Albulena Haxhiu, u.d. presidentja e Kosovës, ka reaguar ndaj rezultateve të analizave të publikuara nga Agjencia e Ushqimit dhe Veterinarisë (AUV) për produktet e qumështit. Sipas saj, gjetjet dëshmojnë shkelje të rënda, ndërsa për sigurinë ushqimore nuk mund të ketë kompromis.

Haxhiu bëri të ditur se analizat kanë evidentuar praninë e padeklaruar në etiketa të qumështit pluhur, vajit të palmës dhe hirrës. Ajo theksoi gjithashtu se gjatë prodhimit është përdorur ujë i paraparë për ujitje.

Sipas saj, çështja nuk mund të trajtohet më si problem teknik. Haxhiu tha se qytetari mashtrohet kur paguan për qumësht, por merr një produkt tjetër, ndërsa përdorimi i ujit të papërshtatshëm në prodhimin ushqimor e zhvendos problemin nga etiketimi te rrezikimi i shëndetit publik.

Ajo vlerësoi se situata rëndohet edhe më shumë nga fakti që industria e qumështit merr subvencione dhe përkrahje financiare shtetërore.

Haxhiu deklaroi se fondet që shteti mbledh nga qytetarët nuk mund të përdoren për të mbështetur një industri që më pas u shet atyre produkte të cilat nuk përputhen me përshkrimin në etiketë dhe mund t’ua rrezikojnë shëndetin. Për këtë arsye, sipas saj, llogaridhënia është e domosdoshme.

U.d. presidentja tha se nga këto praktika pësojnë edhe fermerët, të cilët dorëzojnë qumësht pa përbërës shtesë dhe presin për një kohë të gjatë që të paguhen, ndërkohë që në produkt puna e tyre zëvendësohet me përbërës më të lirë.

Ajo e përmblodhi këtë situatë duke thënë se emri i fermerit vazhdon të figurojë në etiketë, por kontributi dhe puna e tij nuk gjenden më në produkt.

Haxhiu kërkoi ndërhyrje të menjëhershme kundër operatorëve përgjegjës për shkeljet. Masat, sipas saj, duhet të përfshijnë largimin e produkteve nga tregu dhe pezullimin e aktivitetit të subjekteve që veprojnë pa autorizim.

Ajo theksoi se çdo produkt ku janë konstatuar shkelje kritike duhet të tërhiqet nga shitja, ndërsa aktiviteti i paautorizuar duhet të suspendohet pa marrë parasysh se për kë bëhet fjalë. Në rast se konstatohen elemente të veprës penale, Haxhiu kërkoi që rasti t’i referohet prokurorisë.

Kontrollet, sipas saj, nuk duhet të përqendrohen vetëm te sektori i qumështit, por duhet të zgjerohen edhe në fusha të tjera të industrisë ushqimore.

Në përfundim, Haxhiu tha se qytetarët nuk duhet të detyrohen të hamendësojnë për përmbajtjen e gotës apo pjatës së tyre, por duhet të konsumojnë pikërisht ushqimin dhe pijen për të cilat kanë paguar.

The post Haxhiu kërkon largimin e menjëhershëm nga tregu të produkteve të qumështit me shkelje appeared first on Albeu.com.

Ministrja serbe Snezhana Paunoviq ka shkaktuar reagime të ashpra në rrafshin politik dhe ndërkombëtar, pasi deklaroi se, po të kishte qenë në vendin e Sllobodan Millosheviqit më 1999, do ta kishte “spastruar etnikisht Kosovën”.

Në vend që të distancohej nga ky qëndrim apo të kërkonte falje, Paunoviq e ka thelluar skandalin. Ajo u tha mediave serbe se edhe sot do ta “spastronte etnikisht Kosovën nga terroristët”, ndërsa pretendoi se fjalët e saj ishin shkëputur nga konteksti dhe se ato u referoheshin vetëm ushtarëve të UÇK-së.

Duke folur për “Bota sot”, njohësi i zhvillimeve politike, Nehat Hyseni, tha se kjo deklaratë sjell pasoja serioze politike dhe institucionale. Sipas tij, reagimi i kongresistit amerikan Joe Wilson dëshmon qartë se po pakësohet toleranca ndaj glorifikimit të politikave kriminale të së kaluarës.

Hyseni vlerësoi se pohimi i ministres serbe Snezhana Paunoviq, se në vitin 1999, po të ishte në pozitën e Sllobodan Millosheviqit, do ta kishte “spastruar etnikisht Kosovën”, renditet ndër deklaratat më të rënda politike të bëra gjatë viteve të fundit në Ballkan. Sipas tij, kjo nuk mund të konsiderohet vetëm si provokim verbal apo papërgjegjshmëri personale. Fakti që autorja e saj është pjesë e Qeverisë së Serbisë i jep qëndrimit përmasa institucionale dhe ngre dyshime të mëdha për drejtimin politik, moral dhe ndërkombëtar të shtetit serb.

Ai theksoi se reagimi i menjëhershëm i kongresistit amerikan Joe Ëilson, i cili e quajti deklaratën “të neveritshme” dhe kërkoi që Asambleja Parlamentare e OSBE-së të mos e zhvillojë sesionin vjetor në Beograd në vitin 2027, nuk duhet parë vetëm si reagim emocional. Sipas Hysenit, ky është një mesazh politik veçanërisht i rëndësishëm, që tregon se demokracitë euroatlantike po humbin durimin me lavdërimin e politikave kriminale të viteve nëntëdhjetë dhe me refuzimin e Serbisë për t’u përballur me të kaluarën.

Hyseni nënvizoi gjithashtu se lavdërimi i spastrimit etnik nuk mund të përfshihet në kufijtë e një debati demokratik, sepse bëhet fjalë për një prej shkeljeve më të rënda të së drejtës ndërkombëtare.

Sipas tij, liria e shprehjes është pjesë e shoqërive demokratike, por ajo nuk u jep individëve të drejtën të glorifikojnë krimet kundër njerëzimit. Spastrimi etnik nuk përbën as opinion politik dhe as alternativë historike që mund të diskutohet në mënyrë legjitime. Ai është ndër shkeljet më të rënda të së drejtës ndërkombëtare humanitare dhe lidhet drejtpërdrejt me krimet e luftës, krimet kundër njerëzimit dhe, në rrethana të caktuara, edhe me gjenocidin.

Hyseni rikujtoi se gjatë viteve 1998–1999, regjimi i Sllobodan Millosheviqit ndërmori në Kosovë një fushatë të organizuar për dëbimin masiv të shqiptarëve. Mbi 800 mijë shqiptarë u larguan me forcë nga shtëpitë, mijëra civilë u vranë, qindra fshatra u dogjën dhe u kryen masakra të dokumentuara sot nga Tribunali Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë. Për rrjedhojë, kur një ministre e Qeverisë së Serbisë shprehet se do ta kishte çuar deri në fund atë projekt kriminal, në thelb ajo tregon keqardhje që projekti nuk u përmbush tërësisht. Sipas tij, kjo nuk është më çështje debati historik apo interpretimi politik të së kaluarës, por përpjekje për relativizimin dhe legjitimimin e një politike kriminale me pasoja të rënda juridike dhe humanitare.

Në vlerësimin e Hysenit, një nga problemet kryesore të institucioneve dhe shoqërisë serbe vazhdon të jetë mungesa e një përballjeje të ndershme me të kaluarën.

Ai tha se Serbia bashkëkohore ende përballet me problemin serioz të mosreflektimit të sinqertë mbi të kaluarën. Ndryshe nga Gjermania pas Luftës së Dytë Botërore, Serbia nuk ka ndërmarrë ende një proces të plotë institucional dhe shoqëror për shqyrtimin e krimeve të regjimit të Millosheviqit. Në diskursin publik, përkundrazi, vazhdon rehabilitimi i figurave të atij regjimi, ndërsa krimet e luftës mohohen ose relativizohen dhe vendimet e gjykatave ndërkombëtare vihen në dyshim. Për këtë arsye, deklarata e Snezhana Paunoviq nuk mund të shihet si një gafë personale apo ngjarje e rastësishme, por si shenjë e një kulture politike që nuk është ndarë ende plotësisht nga mendësia nacionaliste dhe shoviniste, e cila prodhoi luftërat e përgjakshme të viteve nëntëdhjetë.

Pikërisht në këtë kontekst, sipas Hysenit, reagimi i kongresistit amerikan Joe Ëilson merr peshë të veçantë politike. Ai vjen nga një politikan me përvojë të gjatë në fushën e sigurisë euroatlantike dhe shkon përtej dënimit moral të deklaratës. Me propozimin që Serbia të mos e organizojë sesionin e Asamblesë Parlamentare të OSBE-së në vitin 2027, ai shpreh qartazi, për herë të parë, qëndrimin se glorifikimi i spastrimit etnik duhet të sjellë pasoja politike dhe diplomatike. Hyseni e konsideroi këtë një ndryshim cilësor në qasjen që komuniteti ndërkombëtar mund të ndjekë ndaj retorikës që rehabiliton krimet e së kaluarës.

Në përfundim, Hyseni kërkoi një përgjigje institucionale nga bashkësia ndërkombëtare, duke paralajmëruar se mosndëshkimi i deklaratave të tilla do të vendoste një precedent të rrezikshëm.

Ai paralajmëroi se, nëse bashkësia ndërkombëtare hesht, mund të krijohet përshtypja se apologjia ndaj spastrimit etnik kalon pa përgjegjësi politike. Një shtet që synon anëtarësimin në Bashkimin Evropian nuk mund të pranojë që ministra apo zyrtarë të lartë të shfaqin admirim ose keqardhje për politika të dënuara si nga historia, ashtu edhe nga drejtësia ndërkombëtare. Në shumë shtete evropiane, mohimi i Holokaustit apo glorifikimi i nazizmit ndëshkohet penalisht. Me të njëjtin standard, sipas tij, duhet parë edhe lavdërimi i spastrimit etnik në Ballkan, pasi ai godet bazat juridike dhe morale mbi të cilat u ngrit Evropa e pasluftës. Kërkimi i pasojave diplomatike nuk përbën hakmarrje politike, por shërben për mbrojtjen e rendit juridik ndërkombëtar dhe të parimeve themelore të të drejtave të njeriut.

Hyseni kujtoi se OSBE-ja është krijuar mbi parimet e demokracisë, sigurisë, bashkëpunimit dhe respektimit të të drejtave të njeriut. Nëse një vend, përfaqësuesit e të cilit lavdërojnë publikisht spastrimin etnik, lejohet të organizojë një sesion të kësaj organizate pa u përballur me reagim institucional, atëherë vihet në rrezik vetë besueshmëria e OSBE-së. Ai përfundoi për “Bota sot” se institucionet ndërkombëtare nuk mund të mbajnë qëndrim neutral.

The post Paunoviqi thellon skandalin me deklaratat e saj, Hyseni kërkon reagim të fuqishëm appeared first on Albeu.com.

Reagime të ashpra politike dhe ndërkombëtare ka shkaktuar deklarata e ministres serbe Snezhana Paunoviq, e cila tha se, po të ndodhej në vendin e Sllobodan Millosheviqit më 1999, do ta kishte “spastruar etnikisht Kosovën”.

Paunoviq jo vetëm që nuk u tërhoq nga ky qëndrim dhe nuk kërkoi falje, por e rëndoi më tej situatën. Duke folur për mediat serbe, ajo deklaroi se edhe sot do ta “spastronte etnikisht Kosovën nga terroristët”. Ministrja pretendoi njëkohësisht se fjalët e saj ishin shkëputur nga konteksti dhe se ato kishin të bënin vetëm me ushtarët e UÇK-së.

Duke komentuar këtë çështje për “Bota sot”, njohësi i zhvillimeve politike, Nehat Hyseni, tha se bëhet fjalë për një deklaratë me pasoja serioze në planin politik dhe institucional. Sipas tij, reagimi i kongresistit amerikan Joe Wilson tregon qartë se po pakësohet toleranca ndaj madhërimit të politikave kriminale të së kaluarës.

Hyseni vlerësoi se pohimi i ministres serbe Snezhana Paunoviq, se në vitin 1999 do ta kishte “spastruar etnikisht Kosovën” po të ishte në vend të Sllobodan Millosheviqit, renditet ndër deklaratat më të rënda politike të viteve të fundit në Ballkan. Sipas tij, ajo nuk mund të konsiderohet vetëm një provokim verbal apo një qëndrim individual i papërgjegjshëm. Fakti që vjen nga një anëtare e Qeverisë së Serbisë i jep deklaratës përmasa institucionale dhe krijon dilema të mëdha rreth drejtimit politik, moral dhe ndërkombëtar të shtetit serb.

Ai tha se reagimi i menjëhershëm i kongresistit amerikan Joe Ëilson nuk duhet parë thjesht si reagim emocional. Kongresisti e quajti deklaratën “të neveritshme” dhe kërkoi që Asambleja Parlamentare e OSBE-së të mos e zhvillojë në Beograd sesionin e saj vjetor të vitit 2027. Për Hysenin, ky është një mesazh politik me peshë të veçantë, që dëshmon se demokracitë euroatlantike po humbin durimin përballë glorifikimit të politikave kriminale të viteve nëntëdhjetë dhe refuzimit të Serbisë për t’u përballur me të kaluarën.

Në vijim, Hyseni nënvizoi se madhërimi i spastrimit etnik nuk mund të futet në kuadrin e një debati demokratik, pasi ai përfaqëson një prej shkeljeve më të rënda të së drejtës ndërkombëtare.

Sipas tij, liria e shprehjes është pjesë e shoqërive demokratike, por ajo nuk nënkupton të drejtën për të lavdëruar krimet kundër njerëzimit. Spastrimi etnik, theksoi ai, nuk përbën as qëndrim politik dhe as alternativë historike që mund të diskutohet në mënyrë legjitime. Ai është ndër format më të rënda të cenimit të së drejtës ndërkombëtare humanitare dhe ka lidhje të drejtpërdrejtë me krimet kundër njerëzimit, krimet e luftës dhe, në rrethana të caktuara, edhe me gjenocidin.

Hyseni rikujtoi se regjimi i Sllobodan Millosheviqit, gjatë viteve 1998–1999 në Kosovë, ndërmori një fushatë të organizuar për dëbimin masiv të shqiptarëve. Mbi 800 mijë shqiptarë u larguan me dhunë nga shtëpitë e tyre, mijëra civilë humbën jetën, qindra fshatra u dogjën dhe u kryen masakra që tashmë janë pjesë e dokumentacionit të Tribunalit Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë.

Për këtë arsye, sipas tij, një ministre e Qeverisë së Serbisë që thotë se do ta kishte çuar deri në fund atë projekt kriminal, në thelb shpreh keqardhje që ai nuk u përmbush plotësisht. Hyseni tha se kjo e tejkalon diskutimin historik apo interpretimin politik të së kaluarës dhe shndërrohet në relativizim e legjitimim të një politike kriminale, pasojat humanitare dhe juridike të së cilës kanë qenë të rënda.

Ai vlerësoi gjithashtu se një nga sfidat kryesore për shoqërinë dhe institucionet serbe vazhdon të jetë mungesa e një përballjeje të sinqertë me të kaluarën.

Sipas Hysenit, Serbia bashkëkohore ende përballet me problemin serioz të mungesës së reflektimit të ndershëm mbi të shkuarën. Në dallim nga Gjermania pas Luftës së Dytë Botërore, Serbia nuk ka kaluar ende nëpër një proces të mirëfilltë institucional dhe shoqëror për shqyrtimin e krimeve të regjimit të Millosheviqit. Përkundrazi, në hapësirën publike vijon rehabilitimi i figurave të atij regjimi, ndërsa krimet e luftës mohohen ose relativizohen dhe vendimet e gjykatave ndërkombëtare vihen në dyshim.

Në rrethana të tilla, Hyseni tha se deklarata e Snezhana Paunoviq nuk mund të shihet si rast i izoluar apo si gafë personale. Sipas tij, ajo pasqyron një kulturë politike që nuk është distancuar plotësisht nga mendësia nacionaliste dhe shoviniste, e cila solli luftërat e përgjakshme të viteve nëntëdhjetë.

Pikërisht në këtë kontekst, ai i dha rëndësi të posaçme politike reagimit të kongresistit amerikan Joe Ëilson. Hyseni theksoi se ky reagim vjen nga një politikan me përvojë të gjatë në fushën e sigurisë euroatlantike dhe nuk mjaftohet me një dënim moral të deklaratës. Me propozimin që Serbia të mos e organizojë sesionin e Asamblesë Parlamentare të OSBE-së në vitin 2027, sipas tij, shprehet për herë të parë në mënyrë të qartë qëndrimi se glorifikimi i spastrimit etnik duhet të sjellë pasoja politike dhe diplomatike. Ai e cilësoi këtë si një ndryshim cilësor në mënyrën se si bashkësia ndërkombëtare mund të reagojë ndaj retorikës që rehabiliton krimet e së kaluarës.

Në përfundim, Hyseni u bëri thirrje institucioneve ndërkombëtare të reagojnë, duke paralajmëruar se mungesa e pasojave do të krijonte një precedent të rrezikshëm.

Ai tha se, nëse bashkësia ndërkombëtare hesht përballë deklaratave të këtij lloji, atëherë krijohet përshtypja se apologjia e spastrimit etnik mund të kalojë pa përgjegjësi politike. Sipas tij, një shtet që synon anëtarësimin në Bashkimin Evropian nuk mund të tolerojë ministra apo zyrtarë të lartë që shfaqin admirim ose keqardhje për politika të dënuara si nga historia, ashtu edhe nga drejtësia ndërkombëtare.

Hyseni vuri në dukje se në shumë shtete evropiane madhërimi i nazizmit ose mohimi i Holokaustit konsiderohet vepër penale. Me të njëjtën qasje, sipas tij, duhet trajtuar edhe glorifikimi i spastrimit etnik në Ballkan, sepse ai godet themelet morale dhe juridike mbi të cilat është ngritur Evropa e pasluftës. Ai shtoi se kërkesa për masa diplomatike nuk përbën hakmarrje politike, por synon mbrojtjen e rendit juridik ndërkombëtar dhe të parimeve bazë të të drejtave të njeriut.

Në fund të deklarimit për “Bota sot”, Hyseni rikujtoi se OSBE-ja mbështetet mbi parimet e sigurisë, bashkëpunimit, demokracisë dhe respektimit të të drejtave të njeriut. Sipas tij, nëse një shtet, përfaqësuesit e të cilit lavdërojnë publikisht spastrimin etnik, lejohet të organizojë një sesion të kësaj organizate pa asnjë reagim institucional, atëherë vihet në rrezik vetë besueshmëria e OSBE-së. Ai përfundoi se institucionet ndërkombëtare nuk mund të qëndrojnë neutrale.

The post Paunoviq thellon skandalin me deklaratat e saj, Hyseni kërkon reagim të fuqishëm appeared first on Albeu.com.

Qëndrimi i ministres serbe Snezhana Paunoviq, e cila u shpreh se po të ndodhej në pozitën e Sllobodan Millosheviqit gjatë vitit 1999 do të ndërmerrte “spastrim etnik të Kosovës”, ka shkaktuar një valë kundërpërgjigjesh të ashpra si në politikë ashtu edhe në arenën ndërkombëtare.

Në vend që të distancohej nga fjalët e saj ose të ofronte një ndjesë, Paunoviq e përshkallëzoi edhe më tej situatën skandaloze. Në një prononcim për mediat në Serbi, ajo përsëriti se do ta “pastronte etnikisht Kosovën nga terroristët”, duke pretenduar njëkohësisht se fjalët e saj u keqinterpretuan dhe se ato synonin ekskluzivisht luftëtarët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

I kontaktuar nga “Bota sot”, analisti politik Nehat Hyseni e konsideroi deklaratën si një veprim me implikime të thella politike dhe institucionale. Ai e cilësoi reagimin e kongresistit amerikan Joe Wilson si një tregues të qartë që durimi ndaj lavdërimit të politikave kriminale historike po shteron.

Hyseni vlerësoi se shprehja e ministres serbe nuk duhet parë si një provokim i thjeshtë apo një qëndrim individual i papërgjegjshëm. Duke ardhur nga një pjesëtare e kabinetit qeveritar serb, ajo merr një peshë institucionale dhe hedh dyshime të mëdha mbi orientimin politik, etik dhe ndërkombëtar të Serbisë.

Ai e përshkroi reagimin e menjëhershëm të kongresistit Wilson, i cili e quajti deklaratën “të neveritshme” dhe kërkoi që Asambleja Parlamentare e OSBE-së të anulojë seancën e saj vjetore të planifikuar për në Beograd më 2027, si një mesazh politik të fuqishëm. Sipas tij, ky sinjal tregon se demokracitë euroatlantike po e humbasin tolerancën për rehabilitimin e krimeve të viteve ’90 dhe për refuzimin e Serbisë për t’u ndeshur me të shkuarën e vet.

Duke thelluar analizën, Hyseni nënvizoi se lëvdata për spastrimin etnik nuk mund të maskohet si debat demokratik, sepse bëhet fjalë për një nga shkeljet më flagrante të normave juridike botërore. Ai sqaroi se liria e fjalës në demokraci nuk shtrihet deri në glorifikimin e krimeve kundër njerëzimit dhe se spastrimi etnik nuk është as opinion politik, as një alternativë historike për t’u diskutuar në mënyrë legjitime.

Ai kujtoi se regjimi i Millosheviqit zhvilloi një operacion sistematik dëbimi masiv gjatë periudhës 1998-1999, duke nxjerrë me dhunë mbi 800 mijë shqiptarë nga trojet e tyre, ndërsa mijëra civilë u masakruan dhe qindra vendbanime u shkrumbuan. Këto akte, siç vuri në dukje, janë të dokumentuara nga Tribunali Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë. Prandaj, kur një ministre e qeverisë aktuale shpreh keqardhje që ai projekt kriminal nuk u përmbush plotësisht, ajo po relativizon dhe legjitimon një strategji me pasoja të rënda humanitare dhe juridike.

Sipas Hysenit, pamundësia e Serbisë për të bërë një llogari të ndershme me të shkuarën përbën një nga pengesat kryesore për shoqërinë dhe shtetin e saj. Ai argumentoi se ndryshe nga Gjermania e pas-Luftës së Dytë Botërore, Beogradi zyrtar nuk ka ndërmarrë një proces të mirëfilltë reflektimi institucional e shoqëror për krimet e epokës së Millosheviqit. Përkundrazi, në hapësirën publike vijohet me reabilitimin e figurave të atij sistemi, mohimin apo minimizimin e krimeve të luftës dhe kundërshtimin e vendimeve të gjykatave ndërkombëtare.

Në këtë kontekst, deklarata e Snezhana Paunoviq nuk është një rastësi apo një gabim personal, por një simptomë e një kulture politike që mbetet e ankoruar thellë në logjikën nacionaliste dhe shoviniste, e cila nxiti konfliktet e përgjakshme të fund-shekullit të kaluar. Kjo është arsyeja pse reagimi i kongresistit Wilson konsiderohet si një moment kthese. Propozimi i tij që Serbia të humbasë të drejtën e organizimit të Samitit të OSBE-së në vitin 2027 shënon një hap cilësor, duke artikuluar për herë të parë idenë se glorifikimi i spastrimit etnik do të shoqërohet me kosto diplomatike.

Në mbyllje të analizës së tij, Hyseni apeloi për një përgjigje të fuqishme institucionale nga faktori ndërkombëtar, duke paralajmëruar precedentin e rrezikshëm që do të krijohej në rast heshtjeje. Ai theksoi se asnjë vend që aspiron anëtarësimin në Bashkimin Evropian nuk duhet të lejojë që ministrat e tij të shprehin admirim për politika të dënuara historikisht, duke shtuar se glorifikimi i spastrimit etnik në Ballkan duhet të trajtohet me të njëjtën ashpërsi siç bëhet në shumë vende perëndimore me lavdërimin e nazizmit apo mohimin e Holokaustit.

Hyseni përfundoi duke theksuar se kërkesa për sanksione diplomatike nuk është hakmarrje, por një mbrojtje e rendit juridik ndërkombëtar dhe e parimeve themelore të të drejtave të njeriut, duke ngritur pyetjen se si mund të ruhet kredibiliteti i OSBE-së nëse një shtet përfaqësuesit e të cilit mbrojnë publikisht spastrimin etnik, e organizon pa ndonjë pasojë një seancë të kësaj organizate.

The post Paunoviq shton deklaratat provokuese, Hyseni paralajmëron për pasoja ndërkombëtare appeared first on Albeu.com.

Dushan Janjiq, drejtori ekzekutiv i Forumit për Marrëdhënie Etnike dhe një prej ekspertëve më të thellë të dinamikave ballkanike, cilëson se deklarata e ministres serbe të administratës publike, Snezhana Paunoviq, për spastrimin etnik të Kosovës nga shqiptarët, e kapërcen në ashpërsi vetë politikën e Sllobodan Millosheviqit.

Ai argumenton se Paunoviq nuk është një zë i izoluar, por pjesë e një strategjie më të gjerë ku marrin pjesë edhe presidenti Aleksandar Vuçiq dhe ministri i Brendshëm, Ivica Daçiq, të dy figura me trashëgimi nga vitet ’90.

Sipas Janjiqit, kjo deklaratë është më ekstreme se vetë veprimi i Millosheviqit, pasi sugjeron që ai nuk e çoi deri në fund atë që ndërmori, duke bërë thirrje për përfundimin e saj. Ai shton se shumë serbë nga Kosova, të cilët u vendosën në Serbi dhe morën poste, janë sot pjesë e një fushate të orkestruar nga Vuçiq. Paunoviq, beson ai, duhet të mbajë përgjegjësi personale për fjalët e saj dhe nuk mund të ushtrojë funksione publike, por në të vërtetë ajo është një instrument në një lëvizje më të gjerë që përfshin edhe Daçiqin e Vuçiqin.

Janjiq thekson se mendësia politike në Beograd për Kosovën nuk ka ndryshuar thelbësisht që nga koha e Millosheviqit. Ai tregon se Millosheviqi krijoi një mitologji për të shpëtuar nga përgjegjësia, duke propaganduar se Serbia nuk ka bërë luftë dhe nuk ka sulmuar askënd, dhe kjo narrativë zuri vend në arsim dhe në opinionin publik.

Sot, shumë të rinj nuk e perceptojnë Kosovën si një realitet ku jetojnë njerëz, por si një mit, pikërisht ai i Vidovdanit, i cili shërbeu si pikënisje për luftërat. Vuçiq, në ndërtimin e politikës së tij populiste, sidomos pas dështimit të idesë për ndarjen e veriut, filloi të shprehte haptazi atë që të tjerët, përfshirë Zoran Gjingjiqin, e kishin menduar: se bashkëjetesa me shqiptarët është e pamundur dhe se ndarja është e domosdoshme, e nëse jo, ata duhet të shkojnë në Shqipëri. Ky mit e ushqen bindjen se Kosova do t’i përkasë përsëri Serbisë, prandaj incidenti me Paunoviqin, sado paradoksal, shërben si një thirrje zgjimi përballë realitetit.

Një pjesë të përgjegjësisë për këtë klimë Janjiq ia atribuon edhe Komisionit Evropian, i cili nuk e inicioi dialogun e normalizimit nga premisa themelore se pajtimi kërkon shërimin e shoqërive në të dyja anët. Mungesa e kritikave dhe reagimeve ka inkurajuar këto politika, dhe tani Vuçiq përdor këtë si argument për lojën e tij të dyfishtë: nga njëra anë, ai e vë në pah Paunoviqin dhe Daçiqin, duke i mbrojtur, çka i shërben disiplinimit të Partisë Socialiste të Serbisë (SPS), e cila po sinjalizon ndryshime me kuadro të reja dhe po shqyrton largimin nga koalicioni; nga ana tjetër, ai paraqitet para perëndimorëve si i moderuari që do ta rregullojë situatën.

Megjithatë, Janjiq nënvizon se në skenën politike serbe aktualisht nuk ka asnjë politikan autentikisht të moderuar, por do të ishte e gabuar të thuhej se shumica e qytetarëve, veçanërisht të pakënaqurit, lëvizja studentore dhe protestuesit, nuk mendojnë ndryshe.

The post Fushata për spastrim etnik në Kosovë, Janjiq: Vuçiq dhe Daçiq ndajnë vizionin e Paunoviqit appeared first on Albeu.com.

Publicisti dhe analisti Adriatik Riza Dosti ka reaguar ndaj deklaratave të ministres serbe Snezhana Paunoviq, të cilat i ka konsideruar tregues të një qasjeje të rrezikshme antishqiptare në Serbi.

Përmes një postimi në rrjetet sociale, Dosti ka drejtuar kritika edhe ndaj presidentit serb Aleksandar Vuçiq dhe ministrit Ivica Daçiq, për të cilët pretendon se janë përpjekur t’i zbusin ose relativizojnë qëndrimet e Paunoviqit. Ai ka kritikuar gjithashtu kryeministrin e Shqipërisë, Edi Rama, duke e akuzuar për mungesë të një reagimi zyrtar nga Tirana.

Në përmbyllje të reagimit të tij, Dosti u ka kërkuar institucioneve dhe forcave politike në Kosovë të heqin dorë nga konfliktet e brendshme dhe të bashkohen përballë asaj që ai e quan rrezik nga Serbia.

Shkrimi i plotë:

Çfarë qëndron pas “Corbes Srpska”…

Deklarata publike e bërë ditët e fundit nga njëra prej ministreve të Vuçiqit, lidhur me spastrimin etnik të fundviteve ’90 në Kosovë nga Millosheviçi dhe Serbia gjenocidiste, ka tronditur botën dhe në veçanti shqiptarët.

“Sikur të isha në vend të Millosheviçit, unë do të kisha kryer spastrim etnik në Kosovë në fund të viteve ’90”, ka thënë Snezhana Paunoviq, pa u stepur aspak.

Në Kosovë pati reagime të ashpra, sipas Dostit me të drejtë, dhe menjëherë u kërkua që njëra prej “kucedrave kriminale serbe” të shpallej Non Grata.

U kërkuan protesta edhe pranë BE-së dhe Parlamentit Evropian, ndërsa reagime pati edhe nga Amerika, NATO-ja e të tjerë.

Sipas tij, i pari që doli në mbrojtje të Paunoviqit ishte Ivica Daçiq, të cilin Dosti e quan “kriminel tjetër”. Daçiq, shkruan ai, u shpreh se Snezhana ndoshta kishte dashur të thoshte që kush nuk e ndien veten serb në Kosovë, duhet të kthehet në atdheun e tij, në Shqipëri.

Dosti e cilëson deklaratën e Daçiqit edhe më të ulët dhe kriminale.

Më pas, sipas tij, reagoi vetë Vuçiqi, i cili, pas kritikave nga BE-ja dhe presionit ndërkombëtar, deklaroi se Serbia nuk është për luftë, por për paqe, marrëveshje dhe fqinjësi të mirë me të gjithë fqinjët e saj.

Megjithatë, Dosti vëren se Vuçiqi nuk tha asnjë fjalë për deklaratat që ai i cilëson thellësisht antishqiptare të Snezhana Paunoviqit dhe Ivica Daçiqit.

Ai shkruan se Paunoviq, në një tjetër deklaratë në televizion serb, nuk kërkoi falje publike për atë që kishte thënë kundër shqiptarëve. Në vend të kësaj, sipas Dostit, ajo tha se serbët i shprehin çdo ditë normalisht mes tyre këto gjëra dhe se gabimi i saj i vetëm ishte që i kishte thënë publikisht, në televizion.

Sipas tij, ajo shtoi gjithashtu se ndoshta termi “spastrim etnik” duhej zëvendësuar me fjalën “dëbim”, dhe kaq.

Më vonë, Paunoviq u kërkoi ndjesë Vuçiqit, deputetëve serbë dhe ministrave kolegë të saj.

Dosti e përshkruan këtë si dëshmi të një mendësie kriminale dhe makabre, jo vetëm të një ministreje të kabinetit të Vuçiqit, por edhe të një deklarate, sipas tij, fyese dhe të rrezikshme nga Daçiqi, një prej njerëzve të afërt të presidentit serb.

Ai përmend edhe reagimin publik të Marta Kos, të cilën e quan “shoqja për kokë” e Edi Ramës dhe “ish-spiunia sllovene e UDB”, duke thënë se ajo është shprehur shumë e tronditur nga deklarata në fjalë. Dosti shton se miqve të Ramës dhe Vuçiqit mund t’u besohet ose jo.

Po ashtu, ai thekson se pati reagime të forta nga disa kongresmenë dhe senatorë amerikanë, përballë të cilëve, sipas tij, Vuçiqi ndihet realisht dhe seriozisht fajtor.

Sipas Dostit, nga Tirana, që ai e quan “kryeqyteti nr. 2 i Serbisë”, nuk pati asnjë reagim zyrtar.

Ai citon Ramën të ketë thënë se përgjigjja ishte dhënë përmes zëdhënësit të shtetit shqiptar, duke shtuar se nuk do të merren me atë që thotë çdo lloj i çmenduri në Beograd.

Dosti shkruan se një ditë më vonë, në një samit ndërkombëtar, ministri i Jashtëm i Shqipërisë dhe Gjuriqi serb u takuan të buzëqeshur, u përqafuan dhe u sollën sikur asgjë nuk kishte ndodhur.

Ai thotë se nga Prishtina pati reagime të forta për mosreagimin e Shqipërisë dhe të kryeministrit Rama, ndërsa për Presidentin Begaj, sipas tij, as nuk bëhet fjalë, pasi prej kohësh nuk e pyet dhe nuk e përfill njeri. Megjithatë, Dosti i konsideron këto reagime si të drejtuara në vesh të shurdhër dhe në adresën e gabuar.

“Nga kush prisni që të reagojë kundër Serbisë, kundër Vuçiqit, Paunoviqit, Daçiqit, Gjuriqit dhe shokëve e shoqeve të tyre?”, pyet ai.

Ai vijon duke pyetur nëse pritet reagim nga ai, parlamenti i të cilit nuk pranoi të votonte Rezolutën kundër krimeve serbe në Kosovë.

Dosti pyet nëse një reagim i tillë pritet nga bashkëideatori i Open Ballkan, të cilin ai e cilëson si një thikë pas shpine për Kosovën.

Ai ngre pyetjen nëse pritet reagim nga ai që, sipas tij, u kap me presh në dorë duke bërë plane ogurzeza me Vuçiqin dhe Batonin për ndarjen e territoreve të Kosovës.

Po ashtu, pyet nëse pritet reagim nga ai që tokat e shenjta të Kosovës i quajti “toka të askujt”.

Ai përmend gjithashtu se Rama e kishte quajtur Ramushin gomar dhe u kishte thënë kosovarëve se kush nuk voton për Thaçin është idiot.

Dosti shton se ai kishte sulmuar edhe ish-presidenten e Kosovës, zonjën Osmani.

Sipas tij, nuk mund të pritet reagim nga ai që ia mbylli derën kryeministrit Kurti, duke i thënë se nuk kishin çfarë të bisedonin bashkë, ndërsa nga ana tjetër priti në Tiranë me tapet të kuq Vuçiqin, të cilin Dosti e quan kriminel, dhe u argëtua me të.

Për këtë arsye, Dosti i drejtohet Kosovës me thirrjen që të mbajë sytë dhe veshët hapur dhe të mos presë nga ata që, sipas tij, kanë qëndruar gjithë jetën zgjuar me thikë në dorë pas shpinës së saj.

“Uji fle, hasmi nuk fle”, shkruan ai, duke iu referuar një shprehjeje shqiptare.

Ai u bën apel palëve në Kosovë të ndalin grindjet e kota mes tyre dhe aventurat për poste, karrige e pushtet.

Dosti kërkon që ata të dalin përballë dhe t’i dalin zot Kosovës, pasi, sipas tij, fqinji është i keq, agresor dhe armik, me të cilin shqiptarët janë përgjakur prej shekujsh.

Ai përmend deklaratën e Albin Kurtit se sa më i keq të jetë fqinji, aq më e mirë duhet të jetë pushka, duke thënë se pikërisht kështu duhet të jetë.

The post Adriatik Dosti pas deklaratave nga Serbia: “Kosova duhet të qëndrojë vigjilente” appeared first on Albeu.com.

Në pranga kanë përfunduar drejtoresha, shefja e financës dhe arkëtarja e filialit të Postës Shqiptare në Durrës. Ato dyshohet se nuk depozituan në arkat e degëve të Shijakut dhe Krujës shumën prej 69 milionë lekësh të rinj, e parashikuar për pagesën e pensioneve dhe ndihmave sociale.

Operacioni u finalizua nga Sektori për Hetimin e Korrupsionit, pjesë e Drejtorisë për Hetimin e Krimit Ekonomik dhe Financiar në Departamentin e Policisë Kriminale, në koordinim me DVP Durrës dhe nën drejtimin e Prokurorisë së Durrësit, në vijim të goditjeve ndaj veprave penale në fushën ekonomike dhe financiare.

Gjatë operacionit u ndaluan E. M., 41 vjeçe, banuese në Durrës dhe drejtoreshë e filialit të Postës Shqiptare Durrës; V. D., 59 vjeçe, banuese në Durrës dhe shefe e financës në këtë filial; si dhe P. D., 39 vjeçe, banuese në Durrës, e punësuar si arkëtare/llogaritare.

Ndalimi i tri shtetaseve u krye në kuadër të procedimit penal të regjistruar nga Prokuroria për veprat penale “Shpërdorimi i detyrës” dhe “Vjedhja duke shpërdoruar detyrën”, të realizuara në bashkëpunim.

Sipas dyshimeve të ngritura nga hetimi, gjatë prillit dhe majit 2026, të ndaluarat kanë përvetësuar 69 milionë lekë të rinj. Kjo shumë duhej të arkëtohej nga filiali i Postës Shqiptare në Durrës për degët e Shijakut dhe Krujës, në mënyrë që t’u shpërndaheshin pensionet dhe ndihmat sociale qytetarëve të këtyre zonave.

Autoritetet po vijojnë hetimet për të zbuluar persona të tjerë që mund të kenë marrë pjesë në këtë veprimtari kriminale dhe për t’i nxjerrë ata përpara përgjegjësisë ligjore.

Dokumentacioni procedural i është kaluar Prokurorisë pranë Gjykatës së Shkallës së Parë të Juridiksionit të Përgjithshëm Durrës, e cila do të kryejë veprimet e mëtejshme.

The post Përvetësuan 700 mln lekë nga fondi i pensioneve dhe ndihmës sociale, policia zbardh skandalin në Postën Shqiptare të Durrësit: Arrestohen drejtoresha dhe dy vartëset appeared first on Albeu.com.

Hoxha ka zbuluar se kjo qeli i përket një personazhi shumë të rëndësishëm të botës së krimit, narkotrafikut dhe lojërave të fatit, i cili ka qenë ish-ortak i Ervis Martinajt.

Gazetari e krahasoi qelinë me një “hotel me 7 yje” dhe me ndërtesat luksoze të Dubait. Gjithashtu, ai shtoi se forcat speciale dhe drejtoria e burgjeve kanë bërë një kontroll dhe kanë konstatuar cënim të elementeve të sigurisë së burgut, pasi qelitë kanë struktura standarde që nuk lejohet të preken.

“Kjo është qelia e një personazhi shumë të rëndësishëm të botës në krimin shqiptar, të narkotrafikut, të lojërave të fatit. Del te çështja e Ervis Martinajt. Është ortaku i Ervis Martinajt, mos gaboj unë në atë kohë. E para, s’lejohet të bëhet kjo gjë. Se buxheti ia mban.

Si kanë hyrë ato ore? Ka hyrë punonjësi i gipsit, ka hyrë muratori, ka hyrë zdruthari, ka hyrë arreduesi. Thashë, unë s’besoj në Shqipëri të kemi hotele me atë lloj kosto arredimi. E dyta, prandaj mora shkas nga kjo parrulla “Rama në burg, Berisha në burg”, se thashë shiko çfarë niveli burgu kemi.

Tjetra, në dijeninë time dhe nga verifikimet që kam bërë, di që punonjësit apo drejtuesit e forcave speciale dhe të policisë së burgjeve në një kontroll që kanë bërë atje kanë konstatuar cënim të sigurisë së burgut. Sepse janë cënuar elementë të sigurisë së burgut, sepse çdo qeli burgu ka disa elementë që nuk mund të cënohen, nuk mund të preken, nuk mund të ndërhysh ti aty.

Në rastin konkret aty jo ka ndërhyrë, po ai të mos ishin janë ato hekurat dhe ai kuadrati do dukej si Burg Khalifa në Dubai”, tha ai.

The post Artan Hoxha zbulon të dënuarin në qelinë e luksit: Personazh shumë të rëndësishëm të botës së krimit… appeared first on Albeu.com.

Sipas një deklarate nga Zyra e Prokurorit të Eisenstadtit, i dyshuari është 39 vjeç dhe u arrestua në Austri, por nuk janë dhënë informacione të mëtejshme rreth identitetit apo motiveve të tij.

Ndërkohë, policia njoftoi se në Austri, Republikën Çeke dhe Sllovaki u gjetën gjithsej pesë kavanoza me ushqim për fëmijë të mbushur me helm për minjtë. Në një kavanoz prej 190 gramë me ushqim për karrota dhe patate të sekuestruar në Austri, hetuesit gjetën gjithsej 15 mikrogramë helm për minjtë.

Hetimi është duke vazhduar për një kavanoz të dytë, ndoshta me helm për minjtë, ndërsa HIPP theksoi se nuk ishte problem në fabrikën e saj, por më tepër “ndërhyrje e jashtme kriminale” dhe siguroi se asnjë produkt i disponueshëm në tregun gjerman nuk është prekur.

Që javën e kaluar, HIPP kishte deklaruar se kishte marrë një email nga shantazhuesi, në një adresë të përgjithshme email-i të kompanisë, e cila nuk kontrollohet çdo ditë. Ajo njoftoi menjëherë policinë dhe ngriti një ekip të brendshëm për menaxhimin e krizave. As kompania dhe as autoritetet austriake nuk kanë zbuluar se çfarë kërkoi shantazhuesi.

The post Skandali i kompanisë së ushqimit ‘Hipp’/ Arrestohet i dyshuari për shantazh dhe kontaminim të ushqimit për fëmijë me helm për minjtë appeared first on Albeu.com.

“Kisha një kërkesë për të pastruar shtëpinë për dy minuta, nuk ishte e kushtëzuar me faktin që të isha lakuriq. Dikush donte të më shihte duke pastruar shtëpinë për 300 dollarë. Çdo gjë tjetër nuk është e çuditshme nga pikëpamja ime, çdo gjë është brenda kufijve normalë. Ata duan një urdhër pagese,” tha Mirjana.

Duke folur gjatë një emisioni televiziv, ajo bëri me dije se ka nisur procesin për krijimin e një partie të re. Pajkoviç tha se Partia do të quhet “Stranka evropskog koraka slobode”, që në shqip do të thotë “Partia e hapit evropian të lirisë”, ndërsa shkurtimi i saj do të jetë “SEKS”. Gjatë emisionit, ajo deklaroi se është politikane dhe synon që në zgjedhjet e ardhshme të jetë edhe pjesë e parlamentit malazez.

“Unë jam gjithashtu politikane dhe kam filluar të themeloj partinë time, do të quhet “Partia e Hapit Evropian të Lirisë”, shkurt “Seksi”. Sigurisht që do të hyj në parlament,” tha Mirjana Pajkoviç.

Skandali Politik:

Pak javë më parë Mali i Zi u përball me një skandal të madh politik, pas publikimit të një videoje seksuale që përfshinte atë dhe këshilltarin e Presidentit. Mirjana Pajkoviç dhe Dejan Vukshiç u detyruan të japin dorëheqjen pas shpërndarjes së materialit në rrjetet sociale, duke shkaktuar një stuhi zemërimi në qeveri.

Në fund të vitit të kaluar, Pajkoviç ngriti tre padi penale kundër Vukshiç, duke e akuzuar atë për shpërndarje të paautorizuar të pamjeve. Prokuroria në Mal të Zi ka bërë të ditur se ka nisur hetimet paraprake për të sqaruar rrethanat e rastit dhe për të identifikuar përgjegjësit.

The post Pas skandalit me ish-këshilltarin e Presidentit të Malit të Zi/ Mirjana Pajković themelon partinë e saj politike: Do të quhet SEKS appeared first on Albeu.com.