Salihu: Konsullata në Medvegjë duhet të shënojë fillimin e angazhimit për shqiptarët, jo fundin e tij

Muharrem Salihu, aktivist politik nga Medvegja, e konsideron të rëndësishëm planin e Shqipërisë për të hapur një konsullatë në territoret e Serbisë ku jetojnë shqiptarë, me kusht që nisma këtë herë të konkretizohet.

Sipas tij, situata e shqiptarëve në Luginën e Preshevës është përkeqësuar ndjeshëm, ndërkohë që nga Tirana ka munguar një mbështetje reale dhe e vazhdueshme.

Salihu deklaroi se gjendja e shqiptarëve në Serbi, veçanërisht në jug të vendit dhe sidomos në Medvegjë, është rënduar relativisht shumë. Ai theksoi se marrëveshja do të përbënte një zhvillim të rëndësishëm nëse shihet si pikënisje e një përkushtimi afatgjatë ndaj fatit të shqiptarëve në Serbi.

Nëse hapja e konsullatës trajtohet si pika përfundimtare e angazhimit, sipas tij, efekti do të ishte i dëmshëm. Salihu tha se deri më tani ka munguar përkujdesja thelbësore dhe se, përveç disa veprimeve më shumë për dukje, nuk ka pasur asgjë substanciale. Si përjashtim ai përmendi periudhën kur Gent Cakaj ishte ministër i Punëve të Jashtme i Shqipërisë, duke vlerësuar se Cakaj iu përkushtua fuqishëm çështjes së shqiptarëve dhe ndikoi dukshëm në bashkimin e faktorit politik shqiptar në Serbi.

Aktivisti kujtoi se ideja për një konsullatë është e hershme, ndaj shprehu dyshime nëse këtë herë po trajtohet seriozisht dhe nëse institucioni do ta përmbushë misionin e shpallur. Ai shtoi se nuk e di ende se ku do të vendoset saktësisht konsullata shqiptare në Serbi.

Salihu nënvizoi se hapja e saj nuk duhet të paraqitet si arritja më e lartë e Shqipërisë në jug të Serbisë. Nëse konsullata do të konsiderohej kulmi i rezultatit të Tiranës në këtë drejtim, ajo nuk do të ishte e mjaftueshme dhe, sipas vlerësimit të tij, do të përbënte një veprim të dëmshëm.

Ai bëri thirrje për kujdes edhe lidhur me synimin e Serbisë për të hapur konsullatën e saj në Shkodër. Sipas Salihut, përzgjedhja e këtij qyteti prek plagët e vjetra të shqiptarëve dhe mund të nxisë tensione ndëretnike në rajon.

Salihu argumentoi se vendndodhja e propozuar nuk duket se lidhet me interesa të veçanta ekonomike. Ai kujtoi se kompanitë serbe kanë investuar relativisht shumë gjatë viteve të fundit në jug të Shqipërisë, ndërsa disa dhjetëra mijëra turistë serbë e vizitojnë bregdetin shqiptar gjatë verës. Për këtë arsye, nëse konsullata serbe do t’u shërbente ekonomisë ose turizmit, sipas tij, ajo duhej të hapej në jug të Shqipërisë, në Sarandë ose Vlorë, dhe jo në veri.

Këmbënguljen e Serbisë për një konsullatë në Shkodër, Salihu e sheh si një veprim që prodhon disa pasoja negative. Sipas tij, Beogradi synon njëkohësisht t’ia vështirësojë në dukje shtetit shqiptar hapjen e konsullatës në Serbi dhe të provokojë shqiptarët përmes zgjedhjes së Shkodrës, çështje për të cilën opinioni ka reaguar me të drejtë kohët e fundit.

Në të njëjtën kohë, ai vlerësoi se kjo nismë dobëson edhe pozitën e Malit të Zi. Salihu tha se në Shkodër mund të ketë më shumë malazezë sesa serbë, pasi deri tani vetëm disa dhjetëra persona janë deklaruar serbë. Për rrjedhojë, duke marrë parasysh kompetencat territoriale, ai konsideron se një kërkesë e tillë do të ishte më e arsyeshme të vinte nga Mali i Zi sesa nga Serbia.