Një vërejtje në punë ju mbetet në mendje për orë të tëra? Pse nuk duhet ta lidhni çdo reagim me veten

Një mesazh pa ngrohtësinë e zakonshme, një përgjigje e shkurtër nga eprori ose heshtja e dikujt në mbledhje mund të mjaftojnë që të vini në dyshim veten. Filloni të pyesni nëse thatë diçka të gabuar, mërzitët dikë apo u dukët të papërgatitur. Ndërkohë që puna vazhdon, ju mund të kaloni orë të tëra duke rikujtuar bisedën.

Kjo bëhet edhe më e lodhshme kur ju shqetëson shumë përshtypja që lini te të tjerët. Por profesionalizmi nuk kërkon që të ndiheni përgjegjës për çdo reagim në vendin e punës.

Sjellja e të tjerëve nuk është domosdoshmërisht reagim ndaj jush

Nëse një koleg nuk ju përshëndet si zakonisht në mesazh, mund të mendoni se është mërzitur me ju. Nëse eprori nuk e vlerëson me fjalë propozimin tuaj, mund të dyshoni te puna që keni bërë. Asnjëri prej këtyre përfundimeve, megjithatë, nuk është fakt i provuar.

Afatet, lodhja, shqetësimet familjare dhe vështirësitë që njerëzit nuk i tregojnë mund të ndikojnë te mënyra si komunikojnë. Ndonjëherë, një përgjigje e shkurtër do të thotë thjesht se personi është i zënë.

Para se të shqetësoheni, pyesni veten nëse keni ndonjë provë që reagimi lidhet me ju. Kur nuk keni, mos e ktheni një hamendësim në të vërtetë.

Një vërejtje për detyrën nuk është gjykim për ju

Kritika mund të dhembë kur një detyre i keni kushtuar kohë dhe përkushtim. Por fakti që ju kërkohet të ndryshoni një prezantim nuk do të thotë se jeni punonjës të paaftë.

Përqendrohuni tek ajo që mund të nxirrni nga vërejtja. Në vend që të pyesni veten pse nuk jeni mjaftueshëm të mirë, kërkoni të kuptoni çfarë duhet përmirësuar konkretisht. Kështu e drejtoni vëmendjen te zgjidhja, jo te fajësimi i vetes.

Kritika konstruktive ka në qendër punën dhe përcillet me respekt. Fyerja, përçmimi dhe poshtërimi i përsëritur nuk janë komunikim normal profesional.

Mendimet e të tjerëve nuk janë nën kontrollin tuaj

Pas një mbledhjeje, mund t’ju kthehen në mendje fjalët që përdorët, fytyrat e kolegëve dhe çastet kur askush nuk foli. Përpjekja për të marrë vazhdimisht miratimin e të gjithëve, sidoqoftë, është rraskapitëse.

Edhe nëse veproni me korrektësi, dikush mund të mos jetë dakord me idetë tuaja. As një vendim i arsyeshëm nuk pëlqehet medoemos nga të gjithë; mospajtimi nuk provon vetvetiu se keni gabuar.

Nëse paqartësia ka rëndësi, kërkoni shpjegim drejtpërdrejt. Në mungesë të një problemi konkret, pranoni se nuk keni pse ta dini çfarë mendon secili.

Si t’i jepni fund mendimit të përsëritur?

Një bisedë e pakëndshme mund të marrë vetëm pesë minuta, por t’ju rikthehet në mendje gjatë gjithë ditës. Në psikologji, kjo përsëritje e mendimeve shqetësuese njihet si ruminim.

Për ta ndërprerë, provoni të veçoni atë që dini nga ajo që supozoni. Fakti është se kolegu nuk i është përgjigjur mesazhit tuaj. Mendimi se po ju shmang për shkak të një gabimi që keni bërë është interpretim.

Më pas, shihni nëse ka diçka që mund të bëni: korrigjoni një gabim, nëse e keni bërë; bisedoni, nëse ka një keqkuptim. Kur nuk ka asnjë hap të dobishëm për të ndërmarrë, kaloni te detyra tjetër.

Mund ta shkruani me pak fjalë atë që ju shqetëson, të bëni një pushim ose të dilni për një ecje. Nuk bëhet fjalë për t’i mohuar emocionet, por për të mos e mbajtur gjallë pafund të njëjtin mendim.

Kushtojini vëmendje edhe fjalëve që përdorni për veten pas një gabimi. Në vend të përfundimit se jeni të paaftë, mund të thoni në mënyrë neutrale: «Nuk e shpjegova qartë idenë; herën tjetër do të përgatitem ndryshe». Kjo nuk e heq përgjegjësinë, por ju mbron nga përgjithësimet e padrejta. Nëse mendimet shqetësuese vazhdojnë të përsëriten, ju pengojnë gjumin ose ndikojnë te puna dhe marrëdhëniet, biseda me një psikolog mund t’ju ndihmojë të ndërtoni, me kalimin e kohës, mënyra më të shëndetshme për t’i përballuar.

Të ruani qetësinë nuk do të thotë të duroni mungesën e respektit

Një reagim i ndikuar nga dita e vështirë e një kolegu nuk është njësoj si nënçmimi i vazhdueshëm. Të mos e lidhni çdo gjë me veten nuk nënkupton se duhet të pranoni sjellje pa respekt.

Kur dikush ju ndërpret vazhdimisht, ju fyen ose nuk i respekton marrëveshjet, thoni qartë çfarë ju shqetëson. Nëse duhet, mbani shënim rastet dhe kërkoni ndihmën e personave përgjegjës.

Mund të vendosni kufij dhe, njëkohësisht, të ruani qetësinë emocionale. Është e mundur të kërkoni komunikim më të respektueshëm pa e parë çdo përplasje si vlerësim të vetes.

Qëllimi nuk është të mos ndieni asgjë, por të dalloni çfarë mund t’ju mësojë një situatë nga ajo që nuk ia vlen t’ju marrë orë të tëra shqetësimi. Nuk jeni përgjegjës për çdo reagim të të tjerëve dhe jo çdo kritikë flet për personalitetin tuaj.