Veliu kritikon Abdixhikun: Po vepron si zot i partisë, jo si kryetar

Agim Veliu, ish-nënkryetar i Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK), ka dalë në mbështetje të kërkesave që Lumir Abdixhiku të japë dorëheqje nga drejtimi i partisë, duke i vlerësuar ato si të drejta dhe plotësisht legjitime.

Ai thekson se përgjegjësia politike për rezultatet e dobëta në zgjedhje dhe për mosarritjen që LDK-ja të rikthehet si një alternativë serioze për pushtet i takon Abdixhikut. Sipas Veliut, ai duhet të mbajë përgjegjësi për dështimin, po aq sa ka marrë mbi vete meritat për ato që janë paraqitur si suksese, përcjell “Bota sot”.

Kërkesat për dorëheqjen e Lumir Abdixhikut janë të drejta dhe plotësisht legjitime. Kjo vjen për faktin se ai mori përsipër meritën për çdo sukses të pretenduar, ndaj duhet të marrë mbi vete edhe barrën e përgjegjësisë për dështimin.

Nën udhëheqjen e tij, LDK-ja ka mbetur në vendin e tretë dhe nuk ka arritur të rikthehet si një alternativë bindëse për pushtet, pavarësisht premtimeve të mëdha dhe kontrollit të tij të plotë mbi partinë.

Pas disa cikleve zgjedhore ku nuk u arritën rezultatet e premtuara, qëndrimi në krye të partisë pa asnjë reflektim politik po shihet si mungesë përgjegjësie dhe si pengesë për reformimin e LDK-së.

Edhe më shqetësues, sipas tij, ishte reagimi arrogant i Abdixhikut ndaj kryetarëve të Lipjanit, Pejës dhe një dege të kryeqytetit, të cilët kërkuan dorëheqjen e tij.

Në vend që të reflektonte ndaj kritikave, ai reagoi duke kërkuar dorëheqjen e dy kryetarëve të degëve që kanë fituar vazhdimisht zgjedhjet në komunat e tyre, ndërkohë që vetë nuk pranon të japë llogari për rezultatin e partisë në nivel qendror.

Me një sjellje që, sipas Veliut, i ngjan më shumë asaj të një pronari partie sesa të një kryetari të zgjedhur, Abdixhiku po jep sinjalin se në LDK ndëshkohen ata që kërkojnë llogaridhënie, e jo ata që dështojnë.

Kur një lider përpiqet të heshtë zërat kritikë, të ndëshkojë fituesit dhe të shmangë përgjegjësinë politike, atëherë problemi, sipas këtij vlerësimi, nuk qëndron më vetëm te rezultati zgjedhor. Problemi lidhet me mënyrën se si ai e kupton demokracinë, debatin e brendshëm dhe vetë funksionimin e partisë.