Mesazhet e dy financiereve, ajo e Elman Abules dhe Ajola Xoxës, nxjerrin zbuluar të gjithë skemën.

Ekonomistja e Elman Abules, i nis Adela Kondakçiut disa foto që duket se kanë lidhje në përmbajtje të tyre me dy kontrata qiraje të lidhura mes “Rametal” sh.p.k. dhe TKOB. Konkretisht, sipas njërës kontratë, “Rametal” sh.p.k. merr përsipër të japë me qira, pra të përfitojë të ardhura nga TKOB nëpërmjet qirasë në këtë rast, një seri artikujsh të përcaktuar në aneks, për baletin “Preljocaj”.

Po kështu, në kontratën tjetër “Rametal” sh.p.k. i jep me qira TKOB një seri artikujsh skenikë, këtë radhë për eventin “Sonoma”, i përmendur më lart kur folëm për financimet e marra nga “BYL-A” prej Bashkisë Tiranë dhe KRK-së.

Shumat e qirasë për rastin e baletit “Preljocaj” është 1.213.380 lekë dhe për “Sonoma” 1.868.220 lekë.

Këto shuma është rënë dakord të kalohen në llogarinë bankare të “Rametal” sh.p.k. me përfaqësues shtetasin Elman Abule, i cili ka nënshkruar dhe kontratat, me transfertën përkatëse bankare.

KOMUNIKIMET MES FINANCIEREVE

Në këtë moment, Adela Kondakçiu, në faqen 52 i thotë bashkëbisedueses: “Për pjesën e rakordimit bashkë do flas me shefen.”

Ekonomistja i përgjigjet: “Po pa merak. Këtë e zgjidhim.”

Deri në këtë moment, edhe pse është e qartë se “Rametal” sh.p.k. financon në mënyrë jo të drejtpërdrejtë eventet artistike të organizuara nga OJF-të e shtetases Ajola Xoxa, sipas organit procedues nuk kuptohet pse këto kontrata qiraje janë objekt diskutimi mes dy financiereve.

Më pas, në lidhje me këtë nis të kuptohet diçka, kur Adela Kondakçiu në faqen 55 i kërkon ekonomistes të dijë sa është diferenca për t’u faturuar nga ata (kuptohet nga OJF që organizon eventin).

Ekonomistja i përgjigjet: “8326.25 (euro) është pagesa që kemi bërë ne për La Veronal.” Adela i thotë se sipas llogarive të saj i bie një vlerë prej 2.016.000 lekësh me TVSH dhe kërkon konfirmim për këtë.

Pasi merr kohë, ekonomistja i përgjigjet në faqen 57 se: “Totali i faturës të TOB është 36.436 euro, prej së cilës duhet të zbriten 8326 euro pagesa për La Veronal dhe 6072 euro TVSH. Në përfundim vlera është 22.037 euro.”

Adela i përgjigjet në faqen 5859 se ajo nuk i ka vlerat totale, por ka një konfirmim nga Keti (Ketrina Braho-“Harabel”) vetëm vlerën 28.800 euro, e cila duhet të mbulohet nga “Rametal” sh.p.k.

Interesant në këtë pikë është fakti se kjo vlerë që duhet të mbulohet nga “Rametal” sh.p.k., pra duhet të faturohet nga një prej OJF-ve ose shoqërive të Ajola Xoxës është pak a shumë me vlerën e faturave të lëshuara nga “Rametal” për TOB.

Në faqen 59 të komunikimeve ekonomistja i dërgon dy fatura të prodhuara nga “Rametal” sh.p.k. për Teatrin e Operës, për vlerën 1.456.056 lekë dhe 2.241.864 lekë.

Në faqen 61 Adela Kondakçiu i thotë që, në mënyrë që edhe “Rametal” mos paguajë TVSH, faturat të mos bëhen tani në dhjetor.

Ekonomistja i përgjigjet në faqen 62: “Më mire për ne me TVSH.”

Në vijim Adela Kondakçiu e pyet në faqen 63: “Po përshkrimet në fatura si doni që t’i bëjmë?”

Ekonomistja ia kthen: “Ka ndonjë hapësirë të na i bëni nga ‘Harabel’ faturat?”

Adela i përgjigjet po në faqen 63: “Nëse e bëjmë nga harabel i bije që do e bëjmë sponsorizim. Është dhe pa tvsh në fakt” (faqe 64).

Pra, nga këto komunikime më së paku rezulton e qartë se faturat që lëshohen nga OJF e shtetases Ajola Xoxa janë fiktive në shërbimet që supozohet të kenë ofruar. Në këtë rast, nga “Rametal” sh.p.k. kërkohet që një OJF të lëshojë faturë për një sh.p.k. si “Rametal” sh.p.k., por kjo duket e pamundur objektivisht, pasi një organizatë jofitimprurëse mund të përfitojë vetëm sponsorizime nga subjekte të tjera private. Akoma më qartë del qëllimi i bashkëbiseduesve për të prodhuar fatura, të cilat nuk pasqyrojnë realisht shërbimin e kërkuar dhe të ofruar, por shërbejnë vetëm për të kaluar shumën e të hollave te llogaria bankare e “Partners law”.

Konkretisht, në faqen 64, ekonomistja i përgjigjet Adela Kondakçiut: “Shiko, nëse ju pret puna e bëjmë pas pushimeve. Në të kundërt bëje nga PARTNERS. CA TË THEM. Se nuk e di as unë tani.”

Adela vijon duke e pyetur: “Po të bëjmë faturë qira për pajisje nga një shpk? Jo Partners dmth”.

Edhe nga kjo rezulton e qartë se faturat që do të lëshohen në emër të “Rametal” sh.p.k., nga OJF-të e kontrolluara nga shtetasja Ajola Xoxa, janë tërësisht fiktive.

Ekonomistja i përgjigjet: “Po edhe ashtu mirë është.”

Në vijim kujtohet dhe shton: “Po i bie që edhe kontratën që bëm për Preljocaj duhet ta bëjmë me këtë shpk që do na bëni faturën. Se nuk lidhen pastaj.”

Adela Kondakçiu i thotë që me Preljocajn kanë bërë transport. Ekonomistja i thotë edhe pajisje dhe shton: “SE IDEJA ËSHTË QË NË KEMI NJË KONTRATË ME PRELJOCAJ POR SKEMI FATURË. DHE PËR ATË JEMI ZBULUAR.”

Në këtë moment, Adela Kondakçiu e pyet nëse këtë kontratë e kanë dorëzuar diku, por ekonomistja e “Rametal” i përgjigjet: “Deri tani jo. Vetëm noterja e ka.”

Adela Kondakçiu i drejtohet ekonomistes duke i thënë: “Doja të njoftoja që po bëj këtë faturën për Rametal sot për diferencat e TOB. Faturën do e bëj nga Partners Laë edhe do të jetë me TVSH.”

Pra, më në fund vendosin se nga do të lëshohet fatura dhe shoqëria është “Partners Law” sh.p.k. e shtetases Ajola Xoxa.

Ekonomistja i përgjigjet: “Në rregull.” Faqe 71. Adela Kondakçiu i dërgon vlerën: “22.000 euro plus tvsh.”

Përgjigjja është: “Ok. Adela Kondakçiu i kërkon ekonomistes të konfirmojë nëse është bërë pagesa e faturës për Partners.”

Ekonomistja i përgjigjet në faqen 73 se akoma nuk e kanë mbyllur dhe do e njoftojë sapo të procesohet.

Pra, në të gjithë këtë skemë të shpjeguar nga gjykata në mënyrë analitike rezulton se TKOB ka bashkëpunuar me OJF e Ajola Xoxës për shfaqjet, ndërsa Elman Abule përmes “Rametal” ka dhënë miliona lekë për kostumografi dhe skenografi.

Këtë e pohon dhe Elman Abule, në deklarimet e tij para prokurorëve ku shprehet se do të zhvillohej një shfaqe artistike dhe Rametal ka mbuluar logjistikën.

Shfaqjen nuk e di kush e organizonte. Tregon se është organizuar me urgjencë pasi kështu ia ka kërkuar Marisa, e cila kishte biseduar me Ajolën. Ka sqaruar se pagesat e marra nuk i mban mend dhe nuk e di se çfarë ka ndodhur me shumën e arkëtuar.

“Është pyetur në lidhje me shërbimin që i ka ofruar Teatrit të Operës dhe Baletit, dhe shpjegon se do të zhvillohej një shfaqe artistike dhe Rametal ka mbuluar logjistikën. Shfaqjen nuk e di kush e organizonte. Tregon se është organizuar me urgjencë pasi kështu ia ka kërkuar Marisa, e cila kishte biseduar me Ajolën. Ka sqaruar se pagesat e marra nuk i mban mend dhe nuk e di se çfarë ka ndodhur me shumën e arkëtuar”, ka deklaruar Abule para prokurorëve./Oranews

The post Miliona lekë nga Abule, TKOB tek Ajola Xoxa/ Mesazhet e financiereve që i nxjerrin zbuluar appeared first on Albeu.com.

Për këtë periudhë të vështirë të jetës së tij, ai shtoi:

‘Unë nuk kam dëshirë të viktimizohem, por viktimizimi vjen duke diskutuar dhe ndonjëherë nuk e kupton kur je duke u viktimizuar. Më vjen keq për kontributin. Unë në ato momente sa dola dhe më ra i gjithë qielli në kokë dhe isha me gruan shtatzënë. Ajo ishte në muajt e fundit të lindjes dhe me një fëmijë të mitur. Kishim shpenzuar para. Kuptohet që duke qenë brenda një shtëpie të Big Brother kërkon naftë, rroba, ilaçe. Pra, të gjitha këto kosto ishin mbi shpinën time dhe unë kur dola isha vetëm me rrogën e nuses.

Nisur nga kjo anë njerëzore dhe fitimin e gjyqit, Armaldo bëri një kërkesë live në emision për kryeministrin Edi Rama në lidhje me këtë çështje.

“Unë kam fituar gjyqin për dëmshpërblim, jo për t’u rikthyer në punë, sepse procesin gjyqësor unë e hapa pasi kishte mbaruar afati për të hapur procesin për rikthimin. Unë do t’i them këtë. Zoti Kryeministër, përshëndetje! Duke qenë se ju keni qenë shumë herë iniciator i rregullimeve të marrëdhënies së punës për shumë qytetarë të Shqipërisë për padrejtësitë që u janë bërë që janë larguar nga puna, në rastin tim të shikoni konkretisht. Duke qenë se gjykata më ka dhënë të drejtë, atëherë është pa llogjikë që unë mos të kthehem në punë, sepse unë nuk kam bërë faj. Unë kam shumë nevojë për atë skenë. Dy vjet unë nuk kam marrë rrogë”

The post Fitoi gjyqin ndaj TKOB, Armaldo Kllogjeri thirrje Ramës: Më rikthe në punë appeared first on Albeu.com.

Lajmin e ka bërë të ditur në rrjetet sociale, ndrësa shprehet se beteja akoma nuk mbaruar pasi qëllimi i tij është rikthimi i tij në vendin e punës si tenor.

Gjithashtu bënë të ditur që arsyeja e vrëtetë që ai e çoj deri në fund këtë çështje, është mirëqenia e fëmijëve të tij.

“Kam thënë që për bukën e fëmijëve të mi do t’i shkoj deri në fund kësaj çështjeje’’, shprehet ai.

Reagimi i plotë i ish-banorit:

“Ju e dini që prej disa muajsh unë kam paditur në gjykatë Teatrin e Operës dhe Baletit dhe kam thënë që për bukën e fëmijëve të mi do t’i shkoj deri në fund kësaj çështjeje.

Dua t’ju falënderoj nga zemra për mbështetjen dhe përkrahjen që më keni dhënë.

Por gjithashtu dua të ndaj me ju një lajm të gëzueshëm: kam fituar gjyqin kundër Teatrit të Operës dhe Baletit, në veçanti ndaj ish-drejtoreshës së këtij institucioni, e cila ka shkelur ligjin pa asnjë hezitim. Lufta tani vazhdon për t’u rikthyer në Teatrin e Operës dhe Baletit.

Kjo video është për ata që komentojnë me ironi, duke thënë, ‘o i shkretë, mbete pa punë, të iku karriera, nga një tenor përfundove në dasmaxhi’. Po mirë, kam një pyetje: kujt i kam hyrë në hak? Kujt i kam bërë keq unë? Që me zërin tim shkoj në familje të nderuara që më thërrasin për të kënduar? Apo s’ka problem, ‘ky le të rrijë pa bukë, pa punë, t’ia mbajë bota fëmijët’…

Ju e dini që kam thënë një herë që jam në gjyq! Dhe po ua përsëris! Kam paditur Teatrin e Operës dhe Baletit, i cili një muaj para se të mbaronte Big Brother më largoi nga puna në mënyrë rrufe, pa ndjerë aspak keqardhje, pa menduar se ky person ka kontribuar për teatrin për 20 vite, 20 vite djersë, sakrifica, emocione. E kemi mbajtur Teatrin edhe në kushte nga më të vështirat, dhe ai Teatër, pa vënë mendjen në punë, më lë në rrugë, me bashkëshorten shtatzënë dhe një fëmijë të mitur.

Ju nuk besoni, por unë ia kam lënë drejtësisë këtë çështje. Gjithsesi, dua t’ju them një gjë: shikoni punët dhe hallet tuaja, sepse të miat i zgjidh vetë.

Për fëmijët e mi, do t’i shkoj deri në fund, me çdo çmim”.

The post E larguan nga puna padrejtësisht, ish-banori i BBV2 fiton gjyqin ndaj TKOB appeared first on Albeu.com.

Në një shkkrim të gjatë në “Facebook”, Rama thotë se kur projekti u prezantua, nuk pati asnjë kontestim, teksa pas të gjitha përgatitjeve, ka nisur puna për ndërtimin e kullës.

Rama ka sulmuar personat dhe organizimet që kanë dalë kundër kullës, duke filluar nga Lëvizja Bashkë, e cila protestoi në parkun pas TKOB, grupimi i Sali Berishës dhe PD e Lulzim Bashës.

Kryeministri thekson se shkrimi nuk është bërë për faktorët në fjalë, por për “hallin” e tij dhe thekson se ai dëshiron që kulla të ndërtohet.

Reagimi i plotë:

MIRËMËNGJES me këtë çarçaf, që në mos paçi durim ta shtrini deri në fund të vëmendjes suaj jeni plotësisht të mirëkuptuar dhe me urimin që të keni një ditë sa më të bukur

KULLA E RRADHËS DHE MULLARI I BALTËS

Gati një vit më parë u organizua një konkurs ndërkombëtar, ku një juri ndërkombëtare që në shumicë kishte arkitektë dhe ekspertë të mirënjohur nga disa vende të Europës, gjykoi me një debat skrupuloz në çdo detaj dhe mes pesë studiove të huaja, zgjodhi projektin e studios daneze CEBRA, për kullën që sot, një vit më pas është vendosur si një hu i sapogjetur në rrugë për mullarin e ri të baltës politiko – mediatike.

Projekti fitues nuk pati asnjë kontestim për t’u mbajtur shënim dhe u pasqyrua pëlqyeshëm jo vetëm (shumë çuditërisht) në mediat tona, po edhe (aspak çuditërisht) në disa media të specializuara ndërkombëtare për zhvillimet më të reja arkitektonike nëpër botë. Në grupin danez bënte pjesë edhe një arkitekt i ri shqiptar, me banim në Danimarkë. Në momentet e fitores së konkursit ai tha shprehimisht: Do t’u telefonoj tani prindërve të mi në Elbasan dhe do t’u them, para se të thoni herë tjetër që në Shqipëri nuk ia del dot askush pa miq e pa rryshfet, mos e harroni rastin tim e të kolegëve të mi danezë, që erdhëm pa njohur askënd dhe pa pikën e besimit se konkursi ishte real, por do të kthehemi në Danimarkë të lumturuar nga eksperienca fantastike që patëm me organizimin e me seriozitetin mbresëlënës të këtij konkursi.

Pas përgatitjes thuajse njëvjeçare të projektit ekzekutiv, ku është përfshirë edhe njëra nga kompanitë më të mëdha inxhinierike të botës, Arup, me eksperiencë 75 vjeçare, 18.000 inxhinjerë, dizajner, ekspertë e këshilltarë me aktivitet në 140 vende të botës, si edhe pas pagesës së taksës rreth 4 milionë € në Bashkinë e Tiranës, kompania zhvilluese në marrëveshje me pronarët e tokës, që zakonisht në Tiranë përfitojnë deri gjysmën e investimit, rrethoi truallin për të ngritur kantierin e ndërtimit.

Fillimisht një grupth që endet nëpër Tiranë me misionin e shpëtimit të Shqipërisë nga murtaja kapitaliste, u mblodh tek rrethimi i kantierit për të vënë kujën e tij karakteristike të kundërshtisë qorre, duke hedhur pjesën e vet të baltës rreth hurit të mullarit të ri, ku shumë shpejt nxituan të turren plot nga të zakonshmit e këtyre rasteve; ca të pagjumë nga drejtësia e re që po u rrethon trojet e xanuna të jetës së tyre publike pa atdhe, din e iman; ca të vrerosur nga dështimet e njëpasnjëshme të revolucioneve të dhunshme, që i plakën kanal më kanal e portal më portal, po s’erdhën kurrë; ca me vulë, ca pa vulë e ca me vulëasvulë, mes të cilëve edhe ndonjë derdimen i sapozgjuar, me bluzën e jeshilosur nga djersa e gjumit të stërgjatë, ama me flokët pikë, njësoj si në çastin kur u zhduk nën jorgan në hyrje të verës së shkuar, plus ndonjë pinjoll i përcëlluar, si thëngjill ende i pazbuluar në nëntokat e xanuna, po edhe ndonjë tjetër akoma, pa lidhje fare me këta, që i’u turr projektit të kullës, si të ishte hartë e vjetër romake që të çon tek zbulimi i një thesari, krijuar këtë herë nga një konspiracion i madh financiar, me prapavijë konsensuale politike, i cili orkestrohet nga kush tjetër, përveçse nga unë dora vetë, që u hidhkërkam kocka kundërshtarëve nga frika se mos më kafshojnë me gojën e tyre të mosozotshme, ku thuajse s’ka mbetur asnjë dhëmb.

U hapën kështu thasët e baltës, marrë turravrap në krahë për të ngritur rreth hurit të gjetur mes vapës së gushtit mullarin e “grabitjes” së radhës, duke ushqyer dëgjues, lexues e thashethemues që kanë ende dëshirë e nge të përtypin baltë nga e thasëve të këtyre hamejve të së shkuarës dhe duke mbajtur kësisoj vetveten me gajretin e pavdekshëm të iluzionit të vjetër, se kështu do të rrëzojnë regjimin. Dhe u nakatosën bashkë me baltën e gërrgërrditësve të zakonshëm edhe kunja të vjetra, gozhda inatesh të pandryshkura, vida gjelozirash të pashërueshme e jargë zilirash të pangushëllueshme dhe mullari u lartësua me shpejtësi, në pikën që u krahasua deri edhe me “djegësat” famëkëqinj apo u shikua si një i atillë katallan i zi, që mund edhe t’i linte vetë “djegësat” nën hijen e tij. U ngrit rrufe edhe padia e radhës për SPAK-un, e cila tanimë është bërë patatja dhe gjella e çdokujt që ka një gur për të hedhur, një dorë për të fshehur a një kunjë për të nxjerrë, duke e detyruar organin më të fuqishëm të akuzës në vend, që për shkak të një legjislacioni të mbingarkuar mbi shpinën e tij, të merret edhe me letrën e fundit anonime, ndërkohë që i ka duart e zëna seriozisht me patate gjithnjë e më të nxehta të korrupsionit dhe krimit të organizuar.

Arsyeja pse po i shkruaj këto radhë nuk është, largqoftë, të merrem me tërë ata e ato, të cilët gjetjen e hunjve dhe ngritjen e mullarëve të baltës e kanë si reaksion kimik të trurit ndaj absolutisht çdo vepre, që kjo qeveri e poshtër realizon në këtë vend. Fundja në 1 nga 100 hunj që ngulin arrinë të qëllojnë në shenjë dhe nuk është pak, po të llogarisësh se kanë 100 vjet që gjejnë e ngulin mesatarisht 1 hu çdo 3 ditë. Po duke e ndjekur nga larg ngritjen e këtij mullari balte të radhës dhe duke qenë personalisht i përfshirë në këtë “aferë” për shkak të detyrës e të pasionit tim për transformimin e Shqipërisë, nuk rrija dot pa ndarë me ata që kanë pasur ngenë e nervat të arrinë deri tek ky rresht i këtij çarçafi të gjatë, hallin tim përballë kësaj gjykate laramane të mbledhur kundër kullës së re, ku halli i një gjykatësi nuk i ngjan hallit të gjykatësit tjetër, ndërkohë që i imi nuk ka lidhje fare, po fare, me asnjë nga hallet e tyre.

Halli im këtu është fatmirësisht më i rëndi dhe më i thjeshti! Si të nxjerrim maksimumin e fuqisë rrezatuese dhe tërheqëse për Tiranën, duke realizuar një tjetër kullë ikonike, të cilën nuk e financon e as e ndërton shteti, po e mundëson marrëveshja krejt private mes pronarëve, investitorëve, arkitektëve e inxhinierëve, po ku, ama, autoriteti përkatës shtetëror ka jo vetëm detyrën që t’i hapë rrugë zhvillimit legjitim të një prone private, konform vizionit të zhvillimit të kryeqytetit, po edhe të drejtën të kërkojë nga zhvilluesit cilësinë më të lartë të mundshme arkitektonike e inxhinierike.

Po pse e mbaj unë këtë hall, për çfarë qëllimi tjetër përveç atij që sapo thashë?! Eh, ja këtu, mu këtu, halli im bëhet, fatkeqësisht, shumë thjeshtësisht i rëndë, sepse s’ka Zot apo më saktë, sepse përveç Zotit dhe atyre që më njohin sadopak nga afër, më është e pamundur, absolutisht e pamundur, t’ia rrëfej gjykatës laramane, po edhe ndjekësve të saj të etur për baltë, gjak e teori konspiracioni, se halli im nis e mbaron me realizimin sa më bukur të një vepre si kjo apo si çdonjëra nga kullat, ndërtesat, shkollat, spitalet, rrugët, bulevardet, muzetë e me radhë, që po e ndryshojnë këtë vend dita – ditës, po që nuk mjaftojnë e duhen bërë më shumë, më shumë, më shumë… E pamundur t’u shpjegosh atyre që kanë Zot paranë, që udhëhiqen në jetë nga urrejtja, që verbohen në gjykim nga xhelozia, që sundohen në veprim nga ndjenja të ulëta në emër të parimeve të larta apo që thjesht duan t’u dalë e tyrja edhe sikur të bëhet shkrumb e hi, lumturinë e krijimit, realizimit të një vepre që i shërben njerëzve, vendit, historisë së shkruar duke ndezur çdo ditë një dritë tjetër për ta bërë ditë natën e vjetër qindra vjet mbi këtë tokë të vogël shqiptare, në vend se të mallkosh përditë errësirën, pa të cilën lakuriqët e turlillojshëm të këtij vendi nuk e luajnë dot rolin e shqiponjave! E pamundur t’u tregosh se si nata bëhet më e shkurtër nga zgjatja e ëndrrave me sy hapur për veprat që i mbars pasioni, i ushqen dëshira për t’i lindur dhe i sjell në jetë e i zhvillon mundimi, shpeshherë i pashoq, në kapërcimin e dhjetë pengesave të parashikuara e nganjëherë, edhe e njëqind të tjerave të paparashikuara! E pamundur të ndash me ta dhimbjet torturuese të lindjes së një vepre mbi tokën e rrëshqitshme të “Shqipërisë që nuk bëhet” dhe çlirimin jetëzgjatës të kundrimit të saj, kur vepra ka hyrë në jetën e përditshme si një hallkë e re e zinxhirit të ëndrrës që vazhdon drejt dritës!…

Shqipëria sot është bërë lajmi i mirë, për shumëkënd befasues, i një destinacioni të ri në Mesdheun e peshqve më të mëdhenj të turizmit botëror, e kjo Shqipëri s’ka dalë nga deti, s’ka rënë as nga mali, se detet e malet aty ishin edhe kur këtu, turisti më europian vinte nga Gjakova a nga Tetova, po ka ardhur nga vite të tëra pune, Rilindjeje Urbane nga Vermoshi në Berat e Gjirokastër, në Lezhë, Durrës, Vlorë, Himarë e Sarandë, investimesh të mirëshënjestruara në infrastrukturë, aty ku janë çliruar potenciale të fjetura turistike, nga Thethi në Nivicë; agroturizmash që mbijnë përditë si këpurdhat në Shqipërinë rurale apo kantinash vere që tërheqin çdo vit e më shumë turistë deri në Mirditë e në Poliçan, falë mbështetjes me grante nga qeveria e Bashkimi Europian; parqesh arkeologjike e monumentesh kultura të rilindura në buzë të humnerës së zhdukjes përgjithmonë; investimesh gjithnjë e më cilësore private në industrinë e mikpritjes përgjatë bregdetit, nga Velipoja e deri në Ksamil, po edhe natyrisht, transformimit rrënjësor të zemrës së madhe të Shqipërisë, Tiranës, ku kullat e ngritura krahas mullarëve të baltës që shoqërojnë si hije vajtojcash të “këtij vendi që s’bëhet” ndërtimin e tyre, janë motorët e fuqishëm të ndryshimit, optimizmit, shpresës dhe ambicies për të ardhmen. I gjithë ky zhvillim që po e nxjerr përgjithnjë Shqipërinë nga cepi i errët i përbuzjes botërore në detin e hapur të jetës europiane, ku era e ndryshimit po sjell nga të katër anët numra marramendës turistësh të magjepsur prej këtij vendi që më në fund ka filluar të bëhet, ka patjetër edhe gabimet, deformimet, ekseset e veta, por s’ka mullar balte dhe gjyq qëllimesh që ia zeron dot përmasën historike, e cila është krijesë e pasionit dhe këmbënguljes së paepur, në një mjedis politik e mediatik të pushtuar nga ligësia e gjallesave të destinuara të harrohen, njësoj si balta pas shiut apo si mullarët e baltës pas ndërtimit të kullës së radhës.

Prandaj, teksa gjyqi inkuizicional i kullës më të re do të përmbushë edhe ai misionin e vet të mallkimit të vjetër të çdo gjëje të mirë që mbin në këtë tokë, kulla tjetër e radhës do të shfaqet me patjetër, si një tjetër fryt i pasionit dhe këmbënguljes për Shqipërinë, e për pasojë edhe si ftesë për një tjetër gjyq me mullarin përkatës të baltës së dalë nga thasët e aradhesë së bartësve të mallkimit, sepse mbase ky vend s’do shpëtojë kurrë nga ata që baltën e kanë bukën e gojës, po pa asnjë diskutim, as Tirana e as Shqipëria nuk kanë kohë për të humbur pas shekujsh zvarritjeje dhe as fëmijët e Shqipërisë nuk ia kanë borxh të nesërmen e tyre tufës laramane të atyre që vesi i vjetër i baltosjes me shkulm e zulm të çdo vepre a qoftë edhe vetëm qëllimi të mirë në këtë vend, do t’u dalë veç me shpirtin.

POST SCRIPTUM

Mbase kushedi ndonjëri ngrihet e thotë s’kemi gjë me kullën, po me këtë e atë që themi-thuhet-thanë- thonë-thomi-thumi se fshihen pas saj, prandaj po e përsëris se ky shkrim u bë për hallin e autorit, që për të tëra arsyet e thëna më lart e dëshiron me gjithsej ndërtimin e kullës së re. Të askujt tjetër.

The post Rama: Kullën nuk e ka Sali Berisha, po sulmohet për interesa okulte appeared first on Albeu.com.

Gjithë ankesa penale e solistes lidhet me kërkesen për të hetuar dëmtimin e karrierës së saj dhe mos vlerësimin e talentit të artistes dhe kurrikulumin. Sopranoja e njohur, sipas burimeve të TCH e ka dorëzuar kallzimin pranë prokurorisë së kryeqytetit nën dyshimet e shpërdorimit të detyrës.

Artistja që ka ngritur akuzën, sipas të njëjtave burime këmbëngul se shefet e saj promovojnë artistë të tjerë dhe jo atë, duke e vlerësuar me role minimale për kanto. Ndaj artistja i kërkon prokurorisë, duke i radhitur fakte e prova, që të hetojë dy zyrtarët./albeu.com/

The post Prokuroria zihet “mat”, artistja e TKOB kërkon hetim për ndarjen e roleve appeared first on Albeu.com.

Enada tha se ndihet e fyer për kohën e kushtuar asaj dhe partnerit Gerd Vaso në shfaqje si edhe ajo që e ka bërë të rebelohet e të largohet, është mungesa e imazhit të baletit maestros Agron Aliaj i cili ka punuar me emrat më të mirë të skenës që i kanë emër baletit shqiptar ndër vite.

“Të jem e sinqert jam ndjerë shumë e fyer. Nuk e di si ndodhi, të mendosh që në 65 vite Teatër unë dhe Gerti jemi ndër të vetmit solist me mbi 25 vite karrierë. Dhe si solist absolut të atij Teatri me mbi 25 apo 26 vepra mbi supe e mos të flasim skenografi e vënie skenike e shfaqje pafund në Teatër. Dhe ta shikosh veten me një numër 2 minuta me të gjithë trupën e baletit. Nuk kam asgjë me askënd, sepse trupa e baletit ishte dominuese në atë hapje Teatri dhe më vjën keq që u pozicionuan në përshëndetje në filën e dytë që nuk mu duk e denjë madje unë kam dal në mënyrë demosntrative nga skena sepse vazhdoj ta them mbetem e ofenduar. Mendoj që bashkë me Gertin meritonim të kishim 2-3 minuta një numër special atë natë si të gjithë solistët e tjerë të kantos, sepse balerinët u pozicionuan si një trup dhe asnjëri si solist. Shpresoj mos të ketë qenë e mirëmenduar, te ketë qenë padashje kjo gjë. Pastaj u ndjeva e ofenduar kur në dokumentar nuk pash Agron Alin”, u shpreh e përlotur Enada.

The post “Dola nga skena e fyer”, Enada Hoxha tregon e përlotur mosvlerësimin gjatë inaugurimit të TKOB (VIDEO) appeared first on Albeu.com.