Në një dedikim të ndarë në rrjetet sociale, ajo përshkruan boshllëkun që la humbja e babait në moshë të vogël, dhimbjen që nuk është zbehur me kohën dhe përpjekjen për të jetuar një jetë që do ta bënte atë krenar. Kujtimi i Azemit, siç shkruan Rudina, mbetet një udhërrëfyes i heshtur në çdo hap të jetës së saj.
Reagimi i plotë

Të humbasësh një prind është pa dyshim një nga dhimbjet më të mëdha që mund të përjetojë njeriu në këtë jetë. Është një dhimbje e pashmangshme, që herët a vonë troket në derën tonë. Mund ta kemi menduar, mund të kemi përgatitur veten në disa raste, por asgjë nuk na bën gati përballë të vërtetës së saj therëse. Sa herë takoj dikë që ka humbur një prind, ndiej menjëherë plagën e tyre. E ndiej boshllëkun që ata mbartin, sikur shpirti të transportohet në një botë tjetër, në një planet ku nuk njeh askënd. Atje ndihesh i vetmuar, përballesh me veten dhe kërkon dritën për të dalë nga errësira dhe të jetosh edhe një herë nga e para në këtë realitet të ri. Për mua, ky realitet i hidhur nisi shumë herët, plot 27 vite më parë. Që nga ai çast, jeta ime mori një trajtë tjetër, një udhëtim i copëzuar mes kërkimit të kuptimit të jetës, dashurisë dhe vetes.
Përjetova njërën nga dhimbjet më të mëdha ende pa kuptuar ende mirë kufijtë e dashurisë. Në mes të këtij tymi ndjenjash, u largova dhe u ktheva sërish në Shqipëri. Amerika u bë vendi ku ndërtova veten me vlera që ti i doje fort. Sakrifica u bë mënyra ime për të treguar sa shumë të dua, për të ngritur një jetë që ti do ta miratoje me krenari, ashtu siç bëje sa herë merrja një notë të mirë në shkollë dhe ti më ngrije në krahë. Çdo përpjekje e imja e jetës e kam menduar si një përqafim prej teje. Ato çaste kanë mbetur kujtimet më të bukura që më dhe. Dashuria jote më mungoi si ajri, por mungesa jote më mësoi të dhuroj timen. Të humbësh një prind kur je ende fëmijë është sikur të ecësh krah për krah me botën e përjetshme. Fillon ta shohësh vdekjen jo si fundin e madh, por si një derë ku ndoshta do ta takosh sërish. Në kërkim të çlirimit nga kjo stuhi, fillon e hedh sytë drejt qiellit për të ndier nëse je aty, duke më parë.
Shtresa e qiellit bëhet si një pëlhurë e lehtë që më mbështjell trupin sa herë rëndohem nga ky udhëtim i vështirë. Praninë tënde nuk e ndiej vetëm pranë banesës së fundit. Sa herë vij, më duket sikur hapat e mi nuk e prekin tokën, sikur flladi më ledhaton faqen me prekjen tënde. Lotët rrjedhin vetvetiu, ashtu si ditën e parë kur të pashë të zhyteshe në dhe, duke marrë me vete edhe fëmijërinë time. Unë të mbaj gjithë kohës me vete. Je në krahët e mi, i padukshëm, brenda meje, dhe aty do të jesh gjithmonë. Do të jesh edhe në zemrën e vajzës sime dhe më vonë. Dashuria ime për ty do të shndërrohet në kujtimin e saj të përhershëm. Çdo 12 shtator e kam parë veten në cepin e shtëpisë duke pritur e përcjellë njerëz të ndryshëm, pa ditur saktë kush ishin shumë prej tyre. Në mendjen time gjithmonë ka qenë një pikëpyetje e madhe nëse dikush prej tyre kishte dorë në këtë dhimbje kaq të madhe. Ky dyshim më ka përndjekur, për mirë apo për keq. Megjithatë, në këtë udhëtim ka pasur edhe momente domethënëse, kur dëgjoja rrëfimet e atyre që i kishe prekur thellë.
Ndër to mbaj mend një histori të rrallë: dikush rrinte vetëm, i heshtur. Kur e pyetën, ai tregoi një ngjarje nga Tropoja, kur në një nga atentatet, makina jote ishte futur në hyrje të një pallati për t’u shpëtuar plumbave. Atë natë, në derën ku trokitje, nuk pranove të hyje brenda nga meraku se mos vije në rrezik familjen e tij. Kërkove një karrige dhe një gotë ujë dhe u ule jashtë në pragun e derës. Personi që tregonte, i moshuar mes lotësh, tha: “Sikur edhe shtatë jetë t’i kisha, nuk do të bëja kurrë atë që bëri Azemi”. Atëherë nuk i kuptova plotësisht ato fjalë, por e dija se kishin një kuptim të veçantë. I mbajta me vete për t’i kuptuar më thellë dhe për t’i dhënë më shumë kuptim jetës sime. Unë dua që kjo jetë të ketë kuptim, qoftë edhe një çerek të asaj që kishe ti. Vetëm kështu do të ndjehem e plotësuar, sado pak.
Ti ishe i tillë, jetove pak, por arrite shumë. Sido që të ishte, unë nuk do të resht kurrë së thëni: Të dua, babi! Do të jetoj gjithmonë me përpjekjen për të të bërë krenar, sepse kjo është mënyra më e bukur për të ecur përpara, duke marrë me vete kujtimet dhe rrëfimet e atyre që ti i ke ndryshuat jetën, duke i rijesjellë në jetën time të përditshme dhe duke ndërtuar një ekzistencë të re, atë të pranisë së thellë shpirtërore brenda meje. Sepse, në fund të fundit, dashuria që na japin prindërit është drita që na udhëheq në këtë botë dhe ajo dritë nuk shuhet kurrë brenda nesh, kudo që ata janë.

The post “More me vete edhe fëmijërinë time” / Rudina Hajdari kujton të atin në 27-vjetorin e vdekjes: Më ka përndjekur dyshimi, kush kishte dorë në vrasjen tënde appeared first on Albeu.com.

Megjithatë, Rudina zgjodhi ta shihte këtë ngjarje të rëndë nga një këndvështrim më pozitiv, duke e përshkruar si një moment reflektimi dhe forcimi për të dhe familjen e saj.

“Unë vitin e kaluar në janar pata një abort spontan. Nuk kishte një shkak të caktuar. Zgjodha ta përjetoja këtë situatë në një mënyrë tjetër. Ishte një përvojë që na shërbeu për shumë gjëra, vazhduam, shpresuam”.

The post Rudina Dembacaj rrëfen një nga momentet më të vështira të jetës së saj appeared first on Albeu.com.

The post Ish-bashkëshorti i Rudina Dembacaj, përfundon në spital pas një sulmi të dhunshëm appeared first on Albeu.com.

Gjithashtu foli edhe për marrëdhënien me bashkëshortin Mark Frroku, teksa deklaroi se fillimisht kanë qenë shokë me njëri-tjetrin.

“Marrëdhënien e parë? Se mbaj mend fare, ku di gjë unë, sa burra kam ndërruar unë. I kam kaluar kështu. (Se bëj shaka) Nuk e mbaj mend kur kam kryer marrëdhënie për herë të parë me Markun. Unë dhe im shoq jemi njohur si shokë. Ka qenë një telenovelë, “jo po unë të dua”, “jo po s’është gjëja e duhur”. Nuk kujtoj kohën kur, por kujtoj që shpërthyen fishekzjarre”, tha aktorja.

The post Kur ke kryer marrëdhënie për herë të parë? Rudina Dembacaj habit me përgjigjen appeared first on Albeu.com.

Fansat i kanë bërë pyetje nga më të ndryshmet, por më pikantet ishin ato për zgjerimin e familjes, të cilave Rudina nuk nguroi t’ju përgjigjet.

Teksa një fans e ka pyetur se ‘kur do vijë bebi’, aktorja ka treguar se ka tentuar një vit më parë të bëhet me fëmijë, por mesa duket tashmë ka hequr dorë.

Me humor ajo shkruan se tani që vajza e saj Viktoria është me virozë, ka kuptuar që nuk është gati akoma për një fëmijë tjetër.

Pyetja: Sa rrallë poston me Markun! Bebi kur do vij? Apo kur do Zoti madh”

“Tentova vjet në këtë kohë, por këto ditë që kam gocën me virozë, mendova: Imagjino të kem edhe beb unë?! Me pak fjalë, akoma nuk jam gati,” përgjigjet Rudina.

The post “Imagjino të kem një beb”, Rudina Dembacaj flet për planet e zgjerimit të familjes appeared first on Albeu.com.

Së fundmi, gjatë nja bashkëbisedimi me ndjekësit me anë të një “ask më questions” ajo është pyetur nëse do të futej ndonjëhërë në BBV.

Aktorja nuk ka nguruar t’i përgjigjet pyetjes duke treguar edhe kushtin e saj nëse do të merrte pjesë.
“Në BB vetëm po mora gocën me vete!”, ka shkruar Rudina krahas fotos së publikuar në InstaStory-n e saj.

The post A do ishe futur në ‘Big Brother VIP” – Rudina Dembacaj i përgjigjet ndjekësit, kush është kushti i aktores për t’u bërë pjesë e formatit? appeared first on Albeu.com.

Ceremonia, e zhvilluar pranë monumentit të tij në Tiranë, përfshiu përfaqësues të lartë të Partisë Demokratike, miq dhe të afërm, por Rudina Hajdari nuk ishte e pranishme.

Azem Hajdari, një nga udhëheqësit kryesorë të lëvizjes studentore të viteve ’90, u qëllua për vdekje më 12 shtator 1998, vetëm disa metra nga ndërtesa e Parlamentit. Ai luajti një rol të rëndësishëm në lëvizjen studentore të dhjetorit 1990, që çoi në rrëzimin e regjimit komunist dhe vendosjen e pluralizmit politik në Shqipëri.

Rudina Hajdari ka ndarë arsyen e mungesës së saj nëpërmjet një postimi në Instagram. Ajo tregon se për 25 vjet ka ndjekur të njëjtën rutinë në këtë ditë, duke vizituar memorialin dhe varrezat, dhe duke u takuar me të afërmit dhe miqtë e babait të saj, Azem Hajdari. Por këtë vit, ajo vendosi të dërgojë vajzën e saj në shkollë.

Në postimin e saj, Rudina shkruan: “Babi, për 26 vjet, kjo ditë më ka pritur gjithmonë me të njëjtën rutinë: vizita te memoriali, varrezat dhe takime me të afërmit dhe miqtë e tu. Sot, vendosa të dërgoj mbesën tënde në shkollë. Më kujtohet që ti nuk do të kesh mundësinë ta takosh Sihanën, mbesën tënde, e cila shpesh thonë se ngjan me ty. Sa shumë do të kishe dashur ta shihje, e imagjinoj. Më ka marrë shumë malli, babi. Shpresoj që të na shohësh nga lart dhe të jesh krenar për ne.”

The post Mungoi në homazhe/ 26-vjetori i vrasjes së Azem Hajdarit reagon e bija: Sot, vendosa të dërgoj mbesën tënde në shkollë dhe… appeared first on Albeu.com.

Rudina Hajdari po shijon lidhjen me regjisorin Tan Kazazi, marrëdhënie që vendosi ta bënte vetë publike.

Ka qenë regjisori i cili ka postuar së fundmi një foto krah nënës së tij dhe Rudinës. “Me gocat”, shkruan ai.

Portretet e secilit në foto tregojnë se gëzojnë një marrëdhënie mjaft të mirë.

The post FOTO/ Çfarë marrëdhënie ka Rudina Hajdari me vjehrrën? Partneri i ish-deputetes na zbulon detaje appeared first on Albeu.com.

Së fundmi ajo ka vendosur të shijojë pushimet në jug të Shqipërisë, ku nuk ka ngurruar të ndajë as foto në rrjetet e saj sociale. Por surprizë ka qenë një foto e hedhur së fundmi me partnerin e saj të ri Tan Kazazi, i cili është një producent dhe regjisor filmash. Ajo shihet e ulur në prehrin e tij, të përqafuar dhe të dy shumë të qeshur.

Në mbishkrimin e kësaj foto ish-deputetja e PD-së shkruan: E bekuar!

The post U nda nga bashkëshorti para dy vitesh, Rudina Hajdari rigjen dashurinë, ja se kush është (FOTO) appeared first on Albeu.com.

Astrologja pati një incient me fustanin, i cili i lejonte t’i dukej gjoksi më shumë se ç’duhej në emision.

E gjendur para kësaj situate, Meri tentonte ta mbyllte me dorë disa herë gjatë shpjegimit të horoskopit.

Dukej se do ia dilte qe publiku të mos e vinte re, por ishte Rudina ajo që nuk mbante dot të qeshurën.

The post Astrologes i “shpërthen” fustani në studio, Rudina nuk mban dot të qeshurën appeared first on Albeu.com.