Pellegrini i fitoi 53 për qind të votave në rundin e dytë të zgjedhjeve presidenciale të shtunën, duke e mposhtur ish-ministrin e Jashtëm, properëndimorin Ivan Korcok, i cili i fitoi rreth 47 për qind të votave.

“Mund t’ju premtoj se do të jem president i të gjithë qytetarëve sllovakë. Zotohem se do të jem gjithmonë në anën e Sllovakisë”, tha Pellegrini pas triumfit në zgjedhje.

Pellegrini u bë presidenti i gjashtë i Sllovakisë prej se ajo e fitoi pavarësinë pas rënies së Çekosllovakisë më 1993.

Caputova, një mbështetëse e madhe e shtetit fqinj Ukrainës në luftën e saj kundër pushtimit rus, nuk garoi fare për mandatin e dytë për presidente.

Triumfi i Pellegrinit nënkupton se tani kryeministri Fico me aleatë i kanë në dorë Parlamentin, Qeverinë dhe Presidencën e Sllovakisë.

Presidenti i kombit me 5.4 milionë banorë e zgjedh kryeministrin pas zgjedhjeve parlamentare dhe i emëron gjykatësit e Gjykatës Kushtetuese. Presidenti mund ta përdorë edhe veton kundër ligjeve, megjithëse Parlamenti mund ta shfuqizojë veton me një shumicë të thjeshtë, si dhe mund t’i sfidojë ato në Gjykatën Kushtetuese. Ai ka të drejtë edhe t’i falë të dënuarit me burg.

Qeveria, e udhëhequr nga kryeministri, zotëron shumicën e pushtetit ekzekutiv.

Partia Smer e Ficos i fitoi zgjedhjet parlamentare shtatorin e kaluar falë një platforme proruse dhe antiamerikane.

Partia e Pellegrinit Hlas e zuri vendin e tretë dhe iu bashkua koalicionit qeverisës me Ficon dhe partinë ultranacionaliste, Partia Nacionale e Sllovakisë.

Kritikët druajnë se Sllovakia nën sundimin e Ficos do ta braktisë rrugën properëndimore dhe do ta ndjekë drejtimin e Hungarisë, e cila udhëhiqet nga kryeministri populist Viktor Orban.

Qeveria e re menjëherë e ndali furnizimin me armë për Ukrainën. Mijëra njerëz kanë protestuar vazhdimisht nëpër rrugët e Sllovakisë së fundmi kundër politikave proruse të Ficos, përfshirë kundër planeve për ta ndryshuar Kodin Penal dhe për t’i marrë nën kontroll mediat publike.

Korcok ishte kritik i vendimeve të Qeverisë, për të cilat protestuesit druajnë se mund ta minojnë sundimin e ligjit, ndërsa Pellegrini e mbështeti Qeverinë e re dhe nuk i vuri në dyshim politikat e saj.

Korcok është ish-ambasador sllovak në Shtetet e Bashkuara dhe në Gjermani, i cili shërbeu edhe si i dërguar i vendit në NATO dhe në Bashkim Evropian.

The post Peter Pellegrini fiton zgjedhjet presidenciale në Sllovaki appeared first on Albeu.com.

Rusët që jetojnë jashtë vendit, duke përfshirë shumë që janë larguar nga vendi që nga fillimi i pushtimit të Ukrainës, ishin në gjendje të votonin në ambasadat dhe konsullatat ruse.

Rezultatet zyrtare i dhanë Putin një mandat të ri gjashtëvjeçar me 87.3% të votave totale. Zgjedhjet në Rusi, të mbajtura në 15-17 mars, u konsideruan gjerësisht si një mashtrim, me një grup të pavarur që e quajti atë si më të korruptuarin në historinë ruse.

Qendrat e votimit jashtë vendit shkaktuan polemika në Moldavi, e cila protestoi kundër atyre të ngritura në rajonin separatist moldav të Transnistrisë, një enklavë pro-ruse që u nda nga vendi pas rënies së Bashkimit Sovjetik.

Kishinau e kritikoi masën si mosrespektim ndaj sovranitetit të Moldavisë dhe dje njoftoi se do të dëbonte një diplomat rus si rezultat.

Ambasadori rus në Moldavi i hodhi poshtë këto ankesa si “të pabaza” dhe tha se qendrat e votimit ishin të nevojshme për të siguruar që qytetarët rusë të mund të merrnin pjesë në zgjedhje.

The post Zgjedhjet presidenciale, Putin fitoi 72% të votave nga votues jashtë Rusisë appeared first on Albeu.com.

Zgjedhjet zhvillohen në sfondin e një shtypjeje të pamëshirshme që ka gjymtuar median e pavarur dhe grupet e shquara të të drejtave të njeriut, gjë që i ka siguruar presidentit Putin kontrollin e plotë të sistemit politik.

Votimet po mbahen ndërsa agresioni i Moskës në Ukrainë ka hyrë në vitin e tretë. Rusia ka përparësi në fushën e betejës, ku po shënon fitore të vogla, qoftë edhe të ngadalta. Ukraina, ndërkohë, e ka bërë Moskën të duket e pambrojtur pas vijës së parë të frontit. Sulmet me dronë me rreze të gjatë veprimi kanë goditur thellë brenda Rusisë, ndërsa dronët e teknologjisë së lartë kanë vënë flotën e saj të Detit të Zi në pozicion mbrojtjeje.

Zgjedhësit do të hedhin votat e tyre nga e premtja deri të dielën në qendrat e votimit në të gjithë 11 zonat kohore të vendit, si dhe në rajonet e aneksuara ilegalisht të Ukrainës. Qendrat e para të votimit u hapën në rajonet më lindore të Rusisë, Chukotka dhe Kamchatka, në orën 8 të mëngjesit sipas kohës lokale.

Zgjedhjet nuk paraqesin sfidë për presidentin 71 vjeçar Vladimir Putin i cili synon mandatin e tij të pestë. Kundërshtarët e tij politikë janë ose në burg ose në mërgim dhe më i rrepti prej tyre, Alexei Navalny, vdiq në një burg të Arktikut kohët e fundit. Tre kandidatët e tjerë në fletëvotim janë politikanë të profilit të ulët nga partitë opozitare që ndjekin vijën e Kremlinit.

Vëzhguesit nuk kanë shpresë se zgjedhjet do të jenë të lira dhe të ndershme. Përtej faktit se zgjedhësve nuk u është lënë mundësi e madhe zgjedhjeje, mundësitë për vëzhgim të pavarur janë shumë të kufizuara.

“Zgjedhjet në Rusi në tërësi janë mashtrim. Kremlini kontrollon se kush është në fletëvotim. Kremlini kontrollon se si ata mund të bëjnë fushatë. Për të mos folur për aspektet tjera të votimit dhe procesit të numërimit të votave,” tha Sam Greene, nga Qendra për Analizën e Politikave Evropiane me seli në Uashington.

Ukraina dhe Perëndimi e kanë dënuar mbajtjen e votimeve në rajonet ukrainase të pushtuara nga forcat ruse.

Në shumë mënyra, Ukraina është në qendër të këtyre zgjedhjeve, thonë analistët politikë dhe përfaqësues të opozitës. Ata thonë se Putini dëshiron të përdorë fitoren në zgjedhje si dëshmi se lufta e tij gëzon mbështetje të gjerë. Opozita, ndërkohë shpreson të përdorë votën për të demonstruar pakënaqësinë e saj si me luftën ashtu edhe me Kremlinin.

Kremlini ndaloi pjesëmarrjen në garë të dy politikanëve që synonin të konkurronin me një agjendë kundër luftës, duk u hequr votuesve çdo mundësi zgjedhjeje për “çështjen kryesore të agjendës politike të Rusisë”, tha analisti politik Abbas Gallyamov. i cili ka punuar si shkrues i fjalimeve të presidentit Putin.

Opozita ruse u ka kërkuar atyre që janë të pakënaqur me Putinin ose me luftën, të paraqiten në qendrat e votimit mesditën e së dielës, ditën e fundit të votimit, në shenjë proteste. Strategjia u miratua nga Alexei Navalny jo shumë kohë para vdekjes së tij.

“Duhet të përdorim ditën e zgjedhjeve për të treguar se ekzistojmë dhe jemi shumë prej nesh, jemi njerëz të gjallë, të vërtetë dhe jemi kundër Putinit. … Çfarë do të bëni më pas varet nga ju. Ju mund të votoni për çdo kandidat përveç Putinit. Ju mund të prishni fletën tuaj të votimit”, tha e veja e tij, Yulia Navalnaya.

Si dhe sa do të funksionojë kjo strategji, mbetet e paqartë.

Golos, grupi i njohur i vëzhguesve të pavarur të zgjedhjeve në Rusi, tha në një raport këtë javë se autoritetet “po bënin gjithçka që njerëzit të mos e vënë re vetë faktin e mbajtjes së zgjedhjeve”.

Grupi e përshkroi fushatën përpara votimeve si “praktikisht të pavërejtshme” dhe “më të kotën” që nga viti 2000, kur Golosi u themelua dhe filloi të vëzhgonte zgjedhjet në Rusi.

Vetë grupi është goditur nga pushteti. Bashkëkryetari i tij, Grigory Melkonyants, është në burg në pritje të gjykimit mbi akuzat që shihen gjerësisht si një përpjekje për t’i bërë trysni grupit para zgjedhjeve.

“Zgjedhjet aktuale nuk do të jenë në gjendje të pasqyrojnë gjendjen reale”, thuhet në raportin e grupit Golos. “Distanca mes qytetarëve dhe vendimmarrjes për fatin e vendit është bërë më e thellë se kurrë”./voa

The post Fillojnë zgjedhjet presidenciale në Rusi, Putini drejt mandatit të pestë appeared first on Albeu.com.

Profesorja dhe deputetja Gordana Siljanovska Davkova hyn në garë si kandidate e mbështetur nga VMRO-DPMNE-ja dhe partitë e koalicionit. Ajo është në këtë garë për herë të dytë, duke qenë se në vitin 2019, në rrethin e dytë humbi betejën ndaj kundërkandidatit të saj Stevo Pendarovski.

Presidenti Pendarovski në këto zgjedhje për mandatin e dytë ka mbështetjen e LSDM-së dhe partive të tjera të koalicionit.

I treti në listë me më shumë nënshkrime të mbledhura është Maksim Dimitrievski, kryetar i Komunës së Kumanovës, kryetar i lëvizjes “E di” dhe ish funksionar i LSMD-së.

Pas tij është Stevço Jakimovski, kryetar i Komunës së Karposhit.

Ministri i Jashtëm Bujar Osmani është kandidati i BDI-së në këto zgjedhje.

Kreu i Aleancës për Shqiptarët Arben Taravari ka mbështetjen e koalicionit opozitar shqiptar “VLEN”.

“E Majta” në këto zgjedhje do të garojë me kandidaten e saj, profesoren Biljana Vankovska.

Tetë kandidatë të tjerë që ishin paraqitur për të plotësuar kushtin e mbledhjes së të paktën 10 mijë nënshkrimeve nga votuesit, nuk arritën të sigurojnë mbështetjen e nevojshme.

Shorti për listën e vetme të kandidatëve do të zhvillohet më 28 mars kurse fushata zgjedhore fillon më 4 prill.

Nëse në rrethin e parë asnjëri nga kandidatët për president nuk e merr shumicën e votave, në rrethin e dytë do të votohet për dy kandidatët që kanë marrë më shumë vota.

Për president në rrethin e dytë zgjidhet kandidati që fiton më shumë vota në rast se kanë dalë më shumë se 40% e votuesve të regjistruar në listë. /Alsat.mk

The post Zgjedhjet presidenciale në Maqedoninë e Veriut, sonte skadon afati për mbledhjen e nënshkrimeve, 7 kandidatë zyrtarisht në garë appeared first on Albeu.com.

Zonja e parë e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Jill Biden, ka konfirmuar lajmin në një intreviste ekskluzive për agjencinë Associated Press.

Ajo tha se nuk ka mbetur pothuajse asgjë tjetër për të bërë, përveçse të përcaktohet koha dhe vendi për shpalljen e kandidaturës,

Megjithëse Biden ka thënë prej kohësh se synon të kërkojë rizgjedhjen, ai ende nuk e ka zyrtarizuar.

Biden është përballur me pyetjet nëse është shumë i moshuar për të vazhduar të shërbejë si president, pasi ai do të ishte 86 vjeç në fund të një mandati të dytë./albeu.com/

The post Zonja e parë e SHBA-ve: Biden do të rikandidojë sërish për President appeared first on Albeu.com.

Donald Trump, i akuzuar dy herë për përpjekjen e tij për të minuar integritetin e zgjedhjeve presidenciale të vitit 2020, shpalli të martën synimin e tij për të garuar sërish për president në zgjedhjet e vitit 2024. Fushata e tij e re ka filluar me të njëjtat gjëra të shëmtuara, gënjeshtra dhe kaos si ajo e fundit.

Por sot ajo paraqet rreziqe edhe më të mëdha për demokracinë amerikane. Zoti Trump dhe mbështetësit e tij nuk mund të pretendojnë më të jenë pjesëmarrës që janë korrektë dhe besimplotë në procesin demokratik. Ata e kanë mishëruar refuzimin për të pranuar rezultatet e pafavorshme zgjedhore, si një tipar përcaktues të lëvizjes së tyre politike.

Në këtë kuadër, ata janë përpjekur të vendosin ndjekësit e tyre në kryer të zyrave zgjedhore lokale, dhe kanë dëshmuar gatishmërinë për t’iu drejtuar dhunës. Donald Trump është i papërshtatshëm për të mbajtur poste publike. Si president, ai u tregua i paaftë dhe vuri gjithnjë në plan të parë interesat personale, raporton albeu.com

Ai duhet të ishte dënuar nga Senati në vitin 2019 për shpërdorim pushteti dhe në vitin 2021 për nxitjen e një rebelimi të dhunshëm. Votuesit e refuzuan atë në kutinë e votimit pas fushatës së tij të dytë, por ai ka të drejtën ligjore që të provojë sërish. Ndaj amerikanët duhet gjykojnë kandidimin e tij të tretë.

Nëse ai do të jetë ende në garë kur të hidhen votat e para në vitin 2024, ato zgjedhje do të jenë sërish një referendum për demokracinë amerikane. Sepse që të mbijetojë sistemi ynë i qeverisjes, votuesit duhet të zgjedhin në krye udhëheqësit që e pranojnë dhe i nënshtrohen sundimit të ligji.

Megjithatë, zgjedhjet e para paraprake brenda Partisë Republikanë janë ende më shumë se 1 vit larg, dhe deri atëherë ka punë për të bërë. Përpara fundit të këtij viti, Kongresi duhet të miratojë një projekt-ligj që rishikon Aktin e Numërimit të Zgjedhjeve, për t’ua bërë më të vështirë mbështetësve të Trump në Kongres, apo ndonjë kandidati tjetër presidencial, që të sfidojnë rezultatet e zgjedhjeve që paraqiten nga shtetet.

Ky projektligj përfshin edhe masa të tjera mbrojtëse. Për shembull, ai i drejton në gjykata mosmarrëveshjet mbi numërimin e votave, duke ia lënë fjalën e fundit gjyqtarëve dhe jo zyrtarëve partiakë. Javës që shkoi votuesit amerikanë refuzuan secilin nga kandidatët e Turmp, që ishin mohuesit më të rrezikshëm të rezultatit të zgjedhjeve, dhe që garuan për postet kryesore shtetërore në shtetet përcaktuese – nga Mark Finchem dhe Jim Marchant tek Tudor Dixon dhe Kari Lake.

Megjithatë, është ende rreziku real i ndërhyrjes në proces nga zyrtarët shtetërore dhe lokalë dhe anëtarët e Kongresit, të cilët ende edhe sot e mohojnë se Trump i humbi zgjedhjet e vitit 2020. Po ashtu duhet të vazhdojnë procedurat ligjore kundër Trump dhe hetimet në lidhje me veprimet e tij rreth datës 6 janar 2021, ndërhyrjet në zgjedhjet në Georgia dhe keqpërdorimi i informacionit të klasifikuar në shtëpinë e tij në Florida.

Lejimi që ai të shmangë përgjegjësinë ligjore dhe të shpallë sërish veten kandidat për president do të ishte një lëvizje shumë e rrezikshme. Trump ka me vete shumë mbështetës besnikë, të cilët e konsiderojnë atë si një udhëheqës të madh, që ka sigurisht të meta, por që është efektiv në qeverisje, raporton albeu.com.

Ngjitja e tij në pushtet u ndërtua mbi idenë se ai është një fitues dhe për shumë republikanë, fitorja e tij në vitin 2016 ishte një justifikim i mjaftueshëm për ta mbështetur. Ai i dha mundësi partisë të ulte taksat dhe të merrte kontrollin e fortë të Gjykatës së Lartë, duke hapur një epokë të jurisprudencës konservatore, që këtë vit rrëzoi vendimin historik “Roe vs Wade”.

Por republikanët, madje edhe ata që ndajnë pikëpamjet e Trump për çështje si Kina, tregtia dhe emigracioni, duhet të pranojnë se është një miopi të ndiqen synime të tilla, duke e minuar integritetin e procesit politik.

Në rast se amerikanët dyshojnë tek legjitimiteti i zgjedhjeve, dhe udhëheqësit e tyre i ushqejnë dhe i ndezin këto dyshime, ata nuk do të pranojnë më legjitimitetin e vendimeve apo politikave të qeverisë federale që bien ndesh me pikëpamjet e tyre. Dhe pa këtë parim themelor të qeverisjes demokratike, bie demokracia amerikane.

Fillimisht, udhëheqja e Partisë Republikane u përpoq ta parandalonte ngritjen e tij, por gjatë 4 viteve të presidencës së Trump, ajo dështoi që t’i kërkonte llogari sa kohë që pati mundësi ta bënte këtë. Dhe që kur e la detyrën, ajo e ka lejuar rritjen në mënyrë të pakontrolluar të kultit të personalitetit, edhe pse Trump u kërkon republikanëve besnikëri personale dhe ndëshkon ata që e sfidojnë atë.

Për më tepër shumë republikanë kanë refuzuar të dënojnë edhe sjelljet e tij më të tepruara. Për të parë shkallën e dëmit që i ka shkaktuar mbështetja për Trumpin, republikanët mund të shohin ndonjë nga komunitetet dhe institucionet – shkollat, universitetet, kishat dhe forcat e armatosura, ndër të tjera – të cilave u përkasin mbështetësit e tyre.

Trumpizmi është dëshmuar një forcë e dëmshme dhe përçarëse edhe në mesin e fraksioneve më konservatore. Për shembull, të krishterët ungjillorë janë aktualisht shumë të përçarë, dhe jo sipas linjave partiake, por sepse siç shkroi Peter Wehner vitin e kaluar në “The Atlantic”, në shumë kisha, të konsiderohesh besnik tani do të thotë të deklarosh një besnikëri të verbër ndaj një ish-presidenti.

Kësisoj kandidatura e Trump duhet të shërbejë si një zile alarmi për ata që janë të gatshëm të luftojnë për thelbin e vërtetë të Partisë Republikane. Ndërsa ne si bord editorial nuk mbështesim shumë nga pozicionet e tyre politike, disa figura kryesore në këtë parti – përfshirë ish-zëvendëspresidentin Mike Pence, kongresmenen nga Wyoming Liz Cheney, guvernatorin e Floridës Ron DeSantis, ish-ambasadoren e SHBA-së në OKB Nikki Haley, senatorin Tim Scott të Karolinës së Jugut, dhe guvernatorin Chris Sununu nga NewHampshire,kanë demonstruar një përkushtim ndaj sundimit të ligjit dhe një aftësi të spikatur për të qeverisur.

Vendi dhe Partia Republikane kanë nevojë për një garë të fortë paraprake, ku të analizohet puna dhe sjellja e Trump dhe ai të mbahet përgjegjës për gabimet nga republikanët e tjerë, dhe ku prezantohen dhe debatohen vizionet alternative. Akuza ndaj Trump është e drejtpërdrejtë.

Ai e përdor demagogjinë për të nxitur racizmin. Ai gënjen për çështje të mëdha dhe të vogla. Si president, ai vendosi shpeshherë interesat e tij personale mbi ato kombëtare. Ai premtoi të forconte amerikanët e zakonshëm, dhe ndërkohë uli taksat për të pasurit, lëvizje që e rriti ndjeshëm borxhin federal.

Ai ishte një mik i diktatorëve dhe një aleat problematik i demokracive liberale. Ai dobësoi dukshëm pozitën ushtarake të SHBA-së në botë, duke u tërhequr nga marrëveshja bërthamore e Iranit. Dhe në testin e tij ndoshta më të madhin si president, ai e trajtoi pandeminë Covid-19 si një problem të marrëdhënieve me publikun, duke e minimizuar rrezikun dhe duke kundërshtuar në fillim marrjen e masave themelore të sigurisë që do të kishin shpëtuar shumë jetë njerëzish.

Nëse zgjidhet sërish, një mandat i dytë i Trumpit nuk do të kishte asnjë nga pengesat që i ishin vendosur gjatë mandatit të parë. Gjatë këtyre 4 viteve, Trump u bë më i guximshëm në kundërshtimin e tij ndaj degëve të tjera të qeverisë, shpërfilljen e ligjit dhe abuzimet flagrante të pushtetit presidencial.

Këtë herë ai do të kandidonte me mbështetjen e atyre, që janë jo vetëm të vetëdijshëm për abuzimet e tij më të këqija, por që e kanë mbështetur gjithsesi. Ai ka të ngjarë të jetë i rrethuar edhe më shumë nga servilët. Për shembull mendoni pak se kë mund të zgjedhë si Prokuror të Përgjithshëm.

Në fund të mandatit të tij të parë, Trump i imponoi dorëheqjen Prokurorit të tij të Përgjithshëm, Bill Barr – një mbështetës besnik, por që nuk ishte i gatshëm të shkelte hapur ligjin, duke u përpjekur ta vendoste një zyrtar të nivelit të mesëm të Departamentit të Drejtësisë, kualifikimi kryesor i të cilit ishte një gatishmëri e dukshme për të bërë çdo gjë që i kërkonte Trump.

Një mandat i dytë premton të jetë një turne hakmarrjeje dhe shpagimi politik. Partia Demokratike e ka detyrimin të bëjë më shumë sesa thjesht ta pengojë këtë skenar. Demokratët duhet ta marrin seriozisht sfidën për t’u ofruar amerikanëve një alternativë tërheqëse, albeu.com.

Arsyetimi përfundimtar për demokracinë dhe mbrojtjen e shtetit ligjor, është se ai është sistemi i qeverisjes që ofron jetesën më të mirë për shumicën e njerëzve. Demokratët argumentojnë me të drejtë, se vota kundër zotit Trump dhe aleatëve të tij është një kurs parimor.

Por duhet t’u tregojnë votuesve se demokracia ia vlen të mbrohet, dhe se ajo do të përmirësojë jetën e tyre dhe të fëmijëve të tyre. Në vendet ku partitë opozitare të dobëta dhe joefektive i lënë njerëzit pa shpresë apo pa alternativa të mira, është më e lehtë që hapësirën boshe ta zënë autokratët. Ndaj, duke e refuzuar ofertën e tij, amerikanët mund ta bëjnë Trumpin pjesë të historisë, dhe t’i rikthehen punës së vështirë, por të nevojshme të vetëqeverisjes.

/albeu.com

The post Amerika meriton një udhëheqës më të mirë se sa Donald Trump appeared first on Albeu.com.

Gjykata e Apelit e Uashingtonit nxorri urdhrin duke përmendur si arsye pezullimin e liçencës së avokatit për zotin Giuliani në Nju Jork dy javë më parë pasi një gjykatë arriti në përfundimin se ai kishte gënjyer kur kishte pretenduar se zgjedhjet presidenciale të vitit 2020 ishin fituar nga nga zoti Trump.

Gjykata e Nju Jorkut, duke cituar trazirat e 6 janarit në Kapitolin e Shteteve të Bashkuara shkaktuar nga përkrahësit e zotit Trump, tha se dëshira e zotit Giulianit për të trumbetuar pretendime të rreme kërcënonte interesin publik dhe mund të minonte besimin e publikut në procesin zgjedhor.

Pas vendimit të 24 qershorit, zoti Giuliani tha se do t’i drejtohej gjykatës për të sfiduar pezullimin e Nju Jorkut./VOA

The post Gënjeu në zgjedhjet presidenciale, avokatit Rudy Giulianit i pezullohet licenca appeared first on Albeu.com.