Rodri rikthehet si mbret i mesfushës: një paraqitje që thyen rekorde dhe kandidaturë për Topin e Artë

Mesfushori spanjoll realizoi një paraqitje monumentale kundër Francës, në një sfidë që do të hyjë në analet e Kupës së Botës.

Pas ndeshjes me Kepin e Gjelbër, kritikat rrodhën pa u ndalur mbi Rodrin. Shumë kërkonin që trajneri Luis de la Fuente t’i besonte vendin e titullarit Martín Zubimendit. Por strategu i Spanjës kishte një vizion të qartë dhe besim të plotë te kampioni i tij.

De la Fuente madje nuk e fshehu nervozizmin kur u përball me pyetjet rreth gjendjes së mesfushorit pas takimit të parë të turneut.

“Më duket fyese të vihet në dyshim lojtari më i mirë në planet. Ai është numri një, edhe kur funksionon me gjysmën e potencialit të tij”, u shpreh trajneri spanjoll.

Koha e dha të drejtën e De la Fuentes. Ai e dinte se Rodrit i duheshin minuta, ritëm dhe mbështetje që të rilindte versioni i tij më i spikatur — ai që i siguroi triumfin në Topin e Artë.

Trajneri i dha hapësirën e nevojshme dhe lojtari i Manchester Cityt u rrit ndeshje pas ndeshjeje, derisa shpërtheu me një performancë madhështore ndaj Francës, një shfaqje që dukej si një rikërkim i vëmendjes për çmimin më të madh individual në futboll.

Statistikat e paraqitjeve të Rodrit në këtë Kupë Bote tashmë janë ngulitur në librat e historisë. Mesfushori ka grumbulluar 655 pasime me një saktësi prej 93 për qind, një shifër kjo që përfaqëson numrin më të lartë të pasimeve të sakta nga një lojtar në një turne të vetëm të Kupës së Botës, që prej vitit 1966 — dhe atij i mbetet edhe një ndeshje për të luajtur.

Për ta kuptuar më mirë këtë arritje, mjafton të rikujtojmë se Sergio Busquets kishte realizuar 530 pasime gjatë shtatë ndeshjeve në Botërorin e Afrikës së Jugut në 2010-ën.

Megjithatë, pesha e Rodrit në lojë nuk kufizohet vetëm te shifrat.

Përballja me Francën ishte një luftë e vërtetë në qendër të fushës. Rodri u ndesh vazhdimisht me talentë si Aurélien Tchouaméni, Adrien Rabiot dhe Manu Kone, teksa duhej të shuante edhe rrezikun që vinte nga një artist i nivelit botëror si Michael Olise, një kërcënim konstant në repartin ofensiv francez.

Por Rodri dhe bashkëlojtarët e tij zotëruan çdo pëllëmbë të terrenit, nga sekonda e parë deri në minutën e 97-të.

Mesfushori spanjoll përshkoi 12.628 kilometra në gjysmëfinale, kreu vrapime me intensitet të lartë dhe triumfoi në 11 duele — më shumë se të gjithë kundërshtarët francezë së bashku.

E gjitha kjo ndërsa mbajti një saktësi të admirueshme në qarkullimin e topit.

Prania e tij ndihej në çdo zonë. Ai u jepte dorë mbrojtësve anësorë, krijonte shtigje për të shpërthyer presionin kundërshtar dhe i dhuronte Spanjës qetësinë për të thurur veprimet sulmuese.

I sfilitur nga kontrolli spanjoll, Didier Deschamps u përpoq të thyente ritmin duke aktivizuar Rayan Cherkin, me synimin për të çrregulluar mesfushën iberike. Por edhe ai e kuptoi shpejt se përballë kishte një armik që drejtonte çdo aspekt të lojës.

Ajo që nisi si një dominim absolut i Spanjës, u shndërrua në një pjesë të dytë ku skuadra e De la Fuentes zhvilloi një “rondo” të pafundme me topin, nën brohoritjet dhe thirrjet “olé” të spektatorëve që iu dorëzuan magjisë spanjolle.

Në epiqendër të gjithçkaje qëndronte Rodri. “Mos harroni se ky është një fitues i Topit të Artë. Nuk është e zakontë për një lojtar që operon në atë rol. Ai është një futbollist i klasit botëror”, theksoi Zlatan Ibrahimovic pas takimit.

Edhe Thierry Henry u shpreh i impresionuar nga ajo që dha mesfushori spanjoll.

“Shihni atë… ky është njeriu që bën diferencën. Ai dikton tempin e lojës. Kur ai merr topin, Spanja merr frymë, Spanja luan. Ai është spiranca, truri i ekipit. Ai e rrëmben topin, e shpërndan dhe u krijon hapësirë sulmuesve. Goli i dytë tregon ndikimin e tij: mënyra se si e pret topin, pasimi që jep dhe pozicionimi. Franca nuk arrin ta rikuperojë topin. Ata mposhten në mesfushë falë tij. Për mua, Rodri është ndër më të mirët në botë në këtë rol”, u shpreh Henry.

Ringritja e Rodrit drejt majave e ka rikthyer atë në qendër të vëmendjes së globit të futbollit. Tashmë edhe agjencitë e basteve e konsiderojnë spanjollin një pretendent të fortë për Topin e Artë.

Pas paraqitjeve të tij në Kupën e Botës, ai e ka lënë pas Lamine Yamal dhe tani radhitet pas Lionel Messit dhe Jude Bellinghamit në listën e favoritëve.

Njëri prej këtyre rivalëve do të dalë nga gara pas gjysmëfinales së radhës. Finalja e së dielës mund të përcaktojë jo vetëm se kush do të ngrejë trofeun e Kupës së Botës, por edhe se kush do të mbajë kurorën e çmimit më prestigjioz individual në futboll.

Dhe Rodri, pas një rikthimi të fuqishëm, është sërish në zemër të garës.