Roli vendimtar i Jorge Messit në ngjitjen e të birit drejt majave të futbollit botëror

Lionel Messi nuk do të kishte arritur kurrë aty ku është sot pa praninë e palëkundur të babait të tij, Jorge Messi. Ky i fundit qëndroi në krah të djalit në çdo sfidë, duke marrë vendime kyçe që formësuan rrugëtimin e jashtëzakonshëm drejt piedestalit më të lartë të futbollit.

Ndarja nga jeta e Jorge Messit në moshën 68-vjeçare ka sjellë sërish në qendër të vëmendjes një histori të thellë, që tejkalon kufijtë e një marrëdhënieje të zakonshme baba-bir.

Gjithçka filloi në Rosario, aty ku një djalë i vogël me talent të jashtëzakonshëm hodhi hapat e parë me topin. Leo iu bashkua akademisë së Newell’s Old Boys që në moshën gjashtëvjeçare dhe shkëlqeu menjëherë.

Por talenti i tij përballej me një pengesë serioze shëndetësore. I riu kishte nevojë për terapi hormonale të rritjes, një trajtim financiarisht i rëndë. Kur Newell’s nuk mundi të përballonte më kostot, përgjegjësia ra mbi supet e Jorge Messit.

Babai i tij e kuptoi se duhej të gjente një institucion futbollistik që do të ishte i gatshëm të investonte jo thjesht te aftësitë sportive të djalit, por edhe te mirëqenia e tij mjekësore.

Mundësitë ishin të shumta. Në Argjentinë, River Plate shfaqi interes, ndërsa në skenën europiane klube si Atletico Madridi dhe Real Madridi po ashtu treguan kureshtje. Megjithatë, Jorge kishte fiksuar një objektiv të qartë: Barcelonën.

Viti 2000 shënoi një pikë kthese. Jorge mori të birin 13-vjeçar dhe udhëtuan drejt Spanjës për të provuar fatin në shkollën e futbollit katalanas. Zyrtarët e klubit e dalluan shpejt talentin e rrallë që kishin përpara, me Carles Rexach që u bind menjëherë për potencialin e jashtëzakonshëm të djaloshit.

Por Barcelona hezitonte. Vështirësitë financiare dhe dyshimet për të investuar në një adoleshent e ngadalësuan procesin. Për Jorge Messin, kjo pritje nuk mund të zgjaste përjetësisht dhe ai filloi të shqyrtonte rrugë alternative.

Momenti vendimtar erdhi në dhjetor të vitit 2000, gjatë një takimi në një klub tenisi të Barcelonës. Jorge donte garanci konkrete dhe Rexach, i bindur për talentin e të riut, mori një vendim që hyri në histori.

Në mungesë të dokumenteve zyrtare, premtimi u shkrua në një pecetë të thjeshtë. Ajo copë letre u kthye në simbolin e një marrëveshjeje që ndryshoi fatin e futbollit botëror dhe vite më vonë u shit në një ankand për shifrën marramendëse të 762 mijë paundëve.

Pas nënshkrimit, erdhën sakrificat e mëdha familjare. Nëna e Leos, Celia, së bashku me pjesën tjetër të familjes, u kthyen në Argjentinë. Jorge mori vendimin e vështirë për të mbetur në Spanjë, në mënyrë që i biri të mos e kalonte i vetëm atë periudhë të vështirë përshtatjeje.

Leo vetë ka rrëfyer më pas për dhimbjen e fshehur të asaj kohe, duke treguar se si ai dhe babai i tij mundoheshin të përballonin largësinë nga familja pa e shfaqur hapur trishtimin. Jorge, sidoqoftë, ishte i vendosur: i biri nuk do ta ecte i vetëm atë rrugë.

Ndërsa Messi përparonte nëpër kategoritë e të rinjve të Barcelonës, roli i Jorgeut filloi të transformohej. Në vitin 2004, me firmën e kontratës së parë profesionale, ai u bë një figurë qendrore në menaxhimin e marrëdhënies së të birit me klubin dhe botën e jashtme.

Ylli i Leos po ngrihej vertikalisht dhe vëmendja e gjigandëve europianë u intensifikua. Në këtë kontekst u shfaq edhe interesi konkret i Real Madridit, një element që Jorge e përdori me mjeshtëri në tryezën e bisedimeve me Barcelonën.

Ai nuk pranoi asnjëherë që i biri të trajtohej si një lojtar i zakonshëm dhe përdori çdo levë në dispozicion për të siguruar që vlera e tij të njihej siç duhej. Kjo filozofi e shoqëroi gjatë gjithë karrierës së Lionel Messit.

Duke parë pas, nga kërkimi i një klubi që do të mbulonte shpenzimet mjekësore, tek udhëtimi fatal drejt Spanjës, marrëveshja e improvizuar në një pecetë dhe më pas menaxhimi i një prej kontratave më të larta në sport, Jorge Messi mbeti gjithmonë në hije, por i pazëvendësueshëm.

Lionel Messi e ndërtoi trashëgiminë e tij mbi barin e gjelbër me ato këmbë që dukeshin të prekura nga magjia. Megjithatë, pas çdo hapi të tij qëndronte një baba i cili, kur djali ishte vetëm 13 vjeç, vendosi të luante gjithçka për t’i dhuruar mundësinë të bëhej legjendë.