The Atlantic: In the summer of 2021, Ivanka Trump and her husband, Jared Kushner, were sailing the Mediterranean on a yacht when they stopped to swim near the Adriatic coast.

They arrived at an island and walked barefoot across its hilly, rugged terrain. “In fact, that’s how we found it,” the president’s eldest daughter would later recount.

The Albanian island that the Trump heirs stumbled upon, like Robinson Crusoe, is called Sazan, once the site of a top-secret military base.

Sazan is not undiscovered territory for Albanians; it is their country’s largest island. Because it was uninhabited for many years, vegetation and wildlife flourished, making it a precious nature reserve.

Fortunately for the Trump couple, Albania’s prime minister, Edi Rama, was a guest on the same yacht one of the nights they were on board.

Three years later – and about two months after Donald Trump’s reelection in 2024 – an investment committee chaired by Rama gave preliminary approval to the couple’s plans to develop the island into a luxury resort. The venture extends to nearby land beside a coastal lagoon, which serves as an important habitat for flamingos, sea turtles, and other species. The couple’s partners in the project include a pair of brothers from Qatar, who have financed ultra-luxury developments across the Middle East and South Asia, and an Albanian conglomerate with stakes in energy, construction, infrastructure, insurance, and tourism.

In a recent podcast interview, Ivanka Trump described the project as: “the culmination of all my real estate experience, all my travels, a lot of reflection on how I want to live, how I think people increasingly want to live.”

Many Albanians see things differently. Hundreds of thousands of people have joined daily protests against the plans, in one of the country’s largest social mobilizations since the end of communist rule 35 years ago.

The uprising, called the Flamingo Revolution, takes its name from the wild birds that breed in the wetland habitat. Protesters have carried inflatable flamingos and signs with drawings.

The unrest has it all: accusations of organized crime and drug trafficking, competing claims of foreign influence, a brief appearance by Kanye West. For the participants I spoke with, the demonstrations are about accumulated frustration with Albanian politicians who have failed to give the country a solid economic foundation.

“You can interpret it as an anti-Trump demonstration in the sense that it’s against a Trump-like system we see here,” Fatos Lubonja, a writer and dissident who was imprisoned during Albania’s communist dictatorship, told me: “government decisions taken in secret, for the benefit of a few, motivated by money connected to oligarchs.”

The beauty of the landscape discovered by the American president’s daughter “belongs to all Albanians,” Lubonja said.

He paraphrased Dostoevsky: “And beauty will save the world.” But Rama, a former professional artist, won’t hear of it.

“They can lecture me about many things – the economy, legal issues, agriculture, healthcare,” he said in a recent interview.

“But there is one thing no one can lecture me about, and that is beauty.”

The Flamingo Revolution, at first glance, looks like the most unlikely anti-Trump protest. Albania, a nation of fewer than 3 million people, is one of the most pro-American countries in the world, and has been so ever since the United States opposed the partition of Albania back in 1920.

More recently, Washington backed Albania’s entry into NATO in 2009, and has safeguarded its security in a historically unstable region sometimes called Europe’s powder keg.

In the 18 months since Trump returned to power, I have traveled widely in European countries with some of the strongest postwar ties to the U.S., including Britain, Germany, and Denmark. One of the questions I hear most often is why Americans who oppose Trump are not staging larger, more sustained demonstrations against him. The question arises particularly when I ask European diplomats why their countries’ leaders do not push back more forcefully against a U.S. president who insults them and entertains annexing their territory. They turn the question back, asking: Why aren’t Americans rising up? Millions marched in the “No Kings” protests; the mobilization in the spring was one of the largest one-day protests in U.S. history. Yet the question remains. Trump earned at least $2.2 billion during his first year in office, while wage growth slowed. He is waging an unpopular war, unauthorized by Congress and unsanctioned by international law. Even pro-American Europeans want to know: Why aren’t people taking to the streets every day?

In Albania, a small country in Europe’s Balkan Peninsula, they are. Today marks the 54th consecutive day of protests triggered by the Trump family development project. Few would have considered Albania as the center of international anti-Trump opposition. But a tour through the country’s recent history suggests it is not as improbable as it seems.

Albania was once one of the most isolated countries in Europe. From the end of World War II until 1985, it was ruled by a ruthless and paranoid communist dictator, Enver Hoxha, whose fear of foreign invasion led to the construction of about 173,000 bunkers. Albania gained the nickname “North Korea of Europe.” The communist state was abolished in 1991, and the anti-communist opposition came to power in parliamentary elections a year later. But the transition to a market economy was not easy. Rapid privatization under a system known as “shock therapy” destroyed local industries and fueled mass unemployment. In 1997, the collapse of massive, state-sanctioned pyramid schemes wiped out the life savings of about two-thirds of Albanians. A small group of politicians has competed for control of the country ever since. Because of this recent experience, the population is highly attuned to the signs of autocracy, Dana Fisher, a sociologist at American University who has studied the demographics of the “No Kings” protests in the U.S., told me. Familiarity can breed complacency. But in this case, it is inspiring fierce resistance.

The Trump family triggered the uprising, but the protests’ target is Rama. The leader of his country’s Socialist Party, Rama came to power in 2013, as Albania was still shedding its isolated identity. Albania became a candidate for European Union membership the following year. Rama was once a fierce critic of Trump, greeting the possibility of the mogul’s nomination in 2016 by saying: “God forbid!” He predicted harm not only for the United States but for the “democratic world.”

Rama is now far more supportive. He hailed Trump’s “extraordinary victory” in 2024 and, a year later, echoed the president’s claims of divine providence, adding: “When Trump says God saved him to Make America Great Again, he tells only half the story. The other half is that He saved Trump also to make Europe wake up and act.”

Rama is one of the only European leaders to accept an invitation to the Trump-chaired Peace Board. At home, he has sought to improve the Albanian economy by upgrading the hospitality industry. He told The Guardian last year: “We need luxury tourism like a desert needs water.”

This aligns with Kushner’s ambitions. “I was very, very impressed by his vision for what he wanted to do with Albania,” Trump’s son-in-law said at an investment conference. Kushner continued: “I really didn’t know anything about the country. I didn’t understand the history and the darkness of the history with communism, and the terrible leadership actually led to its complete underdevelopment as a nation.”

This is not Kushner’s first attempt at high-end development in the Balkans. Last December, he pulled out of plans to build a Trump Tower in Belgrade, on the site of the former Yugoslav defense ministry, which was bombed by NATO in 1999.

His investment firm withdrew from the project hours after the country’s organized crime prosecutors indicted the culture minister for alleged document forgery as part of the process to strip the building’s cultural heritage status. The company issued a statement saying the plans would not proceed because “meaningful projects should unite, not divide.”

In Albania, people involved in the resort project claim that construction has not yet begun, even though environmental activists say fences have been erected, trees removed, and sand dunes leveled. The country changed its environmental regulations in 2024, paving the way for development by lifting construction bans in ecologically protected areas.

This move prompted a warning from the European Parliament about compliance with environmental standards as part of Albania’s drive to join the bloc.

Rama’s office did not respond to a request for comment, but Asher Abehsera, one of the Trump couple’s partners in the venture, told me in a statement: “Our goal is simple: to celebrate Albania’s natural beauty, create jobs, and build something future generations can be proud of.”

He added: “Its future will ultimately be determined by Albania and the Albanian people.”

Large-scale demonstrations began in Albania in late May, after a video circulated of private security guards punching and dragging a protester along a beach in Zvërnec, the coastal enclave where part of the Trump family project is planned. “That was the turning point,” Ditmar Bushati, a former Albanian foreign minister, told me. “It started as a dispute about access to the sea and access to nature, and transformed within days into a protest about who should decide the country’s future.”

Thousands mobilized in Tirana, the capital, with banners proclaiming the nation was not for sale and declaring, “I don’t want Albania to be like Dubai.” Rama also paused, issuing a statement saying: “There is absolutely no chance the investment will stop as long as I am here.”

As the protests grew, they became a platform for wild speculation and conspiracy theories. Some protesters saw parallels with Kushner’s support for a proposed “Gaza Riviera,” fearing Albanian land would be used to relocate Palestinians.

Online commentators further called the development “another Epstein island,” a reference to former sex offender Jeffrey Epstein’s havens in the U.S. Virgin Islands. A separate controversy, over government-backed plans for a Kanye West concert outside Tirana, added to the discontent. Attention came from all ideological sides. Senator Bernie Sanders welcomed the protests as a dissent against “global oligarchy.” Alex Jones, the right-wing conspiracy theorist, enthused about an impending “civil war.”

The prime minister argued that the protests had been hijacked by foreign actors, blaming “Trump haters” as well as “enemies of Israel and Albania.” Albania, where roughly half the population is Muslim, has strong ties to Israel rooted in historical goodwill. During World War II, Albanians motivated by an ancient code of honor called besa, literally “to keep the promise,” hid thousands of Jewish refugees; it was the only European country with more Jewish residents after the Holocaust than before. In this century, Albania made itself a target of the Iranian regime when it agreed, at the request of the United States and the United Nations in 2013, to host exiled members of the dissident group Mujahedin-e-Khalq, or MEK. In 2022, Albania expelled Iranian diplomats after concluding that Tehran was behind a wave of cyberattacks targeting government institutions and critical infrastructure. In recent weeks, Rama has accused Iran of waging a “hybrid war” by spreading disinformation about the development and fueling opposition to his government’s plans. Iran has denied the accusations.

The protesters seem determined to prove the uprising is authentic and homegrown. Bushati, the former foreign minister, has called the protests “the best investment in our image as a people and on our path to the European Union.” He said up to 200,000 people mobilized over the July 4th weekend and dismissed claims of foreign interference. “Iran has no influence in Albania,” he said.

“This is a country that lives happily in the U.S.’s orbit.”

Iranian influence hardly seems necessary to destabilize the resort plans. The land on which part of the project is planned is contested.

Sazan, the island, is state-owned, so a lease agreement would ultimately be necessary; the Trump-linked consortium currently has what is called “strategic investor” status, which helps fast-track permits and negotiations for a long-term deal.

However, the coastal land in Zvërnec is private. Entities linked to the Trump couple bought it from a Miami-based businessman, Artur Shehu, who insists his family’s claim to the land dates back to Ottoman times.

Locals in Zvërnec argue that they are the rightful owners. It’s a messy picture because the land was requisitioned by the state during the communist period; when properties were returned to private hands in the 1990s, ownership was often disputed.

The saga became much more dramatic this summer, when an Albanian agency dedicated to fighting financial crimes, the Special Structure against Corruption and Organized Crime, said it was investigating whether Shehu had forged the property’s ownership deeds.

Determining whether he has legal title to the land is only part of a broader investigation by the agency into allegations that Shehu and his associates had trafficked cocaine into European ports and then laundered the money through real estate projects. A message sent to a number linked to Shehu went unanswered; his lawyer denied the allegations to Reuters. The Trump couple and their venture partners are not accused of wrongdoing. A spokesman for the venture said: “The Albanian legal system is the appropriate place to resolve matters concerning land ownership and the integrity of previous transactions. We respect this process and, as always, will cooperate with any lawful process as needed.”

The Flamingo Revolution mirrors discontent with Albania’s democratic institutions 35 years after the fall of communism. Yet the popular mobilization, combined with the anti-corruption investigation that seeks to verify some of its core claims, is testimony to democratic maturity.

Albanian society has developed antibodies to the signs of state capture. The irony is that an initiative originating from the American president’s family would trigger such a powerful immune response.

The post Prestigious American Magazine “The Atlantic”: Albanians Flood the Squares Calling for Rama’s Resignation! Hundreds of Thousands in Daily Protests appeared first on Albeu.com.

Ata mbërritën në një ishull dhe ecën zbathur nëpër terrenin e tij kodrinor dhe të thyer. “Në fakt, kështu e gjetëm”, ​​do të tregonte më vonë vajza e madhe e presidentit.

Ishulli shqiptar që trashëgimtarët e Trump e gjetën rastësisht, si Robinson Kruzo, quhet Sazan, dikur vendi i një baze ushtarake tepër sekrete.

Sazani nuk është territor i pazbuluar për shqiptarët; është ishulli më i madh i vendit të tyre. Meqenëse ishte i pabanuar për shumë vite, bimësia dhe jeta e egër lulëzuan, duke e bërë atë një rezervat natyror të çmuar.

Për fat të mirë për çiftin Trump, kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, ishte mysafir në të njëjtin jaht një nga netët që ata ishin në bord.

Tre vjet më vonë – dhe rreth dy muaj pas rizgjedhjes së Donald Trump në vitin 2024 – një komitet investimesh i udhëhequr nga Rama dha miratimin paraprak për planet e çiftit për ta zhvilluar ishullin në një vendpushim luksoz. Sipërmarrja shtrihet në tokën aty pranë pranë një lagune bregdetare, e cila shërben si një habitat i rëndësishëm për flamingot, breshkat e detit dhe specie të tjera. Partnerët e çiftit në projekt përfshijnë një çift vëllezërish nga Katari, të cilët kanë financuar zhvillime ultra-luksoze në të gjithë Lindjen e Mesme dhe Azinë Jugore dhe një konglomerat shqiptar me aksione në energji, ndërtim, infrastrukturë, sigurime dhe turizëm.

Në një intervistë të kohëve të fundit në një podcast, Ivanka Trump e përshkroi projektin si; “kulminacionin e të gjithë përvojës sime në pasuri të paluajtshme, të gjitha udhëtimeve të mia, shumë reflektime mbi mënyrën se si dua të jetoj, si mendoj se njerëzit gjithnjë e më shumë po duan të jetojnë”.

Shumë shqiptarë i shohin gjërat ndryshe. Qindra mijëra njerëz janë bashkuar në protesta të përditshme kundër planeve, në një nga mobilizimet më të mëdha sociale të vendit që nga fundi i sundimit komunist 35 vjet më parë.

Kryengritja, e quajtur Revolucioni i Flamingove, merr emrin nga zogjtë e egër që shumohen në habitatin e ligatinave. Protestuesit kanë mbajtur flamingo të fryrë dhe pankarta me vizatime.

Trazirat i kanë të gjitha: akuza për krim të organizuar dhe trafik droge, pretendime konkurruese për ndikim të huaj, një paraqitje të shkurtër nga Kanye West. Për pjesëmarrësit me të cilët fola, demonstratat kanë të bëjnë me frustrimin e akumuluar me politikanët shqiptarë që nuk kanë arritur t’i japin vendit një bazë të fortë ekonomike.

“Mund ta interpretoni si një demonstratë anti-Trump në kuptimin që është kundër një sistemi të ngjashëm me Trump që shohim këtu”, më tha Fatos Lubonja, një shkrimtar dhe disident i cili u burgos gjatë diktaturës komuniste të Shqipërisë: “vendimet qeveritare të marra fshehurazi, për të mirën e pak njerëzve, të motivuara nga paratë e lidhura me oligarkët”.

Bukuria e peizazhit të zbuluar nga vajza e presidentit amerikan “u përket të gjithë shqiptarëve”, tha Lubonja.

Ai e parafrazoi Dostojevskin: “Dhe bukuria do ta shpëtojë botën”. Por Rama, një ish-artist profesionist, nuk do ta dëgjojë.

“Mund të më bëjnë leksione për shumë gjëra – për ekonominë, për çështjet ligjore, për bujqësinë, për kujdesin shëndetësor”, tha ai në një intervistë të kohëve të fundit.

“Por ka një gjë që askush nuk mund të më bëjë leksione, e cila është bukuria”.

Revolucioni i Flamingove , në shikim të parë, duket si protesta më e papritur anti-Trump. Shqipëria, një komb me më pak se 3 milionë banorë, është një nga vendet më pro-amerikane në botë, dhe ka qenë e tillë që kur Shtetet e Bashkuara kundërshtuan ndarjen e Shqipërisë që në vitin 1920.

Kohët e fundit, Uashingtoni mbështeti hyrjen e Shqipërisë në NATO, në vitin 2009, dhe ka ruajtur sigurinë e saj në një rajon historikisht të paqëndrueshëm që nganjëherë quhet fuçia e barutit e Evropës.

Në 18 muajt që kur Trump u rikthye në pushtet, kam udhëtuar gjerësisht në vendet evropiane me disa nga lidhjet më të forta të pasluftës me SHBA-në, përfshirë Britaninë, Gjermaninë dhe Danimarkën. Një nga pyetjet që dëgjoj më shpesh është pse amerikanët që janë kundër Trump nuk po organizojnë demonstrata më të mëdha dhe më të qëndrueshme kundër tij. Pyetja lind veçanërisht kur u kërkoj diplomatëve evropianë pse udhëheqësit e vendeve të tyre nuk i kundërvihen më me forcë një presidenti amerikan që i fyen dhe mendon të aneksojë territorin e tyre . Ata ma kthejnë pyetjen, duke pyetur: Pse nuk po ngrihen amerikanët? Miliona njerëz kanë marshuar në protestat “Pa Mbretër”; mobilizimi në pranverë ishte një nga protestat më të mëdha njëditore në historinë amerikane. Megjithatë, çështja mbetet. Trump fitoi të paktën 2.2 miliardë dollarë gjatë vitit të tij të parë në detyrë, ndërsa rritja e pagave u ngadalësua. Ai po ndjek një luftë jopopullore, të paautorizuar nga Kongresi dhe të pasanksionuar nga ligji ndërkombëtar. Edhe evropianët pro-amerikanë duan të dinë: Pse nuk dalin njerëzit në rrugë çdo ditë?

Në Shqipëri, një vend i vogël në Gadishullin Ballkanik të Evropës, ato janë. Sot shënohet dita e 54-t radhazi e protestave të shkaktuara nga projekti i zhvillimit të familjes Trump. Pakkush do ta kishte konsideruar Shqipërinë si qendrën e opozitës ndërkombëtare anti-Trump. Por një turne nëpër historinë e kohëve të fundit të vendit sugjeron se kjo nuk është aq e pamundur sa duket.

Shqipëria dikur ishte një nga vendet më të izoluara në Evropë. Që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore deri në vitin 1985, ajo u sundua nga një diktator komunist i pamëshirshëm dhe paranojak, Enver Hoxha, frika e të cilit nga pushtimi i huaj shkaktoi ndërtimin e rreth 173,000 bunkerëve. Shqipëria fitoi nofkën “Koreja e Veriut e Evropës”. Shteti komunist u shfuqizua në vitin 1991 dhe opozita antikomuniste erdhi në pushtet në zgjedhjet parlamentare një vit më vonë. Por kalimi në një ekonomi tregu nuk ishte i lehtë. Privatizimi i shpejtë nën një sistem të njohur si “terapi shoku” shkatërroi industritë lokale dhe nxiti papunësi masive. Në vitin 1997, rënia e skemave piramidale masive, të sanksionuara nga shteti, zhduku kursimet e jetës së rreth dy të tretave të shqiptarëve. Një grup i vogël politikanësh ka garuar për kontrollin e vendit që atëherë. Për shkak të përvojës së saj të fundit, popullsia është shumë e sinkronizuar me shenjat e autokracisë, më tha Dana Fisher, një sociologe në Universitetin Amerikan e cila ka studiuar demografinë e protestave “Pa Mbretër” në SHBA. Njohja mund të lindë vetëkënaqësi. Por në këtë rast, kjo po frymëzon rezistencë të ashpër.

Familja Trump shkaktoi kryengritjen, por shënjestra e protestave është Rama. Lideri i Partisë Socialiste të vendit të tij, Rama, erdhi në pushtet në vitin 2013, ndërsa Shqipëria ende po zhvishej nga identiteti i saj i izoluar. Shqipëria u bë kandidate për anëtarësim në Bashkimin Evropian vitin pasardhës. Rama dikur ishte një kritik i zjarrtë i Trump, i cili përshëndeti mundësinë e emërimit të manjatit në vitin 2016 duke thënë: “Zoti na ruajt!” Ai parashikoi dëm jo vetëm për Shtetet e Bashkuara, por edhe për “botën demokratike”.

Rama tani është shumë më mbështetës. Ai përshëndeti “fitoren e jashtëzakonshme” të Trump në vitin 2024 dhe, një vit më vonë, i bëri jehonë pohimeve të presidentit për providencën hyjnore, duke shtuar: “Kur Trump thotë se Zoti e shpëtoi atë për ta bërë Amerikën të Madhe përsëri, ai tregon vetëm gjysmën e historisë. Gjysma tjetër është se ai e shpëtoi Trumpin gjithashtu për ta bërë Evropën të zgjohet dhe të veprojë”.

Rama është një nga të vetmit udhëheqës evropianë që pranoi një ftesë për në Bordin e Paqes të kryesuar nga Trump . Brenda vendit, ai është përpjekur të përmirësojë ekonominë shqiptare duke përmirësuar industrinë e mikpritjes. Ai i tha The Guardian vitin e kaluar: “Ne kemi nevojë për turizëm luksoz ashtu si një shkretëtirë ka nevojë për ujë”.

Kjo është në përputhje me ambiciet e Kushnerit. “Isha shumë, shumë i impresionuar nga vizioni i tij për atë që donte të bënte me Shqipërinë”, tha dhëndri i Trumpit në një konferencë investimesh. Kushner vazhdoi: “Unë me të vërtetë nuk dija asgjë për vendin. Nuk e kuptoja historinë dhe errësirën e historisë me komunizmin, dhe lidershipi i tmerrshëm në fakt çoi në pazhvillimin e plotë të tij si komb”.

Kjo nuk është përpjekja e parë e Kushnerit për zhvillim të nivelit të lartë në Ballkan. Dhjetorin e kaluar, ai u tërhoq nga planet për të ndërtuar një Kullë Trump në Beograd, në vendin e ish-ministrisë jugosllave të mbrojtjes, e cila u bombardua nga NATO në vitin 1999.

Firma e tij e investimeve u tërhoq nga projekti disa orë pasi prokurorët e krimit të organizuar të vendit paditën ministrin e kulturës për falsifikim të dyshuar të dokumenteve si pjesë e procesit për të hequr statusin e trashëgimisë kulturore të ndërtesës. Kompania lëshoi ​​një deklaratë duke thënë se planet nuk do të vazhdonin, sepse “projektet kuptimplote duhet të bashkojnë dhe jo të ndajnë”.

Në Shqipëri, njerëzit e përfshirë në projektin e resortit pohojnë se ndërtimi nuk ka filluar ende, edhe pse aktivistët mjedisorë thonë se janë ngritur gardhe, janë hequr pemët dhe dunat e rërës janë rrafshuar. Vendi ndryshoi rregulloret e tij mjedisore në vitin 2024, duke hapur rrugën për zhvillimin duke hequr ndalimet e ndërtimit në zonat e mbrojtura ekologjike.

Ky veprim shkaktoi një paralajmërim nga Parlamenti Evropian në lidhje me pajtueshmërinë me standardet mjedisore si pjesë e përpjekjes së Shqipërisë për t’u bashkuar me bllokun.

Zyra e Ramës nuk iu përgjigj një kërkese për koment, por Asher Abehsera, një nga partnerët e çiftit Trump në këtë sipërmarrje, më tha në një deklaratë: “Qëllimi ynë është i thjeshtë: të festojmë bukurinë natyrore të Shqipërisë, të krijojmë vende pune dhe të ndërtojmë diçka për të cilën brezat e ardhshëm mund të jenë krenarë”.

Ai shtoi: “E ardhmja e saj në fund të fundit do të përcaktohet nga Shqipëria dhe populli shqiptar”.

Demonstratat në shkallë të gjerë filluan në Shqipëri në fund të majit, pasi qarkulloi një video e rojeve private të sigurisë që grushtonin dhe zvarrisnin një protestues përgjatë një plazhi në Zvërnec, enklavën bregdetare ku është planifikuar një pjesë e projektit të familjes Trump. “Kjo ishte pika kthese,” më tha Ditmar Bushati, një ish-ministër i jashtëm shqiptar. “Filloi si një mosmarrëveshje për aksesin në det dhe aksesin në natyrë, dhe u transformua brenda disa ditësh në një protestë rreth asaj se kush duhet të vendosë për të ardhmen e vendit”.

Mijëra njerëz u mobilizuan në Tiranë, kryeqytetin, me pankarta që shpallnin se kombi nuk ishte në shitje dhe deklaronin”.

Nuk e dua Shqipërinë si Dubai” . Rama gjithashtu u ndal, duke lëshuar një deklaratë ku thuhej: “Nuk ka absolutisht asnjë shans që investimi të ndalet për sa kohë që unë jam këtu”.

Ndërsa protestat u rritën, ato u bënë një platformë për spekulime të tërbuara dhe teori konspiracioni. Disa protestues panë paralele me mbështetjen e Kushnerit për një “Riviera të Gazës” të propozuar, nga frika se toka shqiptare do të përdorej për të zhvendosur palestinezët.

Më tej, komentuesit online e quajtën zhvillimin “një tjetër ishull Epstein”, një referencë për strehimet e ish-sulmuesit seksual Jeffrey Epstein në Ishujt Virgjër të SHBA-së. Një polemikë e veçantë, mbi planet e mbështetura nga qeveria për një koncert të Kanye West jashtë Tiranës, iu shtua pakënaqësisë. Vëmendja erdhi nga të gjitha anët ideologjike. Senatori Bernie Sanders i mirëpriti protestat si një mospajtim kundër “oligarkisë globale”. Alex Jones, teoricieni i konspiracionit të krahut të djathtë, u entuziazmua për një “luftë civile” të afërt.

Kryeministri argumentoi se protestat ishin rrëmbyer nga aktorë të huaj, duke fajësuar “urrejtësit e Trumpit”, si dhe “armiqtë e Izraelit dhe Shqipërisë”. Shqipëria, ku rreth gjysma e popullsisë është myslimane, ka lidhje të forta me Izraelin të rrënjosura në vullnetin e mirë historik. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, shqiptarët e motivuar nga një kod i lashtë nderi i quajtur besa, fjalë për fjalë “për të mbajtur premtimin”, fshehën mijëra refugjatë hebrenj; ishte i vetmi vend evropian me më shumë banorë hebrenj pas Holokaustit sesa më parë. Në këtë shekull, Shqipëria e bëri veten një shënjestër të regjimit iranian kur pranoi, me kërkesë të Shteteve të Bashkuara dhe Kombeve të Bashkuara në vitin 2013, të strehonte anëtarë të mërguar të grupit disident Mujahedin-e-Khalq, ose MEK. Në vitin 2022, Shqipëria dëboi diplomatë iranianë pasi arriti në përfundimin se Teherani ishte pas një vale sulmesh kibernetike që synonin institucionet qeveritare dhe infrastrukturën kritike. Në javët e fundit, Rama e ka akuzuar Iranin se po zhvillon një “luftë hibride” duke përhapur dezinformata në lidhje me zhvillimin dhe duke nxitur kundërshtimin ndaj planeve të qeverisë së tij. Irani i ka mohuar akuzat.

Protestuesit duket se janë të vendosur të vërtetojnë se kryengritja është autentike dhe vendase. Bushati, ish-ministri i jashtëm, i ka cilësuar protestat si “investimi më i mirë në imazhin tonë si popull dhe në rrugën tonë drejt Bashkimit Evropian”. Ai tha se deri në 200,000 njerëz u mobilizuan gjatë fundjavës së 4 korrikut dhe hodhi poshtë pretendimet për ndërhyrje të huaja. “Irani nuk ka ndikim në Shqipëri”, tha ai.

“Ky është një vend që jeton i lumtur në orbitën e SHBA-së”.

Ndikimi iranian vështirë se duket i nevojshëm për të destabilizuar planet e resortit. Toka në të cilën është planifikuar një pjesë e projektit është e kontestuar.

Sazani, ishulli, është në pronësi të shtetit, kështu që një kontratë qiraje do të ishte në fund të fundit e nevojshme; konsorciumi i lidhur me Trump aktualisht ka atë që quhet statusi i “investitorit strategjik”, i cili ndihmon në përshpejtimin e lejeve dhe negociatave për një marrëveshje afatgjatë.

Megjithatë, toka bregdetare në Zvërnec është private. Entitetet e lidhura me çiftin Trump e blenë atë nga një biznesmen me bazë në Miami, Artur Shehu, i cili këmbëngul se pretendimi i familjes së tij mbi tokën daton që nga koha osmane.

Vendasit në Zvërnec argumentojnë se ata janë pronarët e ligjshëm. Është një pamje e çrregullt sepse toka u rekuizua nga shteti gjatë periudhës komuniste; kur pronat u kthyen në duar private në vitet 1990, pronësia shpesh u kontestua.

Saga u bë shumë më dramatike këtë verë, kur një agjenci shqiptare e përkushtuar ndaj luftës kundër krimeve financiare, Struktura Speciale Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, tha se po hetonte nëse Shehu kishte falsifikuar aktet e pronësisë së pronës.

Zbulimi nëse ai ka titull të ligjshëm mbi tokën është vetëm një pjesë e një hetimi më të gjerë nga agjencia mbi akuzat se Shehu dhe bashkëpunëtorët e tij kishin trafikuar kokainë në portet evropiane dhe më pas kishin pastruar paratë për projekte pasurish të paluajtshme. Një mesazh i dërguar një numri të lidhur me Shehun mbeti pa përgjigje; avokati i tij i mohoi akuzat për Reuters. Çifti Trump dhe partnerët e tyre në sipërmarrje nuk akuzohen për shkelje. Një zëdhënës i sipërmarrjes tha: “Sistemi ligjor shqiptar është vendi i duhur për zgjidhjen e çështjeve në lidhje me pronësinë e tokës dhe integritetin e transaksioneve të mëparshme. Ne e respektojmë këtë proces dhe, si gjithmonë, do të bashkëpunojmë me çdo proces të ligjshëm sipas nevojës”.

Revolucioni Flamingo pasqyron pakënaqësinë me institucionet demokratike të Shqipërisë 35 vjet pas rënies së komunizmit. Megjithatë, mobilizimi popullor, i kombinuar me hetimin kundër korrupsionit që kërkon të vërtetojë disa nga pretendimet e tij kryesore, është dëshmi e pjekurisë demokratike.

Shoqëria shqiptare ka zhvilluar antitrupa ndaj shenjave të kapjes së shtetit. Ironia është se një iniciativë që buron nga familja e presidentit amerikan do të shkaktonte një përgjigje kaq të fuqishme imune.

The post Prestigjiozja amerikane, “The Atlantic”: Shqiptarët mbushin sheshet për dorëheqjen e Ramës! Qindra mijëra njerëz në protesta të përditshme appeared first on Albeu.com.

Romakët skllavëruan njerëzit, vunë në zbatim një patriarki të ngurtë, dhe kënaqeshin me spektaklin e të burgosurve që torturoheshin në Koloseum. Mendjet më të larta të botës së lashtë perëndimore – njerëz të famshëm si Aristoteli, veprat e të cilit mësohen ende sot nëpër universitete – e mbrojtën skllavërinë si një praktikë krejtësisht të natyrshme dhe të duhur.

Në fakt, që nga fillimi i epokës bujqësore dhe deri në shekullin XIX-të, skllavëria ishte e kudondodhur në mbarë botën. Është e vështirë të kuptohet se si paraardhësit tanë mund të kenë gabuar kaq shumë. Që atëherë, ne kemi arritur një përparim real. Edhe pse jemi ende shumë larg përsosmërisë, shoqëria e sotme është në shumë aspekte shumë më humane dhe më e drejtë se dikur.

Por pse dikush duhet të mendojë, se ky rrugëtim i përparimit moral është afër fundit? Duke pasur parasysh historikun e njerëzimit, edhe sot ne po bëjmë pothuajse me siguri gabime të rënda morale, ashtu si paraardhësit tanë. Kur brezat e ardhshëm të kthejnë kokën pas në epokën tonë, ata mund të na shohin me një sy kritik, siç bëjmë ne sot me romakët.

Mendimi për gabimet tona të mundshme morale, është një ushtrim sfidues:Ai kërkon që ne të perceptojmë dhe të shqyrtojmë gjithçka bën njerëzimi. Disa nga mëkatet tona janë të dukshme. Për shembull, mënyra se si i trajtojmë të burgosurit. Ndryshe nga romakët, ne nuk vëmë më në skenë si një spektakël publik vuajtjet e të burgosurve.

Prapëseprapë, ne i nënshtrojmë ata ndaj kushteve – si izolimi i zgjatur – që brezat e ardhshëm të shkolluar ka të ngjarë t’i konsiderojnë të tmerrshme. Dëmi i madh që u shkaktojmë të burgosurve (dhe familjeve të tyre të pafajshme) është shpesh më i madh se dëmi i shkaktuar nga rrahja me shkopinj, një praktikë që me të drejtë e kemi braktisur.

Apo mendoni pak se si i trajtojmë kafshët. Çdo vit, njerëzimi ther 80 miliardë kafshë për të kënaqur preferencat e tij në kuzhinë. Shumica e tyre janë pula, dhe jeta e tyre është e mjerueshme. Zogjtë meshkuj theren, përfundojnë duke u bërë salçiçe. Zogjve femra u priten majat e sqepave dhe shumica mbyllen në kafaze të ngushtë për të bërë vezë.

Mesatarisht, një vakt i rregullt që përmban pulë apo vezë kushton të paktën 10 orë torturuese të jetës së një pule. Dhe më shumë pula do të vriten brenda 2 viteve të ardhshme sesa numri i të gjithë njerëzve që kanë jetuar ndonjëherë. Ngjashëm, derrat tredhen dhe u pritet bishti. Lopëve u hiqen brirët dhe damkosen me një hekur të nxehtë pa anestezi.

Nëse kafshët kanë një lloj rëndësie, trajtimi ynë ndaj tyre është një krim me përmasa epike.

Dhe këto dështime etike ndajnë një model të përbashkët. Grupime e privuara nga të drejta dhe të margjinalizuara – si të varfrit, të burgosur, emigrantët, madje edhe kafshët nëpër ferma, janë jashtë vëmendjes së të tjerëve.

Brezat e ardhshëm do të analizojnë se si ne i fshehëm këto grupe nga syri i shoqërisë, duke i lejuar vetes të injorojmë interesat e tyre bazike. Sigurisht, kjo nuk është diçka e re. Por ka një dimension tjetër, për të cilin flitet shumë më pak. Kur njerëzit e ardhshëm të kthejnë kokën pas, ata do të vërejnë shpërfilljen tonë për një grup tjetër të privuar nga e drejta:vetë ata. Brezat e ardhshëm nuk mund të votojnë në lidhje me zgjedhjet tona, apo të flasin me kalimin e kohës, dhe të na nxisin të veprojmë ndryshe. Ata janë pa zë. Është e lehtë të imagjinohet se në vitin 2300, pasardhësit tanë do të shohin pas, dhe do ta dënojnë dështimin tonë për të marrë parasysh interesat e tyre.

Dhe rreziqet e këtij dështimi të mundshëm janë shumë të mëdha. Për shkak të numrit të madh të njerëzve të ardhshëm, dhe për shkak se mirëqenia e tyre është tërësisht e neglizhuar, unë besoj se mbrojtja e brezave të ardhshëm duhet të jetë një përparësi morale kryesore e kohës sonë.

Kur marrim parasysh se cilat grupe po neglizhojmë, është shumë e lehtë të harrojmë shumicën e njerëzve që ka të ngjarë të jetojnë ndonjëherë. Ja një shembull tipik i shpërfilljes sonë ndaj brezave të ardhshëm. Pavarësisht ziles së fortë të zgjimit që na dha Covid-19, shumica e qeverive mbeten thuajse tërësisht të papërgatitura për pandemitë e ardhshme.

Për shembull, SHBA-ja shpenzon ende vetëm 10 miliardë dollarë në vit për përgatitjen për pandemitë, krahasuar me rreth 280 miliardë dollarë për antiterrorizmin. Që nga 11 Shtatori 2001, rreth 500 njerëz kanë vdekur në SHBA si rezultat i një akti terrorist. Ndërkohë më 1 mijë herë më shumë kanë vdekur nga Covid-19.

Nëse nuk i shtojmë ndjeshëm përpjekjet tona për të parandaluar pandeminë e ardhshme, ka shumë të ngjarë që një patogjen shumë më vdekjeprurëse sesa koronavirusi, të shkaktojë një shfarosje në masë. Rreziku i një aksidenti nga eksperimentet mbi pandemitë më vdekjeprurëse vetëm sa do të rritet.

Por nëse pasardhësit tanë jetojnë në një distopi post-apokaliptike, si do ta shohin ata dështimin tonë për të parandaluar katastrofën? Dhe çfarë do të mendojnë pasardhësit tanë për zgjedhjen tonë për të lëshuar në atmosferë dioksid karboni? Dioksidi i karbonit do të ndotë ajrin që ata thithin për mijëra vjet.

Niveli i detit do të vazhdojë të rritet edhe për 10.000 vitet në vazhdim. Dhe kur bëhet fjalë

për ndryshimet klimatike dhe gatishmërinë ndaj pandemive, ka hapa konkretë që mund të ndërmarrim që sot. Ne mund të investojmë tek teknologjia më premtuese e energjisë së pastër, si bateritë, panelet diellore dhe fuqia e zgjeruar gjeotermale, për të zbutur ndryshimet klimatike.

Për të shmangur pandeminë e ardhshme, ne mund të zhvillojmë pajisje mbrojtëse personale të gjeneratës së ardhshme, dhe sisteme të paralajmërimit të hershëm që zbulojnë patogjenë të rinj tek ujërat e zeza. Nëse nuk veprojmë tani për të mbrojtur të ardhmen, pasardhësit tanë do të na gjykojnë ashpër për dritëshkurtësinë tonë.

Por ndryshimet klimatike dhe pandemitë, nuk janë të vetmet katastrofa që meritojnë shumë më tepër vëmendje. Si mund të korrigjojmë një krizë të rëndë në marrëdhëniet ndërkombëtare, dhe të zbusim rrezikun e zhytjes në Luftën e Tretë Botërore?

Inteligjenca artificiale po përparon me shpejtësi. Si mund ta parandalojmë që ajo përdoret si një armë nga aktorë të këqij, dhe si mund të sigurojmë që ajo të jetë në përputhje me vlerat e njerëzimit? Dhe si mund të parandalojmë që ideologjitë autoritare dhe jo-liberale të mos fitojnë terren, dhe të sigurojmë që përparimi moral të vazhdojë gjatë në të ardhmen?

Këto janë probleme të vështira. Por gjatë dekadës së fundit, ne kemi arritur një përparim të vërtetë. Grupime të shumta kërkimore janë duke punuar, për të siguruar që nga AI të përfitojë njerëzimi, dhe jo që ai të shkatërrohet prej saj. Ndërkohë organizata tilla si Alvea , Observatori i Acideve Nukleike dhe Projekti SecureDNA po zhvillojnë zgjidhje konkrete për të mbrojtur njerëzit, tani dhe në të ardhmen, nga katastrofat biologjike.

Por ka shumë më tepër që duhen bërë. Ne duhet të vazhdojmë të zgjerojmë rrethin e shqetësimit tonë moral, në mënyrë që të përfshijmë të varfrit, të burgosurit, emigrantët, kafshët dhe të gjithë të tjerët, që mund të lulëzojnë ose vuajnë, sot dhe në të ardhmen e largët. Çfarë do të mendojnë brezat e ardhshëm për ne? Ndoshta do të na shohin si egoistë dhe miopë. Ose ndoshta do të na shohin me mirënjohje, për hapat që kemi marrë për t’u lënë atyre një botë më të mirë. Zgjedhja është e jona.

Shënim: William MacAskill, profesor i asociuar i filozofisë në Universitetin e Oksfordit, dhe autor i librit “Çfarë i detyrohemi të ardhmes”. / “The Atlantic”

The post Çfarë do të mendojnë për ne brezat e ardhshëm? appeared first on Albeu.com.