Ndërsa Kupa e Botës 2026 vijon ende, deri në këtë pikë 13 përzgjedhës kanë humbur vendin e punës. Shkaqet kanë qenë të ndryshme: disa janë shkarkuar menjëherë pas një ndeshjeje, të tjerë janë larguar pas eliminimit, ndërsa në disa raste pesha nuk ka ardhur vetëm nga rezultatet, por edhe nga klima e krijuar rreth skuadrës.

Ja cilët janë trajnerët që janë ndarë deri tani nga kombëtaret e tyre në Botërorin 2026, që po zhvillohet në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanada dhe Meksikë.

Roberto Martinez (Portugali)

Pas disfatës 1-0 kundër Spanjës në fazën e 1/8-tës, Roberto Martinez bëri të ditur largimin nga stoli i Portugalisë. Ai tha se kishte ardhur me objektivin për të fituar Kupën e Botës dhe se, pa e arritur këtë, nuk kishte kuptim të vijonte. Kështu u mbyll periudha e tij trevjeçare e gjysmë, ku veçohet fitimi i Ligës së Kombeve 2025 dhe dy kualifikime në çerekfinale, por pa shkuar në asnjë finale në pesë turne madhorë si trajner.

Sabri Lamouchi, Herve Renard (Tunizi)

Botërori i Tunizisë u shndërrua në një rrëmujë të plotë. Sabri Lamouchi u largua nga detyra pas humbjes 5-1 përballë Suedisë. Në vendin e tij erdhi Herve Renard, por as ai nuk mundi të përmbysë situatën, pasi skuadra u mund edhe nga Japonia dhe Holanda. Me përfundimin e aventurës së Tunizisë, edhe Renard zgjodhi të largohej.

Javier Aguirre (Meksikë)

Mandati i Javier Aguirre përfundoi pas humbjes 3-2 ndaj Anglisë në fazën e 1/8-tës. Largimi i tij ishte parashikuar më herët, teksa Rafael Marquez ishte bërë gati për ta pasuar. Aguirre u nda me kombëtaren me ndjenjë krenarie, pasi e drejtoi Meksikën drejt paraqitjes së saj më të mirë në Kupën e Botës pas shumë vitesh.

Steve Clarke (Skoci)

Menjëherë pasi Skocia u eliminua në fazën e grupeve, Steve Clarke paraqiti dorëheqjen, edhe pse vetëm pak javë më parë kishte zgjatur kontratën. Ai largohet si tekniku më i suksesshëm i epokës moderne të futbollit skocez, duke rikthyer përfaqësuesen në Kampionatin Evropian dhe në Kupën e Botës pas dekadash mungese.

Hong Myung-bo (Koreja e Jugut)

Për Hong Myung-bo, aventura mori fund pas daljes në fazën e grupeve. Përtej rezultateve jo bindëse, ai hasi edhe kritika të forta publike dhe kërcënime, ndërsa emërimi i tij kishte qenë i diskutueshëm që në nisje.

Ronald Koeman (Holandë)

Eliminimi nga Maroku me penallti solli fundin e qëndrimit të Ronald Koeman. Fillimisht ai mbrojti vendimet e veta taktike, por të nesërmen vendosi të japë dorëheqjen. Tekniku holandez pranoi zhgënjimin për dështimin në Botëror dhe theksoi se kishte ardhur momenti për ta mbyllur mandatin.

Carlos Queiroz (Gana)

Carlos Queiroz mori drejtimin e Ganës vetëm disa muaj përpara Kupës së Botës dhe arriti ta çojë ekipin në fazën eliminatore për herë të parë që nga viti 2010. Sidoqoftë, pas humbjes me Kolumbinë në 1/16-tën e finales, portugezi njoftoi se po largohej, duke kërkuar më tepër investime për zhvillimin e futbollit në vend.

Sebastian Beccacece (Ekuador)

Pas humbjes ndaj Meksikës në fazën e 1/16-tës, Sebastian Beccacece u largua me mbylljen e kontratës së tij. Argjentinasi e la skuadrën pasi e kishte kualifikuar në Botëror dhe e kishte çuar në raundin eliminator për herë të parë në 20 vjet.

Miroslav Koubek (Çeki)

Pas përfundimit të Çekisë në vendin e fundit të grupit, Miroslav Koubek u nda nga kombëtarja. Sipas vetë trajnerit, vendimi u ndikua edhe nga klima e krijuar nga mediat, pavarësisht faktit se ai e kishte rikthyer ekipin në Kupën e Botës pas dy dekadash.

Marcelo Bielsa (Uruguai)

Dihej paraprakisht se Marcelo Bielsa do të largohej pas Botërorit, por eliminimi i shpejtë dhe konfliktet me lojtarët e bënë fundin e tij edhe më të hidhur. Argjentinasi e pranoi se nuk arriti të sillte rezultatet që priteshin prej tij.

Jamal Sellami (Jordani)

Jamal Sellami e çoi Jordaninë në Kupën e parë të Botës në historinë e saj dhe mori gjithashtu shtetësinë jordaneze. Megjithatë, pas tre humbjeve në fazën e grupeve, ai vendosi të largohej, duke mbyllur një periudhë historike për futbollin e vendit.

Julian Nagelsmann (Gjermani)

Pas eliminimit të Gjermanisë nga Paraguai me penallti, Julian Nagelsmann njoftoi dorëheqjen, ndonëse mediat gjermane raportuan se në të vërtetë bëhej fjalë për një shkarkim të kamufluar. Pas afro tre vitesh në krye të përfaqësueses, ai largohet, ndërsa si pasues pritet Jurgen Klopp.

Trajnerët që mund të largohen së shpejti

Kjo listë mund të zgjatet në një kohë shumë të shkurtër. Hugo Broos ka sinjalizuar dorëheqjen pas eliminimit të Afrikës së Jugut, Zlatko Daliç duket pranë fundit të ciklit të tij me Kroacinë, ndërsa Vladimir Petkoviç ndodhet nën presion të fortë në Algjeri dhe largimi i tij shihet vetëm si çështje kohe.

The post Botërori 2026 ka sjellë deri tani 13 largime trajnerësh, Roberto Martinez mbyll listën e fundit appeared first on Albeu.com.

Sebastian Beccacece i ka dhënë fund me një mesazh emocional aventurës së tij në krye të Ekuadorit, pas humbjes 2-0 kundër Meksikës në fazën e 1/16-tës së Kupës së Botës. Ai pranoi se do të kishte dashur të vazhdonte në këtë post, por tha se nuk i kishte përmbushur premtimet e dhëna.

E mërkura ka nisur me një valë shkarkimesh dhe largimesh trajnerësh nga skuadrat që janë eliminuar dhe nuk kanë përmbushur pritshmëritë.

Mes të fundit që konfirmoi dorëheqjen ishte trajneri argjentinas i Ekuadorit, Beccacece, i cili ishte vlerësuar si surpriza e turneut pas fitores ndaj Gjermanisë dhe kalimit nga grupi.

“Kontrata jonë mbaroi me Kupën e Botës. Nuk besoj se arritëm atë që kishim premtuar: ta bënim këtë Kupë Bote më të mirën e të gjitha kohërave. Sot më takon mua të them lamtumirë”, u shpreh Beccacece pas ndeshjes së humbur.

Ai shtoi se largimi ishte i pashmangshëm: “Për këtë arsye duhet të iki. Do të kisha dashur të vazhdoja, sepse ajo që mora nga lojtarët dhe nga drejtuesit më bindte se kishte hapësirë për të vijuar. Por e kuptoj mënyrën se si funksionon kjo dhe dhemb, megjithatë mendoj se vendimi ishte i qartë”.

Edhe pse eliminimi i shkaktoi zhgënjim, Beccacece u ndal te raporti i veçantë që ndërtoi me skuadrën dhe me vendin gjatë këtij rrugëtimi. Kur u pyet për trashëgiminë që lë pas, ai ia atribuoi meritat lojtarëve: “Trashëgimia është e lojtarëve, sepse ata janë ekipi më i ri në Ekuador”.

Ekuadori kishte mposhtur Gjermaninë 2-1 në raundin e fundit të fazës së grupeve në këtë Kupë Bote. Ata e nisën turneun si një “kalë i errët”, pra një skuadër e aftë të befasojë, edhe për shkak të vendit të dytë në kualifikueset shumë të forta të Amerikës së Jugut.

The post Beccacece largohet pas eliminimit të Ekuadorit, e cilëson veten të dështuar appeared first on Albeu.com.

Menjëherë sapo u shënua goli i fitores në ndeshjen ndaj Gjermanisë (2–1), ai vrapoi drejt tribunës për ta ndarë festën me bashkëshorten e tij, Patricia Persson.

Edhe pas përfundimit të takimit, Beccacece u kthye sërish atje. Përqafime të shumta dhe skena të mbushura me dashuri pasuan momentin.

Për trajnerin, ky triumf ka një peshë të veçantë, sepse vetëm disa ditë më parë figura e tij shihej me armiqësi në Ekuador. Pas barazimit 0–0 me Kuraçaon, ai u përball me ofendime të forta nga tribuna, aq sa Patricia ndërhyri vetë: u hodhi ujë tifozëve dhe mbrojti idenë se Ekuadori nuk kishte luajtur keq.

“Më vjen shumë keq që nuk kam arritur të hyj në zemrat e tifozëve ekuadorianë. Me sa duket nuk jemi lidhur. Ka diçka tek unë që nuk u pëlqen dhe kjo është në rregull. E pranoj këtë”, deklaroi Beccacece pas asaj sfide.

Shqetësimi në Ekuador ishte i madh, sepse kombëtarja nuk kishte arritur të shënonte asnjë gol në dy ndeshje të Kupës së Botës. Edhe deklaratat e trajnerit e shtuan zemërimin, pasi pas barazimit me Bregun e Fildishtë, të humbur në minutën e 90-të, ai tha: “Duhet ta pranojmë dhimbjen e një rezultati të pamerituar. Ekipi duhet të kuptojë pikat e tij të forta pavarësisht dhimbjes”.

Përpara ndeshjes me Gjermaninë, atmosfera në kampin ekuadorian ishte e ngarkuar. Presidenti i federatës së futbollit, Francisco Egas, ishte i pranishëm në stërvitje, ndërsa mesfushori Moises Caicedo tha: “Është e trishtueshme. Tifozët paguan për biletat e tyre dhe ne duam të shohim buzëqeshjet e tyre, për të festuar golat. Ndoshta është edhe më e dhimbshme për mua sesa për tifozët”.

Tashmë klima është shumë më e qetë, ndonëse mediat vendase vijojnë të shtrojnë pikëpyetje. Gazeta ekuadoriane Expreso publikoi pas ndeshjes një artikull me titullin: “A e mundi Ekuadori Gjermaninë falë apo pavarësisht Sebastinn Beccacece?”.

Për të kuptuar më mirë heroin e ri të Ekuadorit, vlen të ndalemi te historia e tij: ai nuk luajti kurrë si profesionist, shiste produkte pastrimi dhe licencën e trajnerit e mori në internet.

Beccacece i dha fund rrugës së tij si futbollist që në moshën 17 vjeçare, pa arritur ndonjëherë në nivelin profesionist. Kjo ishte e vështirë për të, sidomos sepse vëllai i tij binjak arriti të luante në divizionin e dytë në Argjentinë, ndërsa vëllai më i vogël aktivizohej në kampionatin e qytetit në Rosario.

“Do të doja të luaja vetë, por shpejt e kuptova se nuk kisha aftësi të mjaftueshme. Dhe për mua ishte gjithashtu e qartë se vëllezërit e mi po luanin më shumë dhe po përparonin më shpejt. E shndërrova dhimbjen dhe shenjën në përparim”, ka thënë Beccacece.

Në moshën 17 vjeçare ai punonte duke shitur produkte pastrimi, në ndihmë të biznesit të të atit. Paradite punonte, ndërsa më pas nxitonte për të stërvitur djemtë. Për herë të parë nisi punën si trajner në moshën 18 vjeçare, kur merrej me fëmijë katër dhe pesë vjeç në një shkollë futbolli.

Patricia Persson, gruaja me të cilën festoi në tribunë, është njohje e hershme e jetës së tij. Ata u takuan në universitet, në fakultetin e edukimit fizik. Janë të martuar prej më shumë se 20 vjetësh dhe kanë dy vajza. Patricia e shoqëron pothuajse gjithmonë, megjithëse rrallëherë flet për mediat. Një nga ato raste ishte në vitin 2016, kur Beccacece po kalonte një periudhë të vështirë te Universidad de Chile, me tifozë të revoltuar dhe lojtarë që ziheshin. “Nuk dimë më kujt t’i lutemi”, ishte shprehur ajo e lodhur.

Licencën si trajner ai e përfundoi në internet. Studimet i kishte nisur në Rosario, por një ftesë nga Jorge Sampaoli për të shkuar në Peru e detyroi ta mbyllte kursin në distancë.

Fillimi i tij në Peru erdhi me një episod të pazakontë. Për t’iu bashkuar Sampaolit, Beccacece, atëherë 22 vjeç, udhëtoi për tre ditë me autobus. Nuk kishte para për një biletë avioni prej 500 dollarësh, ndaj atë ia bleu vetë Sampaoli. Megjithatë, pas një humbjeje të Sampaolit, rreziku i shkarkimit u bë real. Bileta e Beccacece duhej të kthehej, por ai nuk kishte ndërmend të hiqte dorë kaq lehtë: kishte pritur tre vjet për një mundësi në futbollin e madh dhe ishte gati të improvizonte.

Kështu ndërmori një rrugëtim treditor me autobus nëpër disa vende. Komunikonte vetëm me telefon dhe herë pas here nga internet-kafenetë, udhëtonte në sedilje gjysmë të shtrira dhe gjatë gjithë udhëtimit nuk pati mundësi të lahej. Kishte me vete dy çanta dhe nuk e dinte as ku do të jetonte. Kur mbërriti në stacion, Sampaoli nuk doli as ta priste dhe atij iu desh të priste 40 minuta.

Miqësia e tij me Sampaolin zgjat prej më shumë se 20 vjetësh. Të dy u njohën në universitet. Për një kohë të gjatë Beccacece punoi si ndihmësi i tij dhe së bashku kaluan nëpër gjashtë klube dhe dy përfaqësuese. Në rolin e asistentit ai fitoi Kupën e Amerikës 2015 me Kilin dhe mori pjesë në Kupën e Botës 2018 me Argjentinën.

Pikërisht te Argjentina ndodhi edhe përplasja e tij me Lionel Messin. Sipas Clarín, përpara miqësores me Spanjën në mars të vitit 2018, ndeshje që Argjentina e humbi 6-1, Messi humbi durimin gjatë stërvitjes. Beccacece kishte ndërprerë një ushtrim dhe tentoi ta korrigjonte duke i vendosur dorën mbi shpatull. Nuk ishin fjalët ato që e zemëruan Leon, por vetë prekja. Më pas, ai madje i kërkoi Sampaolit të sigurohej që kjo të mos ndodhte më.

Beccacece mban në trup një tatuazh të madh kushtuar Patricia-s dhe dy vajzave të tyre. Në shpinë ka një top gjigant futbolli, brenda të cilit janë përfshirë pjesët më të rëndësishme të jetës së tij. Aty gjenden edhe prindërit e tij, si dhe klubi i zemrës, Newell’s Old Boys, skuadra e parë e Leo Messit. “Një ndeshje e Newell’s ishte pika kulmore e çdo fundjave. Lidhjet midis njerëzve krijohen në stadium. Nuk ka rëndësi se nga je”, ka kujtuar ai.

Në jetën familjare, futbolli nuk zë shumë vend. Sebastian ka treguar se bashkëshortja dhe vajzat e tij ndjekin jetën e tyre, ndërsa ai mundohet që në shtëpi ta “zhveshë kostumin e trajnerit”.

Idhulli i madh i Beccacece-s është Marcelo Bielsa. “Ai është modeli im dhe forca ime lëvizëse. Babai im më çonte në seancat stërvitore të hapura të Neëell’s të enjteve, dhe atje mund të dëgjoje konferencat e tij për shtyp. Ndiqja çdo ndeshje të të gjitha ekipeve të tij. Nuk kishte rëndësi nëse ishte Meksika, Espanyoli apo kombëtarja e Argjentinës. E pashë se si merrte vendimet e duhura dhe përpiqesha të kuptoja se çfarë ndiente, çfarë po ndodhte në ndeshje, çfarë zgjedhjesh bënte”, ka thënë Sebastian.

Megjithatë, kur Bielsa e ftoi t’i bashkohej kombëtares së Kilit, Beccacece e refuzoi. Arsyeja ishte se në atë periudhë ai tashmë po punonte me Sampaolin dhe nuk donte ta linte mikun e tij. Si pasojë, ai nuk arriti kurrë të punonte me idhullin e vet. Sot, të dy janë trajnerë kryesorë në Kupën e Botës dhe nuk përjashtohet që Sebastian të arrijë madje një rezultat edhe më të mirë se Marcelo Bielsa.

The post Sebastian Beccacece, arkitekti i mrekullisë së Ekuadorit: nga kritikat e ashpra dhe përplasja me Messin te gëzimi i madh i kualifikimit appeared first on Albeu.com.