Si përfundojnë gratë në viktima të krimit seksual dixhital

“Faleminderit që vumë fre në jetën e një djalli që nuk mund të ndalet.” Kjo është mënyra se si drejtuesi i një grupi të dyshuar sekret në internet në Korenë e Jugut. Cho Ju-bin, i njohur si “The Doc”, menaxhoi dhomat e bisedave, ku ai shantazhoi dhjetëra gra të reja, përfshirë të paktën 16 të mitura, për të bërë video të qarta seksuale të tyre.

Videot shpesh shfaqnin përdhunime dhe dhunë. Ai më pas i shiti këto video në internet përmes Telegamit, një shërbim i mesazheve të koduara. Tarifat shkonin nga 200 deri në 1.200 dollarë.

Por kjo nuk ishte e para – Dhoma e “The Doc” ishte në vetvete një kopje e “Dhomës Nth” ekzistuese. Konsumatorët paguanin për të hyrë në të ashtuquajturat “Dhoma Nth”, ku përmbajtja u ngarkua, shpesh në kohë reale.

Ka salla të panumërta bisedash të ngjashme, duke sugjeruar që ka dhjetëra mijëra anëtarë që paguajnë. Sipas gazetës koreane ‘Kookmin Ilbo’, secila nga dhomat priti video nga tre deri në katër vajza që ishin shantazhuar nga operatorët e dhomës së bisedave.

Operatorët e dhomës së bisedave kontaktuan vajzat, duke premtuar modelim ose punë shoqërimi. Atëherë ata do t’i drejtonin gratë në një llogari Telegrami për të siguruar detaje personale, të cilat u përdorën për të shantazhuar viktimat.

Cho po përballet me 14 akuza përfshirë përdhunime, shantazhe, shtrëngim dhe prodhim dhe shpërndarje të paligjshme të përmbajtjes seksuale. Gjyqi filloi më 11 qershor, tre muaj pasi u arrestua.

Ai ka pranuar se ka prodhuar video seksi dhe i ka shpërndarë në Telegram, megjithatë ai mohon që i siguroi ato me detyrim, shantazh apo dhunë.

Por ndërsa përqendrimi është tek autori i dyshuar, viktimat e tij kanë një luftë të vetmuar përpara.

Në Korenë konservatore shoqërore, dhjetëra gra dhe fëmijë që u shfrytëzuan në video përballen me një udhëtim të gjatë dhe të vështirë për të rindërtuar jetën e tyre.

Një grua që i ndihmon ata është Lee Hyorin. Ajo i tha BBC-së në lidhje me punën e saj në luftimin e krimit të seksit dixhital.

“Ka pasur raste që kam ndjerë se unë të bëj pushim është një mëkat; nëse fle, do të thotë më shumë video të abuzimit seksual atje dhe viktimat vuajnë më shumë,” tha Hyorin.

“Kështu që fillimisht kam menduar edhe nëse do të thotë që punoj gjithë natën gjatë gjithë ditës, më duhet të fshij të gjitha këto video.”

Ajo është marrë me pasojat shkatërruese të krimeve të seksit dixhital që nga viti 2017.

Kjo fillimisht përfshinte punën për të hequr përmbajtjen – por ajo shpejt e kuptoi se thjesht ekspozimi i provave të një krimi nuk ishte i mjaftueshëm.

“Kur videot e abuzimit seksual u shfaqën për herë të parë si një problem shoqëror, nuk kishte asnjë sistem për të ndihmuar viktimat,” tha ajo.

“Kjo është kur organizata jonë, Qendra e Reagimit të Dhunës Seksuale në Kore filloi. Qëllimi ynë nuk ishte thjesht t’i fshijmë ato, por të sigurojmë këshilla për viktimat nga një perspektivë e të drejtave të grave.”

Hyorin kuptoi shpejt vlerën e punës së saj në trajtimin e dëmit të shkaktuar nga këto krime.

“Shumë viktima janë të tmerruar kur shohin se si po ndahet një pjesë e tyre intime, duke u shpëtuar, tani dhe dhjetë vjet më vonë, dhe përdoret për argëtim ose për të fituar para,” tha ajo.