Rrethi i vogël shoqëror nuk është gjithmonë vetmi: çfarë kuptimi merr mendimi që lidhet me Sokratin

Me kalimin e moshës, nevoja për shoqëri nuk zhduket, por ndryshon mënyra se si vendosim kujt t’i japim besimin dhe kohën tonë.

Sokrati, një prej figurave më të rëndësishme të filozofisë së Greqisë së lashtë, ndikoi thellë në historinë e mendimit, ndonëse nuk la pas shkrime të tijat. Pikëpamjet e tij u përcollën përmes nxënësve dhe autorëve të tjerë të antikitetit, veçanërisht Platonit.

Në hapësirën online qarkullon një shprehje që i atribuohet atij: “Nëse një njeri ka pak miq, do të thotë se ka shumë përvojë jetësore.”

Nuk dihet me siguri nëse kjo fjali është vërtet autentike, por mesazhi i saj ngre një çështje me interes: a mund të jetë një rreth i kufizuar miqsh shenjë e përvojës së fituar dhe jo medoemos e vetmisë?

Përvojat përcaktojnë kujt i besojmë

Gjatë jetës, njerëzit përballen me lloje të ndryshme marrëdhëniesh. Disa miqësi zgjasin për shumë vite, disa të tjera mbyllen gradualisht, ndërsa të tjera marrin fund për shkak të zhgënjimit, tradhtisë ose zbulimit se palët nuk kanë më të njëjtat vlera.

Këto përvoja na ndihmojnë të kuptojmë dallimin mes një lidhjeje të sinqertë dhe një njohjeje që mbetet vetëm në sipërfaqe.

Pas disa zhgënjimeve, bëhet më e qartë se prania e shumë njerëzve përreth nuk nënkupton automatikisht se kemi shumë miq të vërtetë. Me kohën, besimi, mirëkuptimi, sinqeriteti dhe respekti i ndërsjellë marrin një rëndësi më të madhe, transmeton Telegrafi.

Vitet na bëjnë më të kujdesshëm në zgjedhje

Në rini, rrethi i njohjeve zakonisht është më i gjerë. Shkolla, universiteti, vendi i punës, daljet dhe aktivitetet e ndryshme shoqërore krijojnë kontakte të shumta dhe japin përshtypjen se jemi vazhdimisht të rrethuar nga njerëz.

Megjithatë, me kalimin e kohës ndryshojnë edhe prioritetet. Për marrëdhëniet që nuk ofrojnë afërsi, siguri ose kënaqësi mbetet gjithnjë e më pak kohë, ndaj rrethi shoqëror shpesh ngushtohet natyrshëm.

Një ndryshim i tillë nuk tregon medoemos se personi është bërë i mbyllur ose joshoqëror. Shpesh ai tregon se individi ka mësuar të jetë më i kujdesshëm me njerëzit të cilëve u fal kohën dhe besimin.

Vlera e miqësisë nuk përcaktohet nga numri

Shumë njohje mund të krijojnë pamjen e një jete të pasur shoqërore, por një marrëdhënie e afërt kërkon më tepër sesa biseda të rastit apo dalje të përbashkëta.

Miqësia përfshin besimin, praninë dhe mbështetjen si në momentet e mira, ashtu edhe në ditët e vështira. Ajo sjell edhe sigurinë se mund të shfaqemi ashtu siç jemi, pa pasur nevojë të shtiremi.

Për këtë arsye, një njeri me dy ose tre miq të afërt nuk është patjetër më pak shoqëror se dikush që njeh qindra persona. Një rreth i vogël mund të përmbajë marrëdhënie shumë më të forta dhe më kuptimplota.

Zhgënjimet na bëjnë t’u kushtojmë rëndësi veprimeve

Përvojat e vështira shpesh lënë pas mësimet më të rëndësishme. Përfundimi i një miqësie, tradhtia, humbja e besimit, problemet në punë, vështirësitë financiare dhe ndarjet emocionale mund të ndikojnë në mënyrën se si i gjykojmë njerëzit.

Pas situatave të tilla, shumë persona fillojnë të vlerësojnë më tepër atë që të tjerët bëjnë sesa atë që premtojnë.

Një sjellje e mirë nuk mjafton më për të fituar menjëherë besimin dhe çdo afërsi nuk shihet automatikisht si miqësi e vërtetë. Besimi ndërtohet më ngadalë dhe kërkon prova në kohë.

Më pak njerëz, por marrëdhënie më të rëndësishme

Kur dikush nuk harxhon më energji duke mbajtur gjallë lidhje sipërfaqësore, i krijohet më shumë hapësirë për njerëzit që kanë vërtet rëndësi.

Nevoja për njerëz nuk pakësohet domosdoshmërisht me kalimin e viteve; ajo që ndryshon është mënyra dhe kriteret me të cilat i zgjedhim ata.

Humbjet, zhgënjimet dhe vendimet e gabuara mund të na mësojnë të vendosim kufij, të mbrojmë kohën tonë dhe të mos vazhdojmë me çdo kusht marrëdhënie që na dëmtojnë.

Prandaj, një rreth i kufizuar miqsh nuk duhet parë medoemos si shenjë vetmie. Në shumë raste, ai është pasqyrim i mësimeve që jeta na ka dhënë për njerëzit dhe marrëdhëniet.