Kraki për bisedimet ndërpartiake: Procesit duhet t’i lihet më shumë kohë

Nezir Kraki, deputet i zgjedhur nga Lëvizja Vetëvendosje, ka komentuar zhvillimet e fundit që lidhen me konstituimin e Kuvendit të Republikës së Kosovës. Sipas tij, detyrimi për ta përmbyllur këtë proces bie mbi deputetët dhe jo mbi Presidenten.

Kraki shpjegoi se Presidentja ka për detyrë të thërrasë seancën dhe të mundësojë nisjen e jetës parlamentare. Më pas, sipas tij, deputetët, pasi marrin mandatin, betohen dhe pajisen me mjetet aktive të punës, kanë në dispozicion 30 ditë për të vepruar. Ai tha se kjo ndjek të njëjtën logjikë si rasti i Presidentit apo afati prej 60 ditësh i sqaruar nga Gjykata.

Duke iu referuar zhvillimeve të mëparshme rreth Kuvendit, Kraki kujtoi një periudhë prej 1 viti e gjysmë, kur, siç tha, ata ishin çdo ditë të gatshëm për konstituimin, ndërsa përballë tyre partitë e tjera ishin barrikaduar për ta penguar realizimin e tij. Sipas tij, e drejta kushtetuese mbi të cilën mbështetej ky proces ishte bërë aq e qartë, deri në një pikë të caktuar, saqë pothuajse të gjithë në Kosovë e kishin kuptuar thelbin e saj.

Situatën e tanishme ai e krahasoi me tentativat e kaluara për formimin e Kuvendit. Kraki tha se, pas bllokadës së parë, të gjitha partitë duket se nxorën mësime, por më pas u përsërit e njëjta lojë. Në përpjekjen e dytë, sipas tij, bllokada përkoi me kalendarin presidencial dhe atë legjislativ, duke sjellë në ekuacion një ndryshore të re që e pengoi procesin për herë të dytë.

Ai rikujtoi se, megjithëse mundësitë ekzistonin, në rastin e dytë Kuvendi u konstituua dhe Qeveria u votua, por procesi nuk dha rezultat kur erdhi radha te zgjedhja e Presidentit.

Sipas Krakit, tashmë janë provuar të dy skenarët e mundshëm. Ai tha se versioni i parë u pa nga nëntori deri në shkurt, kur mungonin disa numra dhe konstituimi nuk mund të realizohej. Në tentativën e dytë, Kuvendi u formua, por dështimi ndodhi te Presidenti.

Kraki theksoi se kjo është hera e tretë dhe, meqë dy alternativat e tjera janë testuar, këtë radhë duhet marrë më shumë kohë, duke u krijuar hapësirë diskutimeve dhe takimeve. Si zhvillim pozitiv ai përmendi faktin se takimet po mbahen dhe se ka gatishmëri e konstruktivitet. Sipas tij, përpjekja për të gjetur zgjidhje dhe për të shmangur dështimin e përjetuar herën e fundit nuk përbën tragjedi.

Sa i përket afatit, deputeti i zgjedhur i Vetëvendosjes vlerësoi se ai duhet të përcaktohet në raport me kohën reale dhe efektive që deputetët kanë në dispozicion për ta përmbushur përgjegjësinë e tyre.

Ai iu referua aktgjykimit të Gjykatës, duke thënë se në momentin e publikimit të tij ishte përcaktuar një periudhë konkrete prej 30 ditësh, nga një datë deri në një tjetër. Kraki shtoi se ky përcaktim ishte larg një llogaritjeje thjesht civile dhe jopolitike të kalendarit, pasi kishin kaluar disa muaj nga seanca konstituive që kishte nisur.

Duke sqaruar mënyrën se si, sipas tij, duhet numëruar afati 30-ditor, Kraki rikujtoi një qëndrim të publikuar disa ditë më parë në Facebook dhe në disa media. Ai tha se, nëse pranohet se procesi ka një afat, ashtu siç i ka përmendur Gjykata afatet, atëherë 30 ditët që i ngarkojnë deputetët me përgjegjësinë për të vepruar duhet t’u garantohen si kohë reale dhe efektive pune, duke filluar nga çasti i betimit.

Kraki argumentoi se caktimi i seancës nuk është përgjegjësi e deputetëve. Për ta ilustruar këtë, ai solli si shembull hipotetik mundësinë që një President ta caktojë seancën konstituive në ditën e 30-të dhe në orën e 22-të, çka do t’u linte deputetëve vetëm dy orë për ta përfunduar konstituimin.

Për këtë arsye, ai përsëriti se përgjegjësia për konstituimin u përket deputetëve, ndërsa Presidentja duhet të thërrasë seancën dhe të vërë në lëvizje jetën parlamentare. Sipas tij, pasi deputeti pajiset me mandat, kryen betimin dhe ka në dispozicion mjetet aktive të punës, nis afati prej 30 ditësh, njësoj si te rasti i Presidentit ose te periudha prej 60 ditësh e sqaruar nga Gjykata.

Në fund, Kraki deklaroi se, nëse LDK-ja largohet nga negociatat për bashkëqeverisje, atëherë nuk mbetet alternativë tjetër veçse të konstatohet se partitë përballë kanë objektiva të tjera, synojnë rritjen e përqindjes dhe duan që vendi të shkojë përsëri në zgjedhje.