Përplasjet rreth Ronaldos trazojnë Portugalinë, nga tensionet në fushë te shpërthimet në rrjetet sociale

Cristiano Ronaldo është kthyer në çështjen më të madhe që Roberto Martinez duhet të menaxhojë në kampin e Portugalisë në këtë pjesë të Teksasit. Nëse u besohet zërave dhe teorive që po qarkullojnë rreth kombëtares, durimi i skuadrës me veteranin portugez duket se po venitet dhe trajneri mund të mbetet i vetëm përballë kësaj situate.

Portugalia luan sot, të martën, ndaj Uzbekistanit në orën 19:00, në të njëjtin stadium ku javën e kaluar Ronaldo nuk dha asnjë shenjë se mund të ndryshonte rrjedhën e gjërave. Në sfidën ndaj Republikës Demokratike të Kongos ai pati paraqitje të dobët, ndërsa bashkëlojtarët e tij lanë përshtypjen e një irritimi që shkonte përtej zhgënjimit për barazimin 1-1.

Kjo është edhe thelbi i debatit. Portugalia ka cilësi të mjaftueshme për ta fituar këtë Kupë Bote, por mbi skuadrën rëndojnë dy dilema të mëdha: deri ku shkon respekti për Ronaldon pa dëmtuar shanset e ekipit, dhe nëse Martinez do të ketë ndonjëherë guximin të marrë një vendim të fortë, duke qenë se deri tani është dukur i orientuar drejt rrugës më pak konfliktuale.

Uzbekistani mund të mos japë një përgjigje përfundimtare për këto pyetje. Skuadra u kualifikua pa shumë vështirësi dhe arriti të mposhtë Kolumbinë, por përveç Abdukodir Khusanov të Manchester Cityt, nuk ka asnjë futbollist në pesë kampionatet kryesore të Evropës. Nëse Ronaldo arrin të lërë gjurmë në këtë ndeshje, kjo nuk do të ishte befasuese.

Megjithatë, nëse ai dështon sërish, Martinez vështirë se do të ketë më arsye për ta mbrojtur një lojtar që ishte thellësisht joefektiv në Euro 2024 dhe që mbështetet te gola të shënuar në Arabinë Saudite. Në moshën 41 vjeçare, narrativa e tij është larguar nga romantika e “vallëzimit të fundit” dhe po afrohet gjithnjë e më shumë me iluzionin.

Shifrat nga ndeshja ndaj RD Kongos e theksojnë këtë panoramë. Ronaldo nuk regjistroi asnjë goditje në portë, asnjë pasim kyç, asnjë driblim dhe asnjë ndërhyrje, ndërsa pati 12 prekje më pak të topit se portieri i tij, edhe pse Portugalia e mbajti topin në 75 për qind të kohës. Ai përshkoi vetëm 7.4 km në 90 minuta, duke qenë i treti më i dobët mes të gjithë lojtarëve të fushës në raundin e parë të turneut, më shumë se Lionel Messi, por pa realizuar një tre golësh.

Përçarja brenda ekipit

Përballja me Uzbekistanin mund të sjellë një reagim më të mirë, por vëmendja do të përqendrohet te mënyra si Ronaldo ndërvepron me shokët e skuadrës në fushë, sepse raporti mes tyre duket se po ndryshon. Mediat portugeze e kanë përshkruar këtë klimë si një “luftë civile” të mundshme, ndërsa situata është përhapur edhe në rrjetet sociale përmes familjarëve.

Deklarata e Joao Neves pas ndeshjes me Kongon, kur tha se kapiteni i tij ishte “thjesht një lojtar tjetër”, u trajtua pothuajse si çështje kombëtare. Menjëherë u krijuan kampe të qarta për të reaguar ndaj çdo sinjali që mund të interpretohej si rebelim.

Nuk është e lehtë të kuptohet se ku mbaron zhurma dhe ku nis e vërteta, sidomos sepse pakënaqësia e futbollistëve portugezë do të ishte e kuptueshme. Gjithsesi, gjatë këtij turneu është vënë re një ndryshim i dukshëm në sjellje, veçanërisht në krahasim me Euro 2024, kur bashkëlojtarët e Ronaldos dukeshin të përfshirë nga aura e tij.

Një nga episodet më të sikletshme ishte ai ndaj Turqisë, kur Ronaldo dha një asistim krejt rutinë për Bruno Fernandes dhe më pas e tërhoqi festimin e golashënuesit drejt vetes. Skena u duk e çuditshme, ndërsa u bë edhe më e tillë kur Martinez e lartësoi më vonë atë pasim të thjeshtë, duke thënë se “duhet të tregohet në çdo akademi futbolli në botë”.

Nëse Martinez vazhdon ta trajtojë me këtë nivel nderimi edhe në Shtetet e Bashkuara, nuk është më e sigurt se shokët e skuadrës ndajnë të njëjtën durim. Kjo u pa të mërkurën e kaluar, kur Ronaldo i doli përpara një rasti të Bruno Fernandes dhe e humbi krejt portën. Fernandes reagoi me gjeste ndaj tij dhe më pas goditi me grusht fushën, ndërsa Nuno Mendes bërtiti drejt qiellit. Reagime të tilla spontane kanë ndodhur edhe më parë, por rrallëherë në prani të Ronaldos.

Drama familjare në rrjetet sociale

Mund të duket një detaj i vogël, por dyshimet për një ndarje po shtohen dhe janë ushqyer edhe nga motra e Ronaldos, Katia Aveiro, pas barazimit 1-1. “Është sikur kanë harruar magjikisht si ta pasojnë topin, si ta fitojnë atë, si të kundërsulmojnë”, shkroi ajo në rrjetet sociale. “Loja po zhvillohej nga mesfusha prapa. Kjo Kupë Bote është e çuditshme”.

Nëse nënteksti ishte se Ronaldo po injorohej, statistikat i japin njëfarë mbështetjeje kësaj ideje. Ai mori vetëm 22 pasime në 90 minuta, ndërsa Vitinha dhe Neves zgjodhën pothuajse gjithmonë topa më të shkurtër për Fernandes, në vend që të kërkonin sulmuesin me lëvizje të kufizuar në vijën e parë.

Por ajo që Aveiro e paraqiti si problem mund të shihet edhe si një zhvillim pozitiv për Portugalinë. Për vite të tëra, loja e skuadrës është ndërtuar në një masë të madhe rreth Ronaldos, edhe shumë kohë pasi ai e kishte kaluar kulmin. Edhe në këtë fazë të fundit të karrierës, ai vazhdon ta kërkojë atë rol dhe shfaq pakënaqësi kur skuadra nuk i përgjigjet sipas dëshirës së tij.

Në një ekip ku bëjnë pjesë futbollistë si Fernandes, Neves, Vitinha, Bernardo Silva, Joao Cancelo dhe Ruben Dias, kjo duket e tepërt. Shenjat e para tregojnë se në mendësinë e skuadrës po hyn më shumë pavarësi. Nëse lojtarët kanë vendosur se bota ka tashmë mjaftueshëm statuja të Ronaldos — në New York, Madeira dhe Goa — vështirë të fajësohen nëse nuk duan një tjetër në formë të gjallë në fushë.

Zgjidhja nuk është e lehtë

Kjo mund të tingëllojë e ashpër për një nga më të mëdhenjtë e historisë, por kur në lojë është Kupa e Botës, duhet të ekzistojë një kufi. Sidoqoftë, largimi i Ronaldos nuk është një zgjidhje e thjeshtë. Portugalisë i mungon thellësia e nevojshme për ta zëvendësuar pa pasoja.

Goncalo Ramos mbetet opsioni më i arsyeshëm, por sezonin e kaluar te PSG ai hyri nga stoli në më shumë se gjysmën e ndeshjeve. Ai shënoi 11 gola, ndërsa Ronaldo realizoi 30 në 37 ndeshje në Arabinë Saudite. Pavarësisht rivalit që ka përballë, Ronaldo vazhdon të jetë sulmuesi më produktiv i skuadrës dhe Uzbekistani mund të përfshihet ende në listën e viktimave të tij.

Problemi qëndron te fakti se prania e tij i kushton ekipit lëvizje, skema loje dhe ekuilibër. Kjo nuk është një çështje e re, por një përkeqësim i diçkaje që ka kohë që ekziston. Askush brenda kombëtares nuk do ta thotë këtë publikisht. Reagimet kundër Neves në rrjetet sociale këtë javë kanë qenë tepër armiqësore, ashtu si edhe ndaj të dashurës së tij, aktores Madalena Aragao, e cila u përfshi nga një postim i rremë në emrin e saj ku kritikohej Ronaldo.

Mes atyre që reaguan me zemërim ishte edhe e fejuara e Ronaldos, Georgina Rodriguez. Para se postimi të fshihej, komenti i saj u përkthye kështu: “Uau! Kjo gjeneratë po vjen e fuqishme!”. Kjo tregon nivelin e emocioneve që shkakton një ikonë me famë dhe besnikëri tifozësh pothuajse të pakrahasueshme.

Megjithatë, me gjithë respektin e nevojshëm, momenti për një brez të ri ka ardhur prej disa vitesh. Tani mbetet të shihet nëse kjo do të bëhet më e qartë kundër Uzbekistanit në Hjuston. Nëse po, Martinezit do t’i duhet të gjejë mënyrën për ta zbritur Ronaldon në tokë. Për momentin, kjo duket si një barrë që shkon përtej mundësive të tij.