Sipas NYT, Diella është kthyer në simbol të përpjekjeve të kryeministrit Edi Rama për transparencë dhe reformë në prokurimet publike, por projekti po përballet me një paradoks serioz. $

Drejtuesit e agjencisë shtetërore që zhvilloi sistemin janë vënë nën hetim për manipulim të kontratave publike.

New York Times, thekson se korrupsioni në Shqipëri mbetet i përhapur, pavarësisht disa përparimeve të raportuara nga Bashkimi Evropian.

Hetimi përfshin Agjencinë Kombëtare të Shoqërisë së Informacionit, institucionin që administron edhe platformën digjitale ku funksionon Diella.

Dy zyrtare të larta janë vendosur në arrest shtëpie, ndërsa ende nuk ka akuza formale.

“Muajin e kaluar, prokurorët njoftuan se drejtuesja e agjencisë dhe zëvendësja e saj u vendosën në arrest shtëpie, të dyshuara për lidhje me një organizatë kriminale që manipulonte tenderët përmes intimidimit. Ende nuk janë ngritur akuza formale dhe kryeministri Rama ka deklaruar se do të presë zhvillimet”, shkruan gazeta.

Më tej në shkrimin e saj, “NYT” i referohet edhe rastit të Belinda Ballukut, e cila akuzohet për keqpërdorim të fondeve shtetërore në projekte të mëdha infrastrukturore.

Sipas gazetës amerikane kjo “është bërë një dhimbje koke e veçantë politike për Ramën, i cili po përballet me kërkesa që asaj t’i hiqet imuniteti që i jepet si anëtare e Parlamentit, në mënyrë që akuzat kundër saj të mund të vazhdojnë”.

Gazeta ka kontaktuar me kryeministrin, por sqaron se; “Rama nuk pranoi të komentonte, kur u pyet nëse e mbështeste heqjen e imunitetit të saj. As nuk pranoi të diskutonte kundërshtimin politik që është rritur me akuzat në rritje për korrupsion që nxitën protestuesit me bomba shpërthyese të bënin thirrje qeverisë së tij të jepte dorëheqjen”.

Ndërkohë ekspertë të cituar nga NYT, vlerësojnë se ndikimi real i Diellës në uljen e korrupsionit është i vështirë të matet, por fakti që hetimi ndaj institucionit zhvillues po vijon pa ndërhyrje politike shihet si një sinjal pozitiv.

The post Rasti i Ballukut, “dhimbje koke” për Ramën/ New York Times: Diella u gjenerua për të luftuar korrupsionin, por ata që e krijuan përballen me paradoksin e korrupsionit appeared first on Albeu.com.

Padia 85 faqëshe e Trump është kritikuar nga gjykatësi Steven Merryday, ai ka thënë se akuzat e e Presidentit ndaj gazetës janë detajuar vetëm në faqet e fundit, kurse faqet e tjersa janë të mbushura me kritika ndaj kundërshtarëve të tij dhe lavdërime për arritjet e tij.

Steven Merryday po ashtu tha se: “një padi nuk është megafon për marrëdhëniet publike ose një podium për një fjalim të pasionuar në një tubim politik”

Ai i ka dhënë Trump dhe avokatëve të tij, 28 ditë kohë për të dorëzuar një padi të ndryshuar e cila nuk duhet të jetë më shumë se 40 faqe.

Një përfaqësues i The New York Times tha më herët gjatë javës se padia e Trumpit “nuk ka asnjë kërkesë ligjore legjitime dhe përkundrazi është një përpjekje për të shtypur dhe dekurajuar raportimin e pavarur.”

Kujtojmë se në 16 shtator, Trump ka ngritur një padi për “shpifje” me vlerën 15 miliard dollarë, kundrejt “New York Times”. Ai e akuzon gazetën se është një “zëdhënëse e partisë demokratike” dhe se ka përhapur “permbajtje të rreme për të”.

“The Times ka tradhtuar idealet gazetareske të ndershmërisë, objektivitetit dhe saktësisë që dikur i shpallte”, thuhet në padinë që avokatët e Trump kanë dërguar në gjykatë.

The post Paditi New York Times për shpifje, gjykata rrëzon Donald Trump! appeared first on Albeu.com.

“Unë nuk loboj”, tha zoti LaCivita për ‘New York Times’. “Unë bëj fushata, dhe kjo është ajo që po bëj – shumë e drejtpërdrejtë”.

Artikulli i plotë i New York Times:

Chris LaCivita, një strateg republikan që ndihmoi në drejtimin e fushatës së Presidentit Trump, po këshillon një parti opozitare konservatore në Shqipëri të kryesuar nga një politikan i cili është përballur me akuza për korrupsion nga Departamenti i Shtetit në SHBA dhe prokurorët në vend.

Z. LaCivita, i cili u bë këshilltar i një grupi jofitimprurës pro-Trump pas zgjedhjeve presidenciale në SHBA në nëntor, është në mesin e një grushti këshilltarësh të Trump që kanë ndjekur punë këshilluese politike në mbarë botën për politikanët që e konsiderojnë veten si populistë ose kritikë të imigracionit në linjën e Trump.

Z. LaCivita po punon për Partinë Demokratike të Shqipërisë përpara zgjedhjeve parlamentare të vendit në maj, kur do të përpiqet të rrëzojë Partinë Socialiste të krahut të majtë nga pushteti. Në mesazhet me tekst për The New York Times, zoti LaCivita e karakterizoi punën e tij si një zgjatje të ndihmës së tij për zotin Trump.

“Unë po eksportoj MAGA – Bëje Shqipërinë të Madhe përsëri!”, ka shkruar Z. LaCivita.

Kreu i Partisë Demokratike të Shqipërisë është Sali Berisha, një ish-president dhe kryeministër i cili po përballet me akuza për korrupsion në Shqipëri në lidhje me një marrëveshje pronash. Administrata Biden vendosi sanksione ndaj zotit Berisha në vitin 2021 për “korrupsion të konsiderueshëm”, sipas një deklarate të ish-sekretarit të shtetit Antony J. Blinken, i cili e akuzoi atë për shpërdorim të fondeve publike dhe përdorimin e pushtetit të tij për të pasuruar aleatët dhe familjen e tij.

Z. LaCivita argumentoi se akuzat ndaj zotit Berisha ishin të motivuara politikisht dhe shtoi se situata e politikanit shqiptar përafron me atë të zotit Trump.

“Është një përshtatje e natyrshme – të mundësh një socialist që është një peng dhe kukull e familjes Soros”, tha z. LaCivita, duke evokuar pretendimet e pabazuara të zotit Berisha se miliarderi demokrat George Soros qëndron pas sanksioneve. Zoti Berisha ka treguar se synon t’i kërkojë administratës Trump të rishqyrtojë sanksionet e Departamentit të Shtetit.

Z. Berisha ka përdorur punësimin e zotit LaCivita nga partia e tij për t’u lidhur me zotin Trump, megjithëse presidenti amerikan nuk ka sinjalizuar mbështetje për një parti të preferuar në zgjedhjet parlamentare. Zoti Berisha ka kërkuar gjithashtu të dallohet nga partia qeverisëse duke u zotuar se nëse opozita fiton, ajo nuk do të rinovojë marrëveshjen e Shqipërisë për pranimin e emigrantëve nga Italia.

The post Chris LaCivita për New York Times: Rasti i Berishës i ngjashëm me atë të Trump, Rama “kukull” e George Soros appeared first on Albeu.com.

Donald Trump, është shumë pranë fitores për të marrë një mandat të dytë si kreu i Shtëpisë së Bardhë.

Në projeksionet e fundit, para zyrtarizimit të rezultatit NYT parashikon se ka 95% shanse për një fitore të Donald Trump.

Ndërkohë që po fiton dhe në Pensilvani. Kjo është fitorja më e rëndësishme për Trump deri më tani. Ai tani është tre vota elektorale larg nga fitimi i presidencës.

Fushata e Harris, e identifikoi Pensilvaninë si një nga tre shtetet e Rust Belt në “rrugën e saj më të qartë për 270 vota elektorale”.

The post Me 270 arrihet fitorja/ New York Times: Donald Trump pritet të marrë 302 vota elektorale appeared first on Albeu.com.

Sipas një raporti gazete që citon shtatë zyrtarë të Lindjes së Mesme, duke përfshirë dy iranianë dhe një amerikan, bomba u vendos në ndërtesën e Gardës Revolucionare iraniane në Teheran dy muaj më parë.

Nuk ka pasur asnjë koment zyrtar nga Izraeli për vrasjen e Haniyeh, megjithëse dyshimet kanë rënë kryesisht mbi vendin. Gazeta amerikane citoi zyrtarë të Lindjes së Mesme të kenë thënë se inteligjenca izraelite kishte informuar SHBA-në dhe qeveritë e tjera perëndimore për detajet e operacionit menjëherë pas përfundimit të tij.

“Disa zyrtarë amerikanë që kërkuan të mbeten anonimë” arritën në përfundimin se Izraeli ishte përgjegjës për vrasjen,  shton New York Times.

Haniyeh arriti në Teheran të martën për të marrë pjesë në inaugurimin e presidentit të ri të Iranit, Massoud Pezeshkian.

New York Times citoi zyrtarë të cilët thanë se një bombë e ndezur nga distanca vrau Haniyeh dhe truprojën e tij.

The post “New York Times” publikon detaje të reja: Si u eliminua shefi politik i Hamas appeared first on Albeu.com.

Ismail Kadare, romancieri i poetit shqiptar që futi shitësin e vogël ballkanik në hartën e letërsisë së botës, ka vdekur në Tiranë në fillim-88 vjet.

Vdekja u konfirmua nga kreu i shtëpisë së tij botuese Onufri, Bujar Hudhri, i cili tha se ai ishte arrestuar kardiak dhe vdiq në spitalin ku u dërgua në Tiranë.

Në veprat e tij letrare më shumë se gjysmë shekulli, Kadare shkroi dhjetëra libra, koleksione poemash dhe tregime të shkurtra.

Ai u bë i treguar me romanin e tij të parë në 1970, “Gjenerali i Ushtrisë së Vdekur”, i cili u përkthye fillimisht në Frëngjisht dhe kritikët e quajtëve ‘kryevepër’.

Kadare ka qenë disa herë i nominuar për çmimin Nobel por pa arritur ta marrë atë, duke konkuruar me emra të letërsisë si Gabriel García Márquez e Philip Roth.

New York Times shkruan se Kadare është krahasuar shpesh me Kafka, Kundera e Orwell. Në tre dekadat e para të gjithëve të tij ai jetoi e shkroi në Shqipëri, kur vendi ishte nën diktaturën e ashpër të liderit komunist Enver Hoxha.

Për t’u përdorur në vend me rreth 6.000 disidentë të politikave të ekzekutuara dhe 160 000 të dërguar në kampe përqendrimi, Kadare duhet të kujdeset në të madhe në shkrimet e tij.

Ai shërbeu për 12 në kuvendin e Shqipërisë dhe ishte anëtar i sindikatës së shkrimtarëve. Romani i tij “Dimri i Madh” duket si një nga portretizimet më të favorshme të diktatorit të Hoxhës dhe më vonë Kadare ka thënë se është shkroi që të zbutur atë që është më mirë.

Ndërsa në romane të tjera si “Pallati i Ëndrrave” (1981), shkrimtari në mënyrë subversive sulmon diktaturën me anë të alegorise, satirës, ​​legjendës së mitologjisë.

Kadare “është një interpretues i madh i psikologjisë dhe fizionomisë së shtypjes së shtetit”, shkruan Richard Eder në rrjetin The New York Times në 2002.

Pas studimeve në universitetin e Tiranës, Kadare fitoi një bursë për në universitetin Gorky në Moskë, të cilin më vonë ka pranuar si “një qendër dogmë në shkollën e realizimit socialist”. Romani i tij Gjenerali i Ushtrisë së vdekur e bëri atë të njohur në botën dhe në vitin 1965, ndaluan tregimin e tij të dytë “Përbindeshi”, duke kaluar në një publikim.

Fama e papritur e Kadare tërhoqi nuk e diktatorit për të zbutur për fajin Kadare thotë se shkroi “Dimrin e madh” në 1977), ku lavdërohej ndarja e ‘guximshme e Hoxhës me Bashkimin Sovjetik në 1961.

Kadare thotë se kishte tre mundësi zgjedhjeje: “Të mon besimet e tij, që do të thotë vdekje, heshtje totale, apo t’i bën një homazh të qëndrojë në formë për të qëndruar të qetë”.

Për të akuzuarit e tij nga manipulimi në rast vdekjeje, Kadare ka thënë se ka hapur fshehurazi jashtë Shqipërisë, duke iu drejtuar nga ai publikues francez Claude Durand, i cili ka udhëtuar në Tiranë.
Duke shkruar për të në 1997 në artikujt e New York Review of Books, historiani i Oxford, Noel Malcolm, vlerëson intensitetin e atmosferës së Kadaresë, por kritikon refuzimin e kritikave.

Malcolm paralajmëronte Kadare se “autori proteston shumë dhe redaktimi i vëllimeve të tij vetëpromovuese, mund të dëmtojnë reputacionin e tij me kritikët”. Ai shtonte se punimet më të mira të Kadare ishin shkruar “në një tjetër kontekst, më njerëz e më mirë nga çdo tip arti ideologjik”.

Ndërsa në një përgjigje të vrazhdës Kadare akuzonte Malcolm për ‘arrogancë kulturore’ ndaj autorit të një vendi të vogël.
“Të flasësh kështu me një shkrimtar të vendit të vogël mentaliteti kolonialist”, ishte përgjigjur Kadare në ‘New York Review of Books’.

Pas shteteve të komunizmit Kadare vijoi të shkruante për komunist, duke i mbrojtur shqiptarët që jeton në Evropën e shekullit të 21, si të ndjekin nga makthet e gjakmarrjes, legjendat e mitologjisë.

Opinionisti Charles McGrath shkruan në ‘The Times’ në 2010 se Kadare nuk shkruan dot “asgjë që të jetë interesante.”/New York Times

The post New York Times shkruan për Ismail Kadare: Futi vendin e vogël në hartën e letërsisë botërore appeared first on Albeu.com.

Pak do të kishin pritur që ata të ishin elementi më luftarak i grupit, megjithatë Shqipëria e renditur e 66-ta në botë, është bërë variabli argëtues në kuartet.

Me një ndeshje për të luajtur, ata kanë ende një shans për avancim.

E drejtuar nga ish-mbrojtësi i krahut të Arsenalit, Barcelonës dhe Brazilit, Sylvinho, Shqipëria është një skuadër kundërsulmuese fizike që kërkon të mbulojë çdo hendek të perceptuar të talenteve mes tyre dhe kundërshtarëve, përmes vrapimit të vështirë.

Kësaj skuadre iu deshën 23 sekonda për të shënuar në Euro 2024, pasi Nedim Bajrami, vendosi një rekord të ri për golin më të shpejtë në historinë e Kampionatit Evropian kur hapi rezultatin kundër Italisë.

Ndërsa Shqipëria e humbi përfundimisht atë ndeshje 2-1, goli i tyre i hershëm shërbeu si një paralajmërim; nënvlerësojeni këtë ekip dhe do të jeni në rrezik.

Ishte një paralajmërim që Kroacia u përpoq ta dëgjonte. Takimi i së mërkurës mes dy ekipeve ishte një rrëmujë e papritur dhe argëtuese. Përsëri e pa Shqipërinë të ecë përpara herët.

Qazim Laci, shënoi gol pas një goditje me kokë, pas një krosimi të shkëlqyer nga Jasir Asani në minutën e 11-të.

Në pjesën e parë, Kroacia kishte regjistruar 69 përqind të posedimit të topit, por Shqipëria kishte shanset më të mira të lojës.

Kristjan Asllani, humbi një shans të artë pas një sulmi të shpejtë të shkaktuar nga humbja e topit nga Modric.

Edhe sulmuesi shqiptar Rey Manaj dukej i dëshpëruar, pasi nuk arriti të realizonte një goditje me kokë.

Kjo ka qenë një temë e zakonshme për skuadrën e Sylvinhos, të cilit i ka munguar rrjedhshmëria sulmuese në pika të caktuara gjatë periudhës së tij 18-mujore në krye të Kombëtares Shqiptare.

Lëndimet e Manajt dhe Armando Brojës gjatë ndeshjeve kualifikuese, nënkuptuan se asnjë sulmues nuk kishte krijuar atë lloj kimie të lojës që i nevojitet skuadrës, për të qenë një skuadër e fuqishme kundër-sulmuese.

Vendimi i menaxherit për të lënë jashtë skuadrës prej 26 lojtarësh për turneun, Myrto Uzunin, Keidi Baren dhe Sokol Cikalleshin gjithashtu bëri bujë.

Cikalleshi, një sulmues i klubit turk Konyaspor nuk ishte golëshënuesi më i mirë, por loja e tij e qëndrueshme i dha Shqipërisë një terren të vlefshëm në ndeshjet kualifikuese.

Megjithatë, ky ekip gjen gjithmonë një mënyrë për të krijuar rrugën e tij përmes turneut, duke tensionuar edhe ekipet më të njohura të botës.

Mario Mandzukic, tani një ndihmës trajner me Kroacinë mund të shihej duke kërcyer papushim nga pankina, për t’u kërkuar lojtarëve të tij të përputheshin me intensitetin e Shqipërisë në pjesën e parë.

U deshën një sërë ndryshimesh në pjesën e dytë që Kroacia të ndryshonte lojën në favor të saj. Marcelo Brozovic dhe Lovro Majer u zëvendësuan nga Mario Pasalic dhe Luka Sucic në pjesën e parë.

Njëzet minuta më vonë, sulmuesi Ante Budimir u fut në lojë për t’i dhënë ekipit të tij një referencë më të mirë për krosimet.

Kroacia rriti besimin. Mbrojtësit e tyre u futën gjithnjë e më tej në fushë. Budimir e vuri Andrej Kramaric në pozicionin e përshtatshëm për barazimin e tyre në minutën e 74-të.

Dy minuta më vonë, dyshja u bashkuan për një tjetër gol.

Një krosim i dedikuar për Luka Suçiqin, i goditur me pinboll në zonën e rreptësisë para se të kthehej nga mesfushori mbrojtës i Shqipërisë, Klaus Gjasula.

Shqipëria mund të ishte shembur, por ata gjetën sërish forcën për një gol të dytë.

Asllani, 22-vjeçari një mesfushor mjaft luftarak po shfaqet shpejt si pasardhësi përfundimtar i Brozovic në Inter Milan dhe ishte zemra e skuadrës së tij kombëtare.

“Duhet të luftojmë për çdo pikë. Për vendin tonë dhe për federatën tonë”, tha Sylvinhos pas ndeshjes.

Në minutën e 94 e 23 sekonda, Shqipëria mori golin e barazimit (goli i fundit i shënuar në një Euro jashtë kohës shtesë). Ishte një gol barazimi që ndihej si një fitore e minutës së fundit.

Gjasula lojtari i dytë që shënoi autogol dhe gol në të njëjtën ndeshje në Euro 2022, i dha skuadrës së tij një shans të vogël për të kaluar në raundin e 16-të.

“Kjo është Shqipëria; është pak e çmendur”, tha Asllani pas barazimit 2-2.

“Ne e nisëm me këmbën e djathtë, dhe më pas mund të them se humbëm një shans të madh, por mendova se Modric do të merrte topin para meje.

Mendoj se pësuam dy gola të shmangshëm. Ne do t’i shqyrtojmë ato, me siguri. Loja ishte e çmendur në 15 minutat e fundit”, shtoi ai.

“Luftëtarët” e Sylvinhos, do të duhet të jenë në maksimumin e tyre për të arritur një rezultat kundër Spanjës në ndeshjen e tyre të fundit në grup, por ata janë një ekip që nuk ka pasur kurrë frikë nga puna e vështirë.

Shqipëria nuk tërhiqet dhe kjo e bën atë një kundërshtare të vështirë në këtë turne.

The post “New York Times”: Kjo është Shqipëria, pak e çmendur, që i bëri rivalët e Grupit B të djersiten appeared first on Albeu.com.

Zyrtarët rusë kanë diskutuar se kur dhe si Moska mund të përdorë armë të vogla bërthamore në Ukrainë, duke ngritur shqetësime në Uashington dhe aleatët e tij për një sulm të mundshëm bërthamor.

Veçanërisht, presidenti rus Vladimir Putin nuk mori pjesë në bisedime, të cilat u zhvilluan në mes të retorikës së shtuar rreth armëve bërthamore të Rusisë dhe pengesave ushtarake ruse në fushën e betejës, thuhet në raport.

Për “New York Times”, tema e diskutimit të zyrtarëve rusë shpreh zhgënjimin e tyre për dështimet në frontin ukrainas.

“Pasja e një debati të tillë sugjeron se kërcënimet e Vladimir Putin për përdorimin e armëve bërthamore mund të mos jenë vetëm fjalë”, shkruan gazeta amerikane.

Por zyrtarët amerikanë kanë thënë se nuk kanë prova se rusët po lëvizin armët bërthamore në vendin e tyre ose se ata kanë ndërmarrë hapa të tjerë për t’u përgatitur për një sulm bërthamor.

Ndërkohë që lufta në Ukrainë është ndezur, plani sekret i Putinit për Bjellorusinë po del në dritë.

Sipas inteligjencës britanike, forcat ruse kanë dislokuar trupa në Bjellorusi, duke e përdorur vendin si pikënisje për sulmet me raketa kundër Ukrainës.

Zëdhënësi i Putinit, udhëheqësi bjellorus Alexander Lukashenko njoftoi se donte të krijonte një forcë të përbashkët mbrojtëse me mikun e tij Vladimir Putin.

Përveç kësaj, qeveria e Minskut dërgoi tanke dhe pajisje të tjera ushtarake në Rusi.

Sipas planit të shërbimeve sekrete britanike, propaganda e Kremlinit dëshiron të përdorë të gjitha forcat e saj për të treguar se regjimi i Lukashenkos në Bjellorusi është aleati i tij më i rëndësishëm në luftën kundër Ukrainës.

“Një nga qëllimet e Putinit është të bindë Perëndimin se Bjellorusia është një kërcënim ushtarak për të!

Siç raporton gazeta gjermane Bild, “anglezët po shohin disa të dhëna nga pala ruse duke analizuar imazhet e reja satelitore që tregojnë dy avionë luftarakë rusë MiG-31 dhe një kontejner të madh që mbrohen nga një mur dheu në një aeroport në Bjellorusi.”

Ky vend parkimi ka të ngjarë të lidhet me raketat hipersonike ruse AS-24 Killjoy.

Sipas NATO-s, këto raketa vështirë se mund të përgjohen nga sistemet konvencionale të mbrojtjes ajrore ose të mbrojtjes raketore.

Për britanikët, Moska ka përdorur raketa të tilla që nga viti 2018. Megjithatë, asnjë sistem raketor Killjoy nuk është vendosur deri më tani në Bjellorusi.

Siç vlerëson inteligjenca britanike, duke qenë se ushtarakisht kjo përbën një “përparësi të vogël strategjike” ndaj Perëndimit, Kremlini ndoshta po ndjek një qëllim tjetër.

Rusia dëshiron t’i “dërgojë një mesazh të qartë Perëndimit” duke vendosur përgjues luftarakë dhe raketa hipersonike në Bjellorusi.
Në këtë mënyrë, ai dëshiron t’i tregojë Perëndimit se vendi i vogël i Lukashenkos tani po luan një rol më të madh ushtarak në luftën e Ukrainës sesa kur filloi lufta.

“Mesazhi i Moskës për Perëndimin është se rusët nuk janë vetëm, por mbështeten nga bashkëqytetarët e tyre, bjellorusët.”
Lukashenko gjithsesi po vepron si “kukulla” e Putinit, komenton botimi gjerman./Abcnews.al/

The post New York Times ngre alarmin: Rusët diskutuan përdorimin e armëve bërthamore, zbulohet plani sekret i Putinit për Bjellorusinë appeared first on Albeu.com.

Të shtunën pati raportime se Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike ka një ekip ekspertësh të gatshëm të inspektojnë brenda disa ditësh termocentralin bërthamor të Zaporizhzhias në Ukrainë. Në fakt edhe 1 minutë vonesë mund te jetë dramatike, pasi predha artilerie po godasin vazhdimisht brenda dhe përreth objektit, centralit më të madh bërthamor në Evropë.

Të enjten e kaluar, bombardimet dëmtuan linjat energjitike të jashtme, duke kërcënuar furnizimin me energji të objektit që është shumë jetik për funksionimin e tij. Teknikët ukrainas ia dolën deri të premten ta rilidhin centralin me rrjetin kombëtar të energjisë, duke e shmangur katastrofën.

Logjika është një “mall” shumë i rrallë në një luftë në të cilën Rusia po zhvillon një fushatë të “tokës së djegur” për ta gjunjëzuar Ukrainën, dhe kur kjo e fundit po lufton për mbijetesën e saj. Megjithatë, marrëveshja e fundit për të lejuar eksportet e grurit nga Ukraina, tregoi se mund të funksionojë presioni ndërkombëtar mbi Rusinë për të parandaluar përhapjen e konfliktit përtej fushëbetejave aktuale.

Dhe në rastin e Çernobilit, si një kujtim traumatik i përbashkët, rusët dhe ukrainasit e njohin më mirë se shumica e vende të tjera tmerrin e një katastrofe bërthamore. Unë isha shefi i zyrës së “NYT” në Moskë kur shpërtheu termocentrali në Çernobil në prillin e vitit 1986, dhe e mbaj mend shumë mirë frikën e madhe nga një kërcënim i padukshëm vdekjeprurës që përshkonte ajrin e pastër të pranverës.

36 vjet më vonë, rreth 1000 milje katrorë rreth uzinës së dëmtuar qëndrojnë ende të mbyllura. Pa dyshim që këto kujtime u rikthyen pas raporteve mediatike se Ukraina po përgatit plane evakuimi për rreth 400.000 njerëz që jetojnë pranë centralit të Zaporizhzhia.

Zaporizhzhia është një termocentral me një dizajn modern dhe shumë më i sigurt sesa Çernobili, dhe është teorikisht i aftë të përballojë dëmtime shumë më të mëdha. Por potenciali për një katastrofë të madhe është real dhe i pranishëm sa herë që predhat bien midis reaktorëve bërthamorë, kullave të ftohjes, dhomave të makinerive dhe vendeve të depozitimit të mbetjeve radioaktive.

E pushtuar nga rusët për pak ditë, në fillim të pushtimit të Ukrainës 6 muaj më parë, termocentrali i pozicionuar buzë lumin Dnipro është tani në vijën e parë të frontit luftës. Një raport i NYT të martën sqaroi në detaje se çfarë do të thotë kjo: predha artilerie që shpërthejnë vazhdimisht aty pranë, ndërsa teknikët ukrainas po mundohen që të garantojnë funksionimin e tij nën kërcënimin e armëve të rreth 500 ushtarëve rusë.

Gazeta raportoi se gjatë fillimit të pushtimit, një plumb i kalibrit të madh shpoi një mur të jashtëm të njërit prej 6 reaktorëve, ndërsa një predhë artilerie goditi një transformator elektrik të mbushur me vaj për ftohjen e pajisjes. Ndërprerja e energjisë elektrike për centralin mund të kishte çuar në një shkrirje të lëndës bërthamore.

Fatmirësisht kjo gjë nuk ndodhi. Drejtori i përgjithshëm i Agjencisë Bërthamore Ndërkombëtare, IAEA, Rafael Mariano Grossi, ka folur kohët e fundit për 7 kushte të domosdoshme kritike për sigurinë bërthamore, të cilat përfshinin integritetin fizik të centralit, furnizimin me energji nga jashtë vendit, sistemet e ftohjes dhe gatishmërinë në raste emergjencash.

“Që të gjitha këto parametra janë kompromentuar, ose janë shkelur plotësisht, në një moment apo në një tjetër gjatë kësaj krize”- paralajmëroi ai. Impianti – por edhe të gjithë centralet e tjera bërthamore të Ukrainës, dhe të gjitha ato në mbarë botën – duhet të konsiderohen në mënyrë ideale si zona të çmilitarizuara.

Kjo është në thelb ajo që kanë kërkuar zyrtarët e OKB-së. Por kjo kërkesë është e vështirë të plotësohet në një luftë rrënuese dhe për mbijetese. Një synim më urgjent dhe i arritshëm është që ekspertët e mbledhur nga Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike të hyjnë në central për të parë sesi është gjendja.

IAEA, Kombet e Bashkuara dhe udhëheqësit perëndimorë e kanë përgatitur tashmë një mision të tillë. Ukraina dhe Rusia pretendojnë se janë dakord. Por nuk ka qenë aspak e lehtë t’i bindësh rusët dhe ukrainasit të sprapsen disi nga linjat e tyre të frontit.

Përkundrazi, bombardimet janë shtuar shumë këtë muaj, së bashku me ashpërsimin e retorikës. Ukrainasit, së bashku me Sekretarin amerikan të Shtetit, Antony Blinken, i kanë akuzuar rusët për përdorimin e centralit si një “mburojë bërthamore” për trupat, armët dhe municionet, dhe se kanë qëlluar brenda dhe përreth tij.

Nga ana tjetër Moska akuzon ukrainasit se kanë qëlluar mbi një central që sipas tyre po mbrohet nga ushtarët rusë. Në një akt të çuditshëm, Rusia bëri thirrje javën e shkuar për një takim të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara për të transmetuar pretendimet e saj, gjë që e nxiti ambasadorin ukrainas të shprehte keqardhjen për humbjen e “më shumë se 1 ore për të dëgjuar një mori kafshimesh zanore fiktive”.

Është e pamundur të përcaktohet se kush është përgjegjës për këtë rrezik shumë të madh. Por fakt është se nuk do të ekzistonte asnjë kërcënim për një katastrofë bërthamore, në rast se Rusia nuk do ta pushtonte Ukrainën, dhe rreziku do të merrte fund menjëherë nëse rusët do të largoheshin prej andej.

Pas disa javësh mosmarrëveshjesh midis Rusisë dhe Ukrainës, mbi mënyrën se si IAEA do të hynte në central, ekspertët kanë vendosur që të kontrollojnë funksionimin e tij, dhe të japin propozimet e tyre si ta bëjnë atë sa më të sigurt që të jetë e mundur.

Ukraina ka kërkuar që ekspertë ndërkombëtarë ushtarakë dhe bërthamorë të vendosen përgjithmonë atje për të siguruar që termocentrali dhe rrethinat e tij të janë të sigurta dhe pa asnjë armatim të rëndë të vendosur aty pranë. Këto janë shqetësime legjitime dhe kërkesa të drejta. Por Rusia, e ka refuzuar krijimin e një zone të çmilitarizuar rreth termocentralit.

Këto janë dallime që mund të zgjidhen, nëpërmjet negociatave të zhvilluara me qetësi dhe maturi, nëse të dyja palët bien dakord mbi nevojën më jetike, atë të shmangies së një katastrofe bërthamore, e cilat do të ishte po aq katastrofike si për Rusinë, po ashtu edhe për Ukrainën apo çdo territor tjetër ku mund të mbërrijë rrezatimi radioaktiv. /abcnews.al

The post NYT: Bota në prag të katastrofës bërthamore, si mund të shpëtojmë appeared first on Albeu.com.

Sipas mediave të huaja, thuhet se prej më shumë se dy javësh, gjenerali Aleksandr Dvornikov, duke shtuar dyshimet se ai mund të jetë “spastruar” nga Putini.

Gjenerali Valery Gerasimov, shefi i shtabit të përgjithshëm të Rusisë, besohet gjithashtu se është zhdukur gjatë luftës në Ukrainë, ndërsa sërish përflitet se është Putini ai që ka vendosur për fatin e tij.

Lajmi për zhdukjen e Dvornikov, një ndër gjeneralët kryesorë të presidentit rus, vjen pas pretendimeve se deri tani 9 gjeneralë janë vrarë.

Zhdukja e Dvornikov u raportua fillimisht nga New York Times, pas një informacioni nga zyrtarët amerikanë.

The post Putin po “spastron” gjeneralët e tij?! Zhduket një tjetër drejtues i ushtrisë ruse appeared first on Albeu.com.