Agim Aliçkaj paralajmëron pas deklaratës së ministres serbe: Pa ndryshime rrënjësore, Ballkani nuk do të ketë paqe të qëndrueshme

Deklarata e ministres serbe të Administratës Publike dhe Vetëqeverisjes Lokale, Snezhana Paunoviq, se po të ndodhej në vendin e ish-presidentit të Serbisë, Sllobodan Millosheviq, në vitin 1998 do ta kishte “spastruar etnikisht Kosovën”, është dënuar ashpër nga Bashkimi Evropian.

Qëndrimi i saj nxiti reagime të shumta, pasi u vlerësua si arsyetim i retorikës për spastrim etnik dhe si një deklaratë në kundërshtim me parimet mbi të cilat mbështetet Bashkimi Evropian.

Zëdhënësja e Komisionit Evropian, Anitta Hipper, duke iu përgjigjur kësaj çështjeje, deklaroi se BE-ja nuk shprehet për komentet individuale të zyrtarëve politikë. Pavarësisht kësaj, ajo bëri të qartë se në Evropë nuk mund të ketë hapësirë për gjuhë që justifikon, nxit ose madhëron spastrimin etnik. Hipper rikonfirmoi gjithashtu angazhimin e Bashkimit Evropian për të drejtat e njeriut, paqen dhe pajtimin në rajon.

Kjo deklaratë e ministres serbe u bë në një periudhë kur raportet ndërmjet Kosovës dhe Serbisë mbeten të brishta. Bashkimi Evropian vazhdon t’u kërkojë të dyja palëve që të përmbahen nga gjuha nxitëse dhe nga veprimet që mund të shtojnë tensionet apo të cenojnë procesin për normalizimin e marrëdhënieve.

Duhet kujtuar gjithashtu se Kosova e ka shpallur ministren serbe “non grade”.

Për këtë çështje ka dhënë një prononcim për “Bota sot” veprimtari Agim Aliçkaj. Sipas tij, deklarata e Paunoviqit për spastrimin etnik të Kosovës nuk përbën një rast të izoluar, por shpreh vazhdimësinë e politikave historike serbe, të cilat, siç pretendon ai, kanë pasur për synim dëbimin dhe zhdukjen e shqiptarëve nga trojet e tyre.

Aliçkaj tha se qëndrimi i ministres Paunoviq për spastrimin etnik të Kosovës nga shqiptarët nuk është as i ri dhe as befasues. Ai e cilësoi atë si vijim të përpjekjeve shekullore të një politike serbe shoviniste, raciste dhe hegjemoniste, e orientuar drejt zhdukjes së shqiptarëve.

Sipas tij, kanë ekzistuar shumë projekte për eliminimin e shqiptarëve dhe marrjen e tokave të tyre nga serbët. Ai renditi Naçertanijen e vitit 1844, Memorandumin e vitit 1937 të Çubriloviqit me titull “Dëbimi i shqiptarëve”, Memorandumin e Akademisë Serbe të Shkencave dhe Arteve (SANU) të vitit 1986, si dhe operacionin “Patkoi” të viteve 1998–1999, të organizuar nga regjimi i kriminelit të luftës Slobodan Millosheviq.

Veprimtari deklaroi se Çubriloviqi i kishte paraqitur hollësisht format dhe mënyrat për zbatimin e planeve që ai i quajti çnjerëzore serbe. Aliçkaj rikujtoi pohimin e tij se “ekzistenca e kombit serb varet nga mosekzistenca e kombit shqiptar”. Ai shtoi se të gjitha këto plane, sipas tij, ishin rezultat i përbashkët i regjimeve shtetërore, Akademisë Serbe të Shkencave dhe Kishës Ortodokse Serbe.

Në vijim, Aliçkaj u shpreh se planet serbe për gjenocid në Kosovë dështuan falë qëndresës së shqiptarëve, luftës së UÇK-së dhe ndërhyrjes së NATO-s. Megjithatë, sipas tij, ideologjia e urrejtjes ndaj shqiptarëve vazhdon të jetë e pranishme në Serbi, ndër të tjera për shkak se pas luftës nuk u zhvillua një proces “denazifikimi”.

Ai tha se rezistenca heroike shekullore e popullit shqiptar, e zhvilluar në forma të ndryshme, arriti kulmin me luftën çlirimtare të UÇK-së dhe bombardimin e Serbisë nga NATO-ja në vitin 1999. Për këtë arsye, sipas tij, gjenocidi serb ndaj shqiptarëve dështoi përfundimisht dhe me turp. Megjithatë, Aliçkaj vlerësoi se aspiratat e kota serbe vazhdojnë, siç dëshmohet edhe nga deklarata e fundit e ministres Paunoviq.

Sipas veprimtarit, një pjesë e konsiderueshme e popullit serb, edhe pas bombardimit dhe humbjes së katër luftërave mizore, ende nuk është shkëputur nga mitet dhe mashtrimet e një klase politike që ai e përshkroi si të sëmurë. Ai tha se kjo klasë vazhdon të sundojë duke nxitur urrejtje ndaj shqiptarëve dhe popujve të tjerë të Ballkanit.

Aliçkaj e konsideroi gabim shumë të madh të vendeve perëndimore faktin që, pas mposhtjes ushtarake të Serbisë, nuk u ndërmor “denazifikimi” i shoqërisë serbe dhe çlirimi i saj nga urrejtja ndaj kombeve të tjera, si dhe nga ato që ai i quajti mite të vdekura të mesjetës.

Ai kritikoi më tej qasjen e Bashkimit Evropian dhe të Shteteve të Bashkuara ndaj Serbisë, duke thënë se ato po zbatojnë një politikë të butë dhe nuk po marrin masa konkrete për deklaratat dhe veprimet e saj. Në të njëjtën kohë, sipas Aliçkajt, ndaj Kosovës po ushtrohet presion i padrejtë, çka përbën standard të dyfishtë.

Veprimtari deklaroi se Bashkësia Evropiane dhe Amerika po vazhdojnë atë që ai e quajti politikë të gabuar dhe të dështuar të përkëdheljes së regjimit serb. Ai theksoi se ky regjim udhëhiqet nga Aleksandar Vuçiq, bashkëpunëtor i Millosheviqit, ndërsa kjo qasje, sipas tij, motivohet nga interesa iluzore gjeostrategjike për ta shkëputur Serbinë nga ndikimi i Rusisë. Aliçkaj shtoi se regjimi serb po e shfrytëzon këtë rrethanë pa kufizim dhe pa mëshirë.

Si dëshmi për këtë, ai përmendi reagimin që e cilësoi të zbehtë dhe joserioz të zëdhënëses së Komisionit Evropian, Anitta Hipper, si dhe qëndrimet e shumë përfaqësuesve të vendeve perëndimore. Sipas tij, përjashtim bëjnë vetëm ndonjë deputet ose mendimtar me parime të forta njerëzore, ndërsa veprimet konkrete ndëshkuese për deklaratën çnjerëzore të ministres Paunoviq mungojnë tërësisht.

Aliçkaj pretendoi se ndaj Serbisë nuk është marrë asnjë masë konkrete ndëshkuese për aktet terroriste të Banjskës dhe Ujmanit, për refuzimin e nënshkrimit të marrëveshjes së Brukselit dhe për destabilizimin e Kosovës e të Ballkanit. Në anën tjetër, sipas tij, Kosovës i kërkohen lëshime të tjera ndaj Serbisë përmes presioneve të padrejta, ku përfshihen edhe sanksionet ndaj Kosovës për zbatimin e ligjit në veri. Ai e quajti tronditës këtë standard të dyfishtë.

Në përfundim, veprimtari tha se reagimet nga Shqipëria, nga një pjesë e politikës shqiptare dhe nga faktori ndërkombëtar nuk kanë qenë të mjaftueshme. Ai paralajmëroi se, pa ndëshkimin e personave përgjegjës dhe pa ndryshime themelore në politikën serbe, nuk mund të vendoset paqe afatgjatë në Ballkan.

Aliçkaj e cilësoi të pavlerë dhe të turpshëm reagimin e shtetit amë dhe të atij që ai e përshkroi si kryeministri jolegjitim proserb i Shqipërisë, Edi Rama. Me të njëjtin vlerësim ai iu referua edhe heshtjes së përfaqësuesve të disa partive dhe të një pjese të shtypit në Kosovë e në trojet e tjera shqiptare.

Sipas tij, deklarata e Paunoviqit, të cilën e quajti ministre të urrejtjes së një shteti serb të ngritur mbi urrejtjen dhe mitet, paraqet rrezik. Aliçkaj pretendoi se synimi i saj është mashtrimi i votuesve serbë në zgjedhjet e ardhshme dhe zhvendosja e vëmendjes së ndërkombëtarëve nga veprimet destruktive të regjimit të Vuçiqit. Ai shtoi se ky regjim nuk po merr asnjë masë ndaj ministres, ndërsa Vuçiqi po paraqitet tashmë si “lider konstruktiv i përkushtuar ndaj paqes”.

Në deklaratën përmbyllëse për “Bota sot”, Aliçkaj tha se këtë mesazh duhet ta kuptojnë të gjithë, si shqiptarët kombëtarë dhe jokombëtarë, ashtu edhe ndërkombëtarët me qëndrime të ndryshme. Sipas tij, pa ndëshkimin e kriminelëve serbë, pa largimin e qeverisë serbe që ai e cilësoi shoviniste, raciste dhe hegjemoniste, si dhe pa denazifikimin e asaj pjese të popullit serb që është e ngarkuar me urrejtje ndaj të tjerëve, në Ballkan nuk do të ketë asnjëherë qetësi, siguri dhe paqe të qëndrueshme.