Ronaldo Nazario ka një axhendë të ngjeshur në kohët më të mira dhe më shumë kur ai gjithashtu ka një dokumentar të ri për të promovuar. Por legjenda braziliane ishte i lumtur që u ul për disa minuta me “AS” për të folur për El Clasico , Kupën e Botës, Vinicius, Benzema dhe Topin e Artë si dhe projektin e tij më të fundit. Dokumentari i tij i ri Fenomeni (DAZN) u shfaq mbrëmë në kinemanë Callao në Madrid përpara premierës globale të premten e ardhshme, 21 tetor. Jeta mund të jetë plot tension tani, por Ronaldo , si gjithmonë, ishte i gjithë buzëqeshur dhe shumë i lumtur për të biseduar.

Si po shkon jeta?

Mirë! Po më trajton mirë! Të them të drejtën, gjithçka është perfekte. Ka qenë një vit i vështirë me dy promovime (Valladolid dhe Cruzeiro), jam shumë i lumtur, por kam shumë punë.Sot (dje) ishte një ditë vërtet e bukur për premierën e dokumentarit, por edhe e gjatë. ditë.

Ronaldo Luis Nazario de Lima ose Fenomeni . Cila është historia e pseudonimit tuaj?

Nofka origjinale vjen nga Italia. Në italisht, do të ishte “Il Fenomeno”, por si të doni… E përvetësova me shumë entuziazëm, por duhet të rrëfej që në të njëjtën kohë më shkaktoi shumë presion për shumë vite! (qesh)

Si ju quanin në fëmijëri?

Dadado. Ky ishte pseudonimi që më vunë vëllezërit e mi. Ishte fjala e parë që mund të shqiptoja kështu që mbeti. Sot e përdor për garat e mia të video lojërave në internet. Unë jam një fans i madh.

Çfarë sekretesh do të zbulojë dokumentari i ri Fenomeni për Ronaldon që askush nuk i di?

Ka shumë anekdota në të që nuk janë publikuar kurrë më parë dhe jam i sigurt se do t’ju pëlqejë. Mbi të gjitha ka shumë dramë. Nga finalja e Kupës së Botës në Francë 98 me atë që ndodhi gjatë gjithë ditës derisa arritëm në stadium… Ndeshja, humbja e finales me Francën… Atëherë, kur mendoja se gjërat do të përmirësoheshin, ata në fakt u përkeqësua më vonë me dëmtime.

Çfarë ndodhi atë ditë? Ishe pranë vdekjes?

Epo, po… Unë shkova për të marrë një sy gjumë si zakonisht para çdo ndeshje dhe u zgjova pak pasi i rrethuar nga të gjithë në dhomën time… Aty më treguan se çfarë më kishte ndodhur. Sulmi i famshëm (atak paniku) nuk më trembi sepse mendoja për finalen dhe doja ta luaja. Kur më dërguan në spital u kujdesëm shumë që të bënim të gjitha analizat e nevojshme për të qenë të qetë. Pasi u përjashtua ndonjë problem shëndetësor, vrapova në stadium. Doja të luaja… Ishte një finale e Kupës së Botës! Si mund të më mungonte!

Ishte episodi më i vështirë apo kufiri i karrierës suaj?

Po. Sidomos pasi ishte fillimi i epokës së internetit. Informacioni udhëtoi shumë shpejt. Dhe ne po mësonim nga e gjithë kjo. Siç e dini, Kupa e Botës është një ngjarje e madhe dhe ndiqet në të gjithë globin. Pra, po, ishte shumë e vështirë.

Brazili e humbi atë finale, por ju fituat dy Kupa Botërore…

Po, për këtë bëhet fjalë. Duke treguar historinë e gjithë karrierës sime me dramën e dëmtimeve, rikuperimin, kërcënimin për të mos luajtur më futboll… Lëndimi im ishte shumë i rëndë. Nuk kishte asnjë sfond, asnjë histori apo të dhëna se si të kurohej… Dhe po, në fund fituam Kupën e Botës në Kore dhe Japoni edhe pse kisha kujtime shumë të këqija nga Franca. Ajo përvojë më trembi, por hej, gjeta zgjidhje gjatë rrugës.

Ne gjithashtu mësuam për frikën tuaj nga aeroportet. A vuani akoma nga kjo?

Është diçka që e mbaj gjithmonë me vete. Aeroporti është vendi në botë ku ndihem më i pambrojtur. Unë jam në një pozicion ku jam i njohur në të gjithë botën, kështu që ende e mbaj pak traumën, por të jem me njerëz, sa herë që mundem, është ajo që më pëlqen më shumë. Është e vërtetë që në fillim ishte çmenduri. Dhe kur luaja, as ne ishim shumë të mbrojtur… E vërteta është se ata thjesht na hodhën atje, mu në mes të turmës! (qesh). Por tani, po, vite më vonë, ne përpiqemi të gjejmë zgjidhje për të shpëtuar nga turma.

Është El Clasico të dielën! Kush mendoni se do të fitojë?

El Clasico është El Clasico . Real Madrid ka avantazhin duke luajtur në shtëpi. Ata kanë një skuadër të shkëlqyer, si Barça, e cila është gjithashtu një ekip i madh këtë sezon. Unë tashmë kam vuajtur me ekipin tim kundër tyre në Camp Nou edhe kur na mundën 0-4. Unë mendoj se Real Madrid ka pak avantazh sepse luan në Bernabeu. Do të jetë një lojë e bukur për t’u parë.

A duhet të vazhdojë Vinicius të kërcejë?

Po. Unë mendoj se Vinicius duhet të vazhdojë të kërcejë. Ka qenë një polemikë krejtësisht e panevojshme, siç e shpjegova në një postim në Twitter. Kërcimi i tij nuk shqetëson askënd. Vallëzimi i tij nuk vret askënd. Ndonjëherë bëja festime. E bëja atë festë lepurish, festime budallaqe… S’ka rendesi! Është një moment kaq i veçantë sa duhet ta shijoni. Por jo racizmin. Racizmi vret. Racizmi përjashton. Kjo është ajo që ne duhet të luftojmë.

Një pyetje e fundit. Flitet për Karim Benzemën si Topin e Artë të radhës në gala të së hënës. E merituar?

Po. Plotësisht i merituar./ h.ll/albeu.com

The post Zbërthehet “Fenomeni”/ Historia e pseudonimit të tij, momentet e vështira dhe Kupa e Botës appeared first on Albeu.com.

Një nga episodet më të bukura dhe më të veçanta është kujtimi që ai ka me nja nga mbrojtësit më të mirë të periudhës së viteve 1990, Fernando Couto.

Couto dhe Mihajlovic kanë qenë shok skuadre te Lazio, ku së bashku me shumë yje të tjerë të futbollit evropian arritën të ngrinin në peshë ekipin kryeqytetas duke fituar disa trofe të rëndësishëm.

Sinisa Mihajlovic ka shkruar në librin e tij episode ku protagonisti kryesor ka qenë Vouto.

“Një ditë, Fernando Couto dhe Diego Simeone u përleshën gjatë stërvitjes dhe më pas në dhomën e zhveshjes njëri mori gërshërën dhe tjetri thikën dhe nëse nuk do t’i kishim ndarë, do të kishin vrarë njëri tjetrin.

Një ditë tjetër u zunë Conceciao dhe couto që ishin madje edhe bashkëkombas. Kur humbiste logjikën, Fernando nuk përmbahej. Ai transformohej në një vrasës me taka futbolli. Gjatë ndeshjeve, unë dhe Couto provokonim kundërshtarët. E nisnim që në tunel dhe në fushë ndanim detyrat.

Përplaseshim me sulmuesit kundërshtarë dhe i ofendonim duke u thënë: Ej, pse më godet, copë m… dhe ata zakonisht kërkonin falje pa bërë asgjë, por ne vazhdonim dhe gjërat përkeqësoheshin. Ne nuk konkurronim për çmimin “fair play”. Na urrenin dhe ishim antipatikë, por ne dëshironim të fitonim dhe kjo ishte pjesë e lojës. Në një skuadër nevojiten edhe njerëz të tillë”, ka shkruar Mihajlovic./ h.ll/albeu.com

The post “Transformohej në një vrasës me taka futbolli”, periudha kur në Itali komandonin “gangsterët” appeared first on Albeu.com.

“Lidhjen që kam pasur nuk kam dashur asnjëherë që ta bëj publike, por ishte një situatë që do dilte doja apo s’doja sepse Shqipëria dhe Kosova janë vende të vogla dhe merren vesh gjërat. U bë publike dhe më ka bezdisur se nuk është në rregull kur një futbollist del gjithmonë në portale jo për tema futbollistike, por për jetën private”, është shprehur futbollisti.

Më tej ai ka treguar se është single dhe i fokusuar te vetja dhe karriera e tij. “Momentalisht, nga lidhja e fundit që kam pasur jam ‘single’, nuk jam lidhur, as nuk dua të lidhem. Dua të shikoj një herë veten time dhe karrierën, pastaj ajo është shumë spontane”, ka treguar Eros.

The post Eros zbulon të pathënat e lidhjes me Oriola Marashin: Më ka bezdisur… (FOTO LAJM) appeared first on Albeu.com.