Arsyeja pse selia qendrore e BMW-së ka formën e katër cilindrave

Kush ka shëtitur në rrugët e Mynihut mund t’i ketë dalluar katër strukturat e mëdha cilindrike që dominojnë horizontin pranë qendrës së qytetit.

Pamja e tyre mund të krijojë përshtypjen e bazës së një perandorie keqbërëse që synon ta mposhtë përfundimisht James Bond-in. Megjithatë, kjo është selia ku lindin disa prej makinave me performancën më të lartë në botë.

E njohur me nofkën domethënëse “Vierzylinder”, Kulla BMW ngrihet mbi Mynih prej më shumë se 50 vjetësh, transmeton Telegrafi.

Që nga viti 1973, ndërtesa shërben si selia globale e BMW Group. Ajo është shndërruar në një prej godinave më të dallueshme të korporatave në Gjermani dhe në një pikë referimi arkitekturore për adhuruesit e automobilave dhe të dizajnit.

Forma e veçantë e saj ngjall natyrshëm pyetjen se përse është konceptuar në këtë mënyrë. Shpjegimi lidhet drejtpërdrejt me identitetin inxhinierik të BMW-së.

Në fillim të viteve 1970, Mynihu po kalonte një periudhë ndryshimesh të mëdha. Në prag të Lojërave Olimpike Verore të vitit 1972, autoritetet synonin t’u paraqisnin miliona vizitorëve nga mbarë bota një imazh modern dhe të guximshëm të Gjermanisë.

Në qendër të këtij vizioni ishte ndërtimi i një Parku Olimpik tërësisht të ri, ndërsa selia qendrore e BMW-së parashikohej të bëhej një prej monumenteve kryesore të zonës.

Projektimi i Parkut Olimpik iu besua firmës arkitekturore Behnisch & Partner, kurse arkitekti austriak Karl Schwanzer mori përsipër krijimin e selisë së re të BMW-së.

Për konceptin e tij, Schwanzer u ndikua nga arkitekti brazilian Oscar Niemeyer. Veprat moderniste të Niemeyer kishin luajtur rol përcaktues në pamjen e kryeqytetit të ri, Brasília, gjatë fundit të viteve 1950 dhe fillimit të viteve 1960.

Megjithatë, Schwanzer nuk zgjodhi modelin e zakonshëm të një kulle zyrash. Ai kërkoi që godina të mishëronte historinë dhe traditën inxhinierike të BMW-së.

Koncepti i tij bazohej në një ide të drejtpërdrejtë: rrokaqielli duhej të merrte pamjen e katër cilindrave të një motori.

Ideja e “bllokut të motorit” nuk kishte vetëm funksion estetik. Godina u krijua me katër kulla cilindrike të lidhura me njëra-tjetrën, ku secila simbolizonte një cilindër motori dhe njëkohësisht shërbente si bërthamë e pavarur strukturore.

Në vend që të mbështeteshin nga poshtë, ambientet e zyrave u varën rreth këtyre bërthamave. Për periudhën kur u realizua, kjo përbënte një zgjidhje novatore.

Ndërtimi gjithashtu nuk ndoqi mënyrën tradicionale, me katet që ngrihen njëri pas tjetrit nga themelet. Shumë prej kateve të zyrave u montuan fillimisht në nivelin e tokës, më pas u ngritën në pozicion përmes prizave hidraulike dhe në fund u lidhën me strukturën qendrore mbajtëse.

Në fillim të viteve 1970, kjo teknikë ndërtimi u vlerësua si revolucionare dhe ndikoi në krijimin e siluetës karakteristike të kullës.

Kulla BMW, me lartësi rreth 99.5 metra dhe 22 kate të zëna, përfundoi në vitin 1972, ndërsa inaugurimi zyrtar u bë një vit më vonë. Ndonëse sot nuk është më mes rrokaqiejve më të lartë në Gjermani, profili i saj vazhdon të jetë ndër më të njohurit në vend.

Baza është një nga elementet më mbresëlënëse të objektit. Ndryshe nga një kullë tradicionale zyrash që duket se mbështetet mbi tokë, kjo strukturë krijon përshtypjen se qëndron pezull mbi themelet.

Ky iluzion lundrimi u realizua me vetëdije për të përcjellë lehtësi, saktësi dhe risi teknike, pikërisht cilësitë që BMW dëshironte të lidheshin me automjetet e saj.

Në një dokument të brendshëm të vitit 1973, BMW e përshkroi selinë e re si “motorin më të madh me katër cilindra në botë” dhe si një pikë orientimi për Mynihun pranë Parkut Olimpik.

Sipas kompanisë, ndërtesa ishte ergonomikisht kompakte në brendësi dhe kishte konture të qarta nga jashtë, duke përfaqësuar një eksperiment të konceptuar me guxim dhe një moment të rëndësishëm në historinë e arkitekturës.

Përmes kësaj qendre administrative të klasit të ri, BMW siguroi hapësirën e nevojshme për veprimtarinë e saj në zgjerim.

Pranë kullës gjendet Muzeu ikonik i BMW-së, i cili, për shkak të formës së tij rrethore, mori nofkën “tasja e sallatës”. Në vitin 2007 u hap edhe BMW Welt futurist, që funksionon si qendra e ekspozimit dhe e shpërndarjes për klientët e markës. Të tria godinat së bashku krijojnë një prej kampuseve automobilistike më të njohura në botë.

Edhe më shumë se gjysmë shekulli pas prezantimit, Kulla BMW vazhdon të ketë një pamje futuriste. Gjatë kësaj kohe, BMW ka kaluar nga prodhimi i limuzinave kompakte me katër cilindra te makinat M me performancë të lartë dhe SUV-të elektrike, por selia mbetet dëshmi e përhershme se inxhinieria ka qenë gjithnjë në thelb të markës. /Telegrafi/