A e gjeti Mourinho çelësin për Mbappen? Botërori tregoi rrugën që kërkonte Real Madridi

Dy muaj më parë, Kylian Mbappe ishte shndërruar në shënjestrën kryesore të pakënaqësisë së tifozëve të Real Madridit. Francezi pritej me vërshëllima në “Santiago Bernabeu”, ndërsa disa mbështetës kishin shkuar deri aty sa të nisnin një peticion për largimin e tij.

Kupa e Botës e përmbysi tërësisht situatën. Me shiritin e kapitenit, Mbappe e çoi Francën deri në gjysmëfinale, siguroi Këpucën e Artë, u ngjit në krye të listës së golashënuesve në historinë e kombëtares franceze dhe vendosi rekordin si realizatori më i mirë i të gjitha kohërave në Botëror.

Dallimi i madh ndërmjet formës së tij me Francën dhe paraqitjeve te Real Madridi ka hapur diskutime të shumta, veçanërisht pas emërimit të Jose Mourinhos në krye të klubit madrilen. Një analizë e “Tribuna.com” vlerëson se tekniku portugez mund ta gjejë zgjidhjen për ta rikthyer sulmuesin në nivelin maksimal duke studiuar rolin që Didier Deschamps i caktoi gjatë Kupës së Botës.

Mënyra se si Deschamps e nxori në pah potencialin e Mbappes

Ish-përzgjedhësi francez i garantoi kapitenit hapësirë të gjerë veprimi në repartin ofensiv. Në letër, Mbappe pozicionohej në qendër të sulmit, por gjatë lojës mund të lëvizte lirshëm në të dy krahët, të hapte zona dhe të krijonte më shumë rrezik.

Edhe pasi sulmuesi hasi vështirësi në pjesën e parë të ndeshjes kundër Senegalit, Deschamps vendosi të mos ia ndryshonte pozicionin.

“Ai është sulmues qendror. Ne i japim lirinë të lëvizë majtas ose djathtas, por zakonisht është në qendër ku shënon golat”, kishte thënë trajneri i Francës.

Një rol të rëndësishëm luante edhe angazhimi i kufizuar i Mbappes në mbrojtje. Atij nuk i kërkohej nga Deschamps as të ushtronte presion pa ndërprerje dhe as të ndiqte mbrojtësit e skuadrës kundërshtare.

“Në qendër ka më pak detyra mbrojtëse. Ai ka këmbë të jashtëzakonshme dhe pikërisht aty bën diferencën më të madhe”, kishte sqaruar Deschamps.

E gjithë loja e Francës ishte gjithashtu e orientuar drejt furnizimit të vazhdueshëm të Mbappes me topa. Michael Olise mbante përgjegjësinë kryesore për organizimin, kurse Bradley Barcola dhe Desire Doue avanconin me topin dhe krijonin hapësira, në mënyrë që kapiteni të përqendrohej te goditja përfundimtare.

Vështirësitë e hasura në Madrid

Në aspektin personal, shifrat e Mbappes gjatë sezonit të kaluar ishin të jashtëzakonshme. Në sezonin 2025/26, ai shënoi 42 gola në 44 paraqitje në të gjitha kompeticionet. Mes futbollistëve të pesë ligave më të forta evropiane, vetëm Harry Kane realizoi më shumë.

Megjithatë, çështja nuk qëndronte te numri i golave. Roli i francezit ndryshonte shpesh dhe në shumë raste ai gjendej në të njëjtën hapësirë me një bashkëlojtar tjetër që parapëlqen të veprojë në krahun e majtë.

Krahas kësaj, mungesa e kontributit të tij defensiv u kthye vazhdimisht në temë kritikash. Kjo ndryshonte nga situata në kombëtaren franceze, ku detyrat mbrojtëse të Mbappes nuk konsideroheshin përparësi.

Real Madridi vuajti edhe mungesën e krijimtarisë në mesfushë. Ekipi e mbylli kampionatin pas Barcelonës, u eliminua nga Bayern Munich në çerekfinalet e Ligës së Kampionëve dhe e përfundoi herët rrugëtimin edhe në Kupën e Mbretit. Gjatë të njëjtit sezon u larguan dy trajnerë: në fillim Xabi Alonso dhe më pas Alvaro Arbeloa.

Analiza thekson se, në një atmosferë të ngarkuar brenda dhomave të zhveshjes, Mbappe përfundoi si figura ndaj së cilës u drejtua pjesa më e madhe e kritikave.

Një histori e përsëritur gjatë karrierës

E njëjta prirje ishte shfaqur edhe te Paris Saint-Germain. Mbappe regjistroi shifra të shkëlqyera dhe u bë golashënuesi më i mirë në historinë e klubit, por nuk ia doli të triumfonte në Ligën e Kampionëve. Në mënyrë ironike, PSG e fitoi trofeun menjëherë pas largimit të tij dhe më pas arriti ta mbronte titullin.

Një skenar i ngjashëm është parë edhe te Real Madridi: shumë gola dhe Këpuca e Artë Evropiane për Mbappen, por pa asnjë trofe madhor.

As Franca nuk arriti ta fitonte Kupën e Botës, pavarësisht potencialit të jashtëzakonshëm ofensiv me Mbappen, Dembele, Barcola, Doue dhe Olise. Spanja e mposhti 2-0 në gjysmëfinale, ndërsa Anglia triumfoi 6-4 në përballjen për vendin e tretë, rezultat që nxori në pah problemet e francezëve në mbrojtje.

Detyra që e pret Mourinhon

Jose Mourinho duhet të ndërtojë një ekuilibër ndërmjet lirisë që i duhet Mbappes në fushë dhe organizimit strikt që karakterizon idetë e trajnerit portugez.

Qasja e Deschamps tregoi se francezi shfaq versionin e tij më të mirë kur lëviz lirshëm, ngarkohet me pak përgjegjësi mbrojtëse dhe mbështetet nga një skuadër e ndërtuar për ta furnizuar. Sidoqoftë, kjo mënyrë loje nuk u kurorëzua me trofe.

Në krahun tjetër, Mourinho e ka mbështetur gjithmonë filozofinë e tij te disiplina taktike, struktura e qartë dhe siguria në fazën mbrojtëse.

Portugezi, megjithatë, mund të mbështetet te një përvojë e mëparshme që ofron arsye për optimizëm. Gjatë etapës së parë në stolin e Real Madridit, ai e organizoi ekipin në mënyrë që Cristiano Ronaldo të kishte kushtet më të mira për të realizuar, pa i kërkuar përfshirje të madhe në detyrat mbrojtëse.

Kjo formulë solli sezonin historik 2011/12. Ronaldo e mbylli atë edicion me 46 gola në La Liga, ndërsa Real Madridi u shpall kampion duke vendosur rekordin prej 100 pikësh.

Mbetet për t’u parë nëse Mourinho do të jetë në gjendje ta zbatojë të njëjtën ide edhe me Mbappen, duke e shndërruar jo vetëm në një prodhues të pandalshëm golash, por edhe në udhëheqësin që mund ta çojë Real Madridin drejt trofeve.