Ndoshta biseda më mbresëlënëse që bëra kur shkruajta librin tim “Nga forca në forcë”, ishte me një grua rreth moshës sime. Ajo është jashtëzakonisht e suksesshme në Wall Street – ka bërë pasuri dhe është shumë e respektuar.

Mirëpo, së fundmi, ajo ka filluar të humbasë ndonjë hap aty-këtu. Vendimet e saj si menaxhere nuk janë aq të qarta sa dikur, instinktet e saj më pak të besueshme. Aty ku dikur komandonte sallën, tani sheh se kolegët e rinj dyshojnë tek vendimet e saj. Në panik nga shfaqja e mundësisë së rënies, ajo lexoi një artikull që kisha botuar dhe më pas, më shkruajti.

I bëra shumë pyetje për jetën e saj. Nuk ishte shumë e lumtur dhe nuk kishte qenë e lumtur për shumë vite – ndoshta asnjëherë. Martesa e saj ishte e pakënaqshme, tani pinte pak më shumë dhe marrëdhënia e saj me fëmijët në moshë kolegji ishte ok . . . por e largët. Ajo kishte pak miq të vërtetë. Punonte shumë orë deri vonë dhe shpesh ndihej e rraskapitur fizikisht. Puna ishte gjithçka për të – ajo “jetonte për të punuar” – dhe tani ishte e tmerruar se edhe kjo gjë kishte filluar t’i rrëshkiste nga duart.

Ajo m’i pranoi hapur këto gjëra, kështu që mund të mendoni se zgjidhja e pakënaqësisë së saj do të ishte e kollajtë. Dhe në të vërtetë, e pyeta përse nuk i korrigjonte burimet e pakënaqësisë së saj – të merrte kohë për të ringjallur martesën dhe për të kaluar më shumë kohë me fëmijët; të kërkonte ndihmë për zakonin e alkoolit; të flinte më shumë; të vinte në formë më të mirë. E dija që përpjekja e saj rraskapitëse në punë e kishte bërë atë të suksesshme, por kur kupton se diçka ka pasoja dytësore që po të shkaktojnë një gjendje të mjerë, gjen një mënyrë për ta rregulluar, apo jo? Mund ta duash bukën, por nëse bëheni intolerantë ndaj glutenit, nuk e hani më, sepse ju sëmur.

Ajo u mendua disa minuta për pyetjen time. Më në fund, më hodhi një vështrim dhe më tha: “Ndoshta do të preferoja të isha e veçantë, sesa e lumtur”.

Duke parë fytyrën time të habitur, më shpjegoi: “Çdokush mund të bëjë gjërat që duhen për të qenë të lumtur: të shkojë me pushime, të kalojë kohë me miqtë dhe familjen . . . por jo të gjithë mund të arrijnë gjëra të mëdha.” Fillimisht u talla me këtë, por më pas e mendova më thellë në intimitetin e mendjes sime. Dhe kuptova që këtë zgjedhje e kam bërë edhe vetë, në disa momente të jetës sime. Ndoshta edhe shumicën e kohës, nëse dua të jem i sinqertë me veten.

Financierja kishte shpenzuar shumë vite duke krijuar një version të vetes që të tjerët do ta admironin – duke përfshirë edhe disa që kishin vdekur, si prindërit e saj. Më e rëndësishmja, vetja e saj e kuruar ishte një person që do ta admironte – një ekzekutive jashtëzakonisht e suksesshme dhe punëtore. Dhe ia doli! Por asgjë nuk është e përhershme, dhe tani ajo ndjehej sikur çdo orë pune i jepte më pak se e kaluara, dhe jo vetëm më pak lumturi – më pak fuqi dhe prestigj gjithashtu. Problemi i saj ishte se “e veçanta” që kishte krijuar, ishte më pak se një person i plotë. Mund të themi se, ajo e kishte shkëmbyer veten me një simbol të vetes.

Shumë shpesh ua bëjmë këtë njerëzve të tjerë: i reduktojmë në një ose dy karakteristika të lakmueshme si bukuria fizike, paraja ose pushteti. Ky quhet “objektivizim”. Njerëzit e famshëm tregojnë shpesh, se sa e tmerrshme është të objektivizohen në këtë mënyrë. Martesat e bazuara në objektivizim – martesa për para, për shembull – dështojnë pashmangshmërisht në mënyrë të mjerueshme.

Ne e dimë në zemrat tona se objektivizimi i të tjerëve është i gabuar dhe imoral. Por është e kollajtë të harrojmë se mund t’ia bëjmë edhe vetes. Shoqja ime financiere e kishte objektivizuar veten sikur ishte e veçantë, me një vetëpërkufizim që sillej rreth punës, arritjeve, shpërblimeve të kësaj bote dhe krenarisë. Edhe pse ai objekt po gërryej ngadalë, ajo ishte shumë e lidhur me suksesin e saj botëror, për të bërë ndryshime që tani mund t’i sillnin lumturinë.

Ajo ishte e varur nga puna dhe, thellë-thellë, nga suksesi. Si të gjitha varësitë, edhe këto e kishin dehumanizuar. Ajo e shihte veten jo si një person të plotë, por më shumë si një makinë me performancë të lartë – ose ndoshta një makinë që dikur kishte performancë të lartë, por tani po shfaqte shenja konsumimi.

Fjalët e financierit më kujtuan diçka, por nuk munda të vë gishtin mbi të për disa ditë. Por më pas, m’u kujtua: një bisedë vite më parë me një mik që kishte kaluar një kohë të gjatë duke luftuar me alkoolizmin dhe varësinë nga droga. Ai më kish treguar se ishte dëshpërimisht i pakënaqur gjatë gjithë varësive të tij dhe e dinte mirë këtë. I bëra një pyetje të thjeshtë: “Nëse ndiheshe i mjerë, pse vazhdoje?” Ashtu si financierja, u ndal pak, para se t’më përgjigjej. “Më interesonte më shumë të isha high (i bërë), sesa të isha i lumtur,” më tha ai.

Tani e kuptova: njerëzit që zgjedhin që, më mirë të jenë të veçantë sesa të lumtur kanë varësi. Ndoshta ju tingëllon e çuditshme. Imagjinoni një person të dhënë dëshpërimisht pas pijeve alkoolike. Ndoshta personi që imagjinoni është poshtë nga humori, duke u vetë-mjekuar prej traumave të një bote të ashpër. Ndoshta nuk e imagjinoni të tillë, dikë që është i suksesshëm dhe punëtor. Kanë më pak gjasa të bien pre e varësive, apo jo?

Gabim. Sipas Organizatës për Bashkëpunim dhe Zhvillim Ekonomik (OECD), gjasat për të pirë alkool rriten me nivelin e arsimit dhe statusin socio-ekonomik. Disa besojnë – dhe unë jam dakord, bazuar në punën time – se njerëzit që kanë punë me presion të lartë priren të vetë-mjekohen me alkool, duke përfshirë pijen në nivele të rrezikshme, gjë që mund të çaktivizojë ndjesinë e ankthit – përkohësisht.

Por alkooli nuk është varësia e vetme ndaj së cilës janë të prirur njerëzit, apo ndoshta edhe më e keqja. Një nga varësitë më të shëmtuara dhe më virulente që kam parë është të dhënit pas punës. Termi workaholic u krijua nga psikologu Wayne Oates në vitet 1960 pasi djali i tij i kërkoi një takim në zyrë Oates për ta takuar, aq e pakët ishte koha e babait të tij. Oates e përkufizoi workaholizmin në 1971 si “detyrim ose nevojë e pakontrollueshme për të punuar në mënyrë të pandërprerë”.

Udhëheqësit që punojnë me orë të vështira shpesh më thonë se nuk kanë zgjidhje, nëse duan të bëjnë punën si duhet. Por unë nuk e besoj. Kur gërmoj pak – në jetën time dhe në jetën e të tjerëve – zakonisht zbuloj se këta persona kanë ngecur në një rreth vicioz: ata bëhen të suksesshëm duke punuar më shumë se të tjerët – dhe si pasojë më shumë se sa është “e nevojshme” – por besojnë, se u duhet ta mbajnë e madje ta shtojnë ritmin, për të ruajtur produktivitetin e tyre astronomik. Shpërblimet që sjell ky produktivitet ia lënë vendin frikës se mos ngecin, e cila shërben si shtysë për të vazhduar vrapimin. Shpejt, puna zhvesh marrëdhëniet dhe aktivitetet e jashtme. Edhe pak, dhe puna është gjithçka që i mbetet personit, duke përforcuar kështu ciklin.

Workaholism-i ushqen frikën dhe vetminë; frika dhe vetmia ushqejnë workaholismin.

Ndoshta ju mund të shihni veten tek kjo. Unë mundem. Ne duhet t’u shkojmë deri në fund këtyre problemeve – objektivizimit të vetvetes, workaholismit dhe, mbi të gjitha, varësisë nga suksesi – që na lidhin me rënien tonë të pashmangshme profesionale. Por më e rëndësishmja, duhet t’i shpëtojmë këtyre tiranive në mënyrë që të mund të bëjmë kërcimin drejt suksesit të ri. / Big Think – Bota.al

The post Na duhet të shkelmojmë varësinë tonë nga suksesi appeared first on Albeu.com.

1. Shumë punë

Mos besoni në fat, besoni në të punuarit shumë. Ndaloni të përpiqeni të nxitoni procesin ose të kërkoni për një rrugë shkurt.

2. Durimi

Nëse po e humbni durimin, po e humbisni betejën. Së pari asgjë nuk ndodh, pastaj ndodh ngadalë dhe papritmas menjëherë. Shumica e njerëzve heqin dorë në fazën e parë.

3. Sakrifica

Nëse nuk sakrifikoni për atë që dëshironi, atëherë ajo që dëshironi bëhet sakrificë. Çdo gjë ka çmimin e vet. Pyetja është: A jeni gati ta paguani atë për jetën që dëshironi?

4. Konsistenca

Konsistenca është ajo që e shndërron mesataren në ekselencë. Pa qëndrueshmëri, nuk do të arrini kurrë sukses më të madh.

5. Disiplina

Motivimi ju bën të ecni, por disiplina ju mban të rriteni. Do të ketë ditë kur nuk do të “ndieni” dëshirën për ta bërë atë. Ju duhet t’i kaloni ato ditë pavarësisht se si ndiheni.

6. Vetëbesimi

Besimi është të vazhdoni dhe kur të tjerët ju thonë që të mos e bëni.

The post Zbatojini që sot! Zbulohet formula e suksesit që do ju bëjë të pasur appeared first on Albeu.com.

“Bebe” po ndjek suksesin e Bonbon, që i dha famë Erës përtej kufijve. Ka qenë Era e cila ka bërë me dije se kënga është më e dëgjuara në Zvicër momentalisht. Si duket Era po fokusohet me këngët shqip pasi nuk mundi të arrinte suksesin e dëshiruar jashtë vendit.

The post Po ndjek suksesin e hitit të famshëm Bonbon, kënga e re e Era Istrefit kap majat appeared first on Albeu.com.

Një djalë ka nevojë për nënën e tij që ta lejojë të dështojë.

Pse keni bërë fëmijë? Për t’ju lumturuar apo për të përmbushur një lloj qëllimi në jetën tuaj? Ndërsa besoj se fëmijët tanë na sjellin gëzim dhe lumturi, ky është një nënprodukt i thjeshtë i shumë arsyeve që dikush duhet të ketë një fëmijë. Është e rëndësishme të kuptojmë se qëllimi i vetëm i fëmijës tonë në këtë tokë nuk është thjesht të na sjellë gëzim, të përmbushë lumturinë tonë, apo edhe qëllimin tonë. Qëllimi i tyre është që të bëhen ata që duan të bëhen dhe të përmbushin atë që Zoti do të donte që ata të bënin me jetën e tyre.

Njerëzit kanë fëmijë për të përmbushur dëshirat e tyre egoiste. Kur e kuptojmë që të kesh fëmijë është një bekim, jo vetëm sepse na sjell gëzim por sepse po përmbush një urdhërim të bërë nga Zoti, ne mund ta kuptojmë më qartë se lënia e kontrollit në jetën e fëmijëve tanë është e nevojshme, jo vetëm për mirëqenien e tyre por edhe për tonën.

Një djalë ka nevojë që nëna e tij ta pranojë kur gabon

Nëse ka një gjë që kam mësuar nga prindërit, është se nuk jam perfekte. Por nëse dua që djali im ta njohë dhe kuptojë se ai nuk ka nevojë të jetë gjithmonë perfekt, atëherë unë duhet t’i tregoj se unë padyshim që NUK jam. Nuk mbaj mend në cilën moshë filluan ta praktikonin prindërit tek unë, por mendoj se është atëherë kur fillon të mësosh se si të marrësh përgjegjësi për veprimet.

Një djalë ka nevojë për nënën e tij që ta mbështesë atë në atë që ai dëshiron, jo në atë që ajo dëshiron të bëjë

Pavarësisht nëse djali juaj pëlqen sportet dhe është më atletik, ose kënaqen me artin dhe janë krijues, është shumë e rëndësishme që ne të ushqejmë atë që duan të bëjnë dhe jo të provojmë t’i formojmë në ato që duam të jenë. Ekziston një stigmë e çuditshme në kultura të caktuara, që thotë se djemtë nuk duhet të kenë mendje krijuese, ose të gatuajnë, ose të bëhen balerin sepse është shumë femërore.

Nëse kontrolloni atë që i pëlqen ose nuk i pëlqen djalit tuaj, kjo vetëm do ta largojë atë. Pranojeni atë për atë që është, dhe në gjithçka, tregojini atij për faktin se ai nuk ka nevojë të jetojë për të kënaqur të tjerët apo ju, por përkundrazi të përmbushë atë që Zoti kërkon prej tij.

Një djalë ka nevojë për nënën e tij për të mësuar besimin e saj, jo për ta detyruar atë

Përgatitni fëmijët tuaj për botën në të cilën do të rriten, jo për atë në të cilin dëshironi të rriten. Hillary Gruener

Shumë nëna po shohin efektet e botës sonë të errët dhe po largohen. E di, sepse edhe unë e bëj. Por çfarë do të fitojë djali juaj nga frika juaj për atë që po ndryshon në botë? Në vend që të reagojmë ndaj shoqërisë dhe kulturës duke shkuar në një spirale në rënie duke u bërë më mbrojtës, ne duhet të ngrihemi lart dhe të marrim masa me takt. Kjo është e rëndësishme që shtëpia juaj të bëhet vendi i sigurt në jetën e fëmijës tuaj.

Nuk dua të them i sigurt pasi ata kurrë nuk përjetojnë vështirësi ose nuk janë të mbrojtur. Dua të them që shtëpia (pra prindërit e tyre) janë vendi ku ata shkojnë kur gjërat bëhen keq. Një hapësirë jo-gjykuese që i mirëpret ata, pavarësisht se çfarë kanë bërë. Nëse keni adoleshent, ka shumë të ngjarë të rebelohen në një moment të jetës së tyre. Por lartësia për të cilën ata rebelohen, mund të varet plotësisht nga reagimi juaj ndaj tij.

Një djalë ka nevojë për nënën e tij për të parë se si duket një grua e shëndetshme

Depresioni im ka qenë një betejë për mua, dhe për fat të keq, djali im i madh ishte i vetëdijshëm për të. Ka disa gjëra që nuk mund t’i ndryshoni, por gjithmonë mund të filloni të zbatoni në çdo moment kthimin e shëndetshëm. Djali juaj mund të martohet me dikë që është i ngjashëm me ju.

Një grua e shëndetshme emocionalisht, fizikisht, shpirtërisht dhe mendërisht. Çfarëdo që të thotë kjo për ju, bëjeni. Të jesh një person i shëndetshëm nuk është vetëm për të mirën tënde, por edhe për familjen tënde. Ju nuk mund të tregoni se si është një grua e shëndetshme për djalin tuaj, nëse vetë ju nuk jeni./albeu.com

The post Si të jetë i sukseshëm në jetë, 5 gjërat që i duhen një djali nga nëna e tij appeared first on Albeu.com.

Shenja e binjakëve në horoskop, bukuroshja e ekranit mbushi 26 vite jetë dhe në rrjete sociale priti urimet më të bukura nga miqtë e dashamirësit.

Kjo duhet të jetë një ndër ditëlindjet më të bukura për Evën, e cila ka qenë së fundmi kryefjala e rrjetit pas pjesëmarrjes në emisionin italian “Tiki Taka”.

Moderatorja shqiptare rrëmbeu vëmendjen e gjithë italianëve me elegancën e saj dhe jo vetëm, teksa ishte e ftuar në emisionin sportiv së bashku me trajnerin e Udineses Luka Goti, ish-mesfushorin e Interit, Niko Berti, Diego Armando Maradona Jr dhe Francesco Oppini. Teleshikuesve italianë ju pëlqeu edhe harmonia televizive që Eva kishte me Oppini-n, duke qenë se të dy janë edhe tifozë të Juventus-it.

Eva tregoi më herët se kishte firmosur një kontratë shumë të rëndësishme në Itali me një kompani menaxhimi.

“Për ta bërë publike këtu, për herë të parë, arrita të finalizoj një kontratë me një kompani. Praktikisht para se të futesha në emision, mua mu tha që nëse t’i del mirë, nëse je e talentuar, këtu nuk të lënë më. Thanë të paktën 2 persona do të të kontaktojnë, unë i thashë aman njëri të më kontaktojë mjafton që ta bëj një kontratë, por që më kontaktuan rreth 6 persona, përfaqësues të kompanive të ndryshme të talenteve atje dhe e finalizova kontratën me njërin atje dhe për këtë jam shumë e lumtur”, u shpreh Eva.

Jo vetëm kaq! Eva ka firmosur tashmë edhe një kontratë me markën e famshme të të brendshmeve me bazë në Milano, “Yamamay”.

The post Bukuroshja e suksesshme e ekranit, sa vjeç mbush sot Eva Murati (FOTO LAJM) appeared first on Albeu.com.