Rrugëtimi i pazakontë i Valdas Dambrauskas: nga “Kush do të bëhet milioner?” deri te dueli me Barcelonën në Ligën e Kampionëve

Valdas Dambrauskas, trajneri lituanez që aktualisht është në krye të Sabah FK, po përjeton pikën më të lartë të karrierës së tij. Ai e ka udhëhequr klubin azerbajxhanas drejt fazës së ligës në Ligën e Kampionëve, ku mes rivalëve do të ketë edhe emra të mëdhenj të futbollit evropian, si Barcelona.

Megjithatë, rrugëtimi që e çoi deri në këtë nivel nuk ka qenë aspak i zakonshëm.

Përpara se të niste profesionin e trajnerit dhe të punonte në kampionate të ndryshme të Evropës, Dambrauskas ishte një 25-vjeçar që konkurronte në edicionin lituanez të programit televiziv “Kush do të bëhet milioner?”.

Në vitin 2002, në moshën 25-vjeçare, ai kishte përfunduar studimet për inxhinieri dhe nuk kishte luajtur asnjëherë futboll në nivel profesionist.

Gjithsesi, ai e kishte të përcaktuar rrugën që dëshironte të ndiqte në jetë.

Pjesëmarrja e tij në “Kush do të bëhet milioner?” në Lituani i solli një fitim prej 4 mijë litash, një shumë që sot do të ishte afërsisht 1,158 euro.

Ndonëse në pamje të parë nuk duket një shumë e madhe, për Dambrauskas ajo kishte peshë të veçantë në atë periudhë.

“Ishte ekuivalente me një rrogë vjetore në Lituani. Me atë shumë parash, mund të mbuloje dy vjet tarifa shkollimi”, ka treguar ai.

Fitimi nga emisioni televiziv nuk përbënte mbylljen e këtij rrëfimi, por u kthye në pikënisjen e një etape të re.

Dambrauskas vendosi të largohej nga Lituania dhe, së bashku me të dashurën e tij, u transferua në Angli për të ndjekur synimin e tij.

Ai nisi studimet në programin për Shkencë Sportive dhe Trajnim në Universitetin Metropolitan të Londrës, duke synuar qartë ndërtimin e një karriere si trajner futbolli.

“Kur e kuptova se nuk do të bëhesha futbollist profesionist, e dija që doja të bëhesha trajner futbolli”, ka deklaruar ai.

Vitet e para në Angli nuk qenë të thjeshta. Pas shpenzimeve për udhëtimin dhe qëndrimin, atij dhe të dashurës së tij u kishin mbetur para të mjaftueshme vetëm për rreth një muaj.

Si pasojë, ai duhej të gjente menjëherë një angazhim me kohë të pjesshme dhe filloi punë në një qendër tregtare. Megjithatë, puna nuk e ndaloi së ndjekuri ambicien për t’u bërë trajner.

Një mundësi vendimtare në fillimet e rrugës së tij profesionale erdhi nga Manchester United, klub që i hapi derën për të punuar në akademinë e tij.

Në atë kohë, Dambrauskas nuk e zotëronte mirë gjuhën angleze, por drejtuesit e akademisë u bindën nga karakteri i tij dhe vullneti për të mësuar.

“Të vija nga Lituania dhe t’i jepja atë mundësi ishte një hap i madh për mua”, ka kujtuar ai.

Pas kësaj eksperience, ai punoi edhe te London Tigers dhe në akademinë e Fulhamit.

“Të gjitha punët e mia ishin pjesë e një procesi të shkëlqyer mësimor”, ka thënë Dambrauskas.

Këto angazhime u bënë themeli mbi të cilin ai formoi filozofinë e tij si trajner.

Me kalimin e kohës, Dambrauskas punoi me ekipet e moshave në Lituani, ndërsa paralelisht vazhdoi të merrte pjesë në kurse dhe konferenca për të zgjeruar njohuritë e tij profesionale.

“Shkova në çdo kurs dhe konferencë që munda për t’u përmirësuar. Pastaj fillova të ëndërroja dhe të planifikoja se si të gjeja një punë në futbollin profesionist”, ka treguar ai.

Puna e tij e parë si trajner i një ekipi profesionist nisi në vitin 2013, kur mori drejtimin e skuadrës së parë të Ekranas Panevezys. Më herët, ai kishte shërbyer si ndihmës i Valdas Urbonas.

Në fund të vitit 2014, ai mori drejtimin e Žalgiris, klub me të cilin filloi të grumbullonte trofetë e parë të mëdhenj. Me Žalgiris, Dambrauskas fitoi dy tituj kampionë, dy Kupa të Lituanisë dhe dy Superkupa.

Žalgiris mbetet gjithashtu skuadra që ai ka drejtuar më shumë herë gjatë karrierës së tij, me gjithsej 118 ndeshje.

Pas rezultateve të arritura me Žalgiris, trajneri lituanez vijoi aventurën në disa shtete evropiane. Ai drejtoi RFS, HNK Gorica, Ludogorets, Hajduk Split, OFI Crete, Omonia Nicosia dhe Diosgyor.

Gjatë kësaj periudhe, koleksioni i tij i trofeve u pasurua më tej. Ai fitoi Kupën e Letonisë, ndërsa me Ludogorets në Bullgari triumfoi në kampionat, Kupë dhe Superkupë. Në Kroaci, ai fitoi edhe Kupën e Kroacisë.

Në vitin 2025, Dambrauskas mori drejtimin e Sabah FK në Azerbajxhan. Klubi, në historinë e tij nëntëvjeçare, kishte fituar vetëm një trofe, Kupën, pak përpara se trajneri lituanez të mbërrinte aty.

Megjithatë, sezoni i parë nën drejtimin e Dambrauskas ndryshoi gjithçka. Sabah fitoi kampionatin dhe Kupën, duke siguruar kështu vendin në fazat eliminatore të Ligës së Kampionëve.

Nga aty filloi aventura që e bëri Dambrauskas një nga protagonistët më interesantë të këtij edicioni evropian.

Në rrugën drejt fazës së ligës, Sabah përballoi disa kundërshtarë të fortë. Klubi azerbajxhanas eliminoi The New Saints, Kuopion Palloseura dhe Aarhus, përpara sfidës së raundit final ndaj Hapoel Be’er Sheva.

Takimi i parë u mbyll me humbjen 2-1 të Sabahut. Gjërat u vështirësuan edhe më tepër në ndeshjen e kthimit, kur Sabah ndodhej në disavantazh 1-2 dhe koha po shkonte drejt fundit.

Por në minutën e 94-t të takimit të kthimit, Sabah arriti të barazonte rezultatin, duke i dhënë një kthesë dramatike përballjes.

Në kohën shtesë, skuadra e Dambrauskas realizoi edhe dy gola të tjerë dhe kompletoi një përmbysje spektakolare.

Në këtë mënyrë, Sabah siguroi praninë në fazën e ligës së Ligës së Kampionëve, duke shënuar një nga arritjet më të mëdha në historinë e klubit.

Shpërblimi i këtij rrugëtimi është një seri përballjesh të jashtëzakonshme. Në fazën e ligës, Dambrauskas dhe Sabah FK do të ndeshen me disa nga gjigantët e futbollit të kontinentit, përfshirë Barcelonën, Arsenalin, Napolin dhe Villarrealin.

Kështu, 25-vjeçari që dikur konkurronte në “Kush do të bëhet milioner?” në Lituani, sot do të ulet në pankinë përballë Barcelonës në Ligën e Kampionëve.

Rrëfimi i Valdas Dambrauskas tregon se rruga drejt majës nuk nis gjithmonë në mënyrën e zakonshme.

Ai nuk ka qenë futbollist profesionist, nuk është formuar në një akademi të madhe dhe, në fillim të udhëtimit të tij, u detyrua të punonte në një qendër tregtare për të mbijetuar.

Megjithatë, këmbëngulja, arsimimi dhe gatishmëria e tij për të mësuar e çuan nga akademitë në Angli, te klubet e ndryshme evropiane dhe tashmë në skenën më të madhe të futbollit kontinental.

Nga një konkurs televiziv për të siguruar para, deri te ndeshja kundër Barcelonës në Ligën e Kampionëve, historia e tij vërtet duket sikur mund të ishte shkruar për një film.