In Monday’s session at the Special Court Against Corruption and Organized Crime (GJKKO), the former head of the Directorate of Administration and Sale of Properties at the Ministry of Finance, Urim Muja, gave his testimony in the “Partizani” case.

Speaking about his career, Muja stated that he had held the position at the Ministry of Finance during two periods, 1992-1996 and 2006-2013. He explained that the role of the institution he represented was to finalize the sales contract, a step that followed immediately after the completed file arrived from the Ministry of Economy.

Regarding the deficiencies noted in the case file’s documentation, the official described them as a common workplace occurrence, adding that the bureaucratic path was the same for all cases. He clarified that once the sales sector signaled a deficiency, the counterparty was simply contacted to provide the missing document, without implying any irregularity.

“My experience at the Ministry of Finance spans from 1992 to 1996 and then from 2006 to 2013, before I became unemployed. My post was director of property administration and sale. Based on the legal framework, we signed the sales contract as soon as the file was forwarded from the Ministry of Economy. This was a completely standard file, like many others, and I am convinced that every step was carried out in accordance with the law,” he stated.

Muja went on to emphasize the routine handling of the file and how minor deficiencies were resolved. “It contained nothing out of the ordinary. I am certain there was nothing strange about it, similar to dozens of other files we handled. When a document was missing, we notified the party to make up for it, just as we did with dozens of other cases. It was a standard process: whenever a deficiency arose, completion was requested. If the party could, they brought it, and that was it.”

Concerning the physical location of the entity in question, the witness was categorical. “I have never gone to see where the former club is located, I have never been there,” he declared.

Finally, Muja also addressed the issue of using treasury bills as a payment instrument, noting that such a practice predated even his time in the administration. He asserted that this financial instrument had been used in other cases as well, always under the light of the law, although he could not recall the specific individuals. “If this file were presented for sale today to our former directorate, they would be legally obliged to carry out the process, without anyone or anything else influencing it,” the official concluded his testimony.

The post Urim Muja’s Testimony in the “Partizani” Trial: “I Have Never Visited the Former Club, I Don’t Even Know Its Location” appeared first on Albeu.com.

Duke folur për karrierën e tij, Muja tregoi se kishte mbajtur detyrën në Ministrinë e Financave në dy intervale kohore, 1992-1996 dhe 2006-2013. Ai bëri të ditur se roli i institucionit që përfaqësonte ishte finalizimi i kontratës së shitjes, një hap që ndiqej menjëherë pasi praktika e plotësuar vinte nga Ministria e Ekonomisë.

Sa u takon mangësive të evidentuara në dokumentacionin e dosjes, zyrtari i përshkroi ato si një rastësi të zakonshme pune, duke shtuar se rruga burokratike ishte e njëjtë për të gjitha rastet. Ai sqaroi se sapo sektori i shitjes sinjalizonte një mangësi, kundërpala thirrej thjesht për të sjellë dokumentin që i mungonte, pa nënkuptuar asnjë parregullsi.

“Përvoja ime në Ministrinë e Financave shtrihet nga viti 1992 deri më 1996 dhe më pas nga 2006 deri në 2013, përpara se të mbeteja i papunë. Posti im ishte drejtor administrimi dhe shitjeje prone. Në bazë të kuadrit ligjor, ne nënshkruanim kontratën e shitjes posa praktika përcillej nga Ministria e Ekonomisë. Kjo ishte një dosje krejt standarde, si shumë të tjera, dhe jam i bindur se çdo hap u krye në përputhje me ligjin,” u shpreh ai.

Muja vijoi duke nënvizuar trajtimin rutinë të dosjes dhe mënyrën se si zgjidheshin mangësitë e vogla. “Nuk përmbante asgjë të jashtëzakonshme. Jam i sigurt se nuk kishte asgjë të çuditshme, ngjashëm me dhjetëra dosje të tjera që trajtonim. Kur mungonte një dokument, ne e njoftonim palën që ta kompensonte, njëlloj siç veprohej me dhjetëra raste të tjera. Ishte një proces standard: sa herë binte ndonjë mungesë, i kërkohej plotësimi. Nëse pala e kishte mundësinë, e sillte, dhe kaq.”

Lidhur me vendndodhjen fizike të subjektit në fjalë, dëshmitari ishte kategorik. “Unë kurrë nuk kam shkuar të shoh se ku gjendet ish-klubi, asnjëherë nuk kam vajtur atje,” deklaroi ai.

Në fund, Muja trajtoi edhe çështjen e përdorimit të letrave me vlerë si mjet pagese, duke theksuar se një praktikë e tillë i paraprinte edhe kohës së tij në administratë. Ai pohoi se ky instrument financiar ishte përdorur edhe në raste të tjera, gjithnjë nën dritën e ligjit, megjithëse nuk arriti të kujtonte personat konkretë. “Nëse kjo dosje do të paraqitej sot për shitje pranë ish-drejtorisë sonë, ata do të ishin të detyruar nga ligji ta kryenin procesin, pa ndikuar askush apo asgjë tjetër,” përfundoi dëshminë e tij zyrtari.

The post Dëshmia e Urim Mujës në gjyqin “Partizani”: Nuk e kam vizituar kurrë ish-klubin, madje as nuk ia di vendndodhjen appeared first on Albeu.com.