“We ask citizens to go peacefully to Azadi Square,” General Hassan Hassanzadeh said.

After lying in state for two days at the Grand Mosque, a vast religious complex in Tehran, Khamenei’s coffin will be paraded through the streets of the Iranian capital, with authorities expecting millions of people to come out to see it.

The procession is expected to last 10 to 12 hours and will pass along the iconic Engelab Street and Azadi Square. Authorities have not clarified whether the crowd accompanying the coffin will be able to get close to it.

According to media reports, hundreds of people, many of them dressed in black, have flooded the streets of Tehran. Some are carrying Iranian flags or portraits of Khamenei. One is holding a banner reading “Down with the USA,” while another has a photo of US President Donald Trump with a target drawn over it.

On June 6, 1989, an ecstatic crowd stormed the funeral procession of Iran’s former supreme leader, Ruhollah Khomeini, founder of the Islamic Republic, tearing off his shroud and throwing his body to the ground.

Khomeini’s body was eventually transported by helicopter for burial in a cemetery near Tehran, several hours after the funeral.

According to foreign media, about 10 million people took to the streets to see the coffin, while more than ten were killed and over 10,000 were injured in the chaos.

Ceremony

Funeral services for Ali Khamenei, who was killed in a US-Israeli airstrike on February 28, officially began on Saturday. For two days, crowds of Iranians have streamed into the Grand Mosque to see the coffin of the country’s late leader, draped in the colors of the Iranian flag.

Men and women, most dressed in black and sometimes accompanied by children, paid their final respects despite the heat and often with tears in their eyes to the man who led Iran for more than three decades until his death at the age of 86. Some carried placards with slogans against Israel and the US, while one read, “Tell the world that revenge is inevitable.”

Beside Khamenei’s coffin were those of relatives who were killed in the same attack: a daughter, a son-in-law, a daughter-in-law and a 14-month-old granddaughter.

Iranian state television showed footage of Ali Khamenei’s three sons, Mustafa, Meisham and Massoud Khamenei, praying beside the coffins, along with many senior Iranian officials, but not Mojtaba Khamenei, who succeeded his father.

Mojtaba, 56, was wounded in the strikes that killed his father and has not appeared in public since taking office at the end of March. Authorities estimate that 15 to 20 million people are expected to take part.

After Tehran, Khamenei’s body will be taken to Qom and then on Wednesday to the holy cities of Najaf and Karbala in Iraq, where the majority of the population is Shiite. He will be buried on July 9 in the holy city and birthplace of Mashhad.

The post Khamenei tributes in Tehran/ Fears of chaos as millions flood the streets (VIDEO) appeared first on Albeu.com.

I lavdëruar nga mbështetësit si një udhëheqës i urtë ndërsa nga kritikët si diktator, Khamenei do të mbahet mend si një figurë monumentale e Revolucionit Islamik, i cili e ndërtoi ngritjen e tij në pozitën e liderit suprem mbi reputacionin për devotshmëri dhe përkushtim të ashpër ndaj kauzës.

Përdorimi i forcës kundër popullit të tij, burgosja e figurave opozitare brenda vetë udhëheqësisë, si dhe rezistenca e madhe ndaj ndikimit të jashtëm – veçanërisht atij të Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit – formësuan trashëgiminë e tij si një figurë e ashpër dhe e pakompromis, që e çoi vendin drejt izolimit ndërkombëtar.

“Historia do të tregojë se sundimi i Khameneit ishte thellësisht traumatik për popullin iranian, i cili e pa vendin e tij të izoluar dhe të dobësuar deri në pikën kur shumica e shihnin emigrimin si shpresën e vetme”, tha Alex Vatanka, drejtor i Programit për Iranin në Institutin për Lindje të Mesme, me seli në Uashington.

Vitet e fundit të sundimit të Khameneit u shënuan nga protesta të shpeshta mbarëkombëtare kundër udhëheqësisë dhe nga shtypje vdekjeprurëse shtetërore që lanë mijëra demonstrues të vrarë. Protestat për koston e lartë të jetesës në vitin 2017, çmimet e karburantit në 2019, mungesat e ujit në 2021 dhe vdekja në paraburgim e Mahsa Aminit, një gruaje të re që dyshohej se kishte shkelur ligjin për hixhabin në vitin 2022, pasqyruan rritjen e sentimentit kundër regjimit në Iran.

Por, protestat më vdekjeprurëse kundër Republikës Islamike shpërthyen në fund të dhjetorit 2025 dhe vazhduan në fillim të janarit 2026. Trazirat u shtypën brutalisht, me organizatat për të drejtat e njeriut që konfirmuan mbi 7.000 të vrarë, por paralajmëruan se numri real ka gjasa të jetë shumë më i lartë. Disa vlerësime flasin për katërfishin e shifrës së konfirmuar.

Khamenei kurrë nuk mori përgjegjësi për rritjen e pakënaqësisë kundër sundimit të tij dhe, në vend të kësaj, fajësoi aktorë të huaj për protestat kundër udhëheqësisë, duke pretenduar se ata synonin dobësimin e Republikës Islamike.

Gjatë gjithë jetës së tij, Khamenei tregoi një aftësi të veçantë për të luajtur në dy anë. Ata që e takuan në rini e kujtojnë si një klerik të gjatë dhe të dobët, që dashuronte poezinë dhe letërsinë, dhe ishte i interesuar të bisedonte me të rinjtë. Kjo bie në kontrast të madh me figurën e mëvonshme, me mjekër dhe qasjen antiamerikane që tërhoqi vëmendjen e botës.

Nën mbikëqyrjen e liderit dikur të hapur, represioni lulëzoi, rrethi i të brendshmëve në Teheran u ngushtua dhe Republika Islamike u bë gjithnjë e më e izoluar.

Për dekada me radhë, ai kishte fjalën e fundit për pothuajse të gjitha çështjet në Iran – nga nëse gratë mund të ngisnin biçikleta në publik deri te qasja e marrëdhënieve të vendit me Shtetet e Bashkuara, të cilat ai i quante “Djalli i Madh”.

Khamenei përdori lirshëm pushtetin e tij mbi institucione kryesore sikurse gjyqësori, transmetuesi shtetëror dhe ushtria. Nëse i nevojitej forcë, ai mbështetej në aparatin ushtarak të sigurisë që përfshinte trupat e Gardës Revolucionare Islamike dhe shërbimet e frikshme të inteligjencës së Iranit.

“Duke fuqizuar Gardën Revolucionare, ai e militarizoi politikën e vendit dhe, duke bashkëpunuar me establishmentin klerikal, e delegjitimoi atë”, tha Ali Vaez, drejtor i Projektit për Iranin në Grupin Ndërkombëtar të Krizave.

I lindur në Mashad në vitin 1939, Khamenei ishte djali i dytë i një kleriku. Ai e nisi edukimin fetar herët, u frymëzua në adoleshencë nga revolucionari i zjarrtë i Sayyid Navvab Safavit dhe studioi në qytetin e shenjtë të Komit nën udhëheqjen e themeluesit të ardhshëm të republikës islamike, Ajatollah Ruhollah Khomeini.

Nga aktivist në lider të përbuzur

Khamenei fitoi reputacion si dijetar fetar i përulur dhe i devotshëm dhe, në vitin 1962, iu bashkua lëvizjes revolucionare të Khomeinit, e cila kundërshtonte shahun dhe politikat proamerikane të Teheranit. Aktivizmi i tij revolucionar tërhoqi vëmendjen e autoriteteve, duke çuar në arrestimin dhe burgosjen e parë nga shumë të tjera.

Në vitin 1964, 25-vjeçari Khamenei vendosi të largohej nga Komi për t’u kujdesur për të atin – një “vepër e mirë” që më vonë tha se ishte bekuar nga Zoti dhe që ia atribuoi suksesit të tij të mëvonshëm.

Në Mashad, Khamenei dha mësime mbi Kuranin dhe ideologjinë islame, çka çoi në burgime, tortura dhe përfundimisht në internim të brendshëm. Kur ndodhi revolucioni në vitin 1979, ai u emërua në Këshillin Revolucionar Islamik nga ish-mësuesi i tij, Khomeini.

Ai do të mbante disa poste të rëndësishme brenda regjimit klerikal – përfshirë dy mandate si president – dhe i mbijetoi një atentati në vitin 1981 që ia paralizoi dorën e djathtë.

Kur Khomeini vdiq në vitin 1989 pa një pasardhës të qartë, Khamenei u zgjodh si lideri i dytë suprem i Iranit nga Asambleja e Ekspertëve, një organ klerikal me 88 anëtarë.

Zgjedhja habiti shumëkënd – duket se edhe vetë Khamenein.

“Duhet të derdhim lot gjaku për shoqërinë islamike që është detyruar madje të më propozojë mua [si lider suprem]”, kishte thënë Khamenei para emërimit të tij.

“Ndryshe nga paraardhësi i tij, i cili nuk i përkiste asnjë fraksioni të caktuar politik, Ajatollah Khamenei ishte lideri de facto i kampit konservator. Kështu ai humbi aftësinë për të qëndruar mbi përplasjet dhe për të menaxhuar në mënyrë efektive rivalitetet fraksionare”, tha Vaez.

Gjatë sundimit të tij, ai u shpreh hapur kundër Shteteve të Bashkuara, për të cilat pretendonte se synonin rrëzimin e Republikës Islamike dhe rivendosjen e një marrëdhënieje patron-klient me Teheranin.

Nën mbikëqyrjen e tij, Irani zgjeroi ndikimin në rajon përmes të ashtuquajturit “Boshti i Rezistencës” – një rrjet i lirshëm përfaqësuesish, grupeve militante të mbështetura nga Teherani dhe aktorëve shtetërorë aleatë që luajnë rol të rëndësishëm në strategjinë e Iranit për t’iu kundërvënë Perëndimit, kundërshtarëve arabë dhe rivalit të tij kryesor, Izraelit.

Por ky rrjet u shpërbë pas rënies së Qeverisë së Bashar al-Assadit në Siri në vitin 2024 dhe një fushate izraelite për të shkatërruar udhëheqjen e Hezbollahut në Liban, grup i shpallur terrorist nga SHBA-ja, për të dobësuar kapacitetet e Huthve në Jemen dhe për të goditur rëndë Hamasin në Rripin e Gazës.

Edhe Hamasi është i shpallur grup terrorist nga SHBA-ja dhe fuqi tjera.

Khamenei u zhduk dukshëm nga sytë e publikut gjatë luftës 12-ditore të Izraelit kundër Iranit në qershor 2025, gjë që ngriti pikëpyetje për udhëheqjen e tij në qarqet politike të vendit.

Khamenei pati përplasje me shumë prej presidentëve të Iranit, të cilët më pas u margjinalizuan nga udhëheqësia.

Përjashtimi kryesor ishte Ebrahim Raisi, një klerik i linjës së ashpër që shumëkush besonte se po përgatitej për ta pasuar Khamenein si lider suprem. Raisi vdiq në një aksident me helikopter në maj 2024, duke ndërlikuar planet e pasardhjes së Khameneit.

Asambleja e Ekspertëve me 88 anëtarë, e dominuar nga klerikë konservatorë, tani do të duhet të emërojë një pasardhës të Khameneit.

“Ai do të mbahet mend si një njeri që pati shumë mundësi për të dëgjuar popullin e tij dhe për të ndryshuar qasjen. Por, si lider suprem ishte aq i vendosur në qëndrimet e tij të ngurta, aq i vendosur të triumfonte ndaj rivalëve të brendshëm dhe të jashtëm, dhe thellë brenda vetes aq i pasigurt, sa kurrë nuk zgjodhi vërtet një reflektim serioz”, tha Vatanka.

Khamenei la pas katër djem, një vajzë dhe bashkëshorten e tij. Vajza e dytë raportohet se vdiq në të njëjtat sulme të SHBA-së dhe Izraelit që vranë Khamenein./ REL

The post Nga jeta si aktivist te diktatura e pamëshirshme dhe financizmi i terrorizmit! Kush ishte Ajatollah Ali Khamenei? appeared first on Albeu.com.

Sipas videove të verifikuara nga AFP, protestuesit dëgjoheshin duke brohoritur “Pahlavi do të kthehet”, në referencë ndaj dinastisë së Shahut që u rrëzua nga Revolucioni Islamik i vitit 1979. Turma ka thirrur gjithashtu “Seyyed Ali do të rrëzohet”, duke iu referuar udhëheqësit suprem të Iranit, Ajatollah Ali Khamenei.

Në pamjet e shpërndara nga organizatat Iran Human Rights (me seli në Norvegji) dhe Human Rights Activists News (me bazë në SHBA), dhjetëra protestues dëgjohen duke thirrur “Liri! Liri!” dhe “Pa turp”.

Nga ana tjetër, agjencia shtetërore iraniane e lajmeve Fars raportoi për “grumbullime sporadike” që, sipas saj, u shpërndanë nga policia.

Protestat në Iran nisën më 28 dhjetor në Teheran, fillimisht si reagim ndaj rritjes së kostos së jetesës, për t’u përhapur më pas në zona të tjera të vendit. Ky konsiderohet si valë protestash më e rëndësishme që nga viti 2022, kur vendi u trondit nga demonstrata masive pas vdekjes në paraburgim të Mahsa Amini, e arrestuar për shkelje të kodit të rreptë të veshjes.

Sipas një bilanci të AFP-së, bazuar në burime zyrtare dhe mediatike, të paktën 12 persona janë vrarë që nga nisja e protestave, përfshirë edhe anëtarë të forcave të sigurisë. Ndërkohë, organizata joqeveritare me bazë jashtë Iranit vlerësojnë se numri i viktimave mund të jetë të paktën 25 gjatë nëntë ditëve të para të protestave, të nxitura nga rënia e fortë e monedhës kombëtare dhe rritja e inflacionit.

The post Protesta në Teheran, policia shpërndan demonstruesit me gaz lotsjellës appeared first on Albeu.com.