Albulena Haxhiu nderon Adem Demaçin: 28 vite burgim nuk e thyen dot shpirtin e tij për Kosovën e lirë

Në përvjetorin e vdekjes së Adem Demaçit, ushtruesja e detyrës së presidentes Albulena Haxhiu e kujtoi atë si një nga shtyllat më të forta të qëndresës për çlirimin e Kosovës.

Së bashku me kryeministrin në detyrë Albin Kurti, ajo mori pjesë në një ceremoni homazhesh për të nderuar trashëgiminë e një njeriu që mbeti për dekada të tëra mishërim i rezistencës politike shqiptare.

Haxhiu nënvizoi se rruga jetësore e Demaçit përshkoi disa nga momentet më vendimtare të historisë së vendit.

Në një postim në rrjetet sociale, ajo shkroi se ai ishte në ballë të kundërshtimit politik në një epokë kur aspirata për liri ndëshkohej me heqje lirie, u bë zëri i të drejtave të shqiptarëve në kohën e shtypjes së tyre dhe qëndroi aktiv në sferën publike edhe pasi Kosova nisi një faze të re historike.

Ajo vuri në dukje se i njëjti shkrimtar që luftoi fenomene si gjakmarrja ishte edhe aktivisti që i rezistoi robërisë dhe, pas çlirimit, insistonte fuqishëm që liria e fituar të mos njollosej me akte hakmarrjeje.

Duke folur për brezin të cilit i takonte, Haxhiu theksoi se Baca Adem e ndjeu thellë mohimin e të drejtave themelore të shqiptarëve në ish-Jugosllavi. Për shkak se refuzoi të heshtte, pagoi një çmim të rëndë: 28 vite të jetës i kaloi pas hekurave. Megjithatë, as burgosja dhe as persekutimi i vazhdueshëm nuk e larguan dot nga bindjet dhe kauza për lirinë e Kosovës.

Më tej ajo kujtoi se emri i tij kishte marrë famë ndërkombëtare shumë kohë përpara se Kosova të fitonte pavarësinë. Organizata Amnesty International e mbrojti si të burgosur të ndërgjegjes, në Senatin amerikan pati thirrje për lirimin e tij, ndërsa Parlamenti Evropian e vlerësoi kontributin e tij përballë një regjimi shtypës me Çmimin Saharov.

Në fund të postimit, Haxhiu e përshkroi figurën e Demaçit si dikë që nuk i zbutte fjalët për t’u bërë qejfin masave. Ai ishte i sinqertë, shpesh i prere dhe përherë i vendosur për të mbrojtur atë që besonte. Pikërisht për këtë, trashëgimia e tij mbetet e pandashme nga historia e mendimit politik dhe e qëndresës shqiptare në Kosovë. Kujtimi i tij sot, përfundoi ajo, është një homazh respekti për vuajtjen e mbartur me dinjitet, për qëndrueshmërinë e tij të palëkundur dhe për një ekzistencë kushtuar lirisë.