Menjëherë sapo u shënua goli i fitores në ndeshjen ndaj Gjermanisë (2–1), ai vrapoi drejt tribunës për ta ndarë festën me bashkëshorten e tij, Patricia Persson.

Edhe pas përfundimit të takimit, Beccacece u kthye sërish atje. Përqafime të shumta dhe skena të mbushura me dashuri pasuan momentin.

Për trajnerin, ky triumf ka një peshë të veçantë, sepse vetëm disa ditë më parë figura e tij shihej me armiqësi në Ekuador. Pas barazimit 0–0 me Kuraçaon, ai u përball me ofendime të forta nga tribuna, aq sa Patricia ndërhyri vetë: u hodhi ujë tifozëve dhe mbrojti idenë se Ekuadori nuk kishte luajtur keq.

“Më vjen shumë keq që nuk kam arritur të hyj në zemrat e tifozëve ekuadorianë. Me sa duket nuk jemi lidhur. Ka diçka tek unë që nuk u pëlqen dhe kjo është në rregull. E pranoj këtë”, deklaroi Beccacece pas asaj sfide.

Shqetësimi në Ekuador ishte i madh, sepse kombëtarja nuk kishte arritur të shënonte asnjë gol në dy ndeshje të Kupës së Botës. Edhe deklaratat e trajnerit e shtuan zemërimin, pasi pas barazimit me Bregun e Fildishtë, të humbur në minutën e 90-të, ai tha: “Duhet ta pranojmë dhimbjen e një rezultati të pamerituar. Ekipi duhet të kuptojë pikat e tij të forta pavarësisht dhimbjes”.

Përpara ndeshjes me Gjermaninë, atmosfera në kampin ekuadorian ishte e ngarkuar. Presidenti i federatës së futbollit, Francisco Egas, ishte i pranishëm në stërvitje, ndërsa mesfushori Moises Caicedo tha: “Është e trishtueshme. Tifozët paguan për biletat e tyre dhe ne duam të shohim buzëqeshjet e tyre, për të festuar golat. Ndoshta është edhe më e dhimbshme për mua sesa për tifozët”.

Tashmë klima është shumë më e qetë, ndonëse mediat vendase vijojnë të shtrojnë pikëpyetje. Gazeta ekuadoriane Expreso publikoi pas ndeshjes një artikull me titullin: “A e mundi Ekuadori Gjermaninë falë apo pavarësisht Sebastinn Beccacece?”.

Për të kuptuar më mirë heroin e ri të Ekuadorit, vlen të ndalemi te historia e tij: ai nuk luajti kurrë si profesionist, shiste produkte pastrimi dhe licencën e trajnerit e mori në internet.

Beccacece i dha fund rrugës së tij si futbollist që në moshën 17 vjeçare, pa arritur ndonjëherë në nivelin profesionist. Kjo ishte e vështirë për të, sidomos sepse vëllai i tij binjak arriti të luante në divizionin e dytë në Argjentinë, ndërsa vëllai më i vogël aktivizohej në kampionatin e qytetit në Rosario.

“Do të doja të luaja vetë, por shpejt e kuptova se nuk kisha aftësi të mjaftueshme. Dhe për mua ishte gjithashtu e qartë se vëllezërit e mi po luanin më shumë dhe po përparonin më shpejt. E shndërrova dhimbjen dhe shenjën në përparim”, ka thënë Beccacece.

Në moshën 17 vjeçare ai punonte duke shitur produkte pastrimi, në ndihmë të biznesit të të atit. Paradite punonte, ndërsa më pas nxitonte për të stërvitur djemtë. Për herë të parë nisi punën si trajner në moshën 18 vjeçare, kur merrej me fëmijë katër dhe pesë vjeç në një shkollë futbolli.

Patricia Persson, gruaja me të cilën festoi në tribunë, është njohje e hershme e jetës së tij. Ata u takuan në universitet, në fakultetin e edukimit fizik. Janë të martuar prej më shumë se 20 vjetësh dhe kanë dy vajza. Patricia e shoqëron pothuajse gjithmonë, megjithëse rrallëherë flet për mediat. Një nga ato raste ishte në vitin 2016, kur Beccacece po kalonte një periudhë të vështirë te Universidad de Chile, me tifozë të revoltuar dhe lojtarë që ziheshin. “Nuk dimë më kujt t’i lutemi”, ishte shprehur ajo e lodhur.

Licencën si trajner ai e përfundoi në internet. Studimet i kishte nisur në Rosario, por një ftesë nga Jorge Sampaoli për të shkuar në Peru e detyroi ta mbyllte kursin në distancë.

Fillimi i tij në Peru erdhi me një episod të pazakontë. Për t’iu bashkuar Sampaolit, Beccacece, atëherë 22 vjeç, udhëtoi për tre ditë me autobus. Nuk kishte para për një biletë avioni prej 500 dollarësh, ndaj atë ia bleu vetë Sampaoli. Megjithatë, pas një humbjeje të Sampaolit, rreziku i shkarkimit u bë real. Bileta e Beccacece duhej të kthehej, por ai nuk kishte ndërmend të hiqte dorë kaq lehtë: kishte pritur tre vjet për një mundësi në futbollin e madh dhe ishte gati të improvizonte.

Kështu ndërmori një rrugëtim treditor me autobus nëpër disa vende. Komunikonte vetëm me telefon dhe herë pas here nga internet-kafenetë, udhëtonte në sedilje gjysmë të shtrira dhe gjatë gjithë udhëtimit nuk pati mundësi të lahej. Kishte me vete dy çanta dhe nuk e dinte as ku do të jetonte. Kur mbërriti në stacion, Sampaoli nuk doli as ta priste dhe atij iu desh të priste 40 minuta.

Miqësia e tij me Sampaolin zgjat prej më shumë se 20 vjetësh. Të dy u njohën në universitet. Për një kohë të gjatë Beccacece punoi si ndihmësi i tij dhe së bashku kaluan nëpër gjashtë klube dhe dy përfaqësuese. Në rolin e asistentit ai fitoi Kupën e Amerikës 2015 me Kilin dhe mori pjesë në Kupën e Botës 2018 me Argjentinën.

Pikërisht te Argjentina ndodhi edhe përplasja e tij me Lionel Messin. Sipas Clarín, përpara miqësores me Spanjën në mars të vitit 2018, ndeshje që Argjentina e humbi 6-1, Messi humbi durimin gjatë stërvitjes. Beccacece kishte ndërprerë një ushtrim dhe tentoi ta korrigjonte duke i vendosur dorën mbi shpatull. Nuk ishin fjalët ato që e zemëruan Leon, por vetë prekja. Më pas, ai madje i kërkoi Sampaolit të sigurohej që kjo të mos ndodhte më.

Beccacece mban në trup një tatuazh të madh kushtuar Patricia-s dhe dy vajzave të tyre. Në shpinë ka një top gjigant futbolli, brenda të cilit janë përfshirë pjesët më të rëndësishme të jetës së tij. Aty gjenden edhe prindërit e tij, si dhe klubi i zemrës, Newell’s Old Boys, skuadra e parë e Leo Messit. “Një ndeshje e Newell’s ishte pika kulmore e çdo fundjave. Lidhjet midis njerëzve krijohen në stadium. Nuk ka rëndësi se nga je”, ka kujtuar ai.

Në jetën familjare, futbolli nuk zë shumë vend. Sebastian ka treguar se bashkëshortja dhe vajzat e tij ndjekin jetën e tyre, ndërsa ai mundohet që në shtëpi ta “zhveshë kostumin e trajnerit”.

Idhulli i madh i Beccacece-s është Marcelo Bielsa. “Ai është modeli im dhe forca ime lëvizëse. Babai im më çonte në seancat stërvitore të hapura të Neëell’s të enjteve, dhe atje mund të dëgjoje konferencat e tij për shtyp. Ndiqja çdo ndeshje të të gjitha ekipeve të tij. Nuk kishte rëndësi nëse ishte Meksika, Espanyoli apo kombëtarja e Argjentinës. E pashë se si merrte vendimet e duhura dhe përpiqesha të kuptoja se çfarë ndiente, çfarë po ndodhte në ndeshje, çfarë zgjedhjesh bënte”, ka thënë Sebastian.

Megjithatë, kur Bielsa e ftoi t’i bashkohej kombëtares së Kilit, Beccacece e refuzoi. Arsyeja ishte se në atë periudhë ai tashmë po punonte me Sampaolin dhe nuk donte ta linte mikun e tij. Si pasojë, ai nuk arriti kurrë të punonte me idhullin e vet. Sot, të dy janë trajnerë kryesorë në Kupën e Botës dhe nuk përjashtohet që Sebastian të arrijë madje një rezultat edhe më të mirë se Marcelo Bielsa.

The post Sebastian Beccacece, arkitekti i mrekullisë së Ekuadorit: nga kritikat e ashpra dhe përplasja me Messin te gëzimi i madh i kualifikimit appeared first on Albeu.com.