Luis Enrique rrëfen kthimin e Figos në “Camp Nou”: “Nuk mund të humbnim

Luis Enrique ka sjellë sërish në vëmendje përballjen e 21 tetorit 2000, një prej episodeve më të tensionuara të historisë së “El Clasicos”, kur Luis Figo u shfaq në “Camp Nou” për herë të parë si futbollist i Real Madridit.

Kalimi i portugezit nga Barcelona te rivali i saj i përjetshëm kishte shkaktuar zemërim të madh te tifozët katalanas. Ishte një mbrëmje me emocione të jashtëzakonshme për stadiumin dhe për Enrique, i cili në atë periudhë luante për Barcelonën.

“Ajo ishte atmosfera më e jashtëzakonshme që kam përjetuar ndonjëherë si lojtar në Camp Nou. Kam luajtur atje për tetë vjet, por kthimi i Figos ishte diçka krejt e veçantë”, ka treguar Enrique në dokumentarin “Camp Nou: Mirë se vini në stadium”.

Para transferimit te Real Madridi, Figo kishte qenë një nga figurat kryesore të skuadrës së Barcelonës. Ai u largua drejt Madridit gjatë verës së vitit 2000.

“Për ne, Figo ishte si një vëlla. Ishte lojtari ynë më i mirë, por më pas u transferua në Madrid”, kujtoi Enrique, i cili aktualisht është trajner i Paris Saint-Germainit.

Ish-mesfushori spanjoll foli edhe për mbushjen e pazakontë të stadiumit shumë kohë para nisjes së ndeshjes.

“Në rrethana normale, gjysmë ore para fillimit Camp Nou është gjysmë bosh. Atë ditë, megjithatë, 45 minuta para ndeshjes nuk kishte më vende të lira. Gjatë nxehjes nuk arrinim ta dëgjonim njëri-tjetrin”, tha ai.

Mes asaj atmosfere, Enrique u drejtohet shokëve të skuadrës me bindjen se Barcelona nuk do të pësonte humbje.

“Nuk kishte rëndësi se kush e mbante veshur fanellën e Barcelonës, atë ditë nuk mund të humbnim. Energjia ishte thuajse e frikshme”, rrëfeu ai.

Në fund, fjalët e tij u vërtetuan në fushë. Barcelona triumfoi 2-0 dhe një nga golat u shënua pikërisht nga Luis Enrique.

Enrique ndaloi edhe te dueli mes Figos dhe një Carles Puyol-i të ri.

“Më kujtohet se Figo u mbulua nga Puyi, i cili ishte ende shumë i ri, por tashmë ishte një bishë. Figo mbeti lojtari më i mirë i Real Madridit, pavarësisht një presioni që nuk e kisha përjetuar kurrë më parë. Ne fituam sepse atë ditë ishte e pamundur të mos fitonim”, shtoi Enrique.

Sipas tij, pavarësisht rivalitetit të fortë, të dy klubet janë të lidhura ngushtë me njëri-tjetrin dhe kanë nevojë për këtë përballje.

“Si do të ishte Real Madridi pa Barcelonën dhe Barcelona pa Real Madridin? Ata kanë nevojë për njëri-tjetrin”, deklaroi ai.

Edhe pse Enrique ka lënë gjurmë të rëndësishme në historinë e Barcelonës, si në rolin e lojtarit ashtu edhe në atë të trajnerit, ai nuk e sheh veten duke u rikthyer në stolin e klubit.

I pyetur nëse do ta konsideronte një rikthim në drejtimin e Barcelonës, përgjigjja e tij ishte e prerë: “Sinqerisht? Jo”.