Pas divorcit ose vejërisë, shumë njerëz kuptojnë sa lehtë miqtë i largojnë nga jeta e çifteve

Shkëputja nga partneri, qoftë përmes divorcit apo humbjes së bashkëshortit, nuk sjell vetëm fundin e martesës. Për shumë persona, ajo shënon edhe ndryshimin e mënyrës se si sillen disa miq me ta.

Një rast i tillë iu tregua autores në vitin 1999, kur ajo drejtonte për herë të parë një kurs për jetën pa partner. Një studente pasuniversitare rrëfeu se nëna e saj dhe partneri sentimental kalonin thuajse çdo fundjavë me një çift tjetër. Pas ndarjes, nëna telefonoi gruan e atij çifti për t’i shpjeguar situatën.

Bashkëbiseduesja i shprehu mbështetje dhe mirëkuptim, por në përfundim të telefonatës i tha se i vinte keq që nuk do të mund të takoheshin atë fundjavë.

Miqësia mes dy grave kishte qenë e fortë dhe e vazhdueshme. Megjithatë, në momentin që njëra prej tyre mbeti pa partner, ajo nuk u pa më si pjesë e natyrshme e rrethit shoqëror të çiftit.

Ky rrëfim tregon një realitet që shumë të divorcuar dhe të ve kanë mundësi ta kuptojnë vetëm pasi mbeten vetëm: disa çifte nuk e kuptojnë se sa shpejt mund t’i përjashtojnë nga jeta e tyre shoqërore miqtë që nuk janë në një marrëdhënie.

Çfarë bëhet e dukshme pas përfundimit të martesës

Në një shkrim të publikuar në Journal of Family Theory and Review, Ashley E. Ermer dhe Jaclyn Elisa Keenoy nga Montclair State University argumentojnë se njerëzit që sapo kanë mbetur pa partner mund të ndërgjegjësohen më fort për paragjykimet dhe diskriminimin që prekin personat beqarë.

Sipas studiuesve, të martuarit shpesh nuk e dallojnë se mund të kontribuojnë vetë në këtë problem. Kjo bëhet më e qartë vetëm kur, pas divorcit ose vdekjes së bashkëshortit, ata përballen me të njëjtin trajtim.

Humbja e bashkëshortit konsiderohet nga studimet si një prej përvojave më të vështira të jetës. Përveç dhimbjes së madhe emocionale, personi që mbetet vetëm mund të përballet me tronditje të rëndësishme në marrëdhëniet shoqërore dhe në burimet e mbështetjes.

Ermer dhe Keenoy i referohen gjithashtu “tërheqjes në çift”, një dukuri ku partnerët, teksa lidhja e tyre bëhet më serioze, i kushtojnë më shumë kohë njëri-tjetrit dhe largohen gradualisht nga miqtë ose personat e tjerë të rëndësishëm.

Si lihen pas dore miqtë që nuk kanë partner

Shpesh, çiftet zgjedhin të kalojnë kohë kryesisht me çifte të tjera. Për miqtë beqarë, kjo mund të sjellë një ndryshim të menjëhershëm: ftesat për darka dhe veprimtari të përbashkëta rrallohen ose ndërpriten plotësisht.

Kur marrëdhënia në çift perceptohet si pjesë e një “klubi të veçantë”, njerëzit pa partner mund të ndihen të lënë jashtë, edhe nëse kanë pasur miqësi të afërta me ta për shumë vite.

Ky përjashtim nuk shkakton vetëm zhgënjim emocional. Sipas Ermer dhe Keenoy, largimi nga miqtë dhe familjarët mund të sjellë edhe pakësim të mbështetjes sociale, duke e bërë të nevojshme që personi i mbetur vetëm të krijojë nga e para rrjetin e tij shoqëror.

Personat që më herët kanë investuar në miqësi, familje, interesa dhe lidhje të ndryshme shoqërore priren të përshtaten më mirë. Ata nuk e kanë ndërtuar të gjithë jetën rreth një “personi të vetëm”, ndaj kanë edhe një rreth më të gjerë njerëzish ku mund të mbështeten.

Edhe pse divorci dhe vejëria e mbyllin martesën në rrethana të ndryshme, në të dyja situatat prania dhe ndihma e miqve e familjarëve janë jashtëzakonisht të rëndësishme.