Të dhënat e fundit të Qendrës Kombëtare për Menaxhim Kufitar tregojnë se në disa pika kufitare janë krijuar kolona dhe pritje për automjetet që hyjnë në Kosovë.

Në përditësimin e orës 19:45, Muçibaba rezulton pika me ngarkesën më të madhe. Udhëtarët që presin të hyjnë në vend po përballen me vonesa deri në 60 minuta, ndërsa radha e automjeteve shtrihet në rreth 300 metra.

Fluks i shtuar është evidentuar gjithashtu te Dheu i Bardhë, ku pritja në hyrje arrin deri në 50 minuta dhe kolona ka një gjatësi prej afërsisht 200 metrash.

Në Bërnjak, hyrja po kërkon rreth 45 minuta pritje, me kolonën e automjeteve që shkon në afro 500 metra. Në Han të Elezit, ndërkaq, vonesat janë rreth 20 minuta në hyrje dhe deri në 40 minuta në dalje, ndërsa radha arrin rreth 300 metra.

Qarkullim më i lehtë raportohet në Kullë, Merdarë, Mutivodë, Qafë të Morinës, Qafë të Prushit, Stançiq dhe Vërmicë. Në këto pika, pritjet lëvizin nga 2 deri në 10 minuta dhe nuk janë krijuar kolona të mëdha.

Sa u përket mjeteve që transportojnë mallra, nuk evidentohen vonesa të ndjeshme. Në shumicën e pikave kufitare, kamionët kalojnë brenda 3 deri në 5 minutash, pa kolona të raportuara.

The post Fluks në kufi, pritje më të gjata në Muçibabë, Dheu i Bardhë dhe Bërnjak appeared first on Albeu.com.

Zyrtarët policorë në terren kanë bërë të ditur se deri tani gjendja ka qenë e qetë dhe se pritet që e njëjta situatë të vazhdojë edhe deri në përfundim.

KosovaPress ka mësuar ndërkohë se forcat policore janë shtuar tashmë, me qëllim monitorimin e situatës dhe garantimin e sigurisë për qytetarët.

Data 28 qershor lidhet me zhvillimin e Betejës së Kosovës, në të cilën koalicioni i ushtrive të popujve të Ballkanit u mposht nga Perandoria Osmane. Pas kësaj humbjeje, popujt e Ballkanit ose ranë nën pushtimin otoman, ose u detyruan të bëheshin vasalë të sulltanit. Princërit shqiptarë vijuan rezistencën, ndërsa më i njohuri mes tyre ishte Skënderbeu. Serbia u përfshi në Perandorinë Osmane.

Beteja e Kosovës është zhvilluar më 28 qershor (15 qershor sipas kalendarit të vjetër), 1389, në Fushën e Kosovës, mes koalicionit të ushtrive të popujve të Ballkanit të udhëhequr nga princi Lazar dhe forcave otomane të drejtuara nga sulltani Murati I (mbretëroi 1360–89). Përplasja ishte e ashpër dhe gjatë saj u vranë të dy udhëheqësit, Princi Llazar dhe Sulltan Murati, si edhe shumë princër të tjerë. Të dyja ushtritë pothuajse u shuan krejtësisht.

Megjithatë, Perandoria Otomane kishte mundësi dhe burime për të ngritur një ushtri të re në një kohë më të shkurtër. Popujt e Ballkanit, në anën tjetër, nuk mundën të rimëkëmbeshin shpejt dhe shumica e tyre përfunduan nën sundimin otoman.

Për Betejën e Kosovës nuk ekzistojnë shumë të dhëna, madje një pjesë e madhe e tyre bien në kundërshtim me njëra-tjetrën.

Për këtë arsye, kjo ngjarje sot njihet më tepër për mitet që e rrethojnë sesa për faktet historike.

Nën sundimin e Sulltan Muratit I, otomanët zgjeruan pushtetin e tyre nga Anadolli drejt Ballkanit. Në verën e vitit 1389, Sulltan Murati mbërriti në Kosovë, ku u ndesh me koalicionin e princave.

Edhe pse kjo betejë shpesh paraqitet si përballje mes serbëve dhe turqëve, apo mes të krishterëve dhe myslimanëve, faktet tregojnë të kundërtën.

Në njërën palë ishin otomanët, ushtria e të cilëve përfshinte edhe ushtarë të popujve dhe princërve vasalë të tyre, duke përfshirë edhe të krishterë.

Në palën tjetër qëndronte një koalicion princash të popujve të Ballkanit, ku bënin pjesë edhe shumë princa shqiptarë.

Dihet që në betejë u vra Princi Llazar, por rrethanat e vrasjes së tij nuk janë të njohura. Princi tjetër serb, Vuk Brankoviq, kur pa se beteja nuk mund të fitohej dhe se duhej të shpëtonte sa më shumë ushtarë, u tërhoq nga përballja. Në rrëfimet serbe, Brankoviq përshkruhet si tradhtar dhe tradhtia e tij konsiderohet shkak për vdekjen e Princit Lazar.

Në këtë betejë mbeti i vrarë edhe Sulltan Murati I, për të cilin besohet se u vra nga Milosh Obiliqi, një prej figurave kryesore në tregimet dhe legjendat që lidhen me Betejën e Kosovës.

Pas Muratit I, në fron erdhi i biri, Bajaziti I, i cili për një periudhë vazhdoi fushatën e zgjerimit të pushtimit otoman në Ballkan, por në vitin 1403 u mposht pranë Ankarasë nga trupat mongole të Timurlengut.

Kjo krijoi mundësi që zotërinjtë shqiptarë të forconin pozitat e tyre. Pikërisht në këtë periudhë shfaqen familje si Balshajt, Dukagjinët e Zahariajt në Shqipërinë e Veriut; Kastriotët, Topiajt, Arianitët, Muzakajt e Gropajt në Shqipërinë Qendrore; si dhe Shpatajt e Zenebishët në Shqipërinë e Jugut.

Në të njëjtën kohë, Venediku arriti të marrë qytetet bregdetare, nga gjiri i Kotorrit e deri në Artë. Budva, Ulqini, Shkodra, Lezha, Durrësi dhe Parga, që ishin qendra të rëndësishme tregtare dhe të shkëmbimit me viset e brendshme të vendit, u bënë pjesë e asaj që në histori njihet si Arbëria Venedikase.

The post Qetësi në Gazimestan, rritet prania e policisë appeared first on Albeu.com.

Titullar ishte edhe ndaj Interit ku edhe pse nuk shënoi bëri një performancë të mirë.

Më parë, për disa rrethana Jovic nuk kishte mundur të kishte vazhdimësi. Tani te paktën edhe pas ndeshjes kundër  Interit, pritet të shikohen gjendja e Benzema nëse do të jetë gati, apo serbi do tëe luaj ndeshjen e dytë radhazi si titullar në derbin ndaj Atleticos.

Këto rrethana kanë bërë një kthesë rrënjësore në planet e serbit. AS njoftoi pak ditë më parë se lojtari kishte udhëzuar agjentët e tij të dëgjonin për afertat dhe për të provuar të huazohej gjatë merkatos së dimrit.

Tani nëse situata mbetet pozitive për të, ai do të mbyllë derën e një daljeje të mundshme. /albeu.com

The post Situata e Jovic te Reali merr një kthesë radikale appeared first on Albeu.com.