Gentian Selimi në protestë: Brezi ynë trashëgoi jo vetëm shtetin, por edhe përgjegjësinë për ta ruajtur amanetin

Protesta “Jo në emrin tim” është zhvilluar edhe këtë mbrëmje në Sheshin “Skënderbeu” në Prishtinë, duke shënuar natën e shtatë radhazi. Protestuesit kundërshtojnë vendimin e Dhomave të Specializuara në Hagë ndaj ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Mes folësve ishte edhe Gentian Selimi, nxënës i gjimnazit “Ahmet Gashi” dhe nipi i ish-drejtuesit të UÇK-së, Rexhep Selimi. Ai theksoi se, edhe pse nuk e ka jetuar luftën, brezi i tij ka detyrimin të mos lejojë që të harrohet sakrifica mbi të cilën u ndërtua liria e Kosovës.

Selimi u prezantua si një i ri që luftën e njeh vetëm përmes historisë, këngëve dhe rrëfimeve. Ai tha se nuk kishte qenë dëshmitar i djegies së vendit, dëbimit me dhunë të familjeve nga shtëpitë apo vendimit të djemve dhe vajzave të reja për t’ia kushtuar jetën lirisë, por pikërisht për shkak të atij flijimi ndodhej në protestë. Kështu raportoi ekonomiaonline.

Sipas tij, liria në të cilën është rritur nuk është e rastësishme, por rezultat i sakrificës së një brezi të mëparshëm.

Ai u shpreh se mundësia për të ëndërruar, për t’u arsimuar, për të planifikuar të ardhmen dhe për ta konsideruar Kosovën vendin e tij ekziston falë atyre që dhanë gjithçka për lirinë. Për këtë arsye, shtoi Selimi, brezi që nuk e përjetoi luftën nuk duhet të jetë brezi që e harron atë.

Duke iu referuar qëllimit të protestës, ai tha se qytetarët janë mbledhur për të kërkuar drejtësi për Hashim Thaçin, Kadri Veselin, Jakup Krasniqin dhe Rexhep Selimin. Selimi nënvizoi se protestuesit kanë zërin dhe të drejtën për të shprehur bindjen e tyre përmes thirrjes “Jo në emrin tim!”.

Gjatë fjalës së tij, ai renditi edhe ato që brezi i ri, sipas tij, nuk pranon të heshtë t’i harrojë: çmimin e paguar nga populli për liri, mijëra familjet që humbën të dashurit, të pagjeturit për të cilët familjet ende presin përgjigje dhe dëshminë e një kombi që e arriti Kosovën e lirë përmes vështirësive.

Selimi theksoi se protesta nuk është e nxitur nga urrejtja, por nga nevoja për të ruajtur kujtesën dhe për të kërkuar drejtësi të barabartë për të gjithë. Sipas tij, drejtësia duhet t’i shërbejë së vërtetës.

Ai foli edhe për mënyrën se si ndërtohet kujtesa e luftës. Memorialet, emrat e UÇK-së, këngët kushtuar dëshmorëve dhe lirisë, si dhe rrëfimet e brezit që e përjetoi atë periudhë, i kujtojnë atij se liria ka pasur një çmim.

Këngët për dëshmorët, trimërinë dhe Kosovën, tha ai, nuk janë thjesht melodi, por bartin me nder e krenari zërin e një brezi që luftoi dhe sakrifikoi për lirinë e të tjerëve.

Sipas Selimit, edhe malet, rrugët, shtëpitë e djegura, varret, këngët dhe memorialet janë pjesë e historisë së Kosovës. Të gjitha këto, shtoi ai, dëshmojnë se liria nuk u arrit lehtë dhe se pas saj qëndrojnë sakrifica të mëdha.

Në vijim, ai tha se dëshironte të fliste jo vetëm në emrin e tij, por për të gjithë brezin e tij, i cili luftën e njeh nga historia, këngët dhe rrëfimet, ndërsa ka për detyrë të mos lejojë fshirjen e saj nga kujtesa.

Selimi deklaroi se brezi i ri nuk ka trashëguar vetëm një shtet, por edhe një amanet: ta dojë Kosovën, ta mbrojë atë dhe të ndjekë shembullin e atyre që luftuan e sakrifikuan për atdheun. Ai bëri thirrje që vendi të ndërtohet me dije, punë dhe përgjegjësi, ndërsa liria dhe paqja, për të cilat u derdh gjak, të ruhen.

Ai kërkoi gjithashtu që të kujtohen të gjithë ata që u sakrifikuan dhe që, kur besohet se është kryer një padrejtësi, të ekzistojë guximi për të ngritur zërin.

Fjalimin e mbylli duke ua kushtuar thirrjen e protestës të rënëve, të pagjeturve dhe familjeve të tyre, veteranëve dhe invalidëve të luftës, të gjithë të sakrifikuarve dhe brezave të ardhshëm: “Jo në emrin tim! Jo në emrin tim!”.