Nga PlayStation-i i blerë me sakrifica te shtëpia për nënën: Rrëfimi prekës i Yamalit për fëmijërinë e varfër

Vitet e para të jetës i kanë zënë në prag varfërie, por asgjë nuk e pengoi Lamine Yamalin që sot të numërohet ndër emrat më të ndritur të futbollit planetar.

Ylli i Barcelonës e kaloi fëmijërinë në lagjen Rocafonda të Matarós, në një familje me mundësi të kufizuara, ku roli i nënës së tij, Sheila Ebana, doli vendimtar si në jetën personale ashtu edhe në karrierën e tij sportive.

Duke u shprehur në podcastin “Resonancia de Corazón” përballë gazetarit José Ramón de la Morena, futbollisti kujtoi ambientet modeste ku u rrit.

“Jetova në një banesë ku kuzhina dhe vendi i fjetjes ndodheshin brenda të njëjtës hapësirë”, ka rrëfyer ai, duke përshkruar kohën kur familjes i mungonin mjekët financiare.

Ndër kujtimet që i kanë mbetur thellë në mendje është dhurata festive nga nëna. Sheila, e punësuar në McDonald’s, pavarë ngarkesës së madhe dhe situatës së vështirë ekonomike, gjente gjithmonë mënyrë për ta gëzuar të birin.

“Me gjërat e pakta që dispononim, festa kalonin në gëzim të plotë. Ajo ma bleu një PlayStation”, i ka treguar Yamal gazetarit Xavi Torres në dokumentarin “304”.

Ndërkohë, tani kur mund t’i lejojë vetes pothuajse gjithçka, lojtari nuk e ka humbur kujtesën e sakrificave të nënës. Ai ka zbuluar se një nga mënyrat për t’ia kthyer sadopak shërbimet e saj ishte blerja e një banese.

“I kam bërë dhuratë nënës një shtëpi në zonën që zgjodhi vetë. E pyeta ku dëshironte të banonte dhe i thashë: ‘Vendi që të pëlqen'”, ka rrëfyer ai.

Prapëseprapë, Yamal e di mirë se asnjë gjest material nuk mund t’i afrohet asaj që nëna i ka ofruar gjatë viteve të rritjes.

“Asgjë prej asaj që i jap nuk do t’i barazohet kurrë asaj që ajo ma ka dhënë mua. Kur isha i vogël, nëna ishte një nga modelet e mia”, ka theksuar futbollisti.

Sheila nuk u kufizua vetëm në përpjekjet për t’iu dhënë familjes kushte më të mira – ajo këmbënguli që djali të mos i braktiste librat, edhe kur prirja e tij për futboll filloi të dukeshin qartë.

Yamal ka rrëfyer se nëna e inkurajonte për të mësuar, e futej në aktivitete jashtëshkollore dhe s’pranonte t’i linte detyrat e shkollës anash.

“Nëna ime e ka pasur gjithmonë në zemër që unë të studioja. Më mbante në aktivitete jashtëshkollore dhe më mbante zgjuar deri në orë të vona. Herë pas here më përsëriste: ‘Futboll nuk do të luash nëse i ke lënë mësimet'”, ka kujtuar ai.

Vetë Yamal e konsideronte të sigurt ëndrrën për t’u bërë futbollist profesionist, ndërkohë që nëna në fillim nuk ishte bindur plotësisht se kjo do të bëhej realitet.

Talentit, punës dhe përkushtimit iu falënderua rruga drejt Barcelonës dhe majave të futbollit botëror. Sot, larg diskutimeve për famën dhe trofeve, 19-vjeçari vazhdon ta mbajë mend prejardhjen e vet dhe mundimet e nënës, të cilat e mbështetën për të arritur aty ku ndodhet. /Telegrafi/