Hamza jep dorëheqjen, ndërsa Abdixhiku përballet me kundërshti: trazirat në partitë opozitare

Largimi i Bedri Hamzës nga kreu i Partisë Demokratike të Kosovës dhe pakënaqësitë ndaj Lumir Abdixhikut në Lidhjen Demokratike të Kosovës kanë bërë të dukshme vështirësitë e brendshme në dy partitë kryesore opozitare. PDK-ja po shkon drejt zgjedhjes së një kryetari të ri, ndërkohë që në LDK po shtohen diskutimet për udhëheqjen dhe orientimin politik.

Situata ka nxitur pikëpyetje për gjendjen e opozitës dhe mundësinë e saj për t’u përballur e bashkërenduar kundër pushtetit. Mosmarrëveshjet e brendshme dhe mungesa e një linje të përbashkët mund ta largojnë vëmendjen nga kontrolli i qeverisë dhe paraqitja e zgjidhjeve konkrete për qytetarët.

Mbetet e paqartë nëse dorëheqja e Hamzës dhe pakënaqësitë në LDK tregojnë për një krizë më të gjerë politike apo mund të hapin rrugë për riorganizim e ripërtëritje. Po ashtu, ende nuk dihet si do të ndikojnë këto zhvillime në raportet mes opozitës dhe Lëvizjes Vetëvendosje.

A janë PDK-ja dhe LDK-ja në krizë të brendshme? Çfarë ndikimi kanë këto zhvillime në rolin opozitar të dy partive dhe a po i sjellin përfitime politike Albin Kurtit? A do të sjellin ndryshimet në krye forcim apo do t’i shtojnë përçarjet?

Halili: PDK-ja dhe LDK-ja duhet të riorganizohen politikisht

Duke komentuar zhvillimet në dy partitë opozitare për “Bota sot”, profesori Nijazi Halili tha se dorëheqja e Bedri Hamzës nga drejtimi i PDK-së dhe thirrjet për ndryshime në kryesinë e LDK-së pasqyrojnë probleme të rëndësishme organizative dhe politike. Sipas tij, mënyra e trajtimit të tyre do të përcaktojë nëse këto procese do të çojnë në ripërtëritje apo në përçarje më të thella.

“Ngjarjet e fundit në PDK dhe LDK tregojnë se të dyja subjektet kanë përpara sfida serioze lidhur me organizimin dhe udhëheqjen politike. Largimi i Bedri Hamzës nga kreu i PDK-së dhe kërkesat për ndryshime në drejtimin e LDK-së nuk janë thjesht çështje individësh; ato lidhen edhe me debatet për strategjinë, përgjegjësinë politike dhe demokracinë brenda partive.

Megjithatë, duhet dalluar kriza e udhëheqjes nga një krizë që vë në pikëpyetje vetë ekzistencën e partisë. Mospajtimet mund të jenë pjesë e procesit demokratik dhe të ndihmojnë reformimin. Por, nëse kthehen në përplasje mes individëve e fraksioneve, mund të dëmtojnë unitetin dhe besimin e votuesve”, deklaroi Halili.

Halili paralajmëroi se përqendrimi te përplasjet partiake mund t’ia vështirësojë opozitës monitorimin e qeverisë dhe paraqitjen e alternativave politike. Sipas tij, një situatë e tillë mund të zgjerojë hapësirën politike për LVV-në.

“Nëse partitë opozitare u kushtojnë më shumë rëndësi konflikteve të tyre sesa programeve alternative, vëmendja mund të largohet nga mbikëqyrja e qeverisë dhe çështjet që prekin drejtpërdrejt qytetarët. Për rrjedhojë, përçarjet në PDK dhe LDK mund t’i japin Lëvizjes Vetëvendosje dhe kryeministrit Albin Kurti më shumë hapësirë në skenën politike. Kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se mbështetja për ta është rritur, por se opozita po has vështirësi për të vepruar së bashku.

Gjithsesi, dobësimi relativ i opozitës nuk e garanton forcimin e pushtetit në periudhë afatgjatë. Edhe rezultatet e qeverisjes, ekonomia, besimi i qytetarëve dhe aftësia e partive për të propozuar zgjidhje konkrete kanë ndikim”, u shpreh ai.

Për ndryshimet e mundshme në udhëheqje, profesori tha se ato mund të krijojnë shanse për ripërtëritje, nëse procesi është transparent, konkurrenca e drejtë dhe partia ka një program politik të përcaktuar qartë.

“Gjithçka do të varet nga mënyra si zhvillohen proceset e brendshme. Zgjedhja e drejtuesve të rinj mund të kthehet në mundësi ripërtëritjeje, nëse bëhet me transparencë, konkurrencë të ndershme e përgjegjësi dhe shoqërohet me një program politik të qartë.

Nëse, përkundrazi, ndryshimet kufizohen te zëvendësimi i emrave, pa u shqyrtuar arsyet e pakënaqësive dhe pa u hartuar një vizion i ri, ndarjet mund të thellohen dhe besimi i qytetarëve të bjerë edhe më shumë.

Në fund, në një demokraci partitë nuk vlerësohen vetëm nga numri i deputetëve apo emri i kryetarit. Rëndësi ka edhe aftësia për të krijuar ide, për të ndërtuar institucione të qëndrueshme dhe për t’iu përgjigjur nevojave të qytetarëve. Sfida e PDK-së dhe LDK-së shkon përtej garës për udhëheqjen: ato duhet të tregojnë se mund të ndërtojnë një opozitë funksionale, me identitet të qartë politik dhe alternativë qeverisëse të besueshme”, përfundoi Halili.

Mehmeti: Përplasjet në PDK dhe LDK i japin avantazh LVV-së

Analisti Gani Mehmeti, nga ana tjetër, i sheh zhvillimet e fundit në PDK dhe LDK si shenjë të një krize të thellë politike, të nxitur nga mosmarrëveshjet dhe mungesa e unitetit. Ai vlerëson se problemet po dëmtojnë drejtpërdrejt rolin opozitar të dy partive dhe po krijojnë përparësi për Lëvizjen Vetëvendosje.

“Gjatë këtyre dy viteve, këto dy parti u shmangën nga formimi i institucioneve në Republikën e Kosovës dhe, për shkak të kryeneçësisë së tyre, e dërguan vendin dy herë pa nevojë në zgjedhje. Përkrahja e votuesve për to ka rënë vazhdimisht. Kjo u dëshmua edhe në zgjedhjet e 25 dhjetorit 2025 dhe 7 qershorit 2026.

Edhe pas zgjedhjeve të fundit, më 7 qershor 2026, ato nuk pranuan të formonin institucionet dhe vazhduan të paraqisnin kërkesa të njëpasnjëshme. Si pasojë, mbështetja e tyre u dobësua dhe nisën mosmarrëveshjet brenda partive.

LDK-ja, siç duket, u nda në dy pjesë lidhur me kandidimin e një anëtareje të saj për presidente të Kosovës. Gjashtëshja e “fortë” e LDK-së e kundërshtoi këtë. Nga xhelozia, inati dhe kryeneçësia, ata penguan zgjedhjen e presidentes, e cila do ta përmbyllte procesin e formimit të institucioneve në Kosovë. Kjo çoi në ndarjen e LDK-së në dy krahë.

PDK-ja, fatmirësisht, e mbështeti kandidaten e saj për presidente të Kosovës, znj. Justina Shiroka-Pula, por vetëm në çastin e fundit. Para se kryetari i LVV-së, Albin Kurti, ta nominonte atë, nuk u pranua asnjë figurë tjetër. Me gjasë, edhe në këtë rast pati të pakënaqur dhe, pasi u krijuan institucionet e Kosovës, Bedri Hamza dha dorëheqjen nga posti i kryetarit të PDK-së, pa qenë e qartë arsyeja.

Tashmë, pas dorëheqjes së tij, duket e vështirë të gjendet një kandidat që mund të bashkojë të gjithë anëtarët e kryesisë së PDK-së”, deklaroi Mehmeti.

Sipas tij, mungesa e një qëndrimi të unifikuar po ul peshën politike të dy partive opozitare dhe po i krijon më shumë hapësirë kryeministrit Albin Kurti.

“Një parti politike që nuk shpreh një qëndrim të përbashkët nuk mund të ketë ndikim në jetën politike të vendit. Sot, PDK-ja dhe LDK-ja, dy partitë më të mëdha opozitare në Kosovë, gjenden në këtë gjendje. Ato po kalojnë një krizë të thellë politike dhe nuk dihet kur apo si do të marrë fund ajo.

Kjo gjendje po ua dobëson rolin opozitar dhe po e favorizon politikisht Albin Kurtin”, tha ai.

Sa i përket perspektivës së partive, Mehmeti mendon se ndryshimet në krye mund t’i shtojnë edhe më shumë përçarjet e brendshme.

“Për ta përmbyllur, mendoj se ndërrimi i udhëheqjes nuk do t’i bëjë këto parti më të forta. Me gjasë, ndasitë do të thellohen, sepse disidentët synojnë të marrin drejtimin e partisë ose të kenë më shumë ndikim e zë brenda saj.

Kjo pasqyron një tipar të ulët te të gjithë, ose një politikë të padrejtë brenda partive të Kosovës. Ndoshta kjo ndodh edhe ngaqë nuk kanë më një udhëheqës partiak, fjalën e të cilit do ta dëgjonin të gjithë.

Mund të thuhet pa mëdyshje se kjo mungesë pajtimi brenda dy partive po çon ujë në mullirin e Lëvizjes Vetëvendosje”, përfundoi Mehmeti për “Bota sot”.