Adoleshentët po përjetojnë ankth dhe kjo mund të jetë arsyeja

Ankthi dhe sulmet e panikut nuk prekin vetëm të rriturit. Gjithnjë e më shumë fëmijë dhe adoleshentë po shfaqin simptoma në lidhje me këtë lloj çrregullimi dhe faji nuk është vetëm i pandemisë, në fakt, numrat, si në Itali ashtu edhe në pjesën tjetër të botës, ishin shumë të larta para se Covid të bëhej pjesë e jetës tonë të përditshme.

Dhimbja e barkut, shqetësimi, frika e braktisjes, prirja për t’u tërhequr janë disa nga mënyrat në të cilat ankthi shfaqet tek të rinjtë.

Faktorët që shkaktojnë ankth tek të rinjtë

Tek fëmijët dhe adoleshentët që vuajnë nga ky lloj çrregullimi, Profesori Claudio Mencacci, presidenti i kaluar i SIP (Shoqëria Italiane e Psikiatrisë), drejtor i Departamentit të Neuroshkencës së Fatebenefratelli – Spitali Sacco në Milano, identifikon dy faktorë të përbashkët. “Rritja e ndjenjave të ankthit, ndërprerjes së impulsit dhe mosrespektimit emocional korrespondon me një rritje joproporcionale të situatave të stimulimit për më të voglin – shpjegon ai. Në veçanti, ngacmuesit e lidhur me ushqimin, të tilla si disa lloje të pijeve që përmbajnë kafeinë ose ushqime të pasura me sheqerna”. Një efekt i mëtejshëm emocionues tek djemtë shkaktohet nga stimujt vizualë. “Këto të fundit kanë gjithashtu një ndikim veçanërisht të rëndësishëm në gjumë. Shqetësimi i gjumit është emëruesi tjetër i përbashkët.” Pagjumësia, ritmi i ndryshuar i gjumit-zgjimit, pjesa tjetër e fragmentuar mund të jetë baza e fillimit të sulmeve të ankthit dhe panikut.

“Gjithashtu zvogëlimi i sasisë së orëve kushtuar gjumit është gjithashtu një shkas. Padyshim, këto nuk janë shkaqet e vetme, por ato janë elemente të zakonshëm për shumë fëmijë dhe adoleshentë që vuajnë nga ankthi. Kjo gjë i hap rrugën abuzimit me alkoolin dhe ilaçe në adoleshencë. Këta dy faktorë në të vërtetë i japin goditjen e fundit disa situatave të ankthit të mëparshëm”. Sidoqoftë, familjariteti është gjithashtu i rëndësishëm: “Nga pikëpamja biologjike dhe gjenetike, në veçanti përballimi njohës, ose strategjia e adaptimit për t’u përballur me situata komplekse”.

Të gjithë këtyre faktorëve duhet t’u shtohen edhe ngjarje të tilla si trauma ose abuzimi. “Ekspozimi ndaj situatave që e bëjnë rrugën e evolucionit të një personi të ri të brishtë ndikon në shfaqjen e këtyre çrregullimeve. Duhet të kujtojmë se mendja është gjithmonë shumë plastike dhe se ekziston gjithmonë një ndërveprim shumë i fortë midis pajisjeve biologjike, gjenetikës dhe mjedisit”. Së fundmi edhe fëmija që ndjen se është braktisur emocionalisht nga prindi mund të shfaqë lehtësisht ankth ose panik. “Vëmendja, megjithatë, nuk është problem i fëmijëve të lënë pas dore ose të patrajtuar, por e fëmijëve që kanë prindër anafektivë ose që nuk marrin parasysh nevojat e tyre. Këto janë situata që krijojnë përvoja të braktisjes për shkak të mungesës së kujdesit”.

Si të dalloni nëse fëmija juaj vuan nga ankthi

Kendall Jenner tha se kur ishte fëmijë krizat e saj të ankthit i krijonin asaj vështirësi në frymëmarrje. Nga ana tjetër, disa fëmijë fillojnë të vuajnë nga dhimbje stomaku ose dhimbje koke pa qenë në gjendje të shprehin shqetësimin e tyre. “Shumë fëmijë gjithashtu kanë vështirësi në përqendrim, ata shpërqendrohen shumë lehtë. Të tjerët verbalizojnë ankthin e tyre duke thënë se kanë frikë se mos dështojnë, se përjetojnë ndjenjën e mos pasimit ose të pamjaftueshmërisë”. Më pas shumë njerëz pajtohen me frikën, turpin, kritikën, frikën e dinamikës së grupeve që ndonjëherë mund të kthehen në ngacmim. “Tek shumë fëmijë lind gjithashtu një ankth i vërtetë shoqëror, veçanërisht gjatë adoleshencës. Ata kanë frikë nga paragjykimet, nga komentet për trupin e tyre, ata ndihen të ngathët, qesharakë dhe e gjithë kjo u jep atyre frikën e të qenit në kontakt me të tjerët. Nuk është rastësi që shumë vuajnë gjithashtu nga ankthi i ndarjes dhe janë shumë të varur nga prindërit e tyre”. Jashtëzakonisht e shpeshtë tek fëmijët që vuajnë nga ky lloj ankthi janë sulmet e panikut. “Shumë fëmijë gjithashtu vuajnë nga pavor nocturnus, terrori që ndodh gjatë gjumit”.

Si të trajtohet ankthi dhe paniku tek fëmijët

Deri vitin e kaluar, mënyra më e mirë për të zbuluar ankthin tek fëmijët ishte siguruar nga shkolla. “Progresi dhe ndërveprimi në shkollë ishin shenjat e para. Sot, që nuk është e mundur të përfitojmë nga ky parametër, duhet të kemi kujdes për mbylljen, introversionin e tepruar, për të vërejtur nëse ekziston një tendencë për tu fshehur në mënyrë obsesive, për të thënë gënjeshtra dhe nëse ka nervozizëm apo shqetësim”. Përballë këtyre simptomave, secili prind, përpara se të drejtohet tek një specialist, ka disa gjëra që mund të bëjë. “Nënat dhe baballarët duhet të dëgjojnë dhe ndjekin interesat e fëmijëve të tyre – shpjegon profesor Mencacci – ata duhet të zbulojnë cilat janë prirjet e tyre dhe t’i stimulojnë ato. Ata duhet t’i mësojnë fëmijët të jenë të interesuar. Prindërit duhet të lënë mënjanë pritjet e tyre dhe të përqendrohen në dëshirat e fëmijëve, t’i mbështesin ata edhe nëse janë të ndryshëm nga ato që imagjinuan ose aspironin. “Puna në stilin e jetës së fëmijëve mund të jetë e dobishme si në parandalimin, ashtu edhe në trajtimin e ankthit dhe panikut. “Le të përpiqemi t’i mësojmë ata me një mënyrë jetese të shëndetshme. Le të sigurohemi që ka një ritëm adekuat të gjum-zgjimit, që natën të mos ketë stimuj të dritës në dhomë, as smartphone ose pajisje të tjera. Dhe pastaj le t’i ftojmë të praktikojnë një sport individual ose në grup, duke ndjekur prirjet dhe dëshirat e tyre”. Sidoqoftë, nëse këto vëmendje dhe masa paraprake nuk japin rezultatet e dëshiruara, është e nevojshme të kontaktoni një specialist. “Siç do të vepronit me pediatrin ose ORL. Mos kini frikë të shkoni te një specialist. Nëse nuk merreni me ankthe të caktuara, ato rrezikojnë të kristalizohen, duke u bërë ndjenja të përhapura që fëmijët do t’i mbajnë me vete pasi të rriten”.