Hafir Hoxha: Mosftesa e Kosovës në samitin e NATO-s lidhet me prioritetet e reja të aleancës

Ish-ushtaraku Hafir Hoxha ka shprehur qëndrimin se mungesa e një ftese për Kosovën në samitin e NATO-s nuk duhet parë si dështim i ndonjë qeverie, por si rrjedhojë e zhvillimeve të reja gjeopolitike që po përcaktojnë axhendën e aleancës.

Sipas Hoxhës, fokusi i NATO-s dhe i Shteteve të Bashkuara është zhvendosur te lufta në Ukrainë, përplasjet me Rusinë, krizat në Lindjen e Mesme dhe sfidat që vijnë nga Kina. Ai vlerëson se, në këtë situatë, SHBA po kërkon gjithnjë e më shumë që vendet evropiane të mbajnë barrë më të madhe për mbrojtjen e kontinentit.

Ai nënvizon se Kosova duhet të vazhdojë punën për fuqizimin e institucioneve, të ekonomisë dhe të kapaciteteve mbrojtëse, si edhe për ndërtimin e një partneriteti më të fortë me SHBA-në dhe me aleatët evropianë. Në të njëjtën kohë, ai thekson se proamerikanizmi nuk matet me simbole apo me retorikë, por me aftësinë për të ndërtuar një shtet që merr më shumë përgjegjësi dhe u lë më pak barrë aleatëve amerikanë.

Shkrimi i plotë:

Pse Kosova nuk ishte e ftuar në samitin e NATO-s?

Kohët e fundit, në Kosovë janë dëgjuar shumë akuza ndaj Qeverisë së Kosovës, me pretendimin se mosftesa në samitin e NATO-s përbën një dështim diplomatik. Por, sipas tij, kjo çështje duhet trajtuar në një kuadër shumë më të gjerë gjeopolitik.

Ai thotë se sot Shtetet e Bashkuara të Amerikës përballen me sfida shumë më të mëdha sesa çështja e Kosovës. Lufta në Ukrainë, tensionet me Rusinë, kriza në Lindjen e Mesme dhe rivaliteti strategjik me Kinën, sipas tij, kërkojnë angazhim të jashtëzakonshëm politik, diplomatik, ushtarak dhe ekonomik.

Në këto rrethana, ai e konsideron të natyrshme që NATO dhe SHBA të kenë përparësi forcimin e mbrojtjes së aleancës dhe rritjen e kapaciteteve ushtarake të vendeve evropiane. Sipas tij, SHBA-ja prej kohësh kërkon që shtetet evropiane të marrin më shumë përgjegjësi për sigurinë e kontinentit dhe të shtojnë investimet në mbrojtje, në mënyrë që Amerika të mos mbajë barrën kryesore në çdo krizë ndërkombëtare.

Nga kjo perspektivë, Hoxha vlerëson se çështja e Kosovës nuk ka qenë në qendër të agjendës strategjike të këtij samiti. Ai shton se Kosova, për fat të keq, ende nuk e ka peshën politike, ushtarake apo gjeopolitike për të ndikuar në vendimet strategjike të NATO-s në nivel global. Për këtë arsye, mungesa e ftesës nuk duhet interpretuar automatikisht si pasojë e dështimit të një qeverie, por edhe si rezultat i prioriteteve të reja të aleancës në një botë gjithnjë e më të paqëndrueshme.

Megjithatë, ai thekson se kjo nuk nënkupton që Kosova duhet të qëndrojë pasive. Përkundrazi, vendi duhet të vazhdojë të forcojë institucionet, ekonominë, kapacitetet mbrojtëse dhe partneritetin me SHBA-në dhe aleatët evropianë, që në të ardhmen të ketë një rol më të rëndësishëm në arkitekturën euroatlantike të sigurisë.

Hoxha vëren gjithashtu se ekzistojnë edhe faktorë të tjerë që përmenden nga analistët, si gjendja e dialogut me Serbinë, marrëdhëniet e Kosovës me disa aleatë dhe fakti që samite të caktuara zhvillohen me formate të kufizuara pjesëmarrjeje. Prandaj, sipas tij, do të ishte e vështirë të thuhej se mosftesa lidhet vetëm me një arsye të vetme.

SHBA tani deshiron ti njofton BE qe ato duhet te jen te gstshme ti mbulojn zhbraztirat që do të krijohen ne rast te reduktimit te forcave Ushtarake Amerikane ne BE , prandaj pikerisht kjo ishte brenga ime personale kur i degjoj politikanët ne Kosovë qe garojn mes veti cili eshte më prosmerikan duke treguar cili ka flamurin amerikan më të madh në zyre, cili shpreh dashuri romantiek me shum per Amerikën kurse une them se më proamerikan jan ata që më së paku u lën punë dhe përgjegjësi Amerikanve per tu kujdesur per vendin tone , ata që veprojn e punojn dhe krijon mundësi tu ndihmojn Amerikaneve e jo të jemi per gjithëçka të mvarur prej tyre dhe breng e tyre