Nënat e punësuara përballen ende me pjesën më të rëndë të përgjegjësive familjare

Nënat që punojnë vazhdojnë të mbajnë peshën më të madhe të detyrimeve në familje, duke humbur më shumë nga koha e tyre personale dhe duke ndier më fort përplasjen mes karrierës dhe kujdesit për shtëpinë, krahasuar me baballarët.

Sipas një sondazhi të ri të Qendrës Kërkimore Pew, ku morën pjesë 2,242 prindër që punojnë në Shtetet e Bashkuara, edhe pse familjet me dy partnerë të punësuar janë tashmë të zakonshme, barrën e punëve të shtëpisë dhe të kujdesit familjar vazhdojnë ta mbajnë në mënyrë joproporcionale gratë. Kjo paraqet një sfidë edhe për punëdhënësit që synojnë të mbajnë dhe të avancojnë gratë në role drejtuese.

Në total, 70% e prindërve që punojnë me kohë të plotë thanë se merren me detyra prindërore gjatë orarit të punës, ndërsa 59% pohuan se kryejnë angazhime pune kur janë me fëmijët. Po ashtu, 54% thanë se e kanë të vështirë të gjejnë ekuilibër mes jetës familjare dhe punës.

Tensioni mendor i ndjek prindërit kudo

Për një numër të madh prindërish që punojnë, kufiri mes jetës profesionale dhe asaj private është thuajse i zhdukur. Deri në 81% të nënave që punojnë me kohë të plotë raportojnë se merren me detyra që lidhen me fëmijët gjatë punës, ndërsa te baballarët kjo shifër është 62%. Nënat gjithashtu kanë më shumë gjasa të ndiejnë se ngarkesa nga përgjegjësitë e shumta ua pamundëson përfshirjen e plotë në secilin rol.

Mes nënave që punojnë me kohë të plotë, 62% thonë se e kanë të vështirë të balancojnë punën dhe familjen, kundrejt 47% të baballarëve. Dy të tretat e nënave besojnë se kjo barrë e dyfishtë i pengon të jenë plotësisht të përqendruara në shtëpi, ndërsa më shumë se gjysma mendojnë se nuk arrijnë t’i përkushtohen plotësisht edhe punës.

Gratë ende bëjnë më shumë punë shtëpie

Pabarazia thellohet edhe më tej për shkak se nënat vazhdojnë të kryejnë pjesën më të madhe të punëve të shtëpisë. Në çiftet ku të dy prindërit punojnë me kohë të plotë, 52% e të anketuarve thanë se përgjegjësitë e përditshme prindërore i merr më shumë nëna, ndërsa vetëm 10% thanë se kjo bie më shumë mbi babanë. E njëjta prirje shfaqet edhe te punët e shtëpisë: 43% thonë se më shumë bën nëna, ndërsa 17% thonë se më shumë bën babai.

Ky çekuilibër vihet re edhe në rastet kur nënat shpenzojnë po aq ose më shumë kohë në punë të paguar. Në familjet ku të dy prindërit janë të punësuar me kohë të plotë, 21% thanë se nëna kalon më shumë kohë në punë sesa babai, por edhe në këto raste prindërit shumë më shpesh raportojnë se barra më e madhe e prindërimit dhe e punëve të shtëpisë mbetet mbi nënat.

Tensioni karrierë-familje

Shpërndarja e pabarabartë e detyrimeve në shtëpi mund të ndihmojë në shpjegimin e faktit pse shumë nëna e shohin prindërimin dhe përparimin profesional si dy prioritete që përplasen me njëra-tjetrën. Në përgjithësi, 52% e prindërve që punojnë me kohë të plotë thanë se puna ua vështirëson të qenit prind i mirë, ndërsa 45% thanë se prindërimi ua vështirëson avancimin në punë.

Nënat i përmendin më shpesh se baballarët të dyja këto shqetësime. Më shumë se 60% e nënave thonë se puna e tyre e bën të vështirë të jenë prindër të mirë, ndërsa pak më shumë se gjysma deklarojnë se prindërimi ua ndërlikon avancimin në karrierë, shkruan Index.hr, transmeton Klankosova.tv.

Ndikimi personal i disponueshmërisë së vazhdueshme

Pasojat nuk kufizohen vetëm te puna dhe familja. Shumë prindër të punësuar e kanë të vështirë të gjejnë kohë për veten, ndërsa nënat raportojnë vazhdimisht mungesë më të theksuar kohe sesa baballarët. Pothuajse tre të katërtat e nënave thonë se nuk kanë kohë të mjaftueshme për hobi apo interesa personale, ndërsa rreth dy të tretat thonë se nuk u mbetet kohë e mjaftueshme për ushtrime dhe relaksim.

Edhe detyrimet e punës ndërhyjnë rregullisht në jetën familjare. Gjashtë në dhjetë prindër që punojnë me kohë të plotë pranojnë se, për shkak të punës, kalojnë shumë pak kohë me fëmijët e tyre, ndërsa pothuajse gjysma kanë munguar në aktivitete të rëndësishme të fëmijëve, siç janë shfaqjet shkollore, për shkak të angazhimeve profesionale. Kur ndodh kjo, nënat kanë shumë më tepër gjasa se baballarët të ndihen jashtëzakonisht ose shumë të mërzitura.

Puna nga shtëpia ndihmon, por nuk është një zgjidhje magjike

Raporti vë në pikëpyetje edhe disa prej supozimeve lidhur me punën në distancë. Prindërit që punojnë rregullisht nga shtëpia kanë më shumë gjasa të marrin pjesë në aktivitetet e fëmijëve dhe më pak gjasa të humbasin ngjarje të rëndësishme për shkak të punës. Ata gjithashtu raportojnë më shumë fleksibilitet dhe kontroll mbi orarin e tyre.

Megjithatë, puna nga shtëpia nuk duket se e zhduk konfliktin mes punës dhe familjes. Prindërit që punojnë në distancë kanë po aq gjasa sa ata që punojnë në zyrë të thonë se e kanë të vështirë të balancojnë detyrimet profesionale me ato familjare. Njësoj, edhe ata përballen shpesh me ndjesinë se, për shkak të përgjegjësive të mbivendosura, nuk mund t’i kushtojnë vëmendje të plotë jetës në shtëpi.

Shpesh, puna në distancë vetëm sa e zhvendos natyrën e presionit. Këta prindër kanë më shumë gjasa të ndërthurin detyrat prindërore gjatë punës dhe detyrat e punës kur janë me fëmijët.

Prindërit me të ardhura të ulëta e kanë edhe më të vështirë

Ndonëse nënat përballen me presione pavarësisht nivelit të të ardhurave, raporti tregon se mbështetja në vendin e punës nuk shpërndahet në mënyrë të barabartë. Prindërit me të ardhura të ulëta kanë dukshëm më pak gjasa të kenë qasje në leje të paguar, pushime të paguara, sigurim shëndetësor dhe mundësi fleksibile për të punuar nga shtëpia. Këto pabarazi bëhen veçanërisht të dukshme në situata emergjente.

Më shumë se gjysma e prindërve me të ardhura të ulëta thanë se do të shqetësoheshin shumë për humbjen e pagës nëse do të duhej të mungonin në punë për shkak se fëmija i tyre ishte i sëmurë. Pothuajse një e treta thanë se kanë frikë se mund të humbasin vendin e punës.