Por e keni pyetur veten vallë përse kjo unazë vendoset në gishin e katërt të dorës së majtë ?

Rrethi i martesës shkëmbehet nga një çift i martuar për të simbolizuar premtimin e besnikërisë së përjetshme.

Forma rrethore përfaqëson bashkimin, ndërsa vendosja e unazës në gishtin e katërt të dorës së majtë vjen nga një praktikë shumë e hershme.

Egjiptianët e lashtë besonin se në gishtin e unazës kalon një venë, “vena amoris”, e cila mbërrin direkt në zemër. Kjo venë është e lidhur ngushtë me shprehjen e emocioneve, veçanërisht me shprehjen e dashurisë.

Më vonë, kjo traditë pagane u përqafua nga të krishterët. Në praktikën kristiane, gishti i unazës është gishti i parë që prek një prift para se të bëjë simbolikën e trinitetit të shenjtë ‘’ Në emër të atit, birit dhe të shpirtit të shenjtë ‘’.

Nëse i referohemi gishtit të katërt nga pikëpamja anatomike duhet thënë që ky gisht është i pari që formohet në fetus. Ai është edhe më i brishti pasi gjendet mes gishtit të tretë dhe gishtit të vogël dhe lidhet me ta me anë të muskulit fleksor.

Sipas mjekësisë së lashtë kineze,çdo gisht përfaqëson lidhjen që ne krijojmë me të dashurit tanë.

Gishti i madh tregon marrëdhënien me prindërit.
Gishti tregues tregon marrëdhënien me motrat dhe vëllezërit.
Gishti i mesëm ju tregon juve.
Gishti i unazës simbolizon marrëdhënien me burrin dhe gruan.
Gishti i vogël përfaqëson marrëdhënien me fëmijët.

The post Arsyeja do t’ju emocionojë, ja përse unaza e martesës vendoset në dorën e majtë? appeared first on Albeu.com.

Ajo është një praktikë që mendohet se rrjedh nga besimi, se një venë gjaku shkon nga ky gisht deri në zemër. Ajo quhet ndryshe Vena Amoris. Kjo ide shpesh i atribuohet egjiptianëve, grekëve dhe romakëve të lashtë, por origjina e vetë unazës mbetet ende e paqartë.

Gjithsesi arkeologët kanë zbuluar unaza ari që i përkasin epokës së Egjiptit të Lashtë. Por para mbretërimit të Ptolemenjve, nuk ka pasur asnjë ceremoni zyrtare martese. Kontratat martesore praktikoheshin, por ato mbetën të kufizuara kryesisht ndërmjet familjeve.

Nga Egjipti, përdorimi i unazave besohet se është përhapur te grekët dhe etruskët, dhe kësisoj në Romën e lashtë. Edhe pse në fakt grekët e lashtë shkëmbyen unazat si simbole të dashurisë, jo të martesës. Atëherë, kur nisën të përdoren filluan unazat e fejesës?

Kur flitet mbi origjinën e përdorimit të unazave për fejesa, të gjitha rrugët të çojnë në Romë, ose të paktën kështu do të dukej. “Unazat romake që bartin simbolin e 2 duarve të shtrënguara, kuptohen zakonisht si unaza fejese, shpjegon Karen Hersh, profesore e historisëklasike greke dhe romake në Universitetin Tempëll.

Ky simbol i duarve të kapura me njëra-tjetrën, është një emblemë e përbashkët midis grekëve dhe romakëve, duke i dhënë njëfarë besimi faktit se midis këtyre popujve kishte njëshkëmbim të ndërsjellë. Në përgjithësi, unazat ishin tepër të rëndësishme për kulturat e lashta, thotë Hersh, që është edhe autore e librit “Dasma Romake: Rituali dhe kuptimi i tyre në Antikitet”.

Ato tregonin pasurinë dhe statusin, dhe mbaheshin nga ata që kishin role të veçanta politike dhe përfaqësonin një rëndësi simbolike dhe fetare. Dëshmi të tjera nënvizojnë përdorimin e unazave në fejesat romake.

Për shembull Plini Plaku, vuri në dukje se në kohën e tij “një unazë prej hekuri i dërgohet si dhuratë një gruaje kur është e fejuar, por pa asnjë gur në të”. “Ka prova të mjaftueshme tëthuhet se unazat jepeshin si një shenjë premtimi”- thekson Hersh.

Unaza do të ofrohej në një ngjarje të njohur si sponsalia, një marrëveshje joformale për t’u martuar, normalisht midis dhëndrit dhe babait të nuses. Këto unaza fejese – të njohura si Annuli Pronubi – mund të kenë ndryshuar me kalimin e kohës, nga unazat e thjeshta të hekurit të përshkruara nga Plini në ato prej argjendi dhe ari.

Rreth shekullit III Pas Krishtit, ishte një praktikë e zakonshme (të paktën në mesin e elitave) që fejesat të shoqëroheshin me këto materiale më të vlefshme. Megjithëse unazat e martesës ka të ngjarë të mos jenë përdorur në Romën e lashtë, praktika e ofrimit të tyre për të kremtuar fejesat, mund të ketë frymëzuar përdorimin e tyre gjatë ceremonive të dasmës nga Kisha e krishterë.

Në mesjetë, ato ishin shndërruar në një simbol të dashurisë dhe të bashkimit të përhershëm.Pra akti i vendosjes së një unaze në gishtin e dikujt me synimin për t’u martuar, ka një histori të gjatë. Natyrisht, jo çdo pjesë e traditës është e lashtë:unaza e fejesës e zbukuruar me diamante, është krijuar si rezultat i një marketingu dinak që i ka fillesat vetëm nga mesi i shekullit XX-të.

The post Historia e lashtë e unazave të martesës appeared first on Albeu.com.

Rrethi i martesës shkëmbehet nga një çift i martuar për të simbolizuar premtimin e besnikërisë së përjetshme. Forma rrethore përfaqëson bashkimin, ndërsa vendosja e unazës në gishtin e katërt të dorës së majtë vjen nga një praktikë shumë e hershme. Egjiptianët e lashtë besonin se në gishtin e unazës kalon një një venë, “vena amoris”, e cila mbërrin direkt në zemër. Kjo venë është e lidhur ngushtë me shprehjen e emocioneve, veçanërisht me shprehjen e dashurisë.
Më vonë, kjo traditë pagane u përqafua nga të krishterët. Në praktikën kristiane, gishti i unazës është gishti i parë që prek një prift para se të bëjë simbolikën e trinitetit të shenjtë ‘’ Në emër të atit, birit dhe të shpirtit të shenjtë ‘’.
Nëse i referohemi gishtit të katërt nga pikëpamja anatomike duhet thënë që ky gisht është i pari që formohet në fetus. Ai është edhe më i brishti pasi gjendet mes gishtit të tretë dhe gishtit të vogël dhe lidhet me ta me anë të muskulit fleksor.
Sipas mjekësisë së lashtë kineze,çdo gisht përfaqëson lidhjen që ne krijojmë me të dashurit tanë.

Gishti i madh tregon marrëdhënien me prindërit.
Gishti tregues tregon marrëdhënien me motrat dhe vëllezërit.
Gishti i mesëm ju tregon juve.
Gishti i unazës simbolizon marrëdhënien me burrin dhe gruan.
Gishti i vogël përfaqëson marrëdhënien me fëmijët.

The post Arsyeja do t’ju emocionojë, ja përse unaza e martesës vendoset në dorën e majtë? appeared first on Albeu.com.