Qëndrimi në karrige mund të ndikojë te rreziku dhe emocionet, zbulojnë studiuesit

Një kërkim i ri tregon se mënyra se si e mbajmë trupin gjatë uljes mund të lidhet me mënyrën si marrim vendime, përballemi me rrezikun dhe përjetojmë emocionet.

Studimi, i realizuar nga kërkues të Universitetit McGill, sugjeron se një pozicion më i drejtë i trupit shoqërohet me ndjenja më të theksuara krenarie dhe me një mënyrë disi të ndryshme të menaxhimit të situatave me rrezik.

Gjetjet nënvizojnë gjithashtu se sjellja njerëzore mund të ndikohet nga detaje të vogla të ambientit, edhe atëherë kur individët nuk e kuptojnë se këto elemente po luajnë rol.

Në eksperiment u përfshinë afro 200 persona, të cilëve nuk iu tha se qëllimi i vërtetë ishte të vëzhgohej lidhja mes qëndrimit fizik dhe vendimmarrjes.

Studiuesit ndryshuan mënyrën e organizimit të vendit të punës. Disa pjesëmarrës përdorën një tablet të vendosur në një platformë të ngritur mbi një tavolinë të rregullueshme, pozicion që i orientonte natyrshëm të qëndronin më drejt. Grupi tjetër punoi në një tavolinë më të ulët, duke u përkulur më shpesh përpara.

Pas kësaj, të gjithë iu nënshtruan një loje kompjuterike të quajtur “detyrë e rrezikut me balonë”. Në të, ata duhej të frynin një balonë virtuale me shtypje të njëpasnjëshme. Sa më shumë shtypje të bënin, aq më i madh bëhej shpërblimi i mundshëm, por rritej edhe mundësia që balona të shpërthente dhe pikët e atij raundi të humbnin.

Ata që kishin qëndruar më drejt kryen zakonisht më shumë shtypje dhe arritën rezultate më të mira.

Megjithatë, sipas studiuesve, ky rezultat nuk tregon se këta persona ishin thjesht më impulsivë.

Jorge Armony, profesor i psikiatrisë dhe psikologjisë në Universitetin McGill dhe autori kryesor i studimit, tha se të dhënat lënë të kuptohet se pjesëmarrësit mund të kenë qenë më të aftë në menaxhimin e rrezikut dhe jo domosdoshmërisht më të prirur për të vepruar pa u menduar, transmeton Telegrafi.

Efekti i qëndrimit u shfaq edhe në përjetimin emocional. Personat që uleshin në një pozicion më të drejtë raportuan më shpesh një ndjenjë më të fortë krenarie.

Krenaria lidhet me vlerësimin që njeriu i bën vetes dhe veprimeve të tij. Për këtë arsye, autorët mendojnë se pozicioni i trupit mund të ndikojë jo vetëm në sjellje, por deri në një farë mase edhe në mënyrën se si përjetohen përvojat.

Studiuesit, megjithatë, theksojnë se ndikimi i matur ishte i moderuar dhe u vu re në kushte të kontrolluara laboratorike.

Prandaj, rezultatet nuk nënkuptojnë se drejtimi i shpinës do ta bëjë menjëherë dikë më të aftë për vendimmarrje ose më të sigurt në vetvete.

Një veçori e rëndësishme e kërkimit ishte se pjesëmarrësve nuk iu dha udhëzimi i drejtpërdrejtë për të ndryshuar qëndrimin. Pozicioni i trupit u përcaktua kryesisht nga mënyra se si ishte rregulluar hapësira e punës dhe shumica e tyre nuk e dinin se mënyra e uljes ishte pjesë e eksperimentit.

Kjo qasje u mundësoi studiuesve të shmangnin një problem të njohur në disa kërkime mbi “pozat e fuqisë”: rrezikun që pjesëmarrësit të kuptojnë objektivin e studimit dhe të ndryshojnë sjelljen sipas asaj që besojnë se pritet prej tyre.

Në këtë rast, pozicioni fizik u ndikua nga pajisjet dhe jo nga udhëzimet e studiuesve. Përmes analizimit të videove, ekipi mati edhe këndet e qafës së pjesëmarrësve, duke verifikuar se ndryshimi i qëndrimit kishte ndodhur realisht.

Gjetjet nuk provojnë në mënyrë të thjeshtë se ulja drejt çon automatikisht në vendime më të mira. Ato sugjerojnë se edhe përbërës të zakonshëm të mjedisit të përditshëm mund të kenë ndikim të caktuar mbi sjelljen dhe emocionet.

Lartësia e tavolinës, vendosja e ekranit dhe organizimi i hapësirës së punës mund të ndikojnë në komoditetin fizik, por potencialisht edhe në reagimet tona gjatë situatave që kërkojnë vendimmarrje.

Gjithsesi, autorët përsërisin se efektet ishin të kufizuara dhe u evidentuan në laborator. Për këtë arsye, studimi nuk duhet konsideruar si një teknikë e provuar për përmirësimin e gjykimit apo të vendimmarrjes.

Megjithatë, kërkimi hap një diskutim interesant mbi ndikimin që mund të kenë në sjelljet e përditshme faktorë kaq të zakonshëm sa pozicioni i trupit dhe hapësira ku punojmë. /Telegrafi/