Ish-pjesëtari i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Dritan Goxhaj, ka folur për ngjarjet para vrasjes së Ilir Konushevcit. Ai ka vënë në dyshim rolin e personave që, sipas tij, e shoqëronin atë ditë, si dhe ka kërkuar sqarime për armatimin e lidhur me rastin.

Goxhaj pretendon se pas automjetit të Konushevcit udhëtonte një makinë tjetër, ku ndodheshin dy persona që ai i cilëson si oficerë të SHIK-ut.

“Ishin dy persona të SHIK-ut, dy oficerë të SHIK-ut. Të dy personat, dy oficerë të SHIK-ut, që e kanë shoqëruar atë ditë Ilir Komishecin me një makinë mbrapa. Kjo ishte makina e dytë, jo makina e parë, kur e sulmuan Ilir Konushevcin”, është shprehur Goxhaj.

Sipas tij, pas ngjarjes, këta persona u larguan dhe nuk dhanë dëshmi.

Goxhaj ka përmendur edhe Fatos Klosin e Xhavit Alitin. Ai thotë se personat që shoqëronin Komishecin ishin caktuar nga Klosi, pas një kërkese të Alitit.

Ai kërkon gjithashtu të sqarohet se kush e mori armatimin që, sipas pretendimit të tij, u largua pas ngjarjes dhe çfarë ndodhi më pas me të.

“Armatimin e morën sërish, e morën mbrapa këta njerëz të SHIK-ut dhe ia dhanë përsëri Xhavit Alitit”, ka deklaruar Goxhaj.

Më tej, ai ka ngritur pyetje për destinacionin e armëve: “Çfarë bënë me armatimin? Kush shkoi? Pse u tentua të rishitej ai armatim?”

Goxhaj kërkon të bëhet e ditur edhe se kush mori pjesë në bisedat për Ilir Komishecin dhe çfarë u diskutua aty lidhur me armatimin.

The post Dritan Goxhaj ngre pikëpyetje për vrasjen e Ilir Konushevcit dhe përmend Fatos Klosin e Xhavit Halitin appeared first on Albeu.com.

Me arrestimin e nëntë personave në Zubin Potok, në kuadër të operacionit të koduar “Dosja 23”, një prej ngjarjeve më të rënda të krimeve të luftës në veri të Kosovës është kthyer sërish në qendër të vëmendjes – rasti i njohur si “Grupi i Intelektualëve”.

Operacioni i ndërmarrë nga Prokuroria Speciale dhe Policia e Kosovës ka lidhje me hetimet për zhdukjen dhe vrasjen e 23 personave gjatë luftës së vitit 1999, ndërsa arrestimet e fundit vijnë pas gjetjes dhe identifikimit përmes ADN-së të mbetjeve mortore në Zubin Potok.

Rasti tashmë ka marrë një përmasë të re, sepse hetimet nuk përqendrohen vetëm te identifikimi i viktimave, por edhe te përpjekjet për të qartësuar përgjegjësinë penale të personave që dyshohet se kanë marrë pjesë në këto krime. Për Prokurorinë Speciale dhe Policinë e Kosovës, “Dosja 23” përbën një hap të ri në hetimin e krimeve të luftës, ndërsa për familjet e viktimave mbetet thelbësore të dihet e vërteta për fatin e të afërmve dhe të vendoset drejtësia.

Por çfarë rëndësie kanë këto arrestime për ndriçimin e krimeve të luftës në veri të Kosovës? A mund të hapë “Dosja 23” rrugë drejt provave dhe përgjegjësive të reja penale dhe sa mund të ndikojë ky rast në procesin e drejtësisë për viktimat dhe familjarët e tyre?

Pas pritjes prej gati tri dekadash, familjarët e personave të zhdukur gjatë luftës në Kosovë kanë të drejtë të marrin përgjigje për fatin e më të dashurve të tyre dhe që viktimat të marrin drejtësi. Eksperti i sigurisë, Fidair Berisha, vlerëson se çdo nismë institucionale për sqarimin e këtyre rasteve është e rëndësishme, sidomos kur flitet për raste që për vite të tëra kanë mbetur pa një përgjigje të plotë.

Në një koment për “Bota sot” lidhur me operacionin “Dosja 23” dhe arrestimin e nëntë personave në Zubin Potok, Berisha thotë se ky zhvillim mund të ketë rëndësi të veçantë për hetimin e krimeve të luftës në Kosovë.

Ai e konsideron operacionin dhe arrestimet si një zhvillim të rëndësishëm në procesin e hetimit dhe zbardhjes së krimeve të kryera gjatë luftës në Kosovë. Sipas tij, pesha e këtij operacioni rritet edhe më shumë për shkak se lidhet me rastin e njohur si “Grupi i Intelektualëve”, i cili për shumë vite nuk u ka dhënë një përgjigje të plotë as familjeve të viktimave, as opinionit publik.

Berisha thekson se hetimi nuk duhet të mbyllet me gjetjen dhe identifikimin e viktimave; ai duhet të shkojë deri te qartësimi i plotë i rrethanave të vrasjeve dhe zhdukjeve. Megjithatë, ai tërheq vëmendjen se arrestimet janë pjesë e një procesi hetimor dhe nuk nënkuptojnë automatikisht fajësinë e personave të arrestuar. Hetimet, sipas tij, duhet të kryhen në mënyrë profesionale, të mbështetura në prova dhe në përputhje me procedurat ligjore.

Berisha shpreh besimin se “Dosja 23” mund të sjellë zhvillime të reja në sqarimin e këtij rasti, nëse gjatë hetimeve sigurohen prova dhe dëshmi të mjaftueshme për të ndriçuar atë që u ka ndodhur 23 intelektualëve të zhdukur. Në fund, ai nënvizon se familjarët e viktimave presin prej vitesh zbardhjen e së vërtetës dhe se drejtësia nuk duhet të shtyhet më. Sipas tij, përgjegjësit, nëse identifikohen dhe u vërtetohet fajësia, duhet të dalin para drejtësisë dhe të marrin dënimin e merituar.

Nga ana tjetër, eksperti i kriminalistikës Muhamet Racaj vlerëson se arrestimet e nëntë personave në Zubin Potok, në kuadër të operacionit “Dosja 23”, kanë rëndësi të veçantë për zbardhjen e krimeve të luftës në veri të Kosovës. Ai thekson se pesha e këtij operacioni nuk kufizohet vetëm në aspektin penal, por shtrihet edhe në kriminalistikë dhe në dokumentimin e së vërtetës për ngjarjet e luftës.

Duke iu referuar të dhënave të bëra publike nga Policia e Kosovës dhe Prokuroria Speciale, Racaj thotë se nëntë persona u arrestuan nën dyshimin për krime lufte kundër popullatës civile, në një rast të lidhur me “Grupin e Intelektualëve”. Sipas tij, nga këndvështrimi kriminalistik, sfida kryesore e një operacioni të tillë është ndërtimi i një zinxhiri provash që e lidh të dyshuarin me veprën konkrete penale.

Ai thekson se nuk mjafton vetëm identifikimi i personave të dyshuar; duhet të ndërtohet një zinxhir provash që lidh personin, vendin, kohën, viktimën dhe mënyrën e kryerjes së veprës. Në këtë proces, sipas tij, rol të veçantë kanë provat materiale dhe forenzike, përfshirë mbetjet mortore, analizat e ADN-së, dokumentet ushtarake, komunikimet, të dhënat elektronike, dëshmitë e dëshmitarëve dhe çdo gjurmë tjetër që ndihmon në rindërtimin kriminalistik të ngjarjes.

Racaj përmend edhe zhvillimet e fundit të njoftuara nga autoritetet, sipas të cilave hetimet paraprake çuan në gjetjen e mbetjeve mortore dhe në identifikime përmes ADN-së. Gjatë operacionit të fundit, shton ai, u sekuestruan telefona, libreza ushtarake dhe materiale të tjera që autoritetet i shohin si të rëndësishme për rastin.

Për mundësinë që “Dosja 23” të sjellë zhvillime të reja në vendosjen e drejtësisë, Racaj thotë se operacioni potencialisht mund të jetë një pikë e rëndësishme për hetime të mëtejshme, por rezultati përfundimtar duhet të përcaktohet nga provat që do të administrohen në procedurën penale. Ai nënvizon se arrestimi përbën vetëm një fazë të procesit dhe nuk nënkupton fajësi; përgjegjësia penale duhet të provohet individualisht për çdo të dyshuar përmes një procesi të rregullt gjyqësor.

Në një këndvështrim më të gjerë, Racaj e lidh hetimin e krimeve të luftës me sigurinë juridike dhe institucionale të Kosovës. Ai argumenton se siguria e një shteti nuk ndërtohet vetëm përmes pranisë policore apo masave operative, por edhe përmes aftësisë së institucioneve për të hetuar, dokumentuar dhe ndjekur penalisht vepra të rënda, pavarësisht se kur janë kryer.

Prandaj, ai e sheh si të rëndësishëm vazhdimin e bashkëpunimit profesional ndërmjet Policisë së Kosovës, Prokurorisë Speciale, ekspertëve të kriminalistikës dhe strukturave forenzike, duke kërkuar ruajtjen e integritetit të provave dhe mbështetjen e hetimit në fakte. Drejtësia për viktimat, sipas tij, nuk do të thotë vetëm identifikimi i tyre, por edhe dokumentimi shkencor i rrethanave të vrasjes, zhdukjes dhe përgjegjësisë individuale të personave të përfshirë.

Në mbyllje, Racaj thekson se zbardhja e fatit të të zhdukurve dhe ndjekja e përgjegjësve, nëse fajësia u provohet, nuk duhet parë thjesht si një çështje e së shkuarës, por edhe si një element i rëndësishëm për të ardhmen e vendit. Sipas tij, krimet e luftës duhet të dokumentohen, autorët të përballen me drejtësinë dhe viktimave t’u kthehet e drejta për të vërtetën.

The post Dosja 23” dhe çështja e 23 intelektualëve: a do të sjellin provat përgjegjësi për krimet në veri? appeared first on Albeu.com.

Kanë kaluar tre vjet nga sulmi terrorist në Banjskë që mori jetën e policit të Kosovës, Afrim Bunjaku, por pyetja qendrore që vazhdon të mbetet pa përgjigje nuk ka të bëjë më me dinamikën e asaj dite. Ajo që shqetëson tani është se si është e mundur që Milan Radoiçiq, i cili vetë ka pranuar publikisht se drejtoi dhe organizoi sulmin, ende qarkullon lirshëm në Serbi pa u përballur me drejtësinë.

Data 24 shtator 2023 shënoi një nga momentet më të rënda për sigurinë e Kosovës që nga përfundimi i konfliktit. Në atë ditë, rreshteri Afrim Bunjaku humbi jetën gjatë kryerjes së detyrës, teksa një grup i armatosur sulmonte forcat e policisë në zonën e Banjskës. Megjithatë, në këtë përvjetor të tretë, vëmendja nuk mund të kufizohet thjesht te nderimi i kujtimit të tij.

Ngjarja është kthyer në një test të vërtetë për qëndrimin e Serbisë ndaj Kosovës dhe për vendosmërinë e aleatëve ndërkombëtarë në përballjen me kulturën e pandëshkueshmërisë. Të dhënat kryesore janë të qarta dhe të pamohueshme.

Vetë Radoiçiq pranoi se kishte organizuar grupin që kreu sulmin dhe se ishte përgjegjës për aspektet logjistike. Autoritetet serbe e arrestuan menjëherë pas ngjarjes, por e liruan pas vetëm 24 orësh. Prej atëherë, ai banon i patrazuar në Serbi dhe, sipas informacioneve të bëra publike gjatë këtij viti, atje nuk është ngritur asnjë aktakuzë lidhur me rastin e Banjskës.

Ndërkohë, Kosova ka shënuar përparim në rrugën e saj gjyqësore. Prokuroria Speciale ka paditur 45 individë për sulmin dhe në muajin prill të këtij viti, Gjykata Themelore në Prishtinë shpalli dënimet e para për tre prej të pandehurve. Ky fakt nxjerr në pah edhe më shumë kontrastin midis angazhimit të institucioneve kosovare dhe inercisë së plotë gjyqësore në Serbi ndaj personit që ka marrë përsipër publikisht përgjegjësinë për organizimin e sulmit.

Pra, çështja tashmë e ka tejkaluar vetë Banjskën. Problemi i vërtetë është mesazhi i rrezikshëm që përcillet nga mungesa e ndëshkimit. Nëse një individ mund të pranojë hapur se ka drejtuar një operacion të armatosur brenda territorit të Kosovës, të ndalohet për një kohë të shkurtër nga shteti ku strehohet dhe pastaj të rifitojë lirinë e plotë, atëherë shtrohet një pyetje legjitime për partnerët ndërkombëtarë: deri kur do të lejohet të vazhdojë kjo gjendje?

Në këtë trevjetor, kjo pyetje ka marrë një peshë edhe më të madhe. Mbretëria e Bashkuar ka bërë thirrje që autoritetet serbe të sigurojnë që përgjegjësit, përfshirë edhe Radoiçiqin, të dalin para drejtësisë pa vonesa të tjera. Në të njëjtën linjë janë shprehur edhe Shtetet e Bashkuara dhe Gjermania, duke rikonfirmuar kërkesën për llogaridhënie. Megjithatë, pas tre vitesh, deklaratat politike nuk duken më të mjaftueshme.

Ajo që nevojitet tani është një presion i prekshëm dhe konkret. Vendet perëndimore që mbështesin Kosovën kanë në dorë instrumente diplomatike dhe politike për të bërë të qartë se mosveprimi ndaj përgjegjësve të sulmit në Banjskë nuk mund të trajtohet si një problem i thjeshtë dypalësh midis Prishtinës dhe Beogradit. Një mjet i tillë do të ishte lidhja e çështjes së drejtësisë për Banjskën me rrugën e Serbisë drejt Bashkimit Evropian.

Beogradi nuk mund të pretendojë integrim evropian dhe të përfitojë nga bashkëpunimi me Perëndimin, ndërkohë që refuzon të japë shpjegime për një sulm terrorist kundër Policisë së Kosovës. Kjo nuk kërkon që drejtësia të përdoret si monedhë shkëmbimi në pazare politike. Përkundrazi, duke qenë se thelbi është sundimi i ligjit, partnerët ndërkombëtarë duhet të insistojnë për rezultate të verifikueshme: një hetim serioz, ngritje aktakuze, zhvillim të procesit gjyqësor dhe vendosjen e përgjegjësisë për të gjithë ata që kryen ose organizuan krimet.

Një qasje e tillë është pasqyruar edhe në një amendament të depozituar në Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Evropës në qershor të vitit 2026. Dokumenti shprehte shqetësim të thellë për mungesën e përgjegjësisë për Banjskën dhe për faktin që Radoiçiq, pavarësisht pranimit publik të rolit të tij, mbetet i lirë në Serbi. Amendamenti kërkonte bashkëpunim të menjëhershëm nga ana e Serbisë dhe sjelljen e autorëve para drejtësisë, qoftë përmes ekstradimit në Kosovë, qoftë përmes procedimit penal brenda territorit serb.

Ky mekanizëm duhet të jetë në qendër të diskutimeve edhe në këtë përvjetor. Në rast se Serbia nuk pranon ta dorëzojë Radoiçiqin në Kosovë, atëherë ajo është e detyruar ta gjykojë vetë atë. Nëse dështon edhe në këtë hap, atëherë aleatët e saj ndërkombëtarë duhet të kërkojnë llogari politike dhe masa konkrete për këtë mosveprim. Nuk mund të ketë një standard për Kosovën dhe një tjetër për Serbinë.

Kosova ka ndërmarrë hapa ligjorë ndaj personave që ka pasur në dispozicion, gjykatat kanë lëshuar vendime dhe prokuroria ka paditur dhjetëra të implikuar. Ndërkaq, Serbia, ku ndodhet Radoiçiq, ende nuk ka nisur asnjë proces penal kundër tij për ngjarjet në Banjskë. Kjo situatë bëhet edhe më e ndërlikuar duke marrë parasysh pozitën që Radoiçiq ka pasur në strukturat politike serbe në Kosovë.

Ai nuk është një figurë anonime për institucionet në Beograd apo për ato ndërkombëtare. Ka qenë nënkryetar i Listës Serbe dhe një person me raporte të ngushta me qendrat e pushtetit në Serbi. Pas sulmit, ai dha dorëheqje nga posti i tij, ndërsa Shtetet e Bashkuara dhe Britania e Madhe kishin vendosur më parë sanksione ndaj tij. Pikërisht për këto arsye, sulmi në Banjskë nuk mund të trajtohet si një incident i thjeshtë kriminal.

Për Kosovën, ai është i lidhur pazgjidhshmërisht me sigurinë kombëtare, sovranitetin dhe funksionimin e institucioneve në pjesën veriore të vendit. Për bashkësinë ndërkombëtare, ai ka të bëjë me stabilitetin rajonal, respektimin e ligjit dhe kredibilitetin e çdo përpjekjeje për normalizimin e raporteve midis Kosovës dhe Serbisë. Nëse organizatorët kryesorë të një sulmi të tillë mund t’i shpëtojnë përgjegjësisë, atëherë krijohet një precedent tejet i rrezikshëm: dhuna dënohet me fjalë, ndërsa autorët vazhdojnë të jetojnë të qetë.

Ja pse përvjetori i tretë i Banjskës duhet të shfrytëzohet si një moment për të shtruar një kërkesë më të prerë përpara faktorit ndërkombëtar. Nuk mjafton të kërkohet thjesht “drejtësi nga Serbia”. Duhet bërë e qartë se mosndëshkimi sjell pasoja reale. Bashkimi Evropian mund ta vendosë këtë temë në mënyrë të drejtpërdrejtë në tryezën e dialogut me Beogradin. SHBA-ja, Britania dhe Gjermania mund të insistojnë për masa të prekshme dhe afate konkrete për hetimin dhe ndjekjen penale të përgjegjësve. Gjithashtu, institucionet evropiane duhet ta trajtojnë mungesën e llogaridhënies si një çështje thelbësore të sundimit të ligjit dhe jo si një problem që mund të shtyhet pafundësisht.

Afrim Bunjaku nuk ra viktimë e një incidenti të zakonshëm. Ai u vra në krye të detyrës, teksa mbronte institucionin e sigurisë së vendit të tij. Tre vjet më pas, përtej homazheve dhe fjalimeve përkujtimore, mbetet detyrimi i pathyeshëm që përgjegjësit të përballen me drejtësinë. Kosova e ka dhënë përgjigjen e vet përmes sistemit gjyqësor.

Tani është radha e Serbisë. Dhe nëse Beogradi vijon të mos ndërmarrë asgjë, atëherë pyetja nuk është më thjesht pse Serbia nuk po e vendos Radoiçiqin para drejtësisë. Pyetja e vërtetë është se çfarë masash janë të gatshëm të marrin partnerët perëndimorë për ta bindur Serbinë se Banjskë nuk mund të mbetet pa drejtësi.

The post Tre vjet nga sulmi në Banjskë, Radoiçiq ende i pandëshkuar në Serbi – çfarë duhet për të detyruar llogaridhënien? appeared first on Albeu.com.

Mediat italiane e identifikojnë viktimën si Gjovalin Lazri dhe raportojnë se ai dyshohet se ishte pjesë e një grupi prej të paktën pesë personash, të cilët kishin shkuar atje për të vjedhur materiale.

Sipas rindërtimit paraprak të ngjarjes, grupi kishte hyrë në pronën e 35-vjeçarit Roberto Mollo, ku ishin vendosur materiale ndërtimi, pajisje dhe mjete pune.

Mollo, i cili ndodhej i vetëm në atë moment, dëgjoi zhurma gjatë natës, mori armën dhe qëlloi disa herë drejt personave që ndodheshin jashtë.

Ndërsa pjesëtarët e tjerë dyshohet se u larguan nga vendi, Lazri u godit nga të shtënat. Ekipet e urgjencës ndërhynë menjëherë, por 36-vjeçari nuk arriti të mbijetonte.

Gjovalin Lazri, jetonte prej vitesh në periferi të Torinos, së bashku me partneren dhe fëmijën e tyre. Roberta Sisimbro, avokatja e familjes, ka deklaruar se të afërmit e viktimës janë të tronditur.

Lazri kishte precedentë të mëparshëm për vepra penale kundër pasurisë, ndërsa avokatja ka thënë se ai po përpiqej të rikthehej në një jetë normale dhe punonte rregullisht. Ai administronte një lokal në Corso Taranto në Torino, ku jetonte me familjen.

The post Shkoi për të vjedhur në një kantier ndërtimi, ekzekutohet 36-vjeçari shqiptar në Itali (EMRI) appeared first on Albeu.com.

Salihaj dalloi veçanërisht figurat e Hashim Thaçit dhe Kadri Veselit, duke theksuar se nëse këta dy persona do të kishin vullnetin e vërtetë, të gjitha vrasjet politike do të mund të sqaroheshin brenda një kohe shumë të shkurtër, raporton “Bota sot”.

“Nuk ka asnjë logjikë që nga kaq raste të mos jetë zbardhur as edhe një. Arsyeja është se porositësit e tyre gëzonin një fuqi aq të madhe në periudhën pas konfliktit, saqë kontrollonin tërësisht policinë, gjykatat dhe prokurorinë. Shpjegimi i vetëm qëndron tek fakti se ata i mbronin. Përndryshe, nëse Hashim Thaçi dhe Kadri Veseli do ta dëshironin, këto raste do të zgjidheshin për dy-tri ditë. Jam njëqind për qind i sigurt për këtë”, u shpreh ai në atë kohë.

Ish-deputeti vuri në dukje edhe kontrollin që strukturat e kohës ushtronin mbi sistemin e drejtësisë dhe të sigurisë, duke e lidhur këtë me dështimin për të zbardhur shumicën e vrasjeve politike të pasluftës.

Salihaj përmendi gjithashtu një raport të NATO-s, për të cilin pretendonte se tregonte se ai vetë ishte shënjestër e një atentati të organizuar nga Shërbimi Informativ i Kosovës (SHIK).

“Ekziston një raport zyrtar i NATO-s që dëshmon se isha cak i një tentative për vrasje nga SHIK-u. Kushdo që do t’i kryente këto krime, sipas logjikës, do të ishte zbuluar shumë kohë më parë. Nuk ka kuptim që gjithë këta veprimtarë politikë, të cilët nuk ishin njerëz të Serbisë, janë vrarë dhe pothuajse asnjë rast të mos jetë sqaruar”, citohet të ketë thënë Salihaj, transmeton “Bota sot”.

Rishfaqja e këtyre deklaratave, pas ngjarjeve të fundit në Hagë, ka rihapur meditimin publik mbi vrasjet politike të pasluftës, përgjegjësitë e mundshme dhe shkaqet e mosndriçimit të këtyre çështjeve.

Pohimet e Adem Salihajt mbeten thënie të bëra në atë intervistë televizive dhe nuk janë vërtetuar në mënyrë të prerë nga ndonjë vendim gjyqësor.

The post VIDEO/ Pas vendimit të Hagës, rikthehen në qarkullim akuzat e Adem Salihajt: Po të donin Thaçi e Veseli… appeared first on Albeu.com.

Ngjarja e rëndë është regjistruar në qendër të qytetit. Forca të shumta policie ndodhen në vendngjarje, ndërkohë që ende nuk dihen motivet.

Nga të shtënat ka mbetur i plagosur aksidentalisht edhe një kalimtar, i cili është transportuar për në spital për të marrë ndihmë mjekësore.

Autorët dyshohen të kenë qenë dy persona, që lëviznin me motor.

The post E rëndë në Saranë, një person ekzekutohet me a*më zjarri appeared first on Albeu.com.

Hysni Patushi, dëshmoi para hetuesve se i kërkonte vazhdimisht bashkëshortes të shkonte në shtëpinë e tyre por ajo nuk pranonte, ndërsa sipas tij e ka telefonuar paraditen e sotme, dhe Lumturie Patushi i ka thënë se ndodhej në një qendër tregëtare. Por 68-vjeçari thotë se ka shkuar dhe e ka gjetur në shtëpinë e vajzës, dhe sipas tij kështu kuptoi se ajo e kishte gënjyer.

“Në debat e sipër e kam goditur me thikë në zemër”, ka thënë ai para policëve.

Kujtojmë se ngjarja u regjistrua mëngjesin e sotëm rreth orës 10:30, në rrugën “Panorama”. Pas krimit, 68-vjeçari është larguar nga vendngjarja, por rreth dy orë më vonë është kapur dhe arrestuar nga blutë e Tiranës në zonën e Kamzës. Por ajo që e bënë ngjarjen edhe më të rëndë është se dyshohet se krimi ka ndodhur në prani të nipit të mitur dhe dhëndrit të çiftit.

Rrethanat e plota të ngjarjes ende nuk janë bërë të ditura. Policia dhe grupi hetimor vijojnë punën për dokumentimin e plotë të ngjarjes dhe zbardhjen e rrethanave të saj.

The post “Kishim konflikte, rrinte te shtëpia e vajzës”, zbardhet dëshmia e 68-vjeçarit që vr*u me thikë në gjoks gruan e tij appeared first on Albeu.com.

Në Gjykatën Themelore të Ferizajt zhvillohet sot seanca e radhës në procesin penal ndaj gjashtë personave që akuzohen për vrasjen e rreshterit të Policisë së Kosovës, Muhamet Lika.

Seanca gjyqësore është planifikuar të fillojë në orën 09:00.

Aktakuza ndaj H.B., R.M., V.Ç., E.L., SH.K. dhe D.G. është ngritur më 9 janar 2026 nga Departamenti për Krime të Rënda i Prokurorisë Themelore në Ferizaj.

Në bazë të aktakuzës, gjashtë të pandehurit dyshohet se, në bashkëkryerje dhe pas përgatitjeve paraprake, më 1 prill 2025, rreth orës 23:00, vranë zyrtarin policor Muhamet Lika në Kaçanik. Sipas Prokurorisë, në këtë rast është përfshirë edhe një i mitur, ndërsa është përdorur armë zjarri.

Prokuroria ka kërkuar që të akuzuarit të shpallen fajtorë dhe të marrin dënimin e përcaktuar me ligj. Po ashtu, ajo ka kërkuar që masa e paraburgimit ndaj tyre të vazhdojë deri në përfundimin e procedurës gjyqësore.

The post Në Ferizaj vijon gjykimi për vrasjen e rreshterit Muhamet Lika appeared first on Albeu.com.

Ata u dërguan në spital, por 24-vjeçari nuk mundi t’u mbijetojë plagëve.

Policia bën me dije se ngjarja është shënuar rreth orës 05:30, në lagjen “Kongresi i Përmetit”, ku pas një sherri, 25-vjeçari A. V ka plagosur me armë zjarri babë e bir, Q. L 63 vjeç dhe Y. L 24 vjeç.

I plagosur me thikë ka mbetur edhe vetë autori, ndërsa është vënë në pranga nga policia. 24-vjeçari ndërroi jetë në spital, ndërsa autorit i është sekuestruar pistoleta me të cilën kreu krimin.

Policia thotë se po punon për të sqaruar rrethanat e ngjarjes.

Njoftimi i policisë:

Rreth orës 05:30, në lagjen “Kongresi i Përmetit”, Shkodër, dyshohet se, si pasojë e një konflikti për motive të dobëta, shtetasi A. V. ka plagosur me armë zjarri shtetasit Q. L., 63-vjeç, dhe Y. L., 24-vjeç (babë e bir), ndërsa këta të fundit dyshohet se kanë plagosur me mjet prerës (thikë) shtetasin A. V., 25-vjeç.

Si pasojë e plagëve të marra, shtetasi Y. L., 24-vjeç, ka ndërruar jetë në spital.

Shërbimet e Policisë kanë shkuar në vendngjarje, ku kanë bërë të mundur kapjen dhe shoqërimin e shtetasit A. V., si dhe gjetjen dhe sekuestrimin e armës së zjarrit, pistoletë, që dyshohet se është përdorur në ngjarje.

Grupi hetimor vijon veprimet për sqarimin e plotë të rrethanave të ngjarjes, përcaktimin e përgjegjësive dhe dokumentimin e plotë ligjor të saj.

Lajm ne perditesim…

The post E rëndë në Shkodër/ 25-vjeçari qëllon me a*më zjarri babë e bir, 24-vjeçari ndërron jetë në spital appeared first on Albeu.com.

Tri vrasje tronditën Kosovën vetëm gjatë javës së fundit: një rast ndodhi në Malishevë, ndërsa dy të tjera në Prizren.

Në mesnatën e së enjtes, një 15-vjeçar humbi jetën pasi u ther nga një 17-vjeçar. Megjithatë, ai nuk ishte viktima e vetme e asaj jave.

Të hënën, në Malishevë, u vra një grua shtatzënë, 25 vjeç. Dy ditë më vonë, të mërkurën, një grua 80-vjeçare dyshohet se u vra në Prizren. Për të dyja vrasjet, dyshimet bien mbi bashkëshortët e viktimave.

Rastet e fundit nuk janë të vetmet që tregojnë përmasat e këtij fenomeni. Sipas Policisë së Kosovës, gjatë periudhës janar-qershor 2026 janë raportuar 13 vrasje, ndërsa përgjatë vitit 2025 numri i tyre ishte 19.

Policia bëri të ditur gjithashtu se, sa u përket vrasjeve të ndodhura brenda familjes nga janari deri më 26 gusht 2026, janë regjistruar katër viktima të gjinisë femërore. Në këtë shifër përfshihet edhe viktima e rastit në Prizren.

Sociologu Genc Xërxa deklaron për Tëvë1 se këto ngjarje shkaktohen nga një sërë faktorësh. Sipas tij, shoqëria vazhdon të jetë patriarkale dhe gruaja shpesh perceptohet më shumë si pronë sesa si partnere e përkushtuar dhe e barabartë në marrëdhëniet familjare.

Xërxa thekson se problem tjetër është normalizimi institucional i dhunës. Ai vlerëson se në disa raste edhe një shuplakë apo një konflikt mes çifteve trajtohet si diçka normale, duke bërë që dhuna të përsëritet dhe më pas të dalë jashtë kontrollit.

Njohësi i sigurisë, Fatmir Çollaku, e konsideron shqetësues për të gjithë shoqërinë numrin e rasteve të vrasjeve. Ai thotë se fatkeqësisht rastet janë në rritje dhe se çdo jetë e humbur përbën humbje të madhe jo vetëm për familjarët, por edhe për shoqërinë.

Sipas Çollakut, vrasjet e shumta ose të shpeshta krijojnë ndjenjë pasigurie edhe te qytetarët e tjerë, veçanërisht kur viktimat janë gra. Për këtë arsye, ai kërkon reagim nga shoqëria në tërësi dhe nga institucionet relevante.

Çollaku ngre si shqetësim edhe mbajtjen e armëve pa leje. Sipas tij, kur vrasja kryhet me armë zjarri, parandalimi duhet të përqendrohet te konfiskimi dhe grumbullimi i armëve ilegale që ndodhen në duart e qytetarëve.

Ai vlerëson se, sipas njohësve të kësaj problematike, qytetarët vazhdojnë të posedojnë një numër të konsiderueshëm armësh pa leje, ndonëse kjo shifër ishte shumë më e lartë 10 ose 20 vjet më parë.

Për të parandaluar përsëritjen e rasteve të tilla, Çollaku u kërkon institucioneve përgjegjëse të ndërmarrin masa më të fuqishme parandaluese.

The post Kosova regjistroi 13 vrasje gjatë gjashtëmujorit të parë të vitit 2026 appeared first on Albeu.com.