Çfarë mund të tregojë pozicioni i duarve për emocionet gjatë një bisede?

Kur flasim me dikë, vëmendja zakonisht na shkon te fytyra, buzëqeshja dhe shikimi i tij. Sipas ekspertëve të gjuhës së trupit, megjithatë, duart mund të përcjellin ndonjëherë më shumë sesa fjalët.

Qëndrimi i tyre mund të japë sinjale për vetëbesimin, kujdesin, interesin apo tensionin e brendshëm, edhe pa e kuptuar vetë ne.

Këto sinjale duhen parë gjithmonë në kontekst. Gjendja shpirtërore, zakonet, temperatura e ambientit dhe rrethanat ndikojnë në mënyrën si e mbajmë trupin. Për këtë arsye, ky test është një mënyrë për të vëzhguar komunikimin joverbal, jo një diagnozë psikologjike.

A. Njëra dorë e vendosur mbi tjetrën

Mbajtja e duarve njëra mbi tjetrën përpara trupit gjatë bisedës mund të krijojë përshtypjen e qetësisë dhe përmbajtjes. Ajo shpesh shoqërohet me vetëkontroll dhe një natyrë të rezervuar: nuk i shprehni lehtë emocionet dhe zgjidhni kujt t’ia tregoni. Në mjedise profesionale, ky pozicion mund të përcjellë seriozitet dhe profesionalizëm.

Kur fytyra dhe shikimi duken të çliruar, të tjerët mund t’ju perceptojnë si të besueshëm. Nëse trupi është i tendosur, i njëjti qëndrim mund të jetë shenjë e një tensioni të brendshëm.

B. Dora e mbështetur nën mjekër

Këtë qëndrim e marrin zakonisht personat që po shqyrtojnë me vëmendje atë që dëgjojnë. Në vend që të arrini menjëherë në një përfundim, mund të jeni duke peshuar argumentet, hollësitë dhe mënyrën si shprehet bashkëbiseduesi.

Kontakti me sy, kur shoqëron këtë gjest, mund të tregojë interes të vërtetë për temën. Nëse vështrimi ju largohet shpesh, ai mund të sinjalizojë skepticizëm ose se po e vini në dyshim atë që dëgjoni.

C. Krahët e kryqëzuar

Shpesh ky qëndrim shihet si shenjë distance ose si nevojë për t’u mbrojtur. Por një person mund t’i kryqëzojë krahët edhe sepse ka ftohtë ose thjesht ndihet më rehat ashtu.

Parehatia apo mospajtimi bëhen interpretime të mundshme sidomos kur krahët e kryqëzuar shoqërohen me shpatulla të tendosura, trupin e tërhequr prapa ose një shprehje serioze.

D. Gishtat e bashkuar me drejtim lart

Vendosja e gishtave të bashkuar, të drejtuar lart, mund të japë përshtypjen e sigurisë në vete dhe të kontrollit. Ajo përdoret shpesh nga njerëz që i mendojnë fjalët para se t’i thonë dhe kërkojnë të shfaqin bindje për vendimet e tyre. Në punë, mund të lidhet me autoritet dhe qëndrim të matur.

Një buzëqeshje e lehtë ia zbut seriozitetin këtij pozicioni; një fytyrë serioze, përkundrazi, mund t’i bëjë të tjerët të ndiejnë distancë.

E. Gishtat e bashkuar me drejtim poshtë

Kur gishtat e bashkuar drejtohen poshtë, qëndrimi mund të shprehë qetësi, takt dhe gatishmëri për t’i dhënë hapësirë personit tjetër. Ai haset më shpesh te njerëzit që dëgjojnë me vëmendje dhe nuk i ndërpresin shpesh të tjerët.

Nëse shoqërohet me shpatulla të rëna dhe me zë të dobët e të pasigurt, mund të tregojë edhe mungesë vetëbesimi ose tension të brendshëm.

F. Pëllëmba e hapur

Të flasësh me pëllëmbën e hapur zakonisht lidhet me sinqeritetin, spontanitetin dhe dëshirën për një komunikim të çiltër. Ata që e përdorin shpesh këtë gjest mund të duken më miqësorë dhe të afrueshëm, veçanërisht nëse lëvizjet e tyre janë të natyrshme e të qeta.

Ndërsa lëvizjet tepër të shpeshta, të gjera ose të vrullshme mund të sinjalizojnë emocione të forta apo një përpjekje për ta bindur me çdo kusht bashkëbiseduesin.

Asnjë gjest nuk mjafton për të kuptuar dikë

Ekspertët theksojnë se një lëvizje apo pozicion i vetëm nuk tregon me siguri mendimet dhe ndjenjat e një personi. Për një pamje më të plotë të komunikimit joverbal, duart duhen vëzhguar krahas shprehjes së fytyrës, shikimit, qëndrimit të trupit dhe mënyrës së të folurit.

Herën tjetër që bisedoni me dikë, vini re jo vetëm fjalët, por edhe si i përdor duart. Ndonjëherë, këto hollësi mund të përcjellin më shumë sesa ajo që thuhet.