Çfarë është efekti Forer? Shkaku pse besoni tek horoskopi dhe parashikimet

Njerëzit më racionalë, ato të kulturuarit, ato nga të cilët nuk do ta prisnit kurrë, mund t’i gjeni duke shfletuar nëpër gazeta, revista dhe faqe në internet në kërkim të faqes së horoskopit.

Por, nëse nuk ka asgjë të keqe në leximin ë parashikimeve bazuar në lëvizjet e yjeve dhe planetëve të ditëve në vazhdim, ka edhe nga ata që e bazojnë jetën dhe zgjedhjet e tyre në këtë lloj besimi. Në psikologji kjo tendencë për të identifikuar veten, për të njohur veten në situata ose përshkrime të përgjithshme dhe universale, edhe nëse nuk ka bazë ose lidhje direkte, përcaktohet si efekti Forer.

Çfarë është efekti forer?

Kjo është historia. Në 1948, psikologu amerikan Bertram R. Forer u dha studentëve të tij një test personaliteti mjaft të paqartë dhe të përgjithshëm dhe u kërkoi atyre të jepnin një rezultat nga 0 në 5 në varësi të saktësisë me të cilën ata ndiheshin të përshkruar. Mesatarja e votave ishte 4.26. Një rezultat shumë i lartë që do të thoshte se djemtë dhe vajzat ndiheshin shumë të përfaqësuar nga përshkrimet e pranishme në teste. Surpriza erdhi kur Forer u zbuloi atyre se frazat me të cilat ata ndiheshin të përfaqësuar ishin marrë nga horoskopë të ndryshëm të botuar në gazeta. Dhe pikërisht kjo ka të bëjë me efektin Forer. “Një efekt mashtrues në të cilin ne e njohim veten në diçka që nuk është e vërtetë, por që duket se është kështu”, shpjegoi për Fanpage.it Rossella Valdrè, psikiatër dhe psikoanaliste, anëtare e komitetit Guidapsicologi.it.

Nuk është e vërtetë, por e besoj

Nuk është e vërtetë, por unë e besoj, është përgjigja klasike e atyre që, duke ruajtur një minimum racionaliteti, ndiejnë një kënaqësi të madhe në leximin e horoskopëve ose kartave tarot. Shpesh ne” detyrojmë “veten të besojmë diçka edhe nëse e dimë brenda veten që nuk është racionale (siç ndodh me horoskopin) “. Arsyet prapa kësaj sjelljeje mund të jenë të ndryshme, por ka një që mbizotëron mbi të gjitha. “Dëshira shumë e zakonshme njerëzore për të dashur që të besojë në një realitet që na pëlqen, që ne dëshirojmë, pavarësisht realitetit të vërtetë”.