Si të kuptoni në 30 sekonda nëse këpucët janë lëkurë origjinale: Ky element falsifikohet me shumë mund

Në pamje të parë, ndryshimi është gati i padukshëm. Materialet e sotme artificiale arrijnë të kopjojnë me mjaft besnikëri nuancën, ndjesinë në prekje dhe madje edhe relievin e lëkurës së mirëfilltë, andaj as një çmim i kripur dhe as mbishkrimi “efekt lëkure” nuk janë garanci për atë që po blini realisht.

Megjithatë, ekzistojnë disa shenja që mund t’ju orientojnë që në momentin e blerjes për të gjykuar nëse bëhet fjalë për material natyral apo sintetik.

Mënyra më e besueshme mbetet gjithmonë etiketa e produktit. Çdo testim i bërë në mënyrë amatore mund të japë një tregues, por asnjëri prej tyre nuk ofron siguri absolute. Llojet e ndryshme të lëkurës origjinale mund të kenë pamje dhe sjellje krejt të ndryshme, ndërsa falsifikimet cilësore janë sot më bindëse se kurrë. Për këtë arsye, përpara se të vendosni të blini, shqyrtoni me vëmendje etiketën dhe simbolet që specifikojnë përbërjen e pjesës së jashtme, të veshjes së brendshme dhe të tabanit.

Një nga testet më të thjeshta që mund të kryeni është të ushtroni një presion të lehtë mbi sipërfaqen e këpucës me gishtin tregues. Lëkura natyrale, në shumicën e rasteve, formon menjëherë rrudha të holla dhe jo uniforme rreth zonës ku shtypet. Sapo e hiqni gishtin, ajo rikthen dalëngadalë formën e saj fillestare. Në anën tjetër, lëndët sintetike shpesh sillen krejt ndryshe: ose qëndrojnë të ngurta pa u deformuar, ose kthehen menjëherë në gjendjen e mëparshme, pa ato vija të imëta që janë karakteristikë e lëkurës. Gjithsesi, edhe ky test ka kufizimet e veta, pasi mënyra se si trajtohet lëkura natyrale mund të ndryshojë rrënjësisht dukjen dhe reagimin e saj.

Vëzhgimi i detajeve vizuale është po aq i rëndësishëm. Një material natyral rrallëherë shfaqet krejtësisht pa të meta. Nëse keni mundësi ta shikoni nga afër, përqendrohuni te poret. Në lëkurën e vërtetë, ato janë të shpërndara në mënyrë të parregullt, ndërsa versionet artificiale priren të kenë një teksturë të njëtrajtshme dhe një model që përsëritet, si pasojë e prodhimit të standardizuar. Një tjetër tregues i fuqishëm janë skajet e papunuara të materialit. Aty ku pritet, lëkura origjinale zbulon një strukturë fibroze dhe paksa të ashpër, ndërsa ajo artificiale mund të duket e lëmuar, si plastikë, ose të tregojë qartë shtresëzimin e saj.

Edhe aroma mund të shërbejë si orientim, por nuk duhet marrë kurrë si provë përfundimtare. Shumë blerës e njohin erën specifike të lëkurës sapo hapin kutinë e këpucëve të reja. Produktet sintetike, nga ana e tyre, mund të kenë një erë më të fortë plastike, të ngjitësit apo kimikateve të tjera. Problemi qëndron në faktin se edhe artikujt prej lëkure natyrale mund të mbajnë erën e substancave të përdorura në përpunim, ndërsa fabrikuesit e materialeve artificiale shpesh shtojnë parfume që imitojnë aromën e lëkurës së mirëfilltë.

Një këshillë që qarkullon shpesh është testi me një pikë uji. Teorikisht, lëkura natyrale e patrajtuar e përthith ujin dhe errësohet për pak kohë, ndërsa mbi sipërfaqet sintetike lëngu thjesht rrjedh. Megjithatë, kjo metodë nuk rekomandohet aspak për këpucët e reja që gjenden në dyqan. Lëkura origjinale mund të jetë e mbrojtur me një shtresë që e bën atë të papërshkueshme nga uji, dhe për më tepër, pika mund të lërë njolla të përhershme mbi materialet delikate. Prandaj, shmangni lagien e këpucëve që nuk ju përkasin ende.

Në fund, nëse ende dyshoni, kombinoni disa prej këtyre treguesve: inspektoni teksturën dhe skajet, provoni testin e presionit dhe mbi të gjitha, lexoni me kujdes etiketën. Sepse kur përballeni me një imitim vërtet të arrirë, një “truk gjysmë minutësh” nuk do të jetë gjithmonë i mjaftueshëm për të përcaktuar me siguri prej çfarë materiali janë ndërtuar këpucët.