Një 60-vjeçar, që dyshohet të ketë ndërruar jetë që prej muajit dhjetor, u zbulua vetëm pak ditë më parë e gjithashtu një tjetër rast, ai i një 70-vjeçari, u evidentua së fundmi nga policia.

Dy jetë të shuara në heshtje,në shtëpi ku nuk trokiti askush.

Ngjarjet kanë ngjallur reagime të shumta, duke risjellë në vëmendje një plagë të madhe shoqërore,vetminë e të moshuarve.

Ky fenomen lidhet me braktisjen,emigracionin e brezave të rinj dhe mungesën e politikave sociale.

Në qarkun Korçë ekziston edhe një shtëpi për të moshuarit, në të cilën çdo vit e më shumë shtohen kërkesat për strehim, kryesisht nga fëmijë që jetojnë në emigracion dhe që nuk kanë mundësi të kujdesen për prindërit e tyre.

Kapaciteti i rezidencës është vetëm 31 persona, një shifër shumë e ulët në krahasim me të moshuarit që e gjejnë veten duke u përballur çdo ditë me sfidën më të madhe: vetminë.

Këto ngjarje janë një këmbanë alarmi për institucionet, të cilat duhet të jenë më të përgjegjëshme kur bëhet fjalë për gjurmimin dhe identifikimin e personave të moshuar që kanë nevojë për ndihmë.

The post Plaga e emigracionit, vetmia që po vret të moshuarit appeared first on Albeu.com.

“Duhet të jem si, ‘Duhet të largohem dhe të jem vetëm. Dua t’i dëshmoj vetes se mund ta bëj këtë”, tha aktorja e Pandalshme . “Po, është f—— e vështirë,” tha Lopez, kur Glaser e pyeti për përvojën.

The post Jennifer Lopez pranon se ishte ‘e frikshme’ të ishe e vetme këtë verë appeared first on Albeu.com.

“Vitet e fundit kam kuptuar se vetmia është një pjesë e të gjitha vuajtjeve njerëzore. Unë nuk e shoh si patologji të padëshiruar që mund të kurohet, por si pjesë e pashmangshme e jetës. Të jesh i/e gjallë do të thotë jesh i/e vetmuar,” thotë ai.

Me fjalë të tjera, ky studiues beson se vetmia është ndjenjë krejtësisht e natyrshme që nuk mund dhe nuk duhet të shmanget.

Këshilla e tij më e mirë kur ndiheni të vetmuar: Flisni për këtë!

Nëse jeni duke përjetuar vetminë, ky pedagog rekomandon që të mos e injoroni atë ose të përpiqeni të largoni ndjenjën. Ai e krahason vetminë me pikëllimin, një emocion që ai thotë se mund të përmirësohet vetëm nëse “kaloni përmes kësaj ndjenje”. Pra, flisni me njerëzit tuaj më të afërt për vetminë, si po e përjetoni, si doni që ta kaloni si fazë etj.

Marrëdhëniet tona janë një burim shërimi dhe mirëqenieje, pasi ato mund të na ndihmojnë të kemi një jetë më të shëndetshme, më të përmbushur dhe më produktive. Të folurit për vetminë mund të jetë “një shtysë reale për ndjeshmërinë”.

The post Si ta përballoni vetminë appeared first on Albeu.com.

Shkencëtarët kanë zbuluar se vetmia është një faktor rreziku më i lartë për sëmundjen koronare të zemrës, gjendje në të cilën enët e gjakut, që furnizojnë zemrën, ngushtohen ose bllokohen, se sa dieta, stërvitja, pirja e duhanit dhe depresioni.

Studiuesit thanë se gjetjet e tyre, të publikuara në ”European Heart Journal”, nënvizojnë rëndësinë e marrëdhënieve shoqërore kuptimplote për të qëndruar të shëndetshëm.

Autori i studimit, profesor Lu Qi, nga Shkolla e Shëndetit Publik dhe Mjekësisë Tropikale të Universitetit ”Tulane” në New Orleans, tha se “cilësia e kontaktit social duket të jetë më e rëndësishme për shëndetin e zemrës tek njerëzit me diabet sesa numri i angazhimeve”.

“Ne nuk duhet të minimizojmë rëndësinë e vetmisë për shëndetin fizik dhe emocional”, theksoi ai.

“Unë do të nxisja pacientët me diabet, që ndihen të vetmuar, të bashkohen në një grup dhe të përpiqen të zënë miqësi me njerëz që kanë interesa të përbashkëta”, shtoi ai.

The post Studimi: Vetmia rrit rrezikun e sëmundjeve të zemrës appeared first on Albeu.com.

Ajo ishte privuar nga çdo kontakt me botën e jashtme gjatë eksperimenti të saj mbresëlënës në lidhje me qëndrueshmërinë njerëzore. Për 500 ditë, dokumentoi përvojat e saj, që t’i ndihmojë shkencëtarët të kuptojnë efektet e izolimit ekstrem. Një nga gjërat e para që u bë e dukshme në 12 prill 2023 kur ajo doli nga shpella, ishte se sa fluide është koha.

Ajo formëson më shumë nga tiparet e personalitetit vetjak dhe njerëzit përreth jush sesa nga një orë që kalon. Kur bisedonte me gazetarët për përvojat e saj, Flamini shpjegoi se e humbi shumë shpejt ndjenjën e kohës. Ajo ishte aq e madhe saqë kur ekipi i saj mbështetës shkoi për ta marrë, Beatriz u befasua kur i thanë se kishte mbaruar koha e eksperimentit.

Ajo vetë besonte se kishte qenë në shpellë për 160-170 ditë. Po pse e humbi ndjenjën e kohës? Veprimet, emocionet tona dhe ndryshimet në mjedisin përreth nesh, mund të kenë efekte të fuqishme tek mënyra sesi e përpunojnë kohën mendjet tona. Për shumicën e njerëzve, lindja dhe perëndimi i diellit shënojnë kalimin e ditëve, dhe rutinat e punës dhe ato sociale shënojnë kalimin e orëve.

Në errësirën e një shpelle nëntokësore, pa shoqërinë e të tjerëve, zhduken shumë sinjale të kalimit të kohës. Pra për monitorimin e kalimit të kohës, Flamini mund të jetë bërë më e varur nga proceset psikologjike. Një nga mënyrat sesi ne mbajmë gjurmët e kalimit të kohës është kujtesa.

Nëse nuk e dimë për sa kohë kemi bërë diçka, përdorim numrin e kujtimeve të formuara gjatë ngjarjes si një indeks të sasisë së kohës që ka kaluar. Sa më shumë kujtime të krijojmë në një ngjarje apo epokë, aq më gjatë e perceptojmë se ka zgjatur ajo. Zakonisht, ditët dhe javët mëtë ngarkuara, të mbushura me shumë ngjarje të reja dhe emocionuese, mbahen mend si më të gjata se sa ato më monotone ku nuk ndodh asgjë e rëndësishme.

Për Flamini, mungesa e ndërveprimit social, e kombinuar me mungesën e informacionit për familjen dhe çështjet aktuale (lufta në Ukrainë, rihapja e shoqërive pas bllokimeve të Covid–19), mund ta ketë ulur ndjeshëm numrin e kujtimeve që ajo formoi gjatë izolimit të saj.

Vetë Flamini deklaroi pas daljes nga shpella:”Mua më ka ngecur ora më 21 nëntor 2021. Nuk di asgjë se çfarë ka ndodhur më pas në botë”. Humbja e ndjenjës së kohës mund të pasqyrojë gjithashtu reduktimin e rëndësisë që ka kohës në jetën brenda shpellave.

Në botën e jashtme, ngarkesa e jetës moderne dhe presioni social për të shmangur humbjen e kohës, nënkuptojnë se shumë prej nesh jetojnë në një gjendje të vazhdueshme të stresit ndajkohës. Për ne, ora është një matës se sa produktivë dhe të suksesshëm jemi ne.

Por Flamini nuk është e para që përjeton një ndryshim në përvojën e saj të kohës, pas një ndryshimi të tillë mjedisor. Përvoja të ngjashme u raportuan nga shkencëtari francez MishelSifre gjatë ekspeditave të tij në shpella nga 2-6 muaj në vitet 1960-1970.

Një humbje e ndjenjës së kohës, është raportuar vazhdimisht nga të rriturit dhe fëmijët që kaluan periudha të gjata të izolimit në bunkerë bërthamorë (për qëllime kërkimore) në kulmin e Luftës së Ftohtë. Gjithashtu, raportohet shpesh nga njerëz që vuajnë dënime me burg dhe u përjetua gjerësisht nga publiku i gjerë gjatë bllokimeve të COVID-19.

Shpellat, bunkerët bërthamorë, burgjet dhe pandemitë globale ndajnë dy karakteristika tëpërbashkëta, që duket se krijojnë një ndjenjë të ndryshuar të kohës. Ato na izolojnë nga bota e gjerë dhe përfshijnë hapësira të mbyllura. Megjithatë Flamini jetoi me një kalendar bosh që shtrihej në të ardhmen e saj.

Asnjë takim pune për t’u përgatitur, asnjë takim drejt të cilit duhet nxituar, dhe asnjë kalendar kontaktesh sociale për t’u menaxhuar. Ajo pati një jetë me një ritëm të pavarur, ku mund të hante, flinte dhe lexonte si dhe kur i pëlqente. Ajo merrej me pikturën, stërvitej dhe dokumentonte në një ditar përvojat e saj.

Kjo mund ta ketë bërë të parëndësishme kalimin e kohës. Ndërsa ritmet biologjike të gjumit, etjes dhe tretjes morën përparësi ndaj akrepave të orës, Flamini mund t’i ketë kushtuar gjithnjë e më pak vëmendje kalimit të kohës, duke bërë që ajo përfundimisht të humbasë gjurmët e saj.

Aftësia e Flamini për të lënë kohën të rrjedhë, mund të jetë rritur nga dëshira e saj e fortë për të arritur qëllimin e saj të qëndrimit 500-ditor në shpellë. Tek e fundit, ajo vendosi vetë të hynte në shpellë dhe mund të largohej nëse donte. Por për njerëzit që mbyllen diku kundër vullnetit të tyre, koha mund të bëhet vetë një burg.

Të burgosurit e luftës dhe njerëzit që vuajnë dënimet me burg, raportojnë shpeshherë se monitorimi i kalimit të kohës mund të shndërrohet në një fiksim. Duket që ne njerëzit jemi në gjendje ta lëmë vërtet kohën të rrjedhë vetëm kur e kemi nën kontroll. Liria e Flamini mund të bëjë që braktisja e civilizimit për një shpellë të duket si një perspektivë tërheqëse. Megjithatë, jeta nëntokë nuk është për ata me një zemër të dobët. Mbijetesa varet nga aftësia juaj për të mbajtur një nivel të lartë të qëndrueshmërisë mendore. Nëse keni aftësinë për të qëndruar të qetë kur gjërat vështirësohen, thelbësore është pasja e një besim të fortë se i keni nën kontroll sjelljet tuaja. Megjithatë, mund ta keni më të thjeshtë të çaktivizoni njoftimet tuaja në celular, të pastroni kalendarin dhe të humbisni në një kohë të shkurtër.

The post Çfarë i shkakton njeriut izolimi ekstrem? appeared first on Albeu.com.

Megjithëse vetmia konsiderohej si një gjendje psikologjike, studimet po tregojnë ndikimin e saj të madh në mirëqenien e përgjithshme të një individi. Kohët e fundit, kirurgu i përgjithshëm amerikan Vivek H Murthy, në një këshillë shëndetësore, paralajmëroi se vetmia po bëhet një shkak serioz shqetësimi në Shtetet e Bashkuara. Ai u kërkoi amerikanëve të kalonin më shumë kohë me njëri-tjetrin, në një shoqëri gjithnjë e më të ndarë.

Vetmia mund të përkufizohet si një gjendje, ku nevoja e dikujt për lidhje të thellë njerëzore mbetet e paplotësuar. Është ndryshe nga të qenit vetëm. Një person gjithashtu mund të përjetojë vetminë midis miqve dhe të dashurve.

Sipas studimeve, njerëzit që përjetojnë vetminë, kanë një rrezik të lartë për të zhvilluar depresion, ankth, sëmundje të zemrës, goditje në tru dhe çmenduri. Ata janë gjithashtu në një rrezik të shtuar të vdekjes së parakohshme. Sipas ekspertëve, vetmia ka ndikuar negativisht në shëndetin fizik dhe jetëgjatësinë. Gjithashtu, COVID-19 dhe bllokimet e mëvonshme kanë përkeqësuar efektet e vetmisë në popullatë.

Çfarë mund t’i bëjë vetmia trupit tuaj?

Kirurgu përmendi se vetmia është përshkallëzuar duke u bërë një kërcënim për shëndetin publik gjatë viteve. Sipas një studimi të cituar në këshillim, koha e kaluar me miqtë u ul me 20 orë në muaj që nga viti 2003. Koha e kaluar vetëm, u rrit me 24 orë në muaj në të njëjtën periudhë.

Sipas një media ndërkombëtare, ndjenjat e vetmisë kronike shoqërohen me një rrezik të shtuar të depresionit një vit më vonë. Vetmia është e lidhur me përgjigjen ndaj stresit. Ai nxit sistemin luftarak të trupit. Nëse vetmia është kronike, personi i prekur mund të qëndrojë në stres për një periudhë të gjatë. Kjo mund të shkaktojë më tej inflamacion që dihet se dëmton indet dhe enët e gjakut. Mund të rrisë më tej rrezikun e kushteve shëndetësore kronike si sëmundjet e zemrës.

Vetmia ndodh shpesh për shkak të mungesës së lidhjes kuptimplote, prandaj një person mund të jetë ende i vetmuar edhe nëse është në një grup të madh shoqëror.

Simptomat e vetmisë kronike

Vetmia kronike mund të ndikojë në shëndetin fizik të një personi. Nëse një person ka përjetuar vetminë për një periudhë të gjatë, ai mund të përjetojë disa nga shenjat e mëposhtme:

-Nuk kërkon ndihmë

-Ka nivele të ulura të energjisë

-E ka të pamundur për t’u përqendruar

-Ka një tendencë për t’u sëmurur shpesh

-Ka dhimbjet kronike

-Përjeton ankth dhe shqetësim

-Dëshira për ngrohtësi fizike si pije të nxehta, dush të nxehtë, përqafim lodrash të buta dhe të tjera.

The post Pse vetmia konsiderohet shumë e rrezikshme për shëndetin e njeriut? appeared first on Albeu.com.

Ndërkohë tjetri mund të ndihet jashtëzakonisht i vetmuar, i vetëdijshëm se sa shumë i mungon dikush për ta ndarë atë kohë që po kalon. Ky person e sheh botën jo si një spektakël, por me një dhimbje të madhe. Ekziston një dallim thelbësor midis të qënit vetëm dhe vetmisë, dhe që të dyja janë ndjenja shumë të ndërlikuara.

Në çdo ditë të caktuar, ne të gjithë duhet të kalojmë shumë kohë vetëm me veten tonë, dhe brenda kokës tonë. Kjo është një pjesë normale e jetës. Por kur kjo rutinë shndërrohet në vetmi? Filozofi gjerman Artur Shopenhauer quhet ndonjëherë edhe ‘filozofi pesimist’, pasi ai thoshte se “jeta lëkundet si një lavjerrës midis dhimbjes dhe mërzisë”.

I frymëzuar nga leximi i tekstit hindu, Upanishads, ai besonte se burimi i gjithë mjerimit të jetës vjen nga dëshirat tona të pandërprera dhe të pamëshirshme. Pra të jesh i vetmuar, do të thotë të dëshirosh diçka që të mungon. Do të thotë të ndjesh brenda teje një zbrazëti e cilambetet e pambushur, të ndihesh i izoluar, në nevojë ose i braktisur, por pa askënd që mund të të ndihmojë.

Ndërkohë të qëndruarit vetëm është një gjë tjetër. Ajo nënkupton të tërhiqesh në vetvete dhe të kënaqesh shumë në shoqërinë e vetes tënde. Kur jemi të vetmuar, ne mund të mendojmë lirisht dhe të jemi aq të ndershëm sa të duam. Vetëm kur jemi të shkëputur nga të gjitha shpërqendrimet e tjera dhe njerëzit e tjerë, kemi hapësirën për të medituar mbi jetën dhe për të zbuluar gjëra të mëdha.

Megjithatë, Shopenhauer e dinte se jo të gjithë ndihen ose mund të ndihen kështu. Të gjithë jemi ndonjëherë të vetmuar. Në qytetet e zhurmshme, apo edhe në shëtitjet më të qeta jashtëtyre, mund të jemi të vetëdijshëm për mungesat në jetën tonë. Vetmia është si të shohësh një vrimë.

Është ndjenja e mungesës. Dhe ajo që na ofron Shopenhauer është një ndryshim këndvështrimi. Të qenit vetëm me mendjen tonë, është një mundësi për të kaluar kohë me veten. Është një vend lirie dhe ndershmërie, ku mendimet tona mund të shkojnë kudo që duam.

Ne mund ta teletransportojmë veten në një botë magjike, të rijetojmë një kujtim të lumtur apo të filozofojmë mbi realitetin. Është një bekim të flasësh me veten dhe mund të habitesh nga ajo që mëson. Në rrëmujën e ngarkuar të jetës sonë, ka shumë pak mundësi për të përqafuar llojin e vetmisë që vlerëson Shopenhauer.

Ne nuk mund të presim autobuzin në stacion, të shkojmë në tualet ose të presim në radhë, pa ndjerë nevojën për të bërë diçka. Momentet e qeta dhe të vetmuara janë të mbushura me zhurmë, që të mos kalojmë shumë kohë me veten. Dhe Shopenhauer ka të drejtë kur thotë se ne humbim diçka në këtë aspekt.

Sipas studimit të Bouker, tërheqja e vetëdijshme dhe e qëllimshme nga ndërveprimi shoqëror (pra të qenit vetëm dhe jo të vetmuar) lidhet me rritjen e kreativitetit. Siç thotë Bouker

“Gjatë fëmijërisë dhe adoleshencës, ideja është që nëse po e largoni veten shumë nga bashkëmoshatarët tuaj, atëherë po humbisni…dhe kjo sjell efektet negative të shmangies dhe distancimit nga bashkëmoshatarët”.

Ne jemi mësuar që në moshë të re se shoqërueshmëria me të tjerët është një gjë e mirë, se qëndrimi midis turmës nxit lumturinë, dhe se përkatësia dhe përmbushja vijnë nga marrëdhëniet sociale. Sigurisht, kjo bart shumë të vërteta. Por ajo që na jep qenia në shoqëri në një fushë, na privon tek një tjetër.

Kur marrim kohë për të qëndruar me veten, i japim vetes hapësirë për të imagjinuar. Kur mendja jonë nuk bombardohet vazhdimisht me përmbajtje, ajo mund të krijojë. MajkëllHerris e shpreh shumë këtë në librin e tij “Të qenit vetëm:Në ndjekje të një jete personale nënjë botë turmash”, në të cilën ai shkruan:“Deri pak kohë më parë, ka pasur momente të ditës kur ngarkesa pakësohej dhe ritmi i jetës ngadalësohej. Ju do ta gjeni veten vetëm, të ndarë nga miqtë dhe kolegët, dhe do të fokusoheshit tek mendimet tuaja. Momente të tilla mund të provokonin ndjenja vetmie dhe mërzie. Por po ashtu ofronin mundësi për të shfrytëzuar idetë, perceptimet dhe emocionet e paarritshme për veten nëse do të ishin në shoqërinë e të tjerëve”.

Për shumë njerëz, nuk ka gjë të tillë si qëndrimi vetëm që përshkruan Shopenhauer, Harrisdhe Bouker. Për këta njerëz, të qenit vetëm është e frikshme dhe e tmerrshme. Ndërsa vetmia mund të jetë ndonjëherë e nevojshme për krijimtarinë, ajo mund të jetë shpesh terreni i errët dhe pjellor i depresionit.

Samuel Xhonson, gjiganti letrar dhe një njeri depresiv, kishte shumë frikë nga qëndrimi vetëm. Këshilla e tij më e mirë për ata që kishin një prirje të ngjashme melankolike si ai ishte: “Nëse jeni një bjerraditës, mos qëndroni vetëm; nëse jeni të vetmuar, mos rrini kot, bëni diçka”.

Ekuilibri midis vetmisë dhe vetmisë është shumë delikat. Nuk ka asnjë mënyrë të sigurt për t’i dalluar të dyja. Të qëndruarit vetëm është shpesh një gjendje e zgjedhur prej vetë personit, ndërsa vetmia është e detyruar. Por edhe kjo është e komplikuar nga depresioni. Tërheqja me vetëdije nga shoqëria dhe marrëdhëniet sociale, është një sinjal tipik për shfaqjen edepresionit.

Vendimet e lindura nga problemet e shëndetit mendor mund të “zgjidhen”, por nuk janë më të mirat për t’u marrë. Tek e fundit, mënyra e vetme për të dalluar të qëndruarit vetëm nga vetmia, është ta analizoni veten tuaj në përmasat më intime.

Disa njerëz mund ta bëjnë këtë me fuqinë e introspeksionit të tyre, por të tjerët kanë nevojë për ndihmë. Biseda, me miqtë, familjen apo një terapist, është ajo që e kthen vëmendjen te vetja. Pikërisht nën këtë dritë mund të shohim se sa shumë lulëzojmë vërtet duke qendruar vetëm.

The post Ku dallon të qëndruarit vetëm nga vetmia appeared first on Albeu.com.

Mjeku i përgjithshëm i Shteteve të Bashkuara, Vivek Murthy, tha se ky vend po përballet me një epidemi vetmie që është po aq e rrezikshme për shëndetin sa pirja e 15 cigareve në ditë.

Murthy lëshoi një doracak këshillues, i cili bën thirrje që izolimi social të trajtohet seriozisht sikurse obeziteti ose abuzimi me drogën.

Sipas tij, gati gjysma e amerikanëve, nga të gjitha sferat e jetës, mendohet se janë prekur nga vetmia.

Ajo, sipas tij, lidhet me arritje më të ulëta akademike apo performancë më të keqe në punë.

Gjendja është përkeqësuar nga pandemia COVID-19, e cila ka bërë që shumë njerëz t’i zvogëlojnë rrethet e tyre shoqërore, tha Murthy, i cili njëherësh është edhe udhëheqës operacional i Shërbimit të Shëndetit Publik të SHBA-së.

Ai prezantoi, gjithashtu, një kornizë kombëtare për rindërtimin e lidhjeve sociale.

Strategjia e tij ka gjashtë shtylla që përfshijnë përpjekjet për të forcuar infrastrukturën sociale në mesin e komuniteteve.

Ajo thekson edhe nevojën për më shumë transparencë të të dhënave nga firmat e teknologjisë, si dhe për një reformim të mjediseve digjitale.

Sipas doracakut këshillues, vetmia rrit rrezikun e vdekjes së parakohshme për gati 30%, pasi mund të shkaktojë stres te njerëzit, diabet, sulm në zemër apo pagjumësi.

Sekretarja për media e Shtëpisë së Bardhë, Karine Jean-Pierre, tha se doracaku është pjesë e përpjekjeve më të gjera të administratës së presidentit Joe Biden për të trajtuar shëndetin mendor.

Maji është muaji i ndërgjegjësimit për shëndetin mendor në SHBA./ REL/

mjekeve paralajmerimi vetmia duhani

The post Paralajmërimi i mjekëve: Vetmia është po aq e rrezikshme sa duhani appeared first on Albeu.com.

Të dy faktorët luajnë një rol, por më i rëndësishmi është shkalla në të cilën njeriu ndihet i vetmuar, pavarësisht se sa i vetmuar është në të vërtetë.

Izolimi social i referohet gjendjes objektive të mungesës së kontakteve dhe marrëdhënieve shoqërore, ndërsa vetmia i referohet ndjenjës shqetësuese të paaftësisë për t’u përfshirë në ndërveprim të vërtetë shoqëror, edhe kur të tjerët janë të pranishëm.

Studiuesit, të udhëhequr nga Dr Zhihui Zhang i Universitetit Mjekësor Guangzhou, analizuan të dhënat mjekësore britanike të rreth 465,000 njerëzve të moshës mesatare dhe të moshuar (mesatarisht 57 vjeç) mbi të paktën 12 vjet, nga të cilët pothuajse 12,900 ishin diagnostikuar me probleme të zemrës.

Është zbuluar se vetmia dhe izolimi social rrisin rrezikun e dështimit të zemrës me 15% deri në 20%. Por izolimi social në vetvete përbën një faktor rreziku vetëm kur ndjenja e vetmisë mungon.

Me fjalë të tjera, nëse dikush është i izoluar nga shoqëria dhe në të njëjtën kohë ndihet i vetmuar, kjo e fundit është më e rëndësishme për sa i përket gjasave për të zhvilluar insuficiencë kardiake. Vetmia gjithashtu rrit rrezikun relativ edhe nëse dikush nuk ka fare izolim social.

Në përgjithësi, si vetmia ashtu edhe izolimi social janë më të zakonshme tek meshkujt sesa tek femrat. Nëse dikush pi duhan dhe është i mbipeshë, rreziku i dështimit të zemrës rritet më tej.

“Gjetjet tregojnë se ndikimi i vetmisë subjektive është më i rëndësishëm se ai i izolimit objektiv social. Rezultatet tona tregojnë se kur vetmia është e pranishme, izolimi social nuk është më i rëndësishëm për zhvillimin e dështimit të zemrës. Vetmia është një shtytës më i fortë i stresit sesa izolimi social dhe është i zakonshëm tek njerëzit që janë armiqësorë ose kanë marrëdhënie sociale stresuese”, tha Dr. Zhang. /albeu.com

The post Si lidhet vetmia me problemet e zemrës appeared first on Albeu.com.

Pra, nëse fëmijët ndihen të vetmuar, është e rëndësishme të gjeni kohë për të qenë me ta. Sigurisht që disa detyrime janë jashtëzakonisht të rëndësishme. Por ju duhet të provoni të shkoni në supermarket së bashku, të gatuani ose provoni të bëni diçka argëtuese së bashku.

Jini emocionalisht të disponueshëm.

Sidoqoftë, problemi mund të mos jetë prania juaj fizike. Fëmijët mund të ndihen emocionalisht vetëm. Sot teknologjia ka pushtuar jetën tonë. Ndërsa jemi të lidhur me internetin, ne jemi të shkëputur nga të dashurit tanë. Si rezultat, familjet kalojnë shumë kohë para ekraneve, në vend që të komunikojnë dhe të njihen me njëri -tjetrin.

Sigurohuni që të gjeni kohë për t’u lidhur emocionalisht me fëmijët tuaj. Kjo mund të bëhet gjatë ngrënies, kur jeni në makinë së bashku ose para se të shkoni në shtrat.

Shfrytëzojeni mirë këtë kohë. Pyetini ata për përvojat e tyre ditore, shqetësimet e tyre. Tregoni lajmet tuaja. Dhe veçanërisht mos harroni t’i thoni dhe t’u tregoni se sa i doni dhe sa të rëndësishme janë për ju.

Marrëdhënie të mira shoqërore.

Siç e dimë të gjithë, familja nuk është arsyeja e vetme që fëmijët ndihen të vetmuar. Një arsye tjetër mund të jetë ndërveprimi i tyre me bashkëmoshatarët e tyre. Fëmijët duhet të kenë marrëdhënie kuptimplote shoqërore. Ata kanë nevojë për miq për të luajtur, ndarë, mësuar, zhvilluar aftësitë personale dhe për t’u rritur.

Në fakt, edhe pse ata kalojnë kohë me shumë fëmijë të tjerë, në shkollë, në lagje, në aktivitete jashtëshkollore, ata shpesh nuk kanë miq të vërtetë.

Kalimi i kohës me njerëzit e tjerë nuk garanton një lidhje emocionale. Për më tepër, shumë fëmijë besojnë se ata nuk përshtaten dhe se nuk janë të lidhur emocionalisht me askënd.

Nëse është kështu, është e rëndësishme që prindërit të gjejnë arsyen dhe t’u japin atyre mjetet e nevojshme për të krijuar marrëdhënie të vërteta. Ndonjëherë, është e nevojshme të kërkoni ndihmë profesionale.

Fëmijët që ndihen të vetmuar lëdohen më shumë kur rriten

Fëmijëria është një fazë kritike në të cilën ata zhvillojnë pikëpamje, besime dhe qëndrime. Në varësi të përvojave të tyre, ata do të përcaktojnë vlerën e tyre dhe çfarë të presin nga të tjerët. Ata mund të ndihen të dashur dhe të lumtur, ose të shqetësuar dhe të vetmuar.

Si rezultat, ata do të zhvillojnë një personalitet që do të jetë i vështirë të ndryshohet në të ardhmen. Prandaj, përpiquni t’i bëni fëmijët tuaj të ndihen të kënaqur dhe të denjë fizikisht dhe emocionalisht.

Kjo është mënyra e vetme për të ndërtuar marrëdhënie me besim dhe jo frikë. Së fundi, kjo është mënyra e vetme për t’u rritur dhe për të qenë njerëz të shëndetshëm dhe për të mos lënduar të rriturit./albeu.com

The post Çfarë duhet të bëni nëse fëmija juaj ndihet i vetmuar appeared first on Albeu.com.