Një format i ri për Superkupën e Evropës: katër skuadra dhe më shumë spektakël

Më 12 gusht, në Wals-Siezenheim të Austrisë, Paris Saint-Germain do të përballet me Aston Villan për trofeun e Superkupës së Evropës. Kjo ndeshje zhvillohet tradicionalisht mes fituesit të Ligës së Kampionëve dhe triumfuesit të Ligës së Evropës.

Deri në vitin 1999, kampioni i Kupës së Evropës, ose më vonë i Ligës së Kampionëve, ndeshej me fituesin e Kupës së Fituesve të Kupave.

Pas ndërprerjes së këtij kompeticioni, vendin e tij në Superkupën e Evropës e zuri fituesi i Ligës së Evropës, e njohur më parë si Kupa UEFA. Ky sistem vazhdon të jetë në fuqi edhe sot.

Ndërkohë, futbolli evropian ka tashmë një turne të tretë për klube, Ligën e Konferencës. Për këtë arsye, mediat evropiane kanë hedhur idenë që edhe fituesi i saj të përfshihet në garën për Superkupën e Evropës.

Sipas propozimit, numri i pjesëmarrësve do të shkonte në katër ekipe: fituesi dhe nënkampioni i Ligës së Kampionëve, si dhe fituesit e Ligës së Evropës dhe Ligës së Konferencës.

Kompeticioni do të zhvillohej me dy gjysmëfinale, një përballje për vendin e tretë dhe finalen. Në gjysmëfinalen e parë, fituesi i Ligës së Kampionëve do të luante ndaj fituesit të Ligës së Konferencës, ndërsa nënkampioni i Ligës së Kampionëve do të përballej me fituesin e Ligës së Evropës.

Nëse ky sistem do të zbatohej këtë herë, PSG do të kishte përballë Crystal Palace, ndërsa Arsenali do të luante kundër Aston Villës. Fituesit e këtyre dy ndeshjeve do të përballeshin më pas në finalen për Superkupën e Evropës.

Zgjedhja e çifteve gjysmëfinale mund të shkaktojë diskutime. Mediat e kanë mbështetur këtë variant me argumentin se fituesi i Ligës së Kampionëve duhet të ketë një avantazh, duke u përballur në letër me kundërshtarin më të dobët. Kjo mund të konsiderohet e arsyeshme, por nuk nënkupton se fituesi i atij çifti do të ishte automatikisht i përcaktuar.

Edhe ndeshja për vendin e tretë mbetet një element që mund të debatohet. Shumë tifozë nuk i vlerësojnë ndeshje të tilla dhe ka nga ata që mendojnë se ato duhet të hiqen, siç propozohet për Kupën e Botës. Në Kampionatin Evropian nuk zhvillohet një ndeshje e tillë, ndërsa në finalet e Ligës së Kombeve ajo është pjesë e programit.

Në rastin e Superkupës së Evropës, një ndeshje për vendin e tretë mund të ketë kuptim, pasi do t’u garantonte të katër ekipeve nga dy takime dhe do t’u ofronte tifozëve një tjetër event për t’u ndjekur.

Megjithatë, lufta për vendin e tretë mund të mos jetë mjaftueshëm joshëse për skuadrat. Në një situatë të tillë, ekipet mund t’u japin hapësirë rezervave, duke u siguruar atyre minuta të rëndësishme para nisjes së sezonit. Kjo do ta bënte ndeshjen edhe më interesante.

Përparësitë e mundshme të këtij formati do të ishin:

– Më shumë ndeshje, por pa e tepruar me numrin e tyre. Përfitojnë tifozët, ndërsa UEFA do të siguronte të ardhura shtesë;

– Më shumë drejtësi në garë, pasi edhe fituesi i Ligës së Konferencës do të kishte mundësinë të luftonte për Superkupën e Evropës. Kjo do të shërbente gjithashtu si motivim shtesë për të fituar Ligën e Konferencës;

– Nënkampioni i Ligës së Kampionëve do të kishte një mundësi të re për të fituar trofe, duke rritur interesin rreth turneut;

– Do të krijohej mundësia për një tjetër përballje mes skuadrave që kanë arritur finalen e Ligës së Kampionëve;

– Numri i pretendentëve për trofeun do të ishte më i madh dhe pjesëmarrja e ekipeve shtesë do të sillte më shumë interes nga tifozët.