur në mënyrë të sigurt, mund të vazhdohet me vendosjen e shalës. Duhet të mësoni si montohet shala angleze ose ajo perëndimore, si vendoset freri dhe si shtrëngohet rripi i shalës sipas stilit perëndimor. Çdo veprim kërkon vëmendje, pasi ndikon drejtpërdrejt si te siguria e kalorësit, ashtu edhe te rehatia e kalit, transmeton Telegrafi.

Ngjitja në shalë

Edhe pasi kali është pastruar dhe pajisur, nuk duhet të niseni me nxitim. Fillimisht nevojitet të përvetësoni teknikën e duhur të hipjes dhe pozicionin korrekt të trupit pasi të uleni në shalë. Qëndrimi juaj përcakton ekuilibrin dhe mënyrën se si kafsha i kupton komandat.

Fillimi i praktikës

Në përvojat e para është normale të ndiheni të paqëndrueshëm dhe të pasigurt. Koordinimi mund të paraqesë vështirësi, sepse gjatë kalërimit aktivizohen muskuj që ndoshta nuk i keni përdorur më herët në këtë mënyrë. Gjithashtu, në fillim nuk është e lehtë t’i kujtoni të gjitha udhëzimet njëherësh, ndaj përparimi vjen përmes praktikës.

Si të ecni, të ndaloni dhe të ndryshoni drejtim

Ndër udhëzimet e para të instruktorit zakonisht janë sinjalet që e bëjnë kalin të nisë ecjen dhe të ndalet. Personave që nuk kanë kalëruar më parë u duhet pak kohë për t’u përshtatur me lëvizjet e kafshës.

Në kalërimin anglez, shumica e kalorësve e mësojnë kthimin përmes përdorimit të drejtpërdrejtë të frerit. Në stilin perëndimor përdoret zakonisht teknika “neck rein”, me të cilën drejtimi kontrollohet nëpërmjet presionit që freri ushtron mbi qafën e kalit.

Troku, galopi i lehtë dhe shpejtësitë e tjera

Ritmet më të shpejta mund të praktikohen pasi të jenë rritur aftësitë dhe vetëbesimi. Është mirë ta sfidoni veten, por pa u ndier të detyruar të përparoni me ngut. Qëllimi i kalërimit është kënaqësia dhe jo frika.

Përvetësimi i trokut mund të kërkojë përpjekje të konsiderueshme, veçanërisht kur praktikoni ngritjen ritmike nga shala gjatë lëvizjes. Me kalimin e kohës dhe ushtrimeve, kjo teknikë bëhet më e natyrshme. Edhe qëndrimi ulur gjatë trokut është sfidues në fillim, pasi trupi duhet të përshtatet me ritmin e kalit.

Galopi i lehtë ofron shumë kënaqësi dhe, pasi të fitoni siguri, mund t’ju duket edhe më i thjeshtë se troku.

Masat e sigurisë gjatë kalërimit

Udhëzimet e sigurisë nuk duhen parë vetëm si teknika kalërimi, por si rregulla themelore sa herë që punohet me kuaj. Instruktori mund t’jua përsërisë ato gjatë mësimeve, sepse në fazat e para është e vështirë të mbani mend çdo hollësi.

Brenda arenës duhet të ndiqet etiketa e kalërimit, njësoj siç zbatohen rregullat e qarkullimit në rrugë. Në këtë mënyrë shmanget afrimi i tepërt mes kalorësve dhe pengimi i lëvizjeve të njëri-tjetrit.

Kalërimi nëpër shtigje sjell një përvojë të veçantë, por shoqërohet edhe me rreziqe. Është e nevojshme të dini çfarë duhet të vëzhgoni, si të veproni dhe si t’u shmangeni rrethanave të paparashikuara.

Nëse kalëroni pas rënies së errësirës, duhet të tregoni kujdes edhe më të madh. Dukshmëria e kufizuar mund të ndikojë në reagimet e kalorësit dhe të kalit.

Në përgjithësi, trafiku dhe kuajt nuk përbëjnë një kombinim të sigurt. Kalërimi pranë rrugës duhet të bëhet vetëm kur është i domosdoshëm dhe gjithmonë me shumë kujdes.

Aftësitë përtej nivelit bazë

Disa teknika të avancuara duhen ushtruar vetëm nën mbikëqyrjen e një trajneri me përvojë. Mes tyre janë zbritja e shpejtë në raste urgjente dhe mënyra për të rënë sa më sigurt nëse krijohet një situatë e papritur.

Gjatë kalërimit duhet të mbani gjithmonë një helmetë të miratuar për këtë aktivitet dhe çizme të përshtatshme. Sidomos për fillestarët ose për ata që kalërojnë në terrene më sfiduese, mund të përdoren edhe mbrojtëse për gjoksin dhe dhëmbët.

Aftësia për ta bërë kalin të ecë mbrapa mund t’ju shërbejë në situata të ndryshme. Kalërimi pa shalë është argëtues dhe gjatë dimrit mund të jetë edhe më i ngrohtë, por kërkon përvojë dhe ekuilibër. Ndërkaq, zbritja emergjente është veçanërisht e vlefshme kur kali frikësohet, lëviz papritur ose shfaq sjellje të pazakontë. Sidoqoftë, aksidentet gjatë kalërimit nuk mund të parandalohen plotësisht me asnjë metodë.

Përkujdesja pas përfundimit të kalërimit

Një kalorës i mirë nuk vlerësohet vetëm nga mënyra si qëndron mbi kalë, por edhe nga kujdesi që tregon pasi aktiviteti mbaron. Kafsha nuk duhet të lihet në gjendje të parehatshme dhe as të krijojë përshtypjen se kalërimi lidhet vetëm me lodhjen dhe detyrimin.

Kur udhëtimi të ketë përfunduar, hapi i parë është të zbrisni nga shala sipas mënyrës së duhur.

Më pas, kalit duhet t’i jepet kohë të qetësohet, përpara se të pastrohet dhe të kontrollohet. Ky kujdes dëshmon përgjegjshmërinë e kalorësit. Një kalë i trajtuar siç duhet ndihet më i sigurt, krijon lidhje më të mirë me njeriun dhe ofron gjithashtu një përvojë më të mirë kalërimi.

Në përfundim, mund ta falënderoni kalin duke i dhënë një ushqim të sigurt si shpërblim për punën e bërë. Megjithatë, kjo duhet bërë me maturi dhe vetëm duke përdorur ushqime të përshtatshme për kuajt.